اریک اریکسون ^۱روانکاو ، به” بحران کسب هویت “در برابر “سردرگمی هویت ” به عنوان یکی از مراحل اولیه روانشناسی دوران نوجوانی آن اشاره می کند. نوجوان در این دوره ، برای دستیابی هویت خود تمام چاره ها را جستجو میکند، تا در نهایت خود راسخی را بیابد . تلاش های اریکسون ،یکی از کلیدی ترین نظریه های مربوط به نوجوانان را تشکیل میدهد. محققان زیادی ،صحت ایده های  اریکسون را از طریق آزمایش های تجربی آزموده اند.

به همان اندازه که کار اریکسون برای محققانی که مسیرهای به اصطلاح “عادی” پیشرفت نوجوانان را بررسی کرده اند مهم است ؛ برای درک هویت آشفته ای که اختلال شخصیت مرزی (BPD) را توصیف می کند، نیز حائز اهمیت است. به نظر میرسد که این تئوری، از قدرت فوق العاده ای در فهمیدن مسائلی که این افراد (افراد دارای اختلال) دچارش میشوند برخوردار است. هنگامی که تلاش می کنند تا به شناخت خود برسند و مشکلات روزمره را یکی پس از دیگری حل کنند.Annabel Bogaerts  و همکارانش  در دانشگاه Leuven در سال ۲۰۱۸ مطرح کردند که چهارچوب نظریه اریکسون در درک  بحران هویت  در BPDتاثیرگزار است. تحقیقات آنها نشان میدهد که  چگونه

، “Dutch Self-concept and Identity Measure (SCIM)” یا “خود پنداره افراد مقیم هلند و سنجش هویت ” ، در مقابله با مشکلاتی که یک فرد با اختلال شخصیت  مرزی ( Border Line) با شخصیت جدیدش دارد، تاثیر گذار است.

برای فهم ابعاد هویت افراد مبتلا به اختلال شخصیت  مرزی، محققان هلندی  به صورت دقیق به بررسی “ابعاد هویتی” که آنها از برای خود یاد می کنند ،پرداختند. با این حال ،اریکسون معتقد است که  تنها راه شناخت دقیق هویت خویش ،ارزیابی دوباره و دوباره خویش است و در مقابل، محققان به این نتیجه رسیده اند که بدون بررسی عوامل گوناگون میتوان به شناخت واضح نسبت به هویت خویش دست یافت.

اگر شما دیدگاه های والدینتان یا شخصیت های مهم در زندگی خودرا با باورها و نظرات پیشنهادیشان  مد نظر قرار دهید،درظاهر ازیک هویت ساختگی برخوردار خواهید شد.با این وجود آن شخصیت بکری که صرفا مد نظر شماست نخواهد شد. در مقابل میتوانید در یک مبارزه مداوم برای رسیدن به اهدافتان گرفتار شوید و خودتان، در تشکیل هویتتان تاثیر گذار باشید. هیچ کدام از این امکانات در نظریه اریکسون امکان پذیر نیست.

“Dimensions of Identity Development Scale (DIDS)” یا “ابعاد مقیاس توسعه هویت” شامل مقیاس های اندازه گیری است از قبیل  ” اکتشاف عرضی” (هنگامی که خیلی پویا به مسیر هایی که میخواهم در زندگی ام انتخاب کنم، فکر میکنم) ،”اکتشاف عمقی” ( هنگامی که در مورد برنامه های اینده ام با دیگران صحبت میکنم) و “شناسایی متعهدانه”(برنامه های من برای آینده که ارزش ها و منافع من را در بر میگیرد).

Bogaerts ،برای سنجش SCIM  ازسه نمونه از جوانان حدود ۲۵ ساله استفاده کرد. دو  گروه  از این سه گروه ،

“convenience sample”  ، که هر کدام  حدود  ۴۰۰ نفر بودند. گروه سوم به صورت خاص و شامل افرادی که از لحاظ سن و جنسیت و سطح تحصیلات با جامعه برابری بیشتری میکرد وتوسط دانشجویان کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ، انتخاب شد. این دسته به احتمال زیاد دارای اختلال مرزی بودند. از هر سه گروه تست افسردگی و اضطراب گرفته شد و از گروه سوم تست اختلال شخصیت مرزی نیز گرفته شد.

نتایج حاصل ازپاسخ ۲۵ سوال SCIM  موجب شد به سه گروه  تقسیم شوند.با نمره دادن به موارد زیر از ۱(کاملاموافقم) تا ۷(کاملا مخالفم) و حتی نمیدانم میتوانید خودتان را بیازمایید.

۱- من میدانم به چه چیز هایی معتقدم و برایم چه چیز هایی ارزشمند است.

۲- وقتی کسی مرا توصیف میکند؛ میدانم که حرف هایش تا چه حد صحت دارند.

۳- وقتی به عکس های دوران کودکی ام نگاه می کنم ،حس می کنم مساله ای وجود دارد که گذشته مرا به اکنونم وصل می کند.

۴- بعضی اوقات فردی را انتخاب میکنم و تلاش میکنم شبیه او باشم ؛ درحالیکه وقتی تنها هستم،هویت واقعی ام را میدانم.

۵- من میدانم چه کسی هستم و هویت واقعی ام کیست.

۶- من با توجه به موقعیت هایم در طول زندگی بسیار تغییر می کنم.

۷- من واقعا نمیدانم به چه چیز هایی معتقد هستم و چه چیز هایی برایم ارزشمند هستند.

۸- من شبیه به یک پازل هستم که قطعاتش در هم درست چفت نمی شوند.

۹- من خوب هستم!

۱۰- من به جای اینکه خودم باشم؛ از بقیه تقلید می کنم.

۱۱- من آنقدر با بقیه افراد متفاوت هستم که نمی فهمم “من واقعی” کیست.

۱۲- من از لحاظ روحی شکسته و نابود هستم.

۱۳- من وقتی دوران کودکی ام را به یاد می آورم ارتباطاتی با دوران جوانی ام پیدا می کنم.

۱۴- من وقتی به این فکر می کنم که حقیقتا چه کسی هستم دچار سرگشتگی میشوم.

۱۵- من همیشه حس خوبی نسبت به مسایلی که برایم مهم هستند،دارم.

۱۶- من آنقدر شباهت زیادی با برخی افراد دارم که حس می کنم ما یک نفر هستیم.

۱۷- من اساسا همان فردی هستم که بوده ام.

۱۸- من شبیه فردی که روح ندارد، حس تهی بودن دارم.

۱۹- نظر من به راحتی عوض میشود.

۲۰- من دیگر نمیدانم چه کسی هستم.(شخصیت خودم را نمیدانم!)

۲۱- من وقتی در تعامل با بقیه هستم،توانمند تر از حالت تنهاییم هستم.

۲۲- هیچ کس شخصیت واقعی مرا نمی شناسد.

۲۳- من تلاش می کنم شبیه افرادی عمل و زندگی کنم که با آنها روز هایم را میگذرانم.

۲۴- من فقط وقتی در تعامل با بقیه هستم انسان کاملی هستم.

۲۵- مسائلی که برایم مهم هستند،خیلی زود به زود عوض میشوند.

این ۲۵ سوال برای تقسیم بندی افراد به سه دسته زیر طراحی شده اند:

هویت ثابت : ۱-۲-۳ -۵- ۹-۱۴-۱۵-۱۷

هویت آشفته: ۴-۶-۷-۱۰-۱۲-۱۶-۱۹-۲۱-۲۳-۲۴-۲۵

عدم هویت: ۸-۱۳-۱۵-۱۸-۲۰-۲۲

پژوهشگران یک  عدد را به عنوان میانگین ثابت  برای قرار گرفتن در هر یک از دسته بندی ها مشخص نکرده اند؛ بلکه اعداد بالا شماره سوال­هایی است که هر کدام از این سوال ها بیانگر هویت مربوط به آن است . مثلا در پاسخ به سوال یک ، هرچه جواب به عدد ۷ نزدیک تر باشد یعنی فرد احتمالا هویت ثابت دارد…. به طور خلاصه نشان میدهد افرادBPD  در دسته عدم هویت یا هویت آشفته قرار میگیرند.

علاوه بر این در بین این سه نمونه ، به نظر میرسد که افرادی که در دسته هویت آشفته قرار میگیرند ، نشخوار ذهنی فراوانی دارند و بر آنها یک نوع حس ناسازگاری مداومی وجود دارد. به نظر میرسد دسته سوم دلواپسی بیشتری دارند ؛ از آنجا که  هویت وفقی کمتر، نشخوار ذهنی ونشانگان دلواپسی و افسردگی  بیشتری دارد.

با نگاه کردن به BPD در شرایط هویت آشفته ، مطالعات این گروه بلژیکی کمک میکند تا تصمیمات بهتری گرفته شود .

علاوه بر این ،با کمک کردن به افراد با شرط تمرکزبربروی بیماری های هویتی و با تاکید بر یافته های این تحقیق، میتوان از مشکلات فرد درآینده تا حدی جلوگیری کرد. درنهایت ،دانستن اینکه تو چه کسی هستی، یک مولفه اصلی برای اجرای این دستاورد است.

منابع:

۱- Erik Erikson

-https://www.psychologytoday.com/blog/fulfillment-any-age/201802/identity-in-borderline-personality-disorder-new-approach

– Bogaerts, A., Claes, L., Verschueren, M., Bastiaens, T., Kaufman, E. A., Smits, D., & Luyckx, K. (2018). The Dutch Self-Concept and Identity Measure (SCIM): Factor structure and associations with identity dimensions and psychopathology. Personality and Individual Differences, 12356-64. doi:10.1016/j.paid.2017.11.007

نویسنده: ریحانه رعنایی فر

نوشته هویت در اختلال شخصیت مرزی چگونه سنجش می‌شود؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

مرحله نهفتگی رشد روانی-اجتماعی اریکسون که بین ۶ تا ۱۱ سالگی روی می‌دهد. با دوره نهفتگی فروید مطابقت دارد. کودک مدرسه را آغاز می‌کند و در معرض تاثیرات اجتماعی تازه قرار می‌گیرد. در حالت ایده آل، کودک در خانه و مدرسه، عادات خوب کارکردن و درس خواندن را (که اریکسون سخت کوشی نامید) عمدتا به عنوان وسیله‌ای برای کسب تحسین و رضایت خاطر ناشی از انجام دادن موفقیت آمیز یک کار، یاد می‌گیرد. 

توانایی فزاینده کودک در استدلال قیاسی و توانایی بازی کردن طبق مقررات، به اصلاح مهارت‌هایی می‌انجامد که در ساختن چیزها آشکار می‌شود. در اینجا، عقاید اریکسون، پندارهای قالبی جنسی دوره‌ای را که او نظریه خود را ارایه داد، منعکس می‌کند. از نظر او، پسرها خانه‌های بالای درخت و هواپیماهای مدل می‌سازند؛ دخترها آشپزی و خیاطی می‌کنند. با این حال، صرف نظر از فعالیت‌های مرتبط با این سن، کودکان با استفاده از توجه متمرکز، پشتکار و پایداری برای انجام دادن کارها، تلاش جدی به خرج می‌دهند. به قول اریکسون، «وقتی کودک برای به کار بردن ابزارها و سلاح‌هایی که افراد بزرگ مورد استفاده قرار می‌دهند، آمادگی لازم را کسب می‌کند، مهارت‌های فنی اساسی پرورش می‌یابند.»

بار دیگر، عمدتا نگرش‌ها و رفتارهای والدین و معلمان تعیین می‌کنند که کودکان، خود را در پرورش دادن مهارت‌ها و به کارگیری آن‌ها، تا چه اندازه‌ای مناسب در نظر بگیرند. اگر کودکان سرزنش، مسخره، یا طرد شوند، در این صورت احتمالا احساس حقارت و بی‌کفایتی را پرورش خواهند داد. از سوی دیگر، تحسین و تقویت، احساس‌های شایستگی را پرورش داده و تلاش مداوم را ترغیب می‌کند.

شایستگی، نیروی اساسی مرحله نهفتگی

نیروی اساسی که از سخت کوشی در مرحله نهفتگی حاصل می‌شود، شایستگی است. شایستگی عبارت است از به کار بردن مهارت و هوش در دنبال کردن و کامل کردن تکالیف.

نتیجه بحران در هر یک از این چهار مرحله کودکی، به دیگران بستگی دارد. حل بحران، بیشتر از آنچه کودک بتواند خودش انجام دهد، به آن چه در مورد کودک انجام می‌شود، بستگی دارد. گرچه کودکان از تولد تا ۱۱ سالگی، استقلال فزاینده‌ای را تجربه می‌کنند، اما رشد روانی-اجتماعی عمدتا تحت تاثیر والدین و معلمان قرار دارد که در این دوره مهم‌ترین افراد در زندگی ما هستند. 

در چهار مرحله آخر رشد روانی-اجتماعی، کنترل فزاینده‌ای بر محیط خود داریم. ما آگاهانه و سنجیده، دوستان، دانشگاه، مشاغل، همسر و فعالیت‌های اوقات فراغت خود را انتخاب می‌کنیم. با این حال، این انتخاب‌های سنجیده قطعا تحت تاثیر ویژگی‌های شخصیت که در مراحل تولد تا نوجوانی پرورش یافته‌اند، قرار دارند. این که آیا خود در این مقطع، عمدتا اعتماد، استقلال، ابتکار عمل و سخت کوشی را نشان دهد یا بی‌اعتمادی، تردید، احساس گناه و حقارت، روند زندگی ما را تعیین خواهد کرد. 

فرستنده: محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M 

منبع:‌ نظریه‌های شخصیت شولتز. 

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته شایستگی نیروی اساسی مرحله نهفتگی رشد روانی-احتماعی اریک اریکسون اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اریکسون معتقد بود که از بین این توانایی‌ها، مهم‌تر از همه، نگهداشتن و رها کردن است. او این رفتارها را نمونه‌های نخستین واکنش نشان دادن به تعارض‌های بعدی در رفتارها و نگرش‌ها دانست. برای مثال، نگهداشتن می‌تواند به صورت محبت‌آمیز یا خصمانه نشان داده شود. رها کردن می‌تواند به صورت تخلیه خشم ویرانگر یا بی‌تفاوتی آرام ابراز شود.

اراده خودگردان

نکته مهم این است که کودکان در این مرحله، برای اولین بار می‌توانند درجاتی از تصمیم‌گیری را اعمال کرده و نیروی اراده خودگردان و مستقل خویش را تجربه کنند. گرچه آن‌ها هنوز به والدین وابسته هستند، اما می‌خواهند خود را به صورت افرادی در نظر بگیرند که حق و حقوقی داشته و دوست دارند توانایی‌های نویافته خود را نشان دهند. سوال مهم این است که جامعه در قالب والدین، تا چه اندازه‌ای به کودکان اجازه خواهد داد تا خود را ابراز کنند و آنچه را که قادر به انجام آن هستند، انجام دهند.

در این مرحله، بحران اصلی بین والد و فرزند، به آموزش استفاده از توالت مربوط می‌شود که به صورت اولین موردی که جامعه سعی دارد یک نیاز غریزی را تنظیم کند، در نظر گرفته شده است. به کودک آموزش داده شده که نگه دارد و فقط در مواقع و مکان‌های مناسب، رها کند. امکان دارد والدین به فرزند خود اجازه دهند که آموزش استفاده از توالت را با گام خودش پیش ببرد یا این که ممکن است آزرده شوند. در این مورد، والدین با تحمیل کردن این آموزش، اراده آزاد کودک را نادیده گرفته و وقتی کودک درست رفتار نمی‌کند، ناسکیبایی و خشم نشان می‌دهند.

وقتی والدین به این صورت جلوی تلاش کودک را برای نشان دادن استقلالش می‌گیرند و او را ناکام می‌کنند، کودک احساس خودناباوری و شرم را در برقرار کردن رابطه با دیگران پرورش می‌دهد. با این که به خاطر بحران آموزش استفاده از تولات، ناحیه مقعد کانون این مرحله است، اما ابراز این تعارض، بیشتر روانی-اجتماعی است تا زیستی.

نیروی اساسی که از استقلال به وجود می‌آید،‌ اراده است که تصمیم به حق استفاده از آزادی انتخاب و مهار خود در صورت مواجه شدن با درخواست‌های جامعه را شامل می‌شود.

محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M

منبع: نظریه‌های شخصیت شولتز

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته استقلال در برابر تردید و شرم: مرحله رشد عضلانی-مقعدی اریک اریکسون اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اگر مادر به طور مناسب به نیازهای جسمانی کودک پاسخ بدهد و محبت، عشق و امنیت کافی تامین کند، در این صورت کودک احساس اعتماد را پرورش خواهد داد، نگرشی که نظر کودک در حال رشد را در مورد خودش و دیگران توصیف خواهد کرد. ما به این طریق یاد می‌گیریم که از افراد و موقعیت‌ها در محیط‌مان، انتظار «ثبات، تداوم و یکنواختی» داشته باشیم. اریکسون گفت که این انتظار نقطه آغاز شکل گیری هویت خود است و به یاد آورد که با مادرش چنین رابطه توام با اعتماد برقرار کرده بود.

از سوی دیگر، اگر مادر طردکننده و بی‌توجه باشد، یا رفتار بی‌ثبات داشته باشد، کودک نگرش بی‌اعتمادی را پرورش می‌دهد و بدگمان، بیمناک و مضطرب خواهد شد. به عقیده اریکسون اگر مادر تمرکز انحصاری بر کودک نداشته باشد نیز بی‌اعتمادی می‌تواند روی دهد. اریکسون معتقد بود تازه مادری که شغل خارج از خانه را از سر می‌گیرد و فرزند خود را به خویشاوندان یا مهد کودک می‌سپارد، بی‌اعتمادی را در کودک به وجود می‌آورد.

گرچه الگوی اعتماد در برابر بی‌اعتمادی به عنوان جنبه‌ای از شخصیت در کودکی تعیین می‌شود، ولی این مشکل می‌تواند در مرحله بعدی رشد دوباره ظاهر شود. برای مثال، رابطه ایده‌آل کودک-مادر، سطح بالای اعتماد را به وجود می‌آورد، ولی در صورتی که مادر بمیرد یا خانه را ترک کند، این احساس اعتماد امن می‌تواند نابود شود. اگر این اتفاق روی دهد، ممکن است بی‌اعتمادی بر شخصیت حاکم شود. بی‌اعتمادی کودکی می‌تواند بعدها در زندگی، از طریق مصاحبت با معلم یا دوست با محبت و صبور، اصلاح شود. نیروی اساسی امید با حل موفقیت آمیز این بحران در مرحله حسی-دهانی همراه هست. اریکسون این نیرو را به صورت اعتقاد به این که امیال ما ارضا خواهند شد،‌ توصیف کرد. امید عبارت است از احساس بادوام اطمینان داشتن، این احساس که با وجود بدبیاری‌‌ها، زنده خواهیم ماند.

محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M

منبع: نظریه‌های شخصیت شولتز

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته اعتماد در برابر بی‌اعتمادی: اولین مرحله از مراحل رشد روانی-اجتماعی اریکسون اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در ۲۵ سالگی به اریکسون پیشنهاد تدریس در مدرسه کوچکی در وین داده شد که برای کودکان بیماران و دوستان زیگموند فروید تاسیس شده بود. فروید بیمارانی را از سرتاسر دنیا جذب کرده بود. آن‌ها که افراد ثروتمندی بودند، در مدتی که روان‌کاوی می‌شدند، همراه با خانواده خود در وین اقامت می‌کردند. اریکسون بعدا اعتراف کرد که تا اندازه‌ای به خاطر جستجوی خود برای پدر، جذب فروید شده بود. از آن زمان به بعد بود که شغل حرفه‌ای اریکسون شروع شد و احساس کرد سرانجام هویتی پیدا کرده است.

او آموزش روان‌کاوی دید و آنا فروید وی را روان‌کاوری کرد. این جلسات روان‌کاوی تقریبا هر روز به مدت ۳ سال برگزار شدند؛ ویزیت آن ماهی ۷ دلار بود. آنا فروید به روان‌‌کاوی کودکان علاقه داشت. تاثیر او، به علاوه تجربیات تدریس اریکسون، وی را از اهمیت تاثیرات اجتماعی بر شخصیت آگاه نمود و او را به تمرکز بر رشد کودک هدایت کرد. بعد از این که او برنامه مطالعاتی خود را به اتمام رساند، عضو موسسه روان‌کاوی وین شد.

اریکسون در سال ۱۹۲۹، هنگامی که در وین در یک بالماسکه شرکت کرده بود، با ژوان سرسون، نقاش و رقاص متولد کانادا که توسط یکی از شاگردان فروید روان‌کاوی شده بود، آشنا شد. آن‌ها عاشق هم شدند، اما وقتی او حامله شد، اریکسون از ازدواج با وی خودداری کرد. او توضیح داد که از احساس تعهد دایمی می‌ترسد و معتقد بود مادر و ناپدری‌اش، نوه‌ای را که یهودی نباشد، تایید نخواهند کرد. وساطت دوستان، او را متقاعد ساخت که اگر با ژوان ازدواج نکند، همان الگوی رفتار مردی را تکرار خواهد کرد که او را به وجود آورده و داغ نامشروع بودن را که عمیقا احساس کرده بود، بر او زده بود.

وقتی اریکسون تصمیم گرفت با ژوان ازدواج کند، این کار را سه بار، بر طبق تشریفات یهودی، پروتستان و عرفی انجام داد. ژوان تمایلات شغلی خود را رها کرد تا شریک عقلانی و ویراستار همیشگی اریکسون شود. او شالوده اجتماعی و عاطفی استواری را برای زندگی اریکسون تامین نمود و به او کمک کرد تا رویکرد خود را به شخصیت به وجود آورد. خواهر ناتنی اریکسون اظهار داشت: «او بدون ژوان هیچ بود». اریکسون موافق بود.

اریکسون در سال ۱۹۳۳ تهدید فزاینده نازی‌ها را احساس کرد و به دانمارک و سپس به ایالات متحده مهاجرت کرد و در بوستون اقامت گزید. او حرفه خصوصی روان‌کاوی را با تخصص در درمان کودکان آغاز کرد. او همچنین در مرکز راهنمایی ویژه بزهکاران مبتلا به آشفتگی هیجانی کار کرد و در گروه آموزشی بیمارستان عمومی ماساچوست خدمت کرد.

کودکان و شروع تحقیق اریکسون

اریکسون تحصیلات عالی را در هاروارد آغاز کرد و قصد داشت در روان‌شناسی دکترا بگیرد، اما در اولین درس رد شد و نتیجه گرفت که برنامه تحصیلات رسمی ارضا کننده نیست. در سال ۱۹۳۶ به موسسه روابط انسانی در دانشگاه ییل دعوت شد و در آن جا به تدریس در دانشکده پزشکی پرداخت و کار روان‌کاوی خود با کودکان را ادامه داد. اریکسون و یک انسان‌شناس دانشگاه ییل، در تحقیق روش‌های فرزندپروری سرخپوستان سیوکس داکوتای جنوبی همکاری کردند.

این تحقیق، عقیده او را به تاثیر فرهنگ بر کودکی، تقویت کرد. اریکسون در موسسه رشد انسان دانشگاه کالیفرنیا واقع در برکلی، به گسترش دادن دیدگاه‌های خود ادامه داد. اریکسون بر خلاف شماری از روان‌کاوان، می‌خواست تجربه بالینی‌اش تا حد امکان گسترده باشد، از این رو، بیمارانی را از فرهنگ‌های مختلف جست و جو می‌کرد و علاوه بر کسانی که آشفتگی هیجانی داشتند، افرادی را که بهنجار محسوب می‌شدند می‌دید.

فرستنده: محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M

منبع: نظریه‌های شخصیت شولتز

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته کودکان و تحقیقات اریکسون، همکاری با یک انسان‌شناس دانشگاه ییل در میان سرخپوستان اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

شگفت‌آور نیست نظریه‌پردازی که مفهوم بحران هویت را به ما معرفی کرد، خودش دستخوش چندین بحران شد. اریکسون در شهر فرانکفورت، آلمان به دنیا آمد. مادر دانمارکی او که از یک خانواده یهودی ثروتمند بود، چند سال قبل ازدواج کرده بود، ولی شوهرش چند ساعت بعد از عروسی ناپدید شد. او توسط مرد دیگری حامله شد، که هرگز نام او را فاش نکرد و برای زایمان به آلمان فرستاده شد تا از رسوایی اجتماعی بچه نامشروع، دوری کند.

او بعد از به دنیا آمدن بچه، در آلمان ماند و با دکتر تئودور هومبرگر پزشک اطفال ازدواج کرد. اریک به مدت چند سال نمی‌دانست که دکتر هومبرگ پدر تنی او نیست و مدعی شد که بدون اطمینان از نام و هویت روان‌شناختی خود، بزرگ شد. او تا ۳۷ سالگی که شهروند ایالات متحده شد و نام اریک هومبرگر اریکسون را اختیار کرد، نام خانوادگی هومبرگر را حفظ کرده بود.

اریکسون و دومین بحران هویت

بحران هویت دیگر زمانی روی داد که اریک مدرسه را آغاز کرد. او با وجود اصل و نسب دانمارکی، خود را آلمانی می‌دانست، ولی همکلاسی‌های آلمانی، وی را به خاطر این که مادر و ناپدری‌اش یهودی بودند، طرد کردند. همسالان یهودی، او را به دلیل این که قد بلند و بور بود و ویژگی‌های چهره اسکاندیناوی داشت، طرد کردند. او نمرات متوسط گرفت، ولی استعداد هنری نشان داد و بعد از فارغ التحصیلی از دبیرستان، از این توانایی برای تشکیل هویت استفاده کرد.

او از جامعه سنتی کناره گرفت و به سرتاسر اروپا سفر کرد، مطالعه کرد و افکار خود را در یک دفتر یادداشت کرد و زندگی اطراف خود را مشاهده نمود. او خود را به طور بیمارگونه‌ای حساس و روان‌رنجور، حتا نزدیک به روان‌پریشی، توصیف کرد. چند سال بعد، یکی از دخترانش نوشت:

پدرم از این احساس که پدر واقعی‌اش او را ترک کرده و هرگز به شناختن او اهمیتی نداده، به شدت ناراحت بود. او در تمام عمر خود با گرایش افسردگی دست به گریبان بود. تجربه رها شدن و طرد کودکی، وی را گرفتار خودناباوری کرده بود. او عمیقا از موقعیت خود احساس ناامنی و عدم اطمینان می‌کرد. او به حمایت، راهنمایی و اطمینان خاطر مداوم دیگران نیاز داشت.

اریکسون و هنر

اریکسون در دو دانشکده هنر و تحصیل پرداخت و آثار خود را در یک گالری واقع در مونیخ به نمایش گذاشت، ولی هر بار آموزش رسمی را رها کرد تا پرسه زدن و جستجو برای هویت را از سرگیرد. او بعدها، هنگام بحث درباره مفهوم بحران هویت، نوشت: «بدون تردید، بهترین دوستان من اصرار خواهند کرد که من باید این را بحران بنامم و برای این که بتوانم با آن کنار بیایم، باید آن را در هر فرد دیگری ببینم».

مانند چند تن از نظریه پردازان شخصیت دیگر، می‌توانیم بین تجربیات زندگی اریکسون، مخصوصا در کودکی و نوجوانی و نظریه شخصیتی که در بزرگسالی ساخت، هماهنگی ببینیم. یک زندگینامه نویس خاطرنشان ساخت که آنچه «اریکسون دید و احساس کرد که برایش اتفاق افتاد (همان گونه که فروید رویاها، خاطرات و خیالپردازی‌هایش را بررسی کرد) «پژوهشی» شد که جریان اندیشه‌ها، مقالات و کتاب‌ها را امکان‌پذیر ساخت».

فرستنده: محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M

منبع: نظریه‌های شخصیت شولتز

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بحران‌های هویت شخصی اریک اریکسون در دهه‌های اول زندگی‌اش اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.