ما در نظریه انتخاب طبیعی متوجه شدیم که افراد هر گونه به دلیل تفاوت‌هایی که با سایر افراد دارند شانس بقای متفاوتی دارند. بعد که موفقیت در بقا حاصل شد، تولید مثل می‌کنند و به این شکل نسل خود را ادامه می‌دهند. اما سوالی که این جا مطرح می‌شود این هست که آیا موفقیت در بقا تضمینی برای موفقیت در تولید مثل هست؟ پاسخ: خیر.

در نظریه انتخاب طبیعی ما به موفقیت در بقا بیشتر توجه داریم. اما در نظریه انتخاب جنسی ما به موفقیت در تولید مثل می‌پردازیم. انتخاب جنسی به دو صورت اتفاق میافتد: ۱. رقابت درون جنس ۲. انتخاب بین جنسی.

 رقابت درون جنس

رقابت درون جنسی توضیح می‌دهد که رقابتی میان جنس‌ها بوجود میاید. مثلا دو گوزن نر یا دو شیر نر با هم درگیر می‌شوند. کسی که برنده باشد فرصت جفت‌گیری با ماده را خواهد داشت. طبعا کسی هم که بازنده باشد ازین فرصت محروم خواهد شد.

ویژگی‌هایی که باعث شد برنده این مبارزه باقی بماند توسط جفت گیری به نسل بعدی منتقل می‌شود. فرد مغلوب که دارای ویژگی‌هایی بوده که درین مبارزه شکست خورده به دلیل محروم بودن از تولید مثل به نسل‌های بعدی منتقل نمی‌شود.

انتخاب بین جنسی

همان طور که از اسمش پیداست انتخاب بین جنسی انتخابی از ویژگی‌هایی است که افراد یک جنس از جنس دیگر انتظار دارند. مثلا هدیه عروسی یا ماشین را فرض بگیرید. مثلا خانم‌ها آقایانی را ترجیه می‌دهند که ماشین داشته باشند. طبعا افرادی که دارای این ویژگی نیستند و یا نمی‌توانند ماشین تهیه کنند احتمال دارد که موفق به تولید مثل نشوند.

در نتیجه ویژگی ماشین در بین آقایان (نرها) افزایش پیدا می‌کند. فقط به این دلیل که این ویژگی می‌تواند منجر به تولید مثل شود. دقیقا به این علت هست که انتخاب بین جنسی را داروین “انتخاب ماده” نامیده است. زیرا داروین متوجه شد که ماده‌ها در اکثر گونه‌ها دقت و وسواس بیشتری برای انتخاب جفت خود دارند.

منابع: منشا انواع، روان‌شناسی تکاملی، زیست‌شناسی اجتماعی: سنتز نوین

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چه طور نظریه انتخاب جنسی مشکلات نظریه انتخاب طبیعی را حل کرد؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

افرادی مانند امپدوکلس و لوکرتیوس معتقد بودند که موجودات بسیار متنوعی را طبیعیت به شکل تصادفی ایجاد می‌کند. و تنها موجوداتی که می‌توانند زاد و ولد موفقی داشته باشند باقی می‌مانند. ارسطو نیز همین نظر را بهبود بخشید. ابوریحان بیرونی انتخاب مصنوعی را توضیح داده بود و معتقد بود که طبیعیت نیز به همین شکل اقدام می‌کند. نصیرالدین طوسی و ابن خلدون هم نظرات مشابهی داشتند. حتا پدربزرگ چارلز داروین، اراسموس داروین، و موپرتویس این نظرات را مورد توجه دوباره قرار دادند.

پیش از داروین دانشمندان به تغییر در موجودات زنده معتقد بودند. مثلا لامارک توضیح داد که گردن زارفه‌ها به این علت بزرگ شده است تا آن‌ها بتوانند از برگ‌های بالاتر تغذیه کنند. در واقع استدلال لامارک این بود که زرافه‌ها از گردن خود استفاده می‌کنند و همین باعث می‌شود که گردن آن‌ها کشیده شود. نسل به نسل به طور ارثی این کار ادامه پیدا می‌کند.

سلام بر داروین و راسل والاس

همان طور که پیشتر توضیح دادم لامارک توضیحی ارائه داد که زرافه چگونه تغییر کرده است. اما این توضیح را نداده است که زرافه چگونه بوجود آمده است. داروین علاوه بر توضیح این که چه طور گونه‌ها تغییر می‌کنند به دنبال این بود که علت انقراض گونه‌ها و یا ساخته شدن گونه‌های جدید چیست؟ به عبارت دیگر چه شد که شیر ایرانی منقرض شد؟ چه شد که فیل به وجود آمد؟  داروین حتا به دنبال توضیح این بود که بخش‌های مختلف بدن جانوران به چه علت این شکلی هست؟ چه سودی برای حیوان دارد؟ مثلا گردن دراز زرافه چرا دراز هست و این دراز بودن چه سودی برایش دارد؟

داروین از سال ۱۸۳۱ به مدت ۵ سال یعنی تا سال ۱۸۳۶ با کشتی بیگل سفری به دور جهان داشت. داروین از جزایر گالاپاگوس جانورانی را جمع آوری کرد. هنگام باز گشت بود که او متوجه شد فنچ‌های گالاپاگوس با یک دیگر تفاوت‌هایی را دارند. این تفاوت‌ها به قدری هست که می‌توان آن‌ها را از گونه‌های مختلفی دانست.

داروین متوجه شده بود که پرندگان هر جزیره مشابه هم و متفاوت از سایر پرندگان جزایر دیگر هست. او متوجه شد که تفاوتی که در پرنده‌ها وجود دارد به دلیل تفاوت محیطشان هست. داروین نشان داد که این پرندگان همه از یک نیای مشترک آمده بودند. در نتیجه گونه‌ها در طول زمان دچار تغییر می‌شوند.

تمام نظریاتی که داروین با آن‌ها مواجه بودند قادر به توضیح این نبودند که این سازگاری‌ها از کجا آمده است؟ علت این که این پرندگان با محیط خود به این اندازه سازگار هستند چیست؟ اجازه بدهید همین جا به کتاب گفتاری در اصول جمعیت توماس مالتوس اشاره‌ای داشته باشیم. بر اساس این کتاب تعداد افرادی که در یک جامعه هستند بیشتر از افرادی هست که می‌توانند فرزندی داشته باشند.

به طور مثال از حدود ۸ میلیارد انسانی که روی کره‌ی زمین هست همه قادر به ازدواج کردن و بچه دار شدن نیستند. هر کدام به دلایلی، مثلا فردی زوج مورد نظرش را در رقابت با فرد دیگری از دست می‌دهد. یا زوج مورد نظرش را پیدا نمی‌کند. در نتیجه ما باید برای ماندن و تولید مثل مبارزه کنیم. امیدوارم که گیج نشده باشید اما بیایید یک بار تمام سوالات و مشکلاتی را که داریم مرور کنیم و مستقیما به سراغ پاسخ آن‌ها برویم.

چه طور گونه‌های جدید به وجود میایند؟ چه طور گونه‌ها تغییر می‌کنند؟ چه طور گونه‌ها منقرض می‌شوند؟ اندام‌ها برای گونه‌ها چه سودی دارند؟ و چه طور به این شکل درآمده‌اند؟ علت سازگاری میان محیط و گونه‌ها چیست؟ برای پاسخ به این سوالات به نظریه‌ی انتخاب طبیعی داروین که بر اساس ۳ مفهوم کلیدی است مراجعه می‌کنیم:

تنوع: همان طور که بدیهی به نظر می‌رسد اعضای یک گونه با هم تفاوت‌هایی دارند. مثلا طول بال در پرنده‌ها و یا قد در ما انسان‌ها و یا حجم استخوان و هزاران تا ازین تغییرات در که در هر گونه وجود دارد.

وراثت: تنها برخی از تفاوت‌های بین فردی (تنوع) ارثی هست. مثلا اگر حیوانی بالش شکسته شود این به نسل بعدی از طریق وراثت انتقال پیدا نمی‌کند. (دقت داشته باشید که ما الآن در حوالی سال ۱۸۵۹ هستیم. در این سال نه خبری از کشف ژنتیک توسط یوهان گرگور مندل بود و نه خبری از کشف DNA). در آن سال‌ها وراثت را مثل آبرنگ می‌دانستند یعنی فکر می‌کردند که دو تا ماده با هم مخلوط می‌شود. انگار که رنگ سفید و قرمز را با هم ترکیب کنیم تا رنگ صورتی حاصل شود.

انتخاب: این تفاوت‌های موروثی باعث می‌شود که عده‌ای بتوانند مشکلات بقا و تولید مثل را بهتر حل کنند و  به این شکل باقی می‌مانند و می‌توانند تولید مثل کنند. در نتیجه: فردی از گونه‌ای دارای ویژگی‌هایی هست. تولید مثل می‌کند و این ویژگی‌ها به فرزندان منتقل می‌شود. فرزندان هر کدام تفاوت‌هایی دارند. این تفاوت‌ها باعث می‌شود که به بقای خود ادامه دهد تا به مرحله‌ی تولید مثل برسد. در حالی که سایر افراد نتوانسته‌اند به این مرحله برسند. به این شکل انتخاب طبیعی رخ می‌دهد.

برخی از انتقادهای وارده بر نظریه‌ی انتخاب طبیعی‌ای داروین

داروین متوجه شد که بعضی از ساختارهای موجود در جانوران ربطی به مسئله‌ی بقا ندارند. مثلا پر طاووس را در نظر بگیرید. پرهای طاووس هم پر هزینه است و هم باعث می‌شود که شکارچیان راحت‌تر طاووس را پیدا کنند و شکار کنند. پس قاعدتا باید منقرض می‌شد. این مسئله داروین را به قدری آزرد که او یکبار گفت: «هرگاه به پر طاووس نگاه می‌کنم ناخوش احوال می‌شوم.»

یا مثلا در برخی گونه‌ها دو جنس به شدت با هم تفاوت دارند. نظر شما چیست؟ برای حل این مشکلات باید چه کار کرد؟ فکر می‌کنید که داروین چه طوری این مشکل را حل کرد؟

منابع: منشا انواع، روان‌شناسی تکاملی، زیست‌شناسی اجتماعی: سنتز نوین

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته نظریه انتخاب طبیعی‌ای که داروین مطرح کرد اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

یادگیری هم مثل سایر مفاهیم، تعریف واحد و همه پسند ندارد. معروف‌ترین تعریف یادگیری عبارت است از: «تغییر نسبتا پایدار در رفتار یا توان رفتاری که حاصل تجربه است».  این تعریف شامل ۴ بخش است که هر کدام را توضیح می‌دهیم.

1. تغییر:

یادگیری منجر به تغییر می‌شود. یعنی این که ما باید تغییری را در فرد مشاهده کنیم. وقتی که دانش آموز حاصل ضرب ۷ در ۹ را یاد می‌گیرد، هر وقت که سوال شود هفت در نه، پاسخ می‌دهد ۶۳. قبل از این که فرایند یادگیری رخ دهد دانش آموز نمی‌توانست پاسخ بدهد. اما وقتی که ضرب را یاد گرفت هر وقت از او سوال کنیم می‌تواند پاسخ درست بدهد. این یعنی تغییر. قبل از فرایند یادگیری با بعد از آن باید متفاوت باشد. هر یادگیری‌ای تغییر هست، اما هر تغییری یادگیری نیست. بر فرض اگر فردی دچار سانحه‌ای شد و یک پایش را از دست داد درست هست که تغییر کرده است اما یادگیری‌ای رخ نداده است.

2. تغییر نسبتا پایدار:

تغییر باید نسبتا پایدار باشد. یعنی فرد باید با تغییر شرایط هم بتواند آن تکلیف را انجام دهد. مثلا وقتی که فرد خسته شد باز هم توانایی حل کردن آن مسئله را داشته باشد. وقتی که ما یاد گرفتیم مسکو پایخت روسیه است تحت هر موقعیتی که باشد وقتی این سوال را از ما بپرسند ما باید بتوانیم به این سوال، پاسخ درست بدهیم. این یعنی تغییر ما نسبتا پایدار است.

3. تغییر نسبتا پایدار در توان رفتاری:

علاوه بر این که باید تغییر نسبتا پایدار را شاهد باشیم باید این تغییر نسبتا پایدار در رفتار فرد هم مشاهده شود. به عبارت دیگر باید توان رفتاری (یا رفتار بالقوه) آن را کسب کرده باشیم. برای فهم بهتر این ویژگی دو تا مثال می‌زنم:

مثال اول:

یک پزشک در طول تحصیل خود با انواع بیماری‌ها و روش‌های درمان آن‌ها مواجه می‌شود. وقتی بیماری به پزشک مراجعه می‌کند آن پزشک نسبت به آن بیماری نسخه‌ای تجویز می‌کند. این پزشک تازه کار هنوز مراجعینی نداشته است که بر فرض بیماری ایکس را داشته باشند. اما این پزشک می‌داند که کسی که دچار این بیماری باشد را چه طور باید درمان کند. یعنی رفتار بالقوه به رفتار بالفعل تبدیل می‌شود. پزشک می‌داند که باید چه کار کند تا این بیمار بهبود پیدا کند.

مثال دوم:

شناگری را فرض کنید که در کنار شما نشسته است. این فرد شنا کردن را بالقوه دارد یعنی توان رفتاری‌اش را دارد. به محض این که این شناگر را در استخر قرار دهید شروع می‌کند به شنا کردن.

4. تغییر نسبتا پایدار در توان رفتاری که حاصل تجربه است:

بالاخره می‌رسیم به آخرین بخش از تعریف یادگیری: تغییر نسبتا پایدار در توان رفتاری که حاصل تجربه است. تجربه در تعریف یادگیری یعنی تاثیر متقابل بین محرک‌های بیرونی و درونی و همین طور یادگیرنده. به طور مثال کودک نمی‌داند که چه طور باید بند کفشش را ببندد. ممکن است که به او فیلمی نشان بدهند (دادن محرک) و یا مربی مهد آموزشی به او بدهد (دادن محرک) و کودک با تعامل با این محرک‌ها به تجربه‌ای دست پیدا خواهد کرد.

حالا که هر ۴ بخش تعریف را مشخص کرده‌ایم آیا می‌توانید مثالی برای هر کدام از بخش‌ها بزنید؟ همین طور مثالی برای بخش ۲ ذکر کنید که آن مثال در مورد بخش ۳ و ۴ صادق نباشد. مثالی هم در بخش ۳ بزنید که در مورد بخش ۴ صادق نباشد.

منبع: روان‌شناسی پرورشی نوین

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تعریف یادگیری به زبان ساده و کوتاه اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اکنون باید از گفتارتان با عمل پشتیبانی کنید. حالا وقتی است که باید مثل یک پدر یا مادر قدرتمند، با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و از او بخواهید که هیچ کار دیگر او نباید بر انجام تکالیف درسی‌اش پیشی بگیرد.

اول از همه، به موقعیت خودتان به طور واقع‌بینانه نگاه کنید. شما نمی‌توانید فرزندتان را مجبور کنید که تکالیف درسی‌اش را انجام دهد. شما نمی‌توانید او را وادار کنید که کاغذ و قلم بردارد و یک گزارش درسی تهیه کند. شما نمی‌توانید او را وادار کنید که یک فصل فلان کتاب درسی را بخواند. فرزندتان باید این کارها را خودش انجام دهد. اما شما هم می‌توانید کارهایی را انجام دهید:

به خاطر داشته باشید که تکلیف درسی به بچه‌ها می‌آموزد که مسئول عملکرد خودشان باشند. اگر فرزندتان تا حالا این پیام را درنیافته است، شما باید آن را برایش روشن‌تر کنید. شما باید مسئولیت را درست در جای خودش، یعنی درست روی شانه‌های فرزندانتان قرار دهید. شما می‌خواهید به او حق انتخاب بدهید.

حق انتخاب او بدین صورت است که: یا فرزندتان مسئولیت انجام کامل و به موقع تکالیف خود را قبول می‌کند یا این که ترجیح می‌دهد تمام امتیازات خود را تا پایان انجام تکلیف درسی به تعویق بیندازد. به عبارت دیگر فرزند شما تصمیم می‌گیرد که تا پایان انجام تکلیف درسی، پشت میزش بنشیند. حتا اگر این کار تمام شب هم طول بکشد. باز هم انتخاب اوست.

تفاوت را ملاحظه می‌کنید؟ به عوض آن که به فرزندتان بگویید چه بکند، او را مسئول اعمال خود و نتایج حاصل از آن می‌کنید. اگر فرزندتان عدم انجام تکلیف درسی را انتخاب کرد، بسیار خوب، او چشم پوشی از امتیازات را هم انتخاب کرده است.

بسیاری از والدین در این که در برابر فرزندانشان چنین وضعیت قاطع و محکمی بگیرند، دچار مشکل هستند. بعضی از والدین می‌ترسند که اگر با فرزندانشان با شدتی بیش از حد برخورد کنند، از نظر روانی آن‌ها را دچار مخاطره می‌کنند. تعدادی هم تنها از این می‌ترسند که فرزندانشان آن‌ها را دوست نداشته باشند.

اما چنین ایستادگی باید صورت پذیرد. واقعیت وضعیت، آن را ایجاب می‌کند و کاملا به نفع فرزندان ماست. این تنها راهی است که آن‌ها می‌آموزند تا در زمینه تکلیف درسی خود مسئولیت بپذیرند.

چگونه از گفتارتان عمل پشتیبانی کنید: به فرزندانتان بگویید که انتخاب با آنهاست

به فرزندانتان بگویید که دقیقا منظورتان چیست

«انتخاب با توست تو می‌توانیی تکالیف درسی را در زمان انجام تکلیف درسی به اتمام برسانی یا اینکه ترجیح میدهی از امتیازاتت چشم‌پوشی کنی.  اگر انجام ندادن تکالیف درسی را انتخاب کنی از شروع زمان انجام تکلیف درسی تا زمانی که تکالیف را به اتمام برسانی امتیازات زیر را از دست می‌دهی: حق نداری از خانه بیرون بروی. تلویزیون تماشا نخواهی کرد. به موسیقی گوش نخواهی کرد. حق نداری به کسی تلفن بزنی یا کسی ترا پای تلفن بخواهد. پشت میزت خواهی نشست تا تکالیفت را تمام کنی. انتخاب با توست.»

انتظاراتتان را به روشنی بیان کنید. در بیان این که از فرزندانتان می‌خواهید چه کاری انجام دهند، و این که اگر آن را انجام ندادند چه اتفاقی می‌افتد، شک و تردیدی باقی نگذارید.

تهدیدهای بی‌معنا به کار نبرید.

تهدیدهای مبهمی که به عمل در نیایند، به فرزندانتان این نکته را انتقال می‌دهند که حرف‌های شما جدی نیست.

«یا میروی تکالیف درسی‌ات را انجام می‌دهی – یا خودت می‌دانی!»

«دارم جدی می‌گویم! اگر یک بار دیگر برای انجام تکلیف درسی، برای من دردسر درست کنی، ترا سر جایت می‌نشانم!»

«شوخی نمی‌کنم! اگر به کارهایت نپردازی، تنبیه خواهی شد.»

درمورد خواسته‌هایتان پیگیر باشید.

استمرار کلید آموزش به فرزندان است، و به بچه‌ها می‌فهماند شما برای تکلیف درسی مثل سایر کارها اهمیت قائلید. بچه‌ها می‌فهمند شما برای تکلیف درسی مثل سایر کارها اهمیت قائلید. بچه‌ها باید بفهمند که شما در این مورد حاضر به مصالحه نیستید، کوتاه نمی‌آیید، و می‌خواهید هر شب اطمینان حاصل کنید که آن‌ها مسئولیت انجام تکلیف درسی‌شان را پذیرفته‌اند.

هم شما و هم فرزندتان باید تشخیص بدهید که ممکن است فرزندتان شب‌های زیادی در اتاقش بنشیند، و به در و دیوار نگاه کند تا این که تصمیم بگیرد تکالیف درسی‌اش را مسئولانه انجام دهد:

فرزند: برنامه تلویزیونی مورد علاقه من الآن شروع می‌شود. خواهش می‌کنم بگذارید آن را تماشا کنم. قول می‌دهم تکالیف تکالیف درسی‌ام را فردا صبح انجام دهم.

مادر: علی، زمان انجام تکلیف درسی تو ساعت ۷/۳۰ شروع می‌شود و حالا ساعت ۸ است، و تو تکالیفت را انجام نداده‌ای. تو باید قبل از انجام هر کار دیگری، تکالیف درسی‌ات را انجام بدهی.

فرزند: خواهش می‌کنم فقط همین یک برنامه. من سه شب است تلویزیون تماشا نکرده‌ام!

مادر: به این دلیل بوده که در سه شب گذشته هم نخواسته‌ای در زمان انجام تکلیف درسی به کارهایت برسی.

فرزند: من از تکالیف درسی متنفرم! حوصله‌ام را سر برده!

مادر: می‌فهمم. اما مقررات این است که تو باید قبل از این که بتوانی تلویزیون تماشا کنی، تکالیف درسی‌ات را تمام کرده باشی.

فرزند: این  مقررات خشکی است. با این ترتیب من هرگز نمی‌توانم تلویزیون تماشا کنم.

مادر: بدون شک خواهی توانست. وقتی تو ترجیح بدهی تکالیفت را در زمان انجام تکلیف درسی انجام دهی، پس از اتمام آن، می‌توانی تلویزیون تماشا کنی.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته برای حل مشکل تکلیف فرزندتان با عملتان از گفتارتان حمایت کنید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

بدین‌سان، MMPI علاوه بر کاربد مفید بالینی، مقدار زیادی از ادبیات تحقیق را به راه انداخته و اغلب به عنوان یک ابزار اندازه گیری در مطالعات تحقیقی به کار رفته است. چهارچوب اصلی‌آزمون ۱۹۳۳ از ۵۰۴ جمله مثبت تشکیل شده بود که به صورت «صحیح» یا «غلط» به آن‌ها پاسخ داده می‌شد. ب

عدها با افزودن ماده‌های تکراری و مقایس‌های ۵ (مردانگی – زنانگی) و صفر (درونگرایی اجتماعی) تعداد ماده‌ها به ۵۶۶ ماده افزایش یافت. در فرم استاندارد ۱۹۸۹ با حفظ همان چهارچوب اصلی، تعدادی از ماده‌ها تغییر یافت،‌ بعضی ماده‌ها حذف گردید و یا به محتوای آن افزوده شد که در نتیجه مجموع ماده‌ها به ۵۶۷ ماده رسید.

طبقه‌های مختلف پاسخ‌ها را می‌توان دستی و یا به کمک کامپیوتر نمره‌گذاری و در یک برگ نیمرخ خلاصه کرد. سپس نمره‌های  شخص که به صورت نمودار نشان داده شده با نمره‌هایی که از گروه نمونه هنجاریابی به دست آمده است مقایسه می‌شود.

MMPI  اولیه ۱۳ مقیاس استاندارد داشت که ۳ مقیاس آن به روایی و ۱۰ مقیاس دیگر به شاخص‌های بالینی یا شخصیتی مربوط بود. در مقیاس‌های جدیدتر MMPI-2 و MMPI-A، ‌ده مقیاس اصلی بالینی / شخصیتی و ۳ مقیاس روایی اولیه حذف شده‌اند، اما تعداد ماده‌های آن‌ها افزایش یافته است.

مقیاس‌های بالینی و شخصیتی هم به وسیله شماره و هم با علایم اختصاری معرفی می‌شوند. برخی مقیاس‌های دیگر نیز وجود دارند که برای پالایش معنای مقیاس‌های بالینی و فراهم کردن اطلاعات اضافی به کار می‌روند.

از آن جمله‌اند مقیاس‌های مبتنی بر محتوا (مقیاس‌های محتوایی)، مقیاس‌های فرعی برای مقیاس‌های بالینی و شخصیتی مبتنی بر خوشه‌هایی از ماده‌های وابسته به محتوا (مقیاس‌های هریس و لینگوز)، سنجش ماده‌ها و خوشه‌های ماده‌هایی که به ابعاد خاصی مربوطند (ماده‌های بحرانی)، و مقیاس‌های جدیدی که از طریق تجربی به دست آمده‌اند (مقیاس‌های تکمیلی).

هنوز هم مقیاس‌های جدیدی مورد پژوهش قرار گرفته و در ادبیات این رشته گزارش می‌شود. نتیجه این توسعه‌ها به یک آزمون چند بعدی و بالقوه مفید منجر شده است که می‌توان آن‌ها را از چشم‌اندازهای مختلف تفسیر کرده، پالایش داد، و گسترش داد.

منبع: راهنمای سنجش روانی 

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته مختصر توضیحی درباره‌ی پرسشنامه شخصیتی چند وجهی مینه‌سوتا (MMPI) اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

بسیاری از بچه‌هایی که انگیزه‌ای برای انجام تکلیف درسی ندارند، نسبت به توانایی‌هایشان در انجام اموری که به مدرسه مربوط می‌شود، احساس ایمنی نمی‌کنند. این بچه‌ها از جانب کسانی که برای عقایدشان بیشترین ارزش را قائلند – یعنی والدینشان – به حمایت و تشویق نیازمندند.

ممکن است شما بدون آن که بخواهید، با گفتن بعضی حرف‌ها یا انجام بعضی اعمال، اعتماد به نفس فرزندتان را ضایع کنید. آیا رفتارهای منفی آن‌ها را عمده می‌سازید؟ وقتی بچه‌ها به آن صورت که والدین احساس می‌کنند باید باشند «نمی‌درخشند»، بسیار امکان دارد که والدین احساس محرومیت کنند و با عباراتی مانند آن چه که در زیر آمده، با نبود انگیزه در آن‌ها برخورد کنند:

«تو هیچ وقت نمی‌توانی تکالیف درسی‌ات را بدون افتضاح انجام دهی، می‌توانی؟»

«هیچ معلوم هست چه‌ات هست؟ نمی‌توانی بدون این که من وادارت کنم، یک تکان به خودت بدهی؟»

«مشقی که نوشته‌ای این است؟ مثل خرچنگ قورباغه می‌ماند!»

«چه‌ات شده؟ نمی‌خواهی به جای برسی؟»

… و البته مسبب رنجش همیشگی:

«چرا تو نمی‌توانی مثل خواهرت کارت را درست انجام بدهی؟»

صرف نظر از آن که طرز تفکر فرزندانتان تا چه حد می‌تواند در شما ناکامی ایجاد کند، عبارت‌هایی مانند آن چه که ذکر شد، فقط در جهت فرسایش انگیزه‌ها و اعتماد به نفس آنان عمل می‌کند. همیشه به خاطر داشته باشید که پشتیبانی مستمر و مثبت شما، به فرزندانتان انگیزه خواهد داد. هر چه بیشتر فرزندانتان را تشویق کنید تا نسبت به توانایی‌هایشان احساس بهترین داشته باشند، آن‌ها انگیزه بیشتری جهت دستیابی به موقعیت پیدا خواهند کرد.

چگونه به وسیله تحسین کردن، به فرزندانتان انگیزه دهید، تلاش‌های فرزندانتان را به طور مستمر تحسین کنید

رمز این که چگونه فرزندانتان را با تحسین کردن برانگیزید این است که در این کار پیگیر باشید. تحسین کردن را فقط برای گرفتن نمره بیست در امتحان، ذخیره نکنید، بلکه فرزندانتان را هر روز برای تلاش‌هایشان تحسین کنید. زیرا در نهایت تلاش‌های روزانه به موفقیت‌های بیشتر در مدرسه و به نمره‌های خوب منتهی می‌شود. بگذارید فرزندانتان بدانند که شما قدر سخت کوشی‌های آن‌ها را در مدرسه می‌دانید!

«تو برای این تکلیف درسی‌ات خیلی زیاد کار کردی. افرین!»

«از این که تکلیف درسی‌ات را هر روز به موقع شروع می‌کنی، بسیار خوشحالم.»

«از ده لغت، هشت تای آن را درست  نوشته‌ای. از بار قبل تا به حال خوب پیشرفت کرده‌ای. این نشان دهنده آن است که تا چه حد زحمت می‌کشی!»

من واقعا از این که تو دیگر تکالیف درسی‌ات را بدون کمک دیگران انجام می‌دهی، خوشحالم. آفرین!»

«تو تمام زمان انجام تکلیف درسی روزانه را مشغول کار هستی و گاهی در صورت نیاز کمی هم بیشتر کار می‌کنی. من جدا به تو افتخار می‌کنم!»

به فرزندانتان به صورتی بگویید که عقیده شما درباره آن چه که انجام می‌دهند،  یا آن‌چه که انجام داده‌اند،‌ چیست؟

عبارت «من جدا از تو ممنونم که بدون جر و بحث، تکالیف درسی‌ات را انجام می‌دهی» اثر قوی‌تری بر احترام به خود فرزندانتان دارد و احساس صمیمانه‌تری را القا می‌کند تا عبارت «کارت را درست انجام می‌دهی.» عبارت اول نشان می‌دهد که شما دقیقا متوجه این امر هستید که فرزندانتان چه می‌کنند.

به خاطر داشته باشید که در آغوش گرفتن یا دستی به شانه زدن، اثر پیام شما را افزایش خواهد داد.

کلید انگیزه دادن به فرزندانتان آن است که بدانند شما به میزان زیادی به آن‌ها و تلاشی که به عمل می‌آورند، اهمیت می‌دهید. در آغوش گرفتن،‌یا دستی به شانه زدن، پیام شما را تقویت می‌کند.

برای برانگیختن فرزندانتان «فوق تحسین» به کار برید.

یک ابزار قوی برای آن که فرزندانتان قدرشناسی شما را برای تلاششان احساس کنند، شیوه‌ای است که ما آن را «فوق تحسین» می‌نامیم. طریقه به کار بردن آن در زیر آمده است:

اول، مادر فرزند خود را برای رفتارش تحسین می‌کند: «من از تو واقعا متشکرم که در انجام تکالیف درسی‌ات تا این حد سخت کوش هستی. تو تکالیفت را درست در زمان تعیین شده تمام می‌کنی، این بسیار مهم است. من می خواهم مژده این رفتار تو را به پدرت بدهم.»

دوم، مادر در حضور پدر، فرزند را تحسین می‌کند:  «پونه امروز تکالیفش را بسیار خوب انجام داد. او بدون گله و شکایت به کارش پرداخت، از پشت میزش بلند نشد، و واقعا کارش عای بود.»

بالاخره، پدر فرزند را تحسین می‌کند: «من از شنیدن چنین صحبت‌هایی راجع به تو، واقعا افتخار می‌کنم. جدا که گل کاشتی!»

اگر با همسرتان متارکه کرده‌اید، می‌توانید به عنوان فردی که در ابراز فوق تحسین همراهیتان کند، به جای همسر از پدربزرگ کودک، همسایه، یا یک دوست خانوادگی کمک بگیرید. هر برزگسالی که فرزندان شما برای او ارزش قائلند، می‌تواند نقش فرد دوم را در ارائه تحسین ایفا کند.

کلیه  بچه‌ها به تحسین اهمیت می‌دهند. تحسین به ویژه برای بچه‌ّایی که به سختی برانگیخته می‌شوند، اهمیت دارد. به خاطر داشته باشید که تحسین شما می‌تواند در ایجاد احترام به خود در فرزندانتان و نیز در کمک به آن‌ها در کسب رفتارهای مناسب در زمینه انجام تکالیف، اثر زیادی داشته باشد. بچه‌ها می‌توانند با پشتیبانی مثبت و مستمر شما، تصور از خود مثبتی پیدا کنند و با اطمینان و نگرشی حاکی از توانایی خود به انجام تکالیف آن‌ها بپردازند.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته فرزندانتان را بر انگیزید تا کارشان را به بهترین وجه انجام دهند (تحسین) اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اگر به یاد داشته باشید در پست‌های قبلی گفتیم که تکلیف درسی به بچه‌ها درس مسئولیت می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بچه‌ها از طریق تکلیف درسی، مهارت‌هایی را می‌آموزند که بتوانند بزرگسالانی غیروابسته، دارای انگیزه و موفق بار بیایند، باید قبلا این مهارت‌ها را آموخته باشند. آن‌ها یاد می‌گیرند که از دستورات پیروری کنند، وظیفه‌ای را شروع کنند و به پایان برسانند، و وقت خود را سازمان دهند.

بنابراین اهمیت دارد که فرزندان یاد بگیرند تکالیف درسی را خودشان انجام دهند اما اگر فرزندتان تکالیفش را در دست بگیرد و پیش شما بیاید و بگوید «من نمی‌توانم این را انجام دهم!»، شما چه واکنشی  نشان خواهید داد؟

بعضی از بچه‌ها دائما شکایت دارند که تکلیف درسی‌اشان «بسیار مشکل» است. اغلب به دشواری می‌توان متوجه شد که آیا آن‌ها واقعا نمی‌توانند آن تکلیف را انجام دهند یا این که نمی‌خواهند. حتا ممکن است این احتمال وجود داشته باشد که معلم به اندازه کافی تکلیف درسی را تشریح نکرده باشد.

هرگاه فرزندتان توانایی انجام کار  را داشته باشد، احتمال دارد که تنها فاقد اعتماد به نفس کافی باشد و به تشویق و دلگرمی نیاز داشته باشد. برای پدر  یا مادری که احساس کند فرزندش بی‌دست و پا و نالایق است، این یک واکنش طبیعی است که قدم پیش گذارد و به او کمک کند.

هر گاه فرزندتان با ناامیدی و افسردگی پیش شما بیاید و تکلیف درسی‌اش را به شما نشان بدهد و بگوید «من هیچ چیز از این نمی‌فهمم! نمی‌دونم چکارش کنم!»، احساس بدی پیدا می‌کنید. او آن قدر خودش را مغلوب تکلیف درسی احساس می‌کند که شما مجبور می‌شوید دستی بالا بزنید و تکالیف درسی او را انجام دهید.

در حقیقت شما با این کار به هیچ وجه به او کمک نمی‌کنید. شما با انجام دادن تکلیف درسی فرزندتان، این باور را در او تایید می‌کنید که او خودش نمی‌تواند کارش را انجام دهد. شما با این کار، این مفهوم را به او می‌رسانید که در دفعات بعد برای انجام تکالیف درسی‌اش، احساس مغلوب بودن بیشتری بکند. بهترین کمکی که می‌توانید به فرزندتان بکنید این است که او را تشویق تا خودش تکالیفش را انجام دهد.

خب حالا چه کار کنیم که فرزندمان بدون کمک به دیگران تکالیفشان را انجام دهند؟ به فرزندتان بگویید که از آن انتظار دارید تکالیفش را خودش انجام دهد. به او بگویید که شما تکالیفش را انجام نخواهید داد اما اگر کمکی باشد از او دریغ نخواهید کرد. این که فرزندتان تکالیفش را خودش انجام دهد کار یک شب نیست. پس قدم به قدم پیش بروید.

اینبار وقتی که فرزندتان از شما سوالی پرسید به او پاسخ دهید که: می‌دانم با کمی کمک من خواهی توانست تکلیفت را بنویسی. سعی کنید او را راهنمایی کنید نه این که پاسخ را به او بگویید. مثلا به او بگویید که این سوالات چه ربطی به چیزهایی که در مدرسه خوانده‌اند دارند یا این مربوط به کدام بخش از کتاب می‌شود. از او بخواهید که آن بخش از کلاس یا کتاب را برایتان بازگو کند.

هم چنین مراجعه کنید به تکلیف درسی باید به موقع انجام شود

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چرا مهم است که بچه‌ها باید تکلیف درسی را خودشان انجام دهند؟ و نقش والدین در این فرایند چیست؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در این مورد یک لحظه فکر کنید: اغلب بچه‌ها این روزها، برنامه‌های فوق العاده فشرده و حتا پیچیده‌ای دارند. آن‌ها حتا در کی روز در کلاس موسیقی، مسابقات ورزشی و بسیاری فعالیت‌های فوق برنامه دیگر شرکت می‌کنند و در عین حال سعی می‌کنند ترتیبی دهند که در کلبه این فعالیت‌ها، به صورت مرتب و سر وقت حاضر شوند.

اگر کلاس ژیمناستیک ساعت چهار بعد از ظهر شروع می‌شود، کودک حتما سر ساعت د رکلاس حاضر خواهد بود، این بدان دلیل است که این فعالیت‌ها، برنمه ریزی شده‌اند، و در برنامه روزانه کودک، از جایگاهی برخوردارند.

تکلیف درسی هم باید در کنار برنامه زندگی فرزندانتان جایی داشته باشد

شما نباید این نکته را به عهده فرزندانتان بگذارید که تصمیم بگیریند چه موقع از شب، تکالیف درسی خود را انجام دهند. بچه‌ها قادر نیستند در ساعات آخر شب، تکالیف درسی خود را به طور موثر انجام دهند، نباید به تکالیف درسی به این صورت نگاه کنند که می‌توان آن را بعد از انجام بقیه کارها، انجام داد.

تکالیف درسی بایستی در اولویت نخست قرار داشته و در برنامه‌های فرزندتان جایی معین داشته باشد. درگیر شدن شما در این امر یعنی حصول اطمینان از این که تکالیف هر روز به طور کامل، انجام شده است. می‌توانید این کار را در منزلتان به وسیله تعیین زمان انجام تکالیف درسی روزانه انجام دهید.

زمان انجام تکالیف درسی روزانه چیست؟

زمان انجام تکلیف درسی، یک زمان از پیش برنامه ریزی شده و اختصاصی است که در طول آن زمان، فرزندانتان باید تکالیف خود را انجام دهند. در این زمان باید کلیه فعالیت‌های دیگر کنار گذاشته شود. فرزندانتان باید درک کنند که در زمان انجام تکالیف درسی باید به بازی کردن، صحبت با تلفن، تماشای تلویزیون خاتمه دهن و به محل انجام تکالیف خود بروند و مشغول کار شند. شما می‌توانید از قبل با فرزندانتان در مورد زمان انجام تکلیف درسی توافق کنید.

ساعت مورد توافق زیاد مهم نیست. مهم آن است که شما و فرزندانتان بدانید که هر روز باید در چه ساعتی تکالیف انجام داده شوند. فرزندانتان باید بدانند که انجام تکالیف درسی، احتمالا مهم‌ترین گامی است که شما در جهت واداشتن فرزندانتان به انجام تکالیف درسی بر می‌دارید.

هم چنین مراجعه کنید به تکالیف درسی به فرزندتان مسئولیت می‌آموزد.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تکلیف درسی باید به موقع انجام شود اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

ساخت یک محیط مطالعه مناسب بسیار ساده‌تر از آن چیزیست که در نگاه اول به نظر می‌رسد. فرزند ما برای انجام تکلیف درسی خود به فضایی وسی نیاز ندارند. بلکه به محیطی راحت، آرام و دارای نو کافی نیاز دارند. همین طور محیطی که به تمام وسایل و لوازم مورد نیاز برای انجام تکلیف درسی دسترسی داشته باشند.

بعد از مدتی که کودک در این محل به انجام تکالیفش پرداخت نگرش آن نسبت به انجام تکلیف عوض می‌شود. همین طور این کار باعث می‌شود که تکالیف درسی به نظرش ساده‌تر برسند و طبعا برای شما هم همین طور خواهد بود. اما حالا این سوال پیش می‌آید که چه طور یک محیط مطالعه مناسب بسازیم؟

به فرزندتان باید بگویید که می‌خواهید برای تکالیف درسی محیط مشخصی داشته باشد. و شما در این امر به او کمک می‌کنید. باید خوواسته‌های خود را مشخص کنید. به او بگویید که برای انجام تکلیف درسی می‌خواهید که در یک محیط مطالعه آرام باشد تا کسی مزاحم او نشود. مهم نیست که محل انجام کجا باشد می‌تواند توی اتاق باشد گوشه‌ی حال باشد و یا حتا میز آشپزخانه (که زیاد توصیه نمی‌شود مخصوصا برای والدینی که سر کار می‌روند و باید برای شام رسیع غذا را آماده کند).

حالا نوبت این رسیده است که محلی را برای انجام تکالیف او انتخاب کنیم. تا کلاس سوم ابتدایی مشترکا یک محل را انتخاب کنید، تا آخر اول راهنمایی او را راهنمایی کنید و تا آخر دبیرستان هم اجازه بدهید که خودش تمام و کمال محیط را انتخاب کند. مطمئن شوید که محلی که انتخاب کردید دارای نور کافی هست. یادتان باشد که نور کم به میزان ۵۰ درصد خستگی چشم را بالا می‌برد.

زمانی که کودک در حال انجام تکالیفش هست به او احترام بزارید و مزاحم او نشوید. می‌توانید تابلوی «مزاحم نشوید» مثل عکس زیر را در محل انجام تکلیف او نصب کنید. یک کیف از تمام وسایلی که لازم هست داشته باشد را تهیه کنید تا برای پیدا کردن وسایل وقت تلف نکند و یا از محل مورد نظر بلند نشود.

در آخر هم یادتان باشد که محیط مطالعه مناسب اولین گام در انجام موفقیت آمیز تکالیف درسی برای بچه‌ها در تمام سنین است. وقتی وسایل مورد نیاز سازمان یافته و در دسترس باشند این می‌تواند شروع پیشرفت جدی در تکلیف درسی باشد.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته محیط مطالعه مناسب برای انجام تکالیف درسی را چه طور در منزل ایجاد کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

و اما می‌رسیم به تکالیف درسی. برای بسیاری از کودکان، تکلیف درسی، اولین مسئولیتی است که تماما به عهده آن‌ها واگذار شده است. این دیگر به عهده آن‌هاست که بخواهند آن را به خانه بیاورند، این دیگر به عهده آن‌هاست که آن را انجام دهند و شاهد باشند که به مدرسه بازگردانده می‌شود.

از لحظه‌ای که معلم تکلیف را معین می‌کند، تا زمانی که تکالیف به او پس داده می‌شود، مسئولیت بر دوش فرزندان شماست. برای شما مهم است بدانید که این مسئولیت بر زندگی فرزندان شما اثری شگرف دارد. اما واقعا علت چنین تاثیری چیست؟

بچه‌ها از طریق تکلیف درسی مهارت‌هایی را می‌آموزند که برای آینده آن‌ها که بزرگسالانی غیروابسته، دارای انگیزه، و موفق باشند، ضروری است. آن‌ها یاد می‌گیرند که درستورات را پیگیری کند، به صورت مستقل عمل کنند، یک وظیفه را شروع کنند و به پایان برسانند، زمان خود را تنظیم کنند، و تمام استعدادهای خود را به کار گیرند.

آن‌ها یاد می‌گیرند که انجام این وظیفه بر عهده آن‌هاست و خود باید پاسخگویی اعمال خود باشند. اگر شما به عنوان والدین در تقویت انجام تکلیف درسی کوتاهی کنید، فرصت بروز کامل این احساس مسئولیت را از آن‌ها سلب کرده‌اید.

این نکته را، به ویژه هر گاه به فرزندانتان تکالیفی داده شده است که به نظر شما (و آن‌ها) کارهایی بی‌معنا جلوه می‌کند به خاطر داشته باشید که هرگز تکلیف درسی را بی‌اهمیت تلقی نکنید.

زیرا این تکالیف چیزی ارزشمند را به آن‌ها می‌آموزد! در هر حال زندگی گاه مملو از جزئیات خسته کننده‌ای است که باید با آن‌ها با حوصله برخورد کرد. به خاطر داشته باشید که شما و فرزندانتان، مبنایی را پایه گذاری می‌کنید که آن‌ها باید سال‌های سال بر اساس آن زندگی کنند.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تکالیف درسی به فرزندتان مسئولیت می‌آموزد اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

چرا این تماس تا این حد از اهمیت برخوردار است؟ حالا متوجه خواهید شد. فکر می‌کنید که کدام یک از موارد زیر، در تعیین موفقیت کودک در مدرسه حساس‌ترین عنصر است؟

1. شایستگی معلم و راهنمایی او.
2. میزان پولی که دولت صرف تعلیم و تربیت می‌کند.
3. انگیزه دادن و پشتیبانی والدین.

گزینه ۳ پاسخ این سئوال است. پشتیبانی و انگیزه دادن والدین، مهم‌ترین عامل در تعیین میزان موفقیت کودک در مدرسه است. در واقع هر گونه تحقیقی در بیست سال گذشته در امر تعلیم و تربیت انجام شده، موید این نتیجه است. شاگردان می‌توانند معلم غیر شاسیته را بدون از دست دادن اشتیاق به یادگیری، تحمل کنند.

آن‌ها می‌توانند با بودجه‌های ناچیز مدرسه، کتاب‌های درسی غیرکافی، و امکانات پیش پا افتاده به تحصیلشان ادامه دهند. اما بدون پشتیبانی والدین، بدون وجود دلگرمی، انگیزش و انضباط از جانب خانه، مطمئنا بچه‌ها نگرشی منفی نسبت به یادگیری و مدرسه پیدا خواهند کرد.

به نظر می‌رسد تمامی دانش آموزان موفق دارای والدینی هستند که به کار مدرسه فرزندانشان اهمیت می‌دهند. شما می‌توانید به فرزندانتان بفهمانید که در خانواده شما تعلیم و تربیت آن‌ها، از تقدم برخوردار است و تکلیف درسی قسمتی از این اولویت است.

تقریبا همه روزه، به اغلب شاگردان شکلی از تکلیف درسی واگذار می‌شود تا در منزل انجام دهند. بنابر این بر مبنای اهمیتی که برای تکلیف درسی قائل هستید، می‌توانید به صورتی روزانه تعهد خود را نسبت به موفقیت فرزندانتان در مدرسه، به آن‌ها نشان دهید. مشق بدون اشک به شما نشان می‌دهد که چگونه این تعهد را ایجاد کنید.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تکلیف درسی حلقه اصلی ارتباط بین خانه و مدرسه است اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

ممکن است به سهولت احساس محرومیت پیدا کنید ولی هرگز، چنین احساسی نکنید. شما نمی‌توانید ظرف یک شب مدارس را تغییر دهید، ولی می‌توانید با درگیر کردن خودتان، جهت تعلیم و تربیت فرزندانتان را تغییر دهید. و آن‌ها را به موفقیت نزدیک کنید. به خاطر داشته باشید که بهترین مدارس آن‌هایی هستند که از پشتیبانی خانواد‌ه‌های دانش آموزانشان برخورداند.

حمایت شما از تکلیف درسی، به این معناست که برنامه‌های مدرسه و تاثیر آن‌ها را تقویت می‌:نید. از این کار همه، یعنی والدین، معلمین و به ویژه دانش آموزان بهره‌مند خواهند شد.

میزان درگیر شدن شما را در مسئله تکلیف درسی، سن و موفقیت فعلی فرزندانتان در مدرسه، تعیین می‌کند. باید آمادگی این را داشته باشید با فرزندان کوچکتر به صورت روزانه کارکنید. انجام کار به صورت مستقل، مهارتی آموخته و تمرین شده است و به زمان و شکیبایی نیاز دارد.

اما هنگامی که فرزندانتان کوچک هستند، اگر عادت‌های مطالعه مناسب را برایشان پی‌ریزی کنید، در خواهید یافت که وقتی آن‌ها بزرگتر شوند، قادر خواهند بود به صورت غیروابسته کارهایشان را انجام دهند.

به همین صورت، اگر فرزندانتان بزرگ هستند و عادت به مطالعه مناسب در خود ایجاد نکرده‌اند، شما باید کمی آن‌ها را پشتیبانی کنید و به آن‌ها کمک کنید تا کار مسئولانه یاد بگیرند.

منبع: مشق بدون اشک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته موفقیت فرزندانتان در دست شماست لطفا جدی بگیرید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

لطفا فورا تصور نکنید که مشکلی وجود دارد. بسیار از بچه‌ها در شروع سال اعتراض می‌کنند، زیرا پس از ۳ ماه استراحت و تفریح تابستانی، آن‌ها را در مدرسه مجبور به کار می‌کنند. شاید هم اعتراض او به این خاطر است که درباره معلم خود چیزهایی منفی شنیده است. بگذارید مدتی از شروع این ارتباط بگذرد.

فرزندتان را تشویق کنید تا به دوستان و تکالیف مدرسه‌اش توجه کرده و رابطه‌اش را با معلم خود بیشتر کند. به فرزندتان بگویید اگر او مودب باشد و به حرف‌های معلم گوش کند، شرایط بسیار مناسبی پیدا خواهد کرد.

1. به او نشان دهید طبیعی است که انسان‌ها با هم تفاوت‌هایی داشته باشند. اختلاف‌ها را معمولا می‌توان از میان برداشت و بهتر است سعی کنیم به جای شکایت در مورد مسائل، آن‌ها را حل کنیم. در مورد معلم، به کودک خود نظرات منفی ندهید، زیرا این کار فقط بر اعتراض‌های او صحه می‌گذارد و باعث می‌شود دیگر انگیزه‌هاای برای برقراری ارتباط با معلم نداشته باشد. سوالای مفیدی بپرسید که مشخص کند فرزندتان چرا معلمش را دوست ندارد. شاید موضوع خاصی وجود دارد. شاید پای نوعی اختلاف شخصیتی معمولی در میان باشد. از طریق گفت و گو با فرزندتان می‌توانید مشکل واقعی را مشخص کرده و راه حلی مناسب پیدا کنید.
2. به مدرسه بروید تا حتا برای مدتی کوتاه بتوانید در کلاس حضور داشته باشید. مشاهده مستقیم محیط و افراد می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره معلم و نوع رابطه‌اش با فرزندتان به شما بدهد.
3. اگر مشکل خاصی وجود دارد، بدون فکر کردن و داشتن برنامه‌های مشخص در مورد حل آن عجله نکنید. ابتدا مشخص سازید که به چه دلیل حس می‌کنید مشکلی وجود دارد. موقعیت‌های پیش آمده را دقیقا توصیف کنید. سعی کنید راه حل‌های ممکن را پیدا کنید. در نهایت، با معلم فرزندتان ملاقات کرده و اطلاعات خود را با برخوردی آرام و بدون محکوم کردن او در میان بگذارید.
4. اگر با فرزندتان د راین مورد کار کرده و با معلم او نیز ملاقات کرده‌اید، ولی هنوز مشکل فرزندتان وجود دارد، شاید بهتر باشد از کسی دیگر کمک بیگرید. ابتدا بررسی کنید که آیا این مشکل، مسئله‌ای کوچک است و با توجه زیاد شما بدتر می‌شود یا خیر (از کاه کوه نسازید!). اگر حس می‌:نید این مشکل مربوط به تکالیف مدرسه فرزندتان می‌شود و یا بر رشد عاطفی او تاثیر دارد، بهتر است کمک بخواهید. ابتدا از مدرسه کمک بگیرید. به بیانی دیگر، وقتی مسئله را با معلم، مشاور و مدیر مدرسه مطرح کردید و به هیچ نتیجه مثبتی نرسیدید، به سراغ مسئولان بالاتر بروید (مراحلی را که در راه حل سوم آمده است، در برخورد با هر یک از این افراد طی کنید).
5. و در نهایت… به عنوان آخرین مرحله، فرزندتان را به کلاس یا مدرسه‌ای دیگر منتقل کنید، زیرا چنین کاری به فرزندتان این پیام را می‌دهد که او قادر نیست مشکلش را حل کند و یا اشکالی در خودش دارد. نامه اعتراض خود را تهیه کرده و برای مسئول منطقه بفرستید تا هیچ کودک دیگری در معرض مشکلات مشابه فرزند شما قرار نگیرد.

منبع: راهنمای تربیت کودک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چه طور با دوست نداشتن معلم توسط فرزندمان کنار بیاییم و یا مشکل را حل کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

باید سعی کنیم دلایل اصلی این کار او را پیدا کنیم. با دقت کردن در رفتار او و همین طور پرسیدن از معلم او. این احتمال وجود دارد که کودکی در حیاط مدرسه او را اذیت می‌کند. ممکن است که از معلم و کارکنان مدرسه خوشش نیاید. شاید هم دوستی ندارد. یا در تکالیف مدرسه‌اش دچار مشکل است.

اگر فرزندتان با صحبت کردن در موارد بالا مشکل داشت می‌توانید با ترفندهایی از احساس واقعی او جویا شوید. مثلا از عبارت بعضی از بچه‌ها استفاده کنید و به مشکلات احتمالی بالایی اشاره کنید. مراقب رفتار خود باشید. کودکتان اگر یکی از موارد بالا را تایید کرد، احساسات او را جدی بگیرید.

سعی کنید راه حلی برای مشکل احتمالی پیدا کنید. مثلا می‌توانید بگویید: بعضی از بچه‌ها می‌ترسند که در مدرسه گم شوند، تو هم همین طوری؟ یا نظر تو چیه؟

یکی از دلایل بی‌علاقگی به مدرسه می‌تواند مشکلات جسمانی باشد. فرزندتان به پیش پزشک اطفال ببرید و یه چکاپ کامل بگیرید. اختلال در هر کدام از حواس می‌تواند مدرسه را به شدت تلخ کند. دقت کنید که فرزندتان مشکل شنیداری، دیداری و … نداشته باشد. معاینه کلی می‌تواند مشکلات جسمانی او را مشخص کند.

لطفا نگرانی خودتان را به فرزندتان انتقال ندهید. این که مدام از حال و احوال او جویا شوید. یا به او بگویید که کوچک‌ترین مشکلی که پیش آمد به شما و مدیر و معاون مدرسه خبر بدهد، خوب نیست. زیرا این به کودک القا می‌کند که وقتی والدین من نگرانند من هم باید نگران باشم.

به فرزندتان کمک کنید تا با تمرین موقعیت‌هایی که او را می‌ترسانند، بر ترس خود غلبه می‌کند. اگر برایش سخت است که در کلاس با صدایی بلند صحبت کند، او را وادارید سر میز شام دستش را بالا ببرد و سوالی بپرسد و تمرین کند. وقتی این کار را کرد، چنین جمله‌ای بگویید: «سوال خیلی خوبی کردی!».

یکی از دلایل بی‌علاقگی به مدرسه پیدا نکردن دوست می‌باشد. اگر او بسختی دوست پیدا می‌کند، چند جمله برای شروع مکالمه به او یاد بدهید، مانند «سلام، اسم من امین است. دوست داری با هم بازی کنیم؟» اگر او می‌ترسد در راهروهای مدرسه گم شود، پس از تعطیل شدن مدرسه با هم به آنجا بروید، در کنار هم قدم بزنید و از او بخواهید تا کلاس، سالن ورزش، آزمایشگاه و بوفه مدرسه خود را به شما نشان دهد.

اگر فرزندتان با معلم خود مشکلی دارد، با او صحبت کنید تا دقیقا بفهمید مشکل چیست. اگر مشکلی کاملا مشخص وجود دارد («او هیچ وقت مرا صدا نمی‌زند») سعی کنید با فرزندتان راه حلی برای این مشکل بیابید. اگر به فرزندتان کمک کنید تا دقیقا حرف‌هایی را تمرین کند که می‌خواهد به معلم بگوید، بسیار مفید است.

مثلا: «من دوست دارم به سوالات بیشتری در کلاس جواب بدهم. می‌شود لطفا اسم مرا بیشتر صدا بزنید؟» اگر مشکل پیچیده‌تر است، با معلم او ملاقات کنید. اگر متوجه شدید که معلم نمی‌تواند به شما کمک کند، با مدیر یا مشاور مدرسه صحبت کنید.

قوانین مشخصی برای نرفتن به مدرسه وضع کنید. مثلا تب ۴۰ درجه، استفراغ و غیره. برای روزهایی که فرزندتان بیمار است، قوانین سختی تعیین کنید. کودک سالمی که باید تمام روز را در رختخواب بماند و هیچ نوع فعالیت مورد علاقه‌ای را انجام ندهد، بسرعت شگفت‌آوری «بهبود می‌یابد»!

منبع: راهنمای تربیت کودک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بی‌علاقگی به مدرسه را چه طور می‌توانیم حل و فصل کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اول بیایید ببینیم شرایط فرزندتان در سرویس مدرسه چه طور هست. کودکان ما روزی دو بار در یک مکانی کوچک در کنار هم می‌نشینند. ترافیک سطح شهر، پیچ و خم‌های جاده و همین طور منفعل بودن کودکان در محیط سرویس را در ذهن مجسم کنید. واقعا شرایط دشواری هست مگر نه؟ درست هست که ممکن است در سرویس دوستانی داشته باشد اما باید این را هم در نظر گرفت که به همین شکل می‌توانند افرادی در سرویس باشند که اصلا دوستان آن‌ها نباشد.

قبل از هر چیز مطمئن شوید که مشکل از کجا آب می‌خورد. از راننده و یا معاون مدرسه بپرسید که دقیقا فرزندتان چه مشکلی دارد. از معاون یا راننده بخواهید که آیا راه حلی برای این مشکل دارند یا خیر؟ یکی از راه حل‌ها می‌تواند این باشد که فرزندتان در جلوی ماشین در کنار راننده بشیند. این طوری راننده می‌تواند کنترل بهتری داشته باشد.

این نکته را بررسی کنید که آیا کودکی دیگری در سرویس هست که باعث شود که کودکتان پرخاشگری و یا بد رفتاری کند؟ چون گاهی وجود کودکی دیگر باعث ناآرمی کودک شما می‌شود. در این صورت از راننده بخواهید فاصله‌ای بین کودکان بی‌اندازد تا از مشکل جلوگیری شود. مثلا یکی را در جلو و دیگری را در عقب بنشاند.

اگر کودک شما از سرویس لذت می‌برد، برنامه رفت و آمد او را کمی تغییر بدهید. می‌توانید گاهی خودتان آن را به مدرسه برسانید. کرایه این کار را هم می‌توانید به شکل‌های گوناگونی از کودکتان بگیرید. مثلا لباس‌های شسته را سر جایشان قرار دهد. یا لباس‌ها را آویزان کند و یا کمک شما ماشین و خونه را تمیز کند.

وقتی که دارید کارهای خانه را انجام می‌دهید از او در مورد مشکلات در سرویس مدرسه سوال کنید. با کمک هم طرحی ایجاد کنید که این مشکلات حل شوند. این کار را هر روز با راننده چک کنید.

این امکان هم هست که راننده قوانینی برای ماشین و برخورد در ماشین نداشته باشد. شما می‌توانید قوانین خودتان را به کودکتان بگویید و از او بخواهید که این طور رفتار کند. فقط در مورد قوانینی که می‌گویید دقت کافی داشته باشید و حتا با راننده سرویس هم در این مورد صحبت کنید.

منبع: راهنمای تربیت کودک

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بد رفتاری در سرویس مدرسه کودکمان را چه طور کنترل کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.