_ مردم باید در انتخاب زبان و کلمات شان بهتر عمل کنند:

به رغم فعالیت های طولانی و اختصاصی سازمان ها و نهادهای مختلف که به دنبال عادی جلوه دادن بیماری های روانی و درمان های مربوط به آنان هستند، بیماران روانی ترجیح می‌دهند تنهایی و سکوت را انتخاب کنند تا اینکه در اجتماع باشند و خجالت بکشند چرا که از زبان استفاده نامناسبی می شود و به آنها برچسب هایی مانند «دیوانه» و یا بدتر می زنند؛ البته تقصیری هم ندارند؛ چراکه افراد دارای نفوذی مانند سیاستمداران برجسته، از عنوان های مربوط به سلامت روان برای تحقیر کردن، ساده لوح نشان دادن و احمق بودن استفاده می کنند .

روودی جولیانی مشاوره غیر رسمی ترامپ و شهردار سابق نیویورک، در جمع هوادارانش خطاب به افرادی که ترامپ را فردی غیر متعارف  و متعصب خواندند گفت آنها نیاز به روانپزشک دارند و باید به بیمارستان «بیلیوو» (بیمارستانی در شهر نیویورک که واحد روانپزشکی آن بسیار شناخته شده است)، مراجعه کنند.

این گونه اظهارنظرات نباید تا این اندازه صریح باشند، چرا که گاها همچون خاری در پای عده ای از افراد، موجب ناراحتی آنان می شوند؛ شاید عده ای از افراد همان تجمع، روزی نیاز به مراقبت روانپزشکی داشته باشند و جرأت نکنند بخاطر خجالتشان حرفی درباره رنج و بحران خود بزنند.

جولیانی به عنوان شهردار سابق نیویورک باید آگاه باشد که بیمارستان های روانپزشکی آمریکا برای درمان همین ملت آمریکا هستند که از ناراحتی رنج می برند .

نکته بسیار مهم همین جاست…

زبان و کلمات قدرتمند هستند آنها اهمیت دارند و می توانند موثر باشند؛

وقتی که آنتونی اسکارموچی (اداره کننده ارتباطات کاخ سفید)، راینس پریبس (ریاست ستاد کارکنان کاخ سفید ) را اسکیزوفرنیک پارانوئید خطاب کرد و اینگونه از زبان استفاده کرد، باعث شد زندگی افرادی که دچار این بیماری یا اختلالات دیگر روانپزشکی هستند (و به طبع افرادی که به نوعی با آنها در ارتباط هستند و دوستشان دارند)، به مراتب رنج آور تر و سخت تر شود .

این افراد به اندازه کافی رنج می برند لذا این حرفها، چالش‌ها و ناراحتی آنها را بسیار زیادتر میکنند.

نرخ خودکشی در ایالات متحده در حال بالا رفتن است؛ اشخاص مشهوری مانند کیت اسپید (طراح مد و از کارآفرینان آمریکا) و یا آنتونی بوردین (سرآشپز و مجری مشهور آمریکایی) و یا حتی قبل تر از آنان رابین ویلیامز (هنرپیشه و کمدین آمریکایی)، قبل از به پایان رسیدن طبیعی عمرشان ،خودکشی کردند و دلیل این خودکشی آنان مشکلات روانی آنان بود ؛

مرگ آنان عمق ناراحتی و رنج آنها را که ناشی از دست و پنجه نرم کردن با رنج های روانی شان بود، به خوبی نشان می دهد؛ ناراحتی هایی، از افسردگی مزمن گرفته تا اختلالات دوقطبی و اسکیزوفرنی .

_همه ما باید اشتیاق داشته باشیم تا بهتر از زبان استفاده  کنیم.

_ما باید کلماتی را که استفاده میکنیم ، به دقت انتخاب کنیم.

_ما باید افرادی را که به خاطر زبان غیر مناسب (چه به طور عمدی و یا غیر عمدی) آسیب دیده اند را درک کنیم و دیگران و نیز با این حقیقت آشنا کنیم .

افراد دارای بیماری های روانی و خانواده هایشان اظهار می دارند که هر روز کشمکش هایی در زمینه زبان مورد استفاده دیگران درمورد آنان دارند؛

با کمی توجه و کمی دلسوزی می توانیم حقیقت بیماری های روانی و استفاده مناسب از زبان را آشکار کنیم … .

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته زبان مورد استفاده مردم و تحقیر بیماری های روانی و رنج بیماران اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

هنگامی که امنیت، ایمنی و رفاه شما یا عزیزانتان تهدید شود، داشتن احساس اضطراب غیرمعمول نمی‌باشد. همانطور که عادات سیگار کشیدن در طول زمان می‌تواند برایتان تهدید برانگیز باشد، ترس‌ها نیز می‌توانند آینده‌ی شما را مورد تهدید قرار دهند. بنابراین اضطرابی که شما را از تهدیدات جدی آگاه می‌کند، انطباقی و سازگارانه می‌باشد. این اضطراب به شما می‌فهماند که در خطر هستید و تا زمانی که عامل تهدید را ازبین ببرید شما را در حالت برانگیختگی نگه می‌دارد.

اما افرادی وجود دارند که ساختمان بدنیشان آن‌ها را مستعد اضطرابی مزمن می‌کند که با تهدیدات نامرتبط است. آن‌ها در مورد همه چیز نگرانی دارند، حتی علت و چگونگی ادراک تهدیدی که غیر‌واقعی به نظر می‌رسد نیز برایشان اهمیتی ندارد. آن‌ها دچار اختلال اضطراب فراگیر هستند. این نوع از اضطراب ناسازگارانه می‌باشد که به شما نسبت به چیز خاصی هشدار نمی‌دهد، به طوریکه راهی برای پایان دادن به احساسات خود پیدا نمی‌کنید. اختلال اضطراب فراگیر آشفتگی قابل توجهی را در شما ایجاد کرده و در زندگی روزمره‌تان اختلال ایجاد می‌کند. شما دائما منتظر این هستید که اتفاقات بدی برایتان رخ بدهد؛ از تحویل به موقع کارهایتان گرفته تا مرگ در بلایای طبیعی. همچنین به دلیل رفتارهای مضطربانه‌ای که دارید، ممکن است از دید دیگران فردی عصبی (روان‌رنجور)، بسیار حساس و کمال‌گرا به نظر برسید.

شما بیشتر سعی بر این دارید که رخدادهای بد را از طریق اعمال کنترل بر روی زندگی روزمره‌تان و همچنین با به کارگیری راهبردهای ناسازگارانه برای مدیریت اضطرابتان، از خود دور کنید. افرادی که اختلال اضطراب فراگیر دارند اغلب به انواع دیگری از اختلالات اضطرابی شخصیت مانند اختلال وسواس اجباری نیز مبتلا هستند.

اما اشتباه نکنید، چراکه اختلال اضطراب فراگیر سندرمی متمایز است که از اختلال در قسمت‌هایی از مغز که با ترس، هیجان و حافظه سروکار دارد، ناشی می‌شود. محققان دریافته اند که آمیگدال (یک جفت از دسته های بادامی شکل از رشته های عصبی موجود در مغز میانی که هیجان، حافظه و ترس را پردازش می‌کند)، با اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب فراگیر مرتبط است. اما اخیرا با اینکه این مطالعه توسط پژوهشگران دانشکده پزشکی هاروارد انجام شده بود، پژوهشگران قادر نبودند مسیر گذرگاه های عصبی ای که قسمت های فرعی این ناحیه را با قسمت های دیگر مغز متصل می‌کردند به طور واضح نشان دهند. آن‌ها دریافتند که ارتباطات درهم آمیخته‌ای بین قسمت‌هایی از مغز که ترس و هیجان را پردازش می‌کنند و نواحی دیگری از مغز وجود دارد (EScience.com). این ارتباطات درهم آمیخته حتی اگر عامل تهدید کننده‌ای نیز وجود نداشته باشد اضطراب را برمی‌انگیزند. به علاوه آن‌ها دریافتند که با تحریک مسیر مشخصی از مغز در آمیگدال، اضطراب بیشتری برانگیخته شده و میل حیوانات را برای خطرپذیری بالا می‌برد. این اکتشاف منجر به ایجاد درمان جدیدی برای آن دسته ازاختلالات اضطرابی شد که به طور خاص با مدارهای آمیگدال مرتبط بودند.

اگرچه تا به حال در حیطه‌ی بهداشت روان، طیف وسیعی از درمان‌های مفید و اثربخش برای اضطراب وجود داشته است، اما سریع‌ترین راه برای کاهش اضطراب از طریق دارو امکان پذیر است. امروزه داروهای ضداضطرابی به سرعت عمل می‌کنند، اما مانند داروهای دیگر بدون عوارض جانبی نیستند. اگر به دنبال این هستید که درمان اضطراب خود را پیگیری کنید، بهتر است بدانید که پژوهش ها در مورد دارودرمانی و روان درمانی برای اختلالات اضطرابی و افسردگی چه نظراتی دارند.

این پژوهش نشان داد که دارو‌درمانی و روان‌درمانی به طور همزمان برای بهبود این اختلالات نتیجه بخش‌تر است تا اینکه بخواهیم هر کدام از این درمان‌ها را به صورت جداگانه به‌کار ببریم.

دارو درمانی

دارو درمانی سبب کاهش علایم می‌شود به طوری‌که میزان اضطراب را برای خطرپذیری کاهش داده و باعث می‌شود راهبردهای مقابله‌ای سالم‌تری را انجام دهید. معمولا مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRI) اولین گزینه‌ی انتخابی روانپزشکان برای درمان اضطراب می‌باشد که همچنین این دارو به عنوان درمان برای افسردگی نیز استفاده می‌شود. و دلیل آن هم اعتیاد‌آور نبودن و ایمنی‌تر بودن این داروها نسبت به داروهای ضد اضطراب سنتی (مانند بنزودیازپین‌ها) می‌باشد. برای داشتن عملکرد در سطحی بهینه و مطلوب، سروتونین که یک انتقال دهنده‌ی شیمیایی تثبیت‌کننده حالت خلق‌و‌خو می‌باشد، سطح معینی را در سیستم عصبی و مغزمان حفظ می‌کند. برای اختلال در عملکرد مغز، دلایل بسیار وجود دارد. در حالت افسردگی و اضطراب، اغلب اوقات میزان سروتونین افت می‌کند. مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRI)، باعث می‌شوند که میزان ترشح سروتونین در سیستم عصبی و مغزمان افزایش یابد، که درنتیجه اضطراب و افسردگی کاهش یافته و موجب ثبات و پایداری در حالت خلقی‌مان شود. آن نوع از مهارکننده های بازجذب سروتونینی که برای درمان اضطراب به کار می‌روند عبارتند از لگزاپرو و پاکسیل. بنزودیازپین ها شامل داروهای شناخته شده‌ی والیوم (دیازپام)، زنکس (آلپرازولام)، کلونوپین (کلونازپام) و آتیوان (لورازپام) می‌باشند. اگرچه این داروها اضطراب را به سرعت کاهش می‌دهند اما به دلیل اعتیادآور بودنشان در اولویت اول درمان قرار ندارند و زیاد مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. افرادی که روانپزشک نیستند، اغلب این نوع داروها را برای درمان اضطراب به‌کار می‌برند در حالیکه این افراد برای تشخیص اختلالات روانپزشکی آموزش ندیده‌اند. قبل از شروع درمان با این نوع از دارو باید بسیار احتیاط کرد زیرا استفاده از این دارو نیازمند این است که برای کم کردن علائمتان بیشتر از آن استفاده کنید.

بنابراین اعتیاد پیدا کردن به بنزودیازپین‌ها خطرناک است. بوسپیرون یکی دیگر از داروهای ضد اضطرابی است که نه در رده مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نه در رده  بنزودیازپین‌ها قرار می‌گیرد. با این حال این دارو مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRI) عمل کرده و برای کاهش اضطراب سروتونین را در بدن افزایش می‌دهد با این تفاوت که برخلاف مهارکننده‌های بازجذب سروتونین میل جنسی را کاهش نمی‌دهند.

روان درمانی

اضطراب فیزیولوژیکی است. اما با توجه به راه‌هایی که انتخاب می‌کنید، می‌توانید آن را کاهش دهید و یا حتی باعث بدتر شدن آن شوید. بنابراین روان درمانی برای درمان اختلالات اضطرابی لازم است؛ به خصوص آن دسته از درمان‌هایی که بر مدیریت علایم تاکید دارند؛ مانند درمان شناختی – رفتاری، ذهن‌آگاهی و درمان های مدیریت استرس. به ویژه این درمان‌ها به شما راه‌هایی را برای آرامش‌دهی به جسم و روحتان آموزش داده و از افکار نامعقولی که منجر به ترس و نگرانی بیش‌از‌حد می‌شوند، جلوگیری می‌کنند. داشتن اضطراب آن هم به صورت طولانی مدت می‌تواند از کیفیت زندگیتان بکاهد. همچنین یک فرد متخصص و آموزش دیده می‌تواند در جایگزین کردن رفتارهای ناسالم و محدود کننده‌ با رفتارهایی که شما را با تجربیات جدید روبرو می‌کنند،کمک کند.

مراقبت از خود (رژیم غذایی و ورزش)

مصرف برخی از غذاها و نوشیدنی‌ها می‌تواند برایتان اضطراب زا باشد. مصرف ناکافی آن دسته از مواد غذایی که کربوهیدرات، پروتئین و چربی کافی دارند، می‌تواند باعث نوسان در سطح گلوکز خون شده و اضطرابتان را افزایش دهند. علاوه بر‌این با‌‌توجه به اینکه اسیدچرب‌امگا۳ در درمان افسردگی بسیار موثر بوده است، محققان برآن شدند که رابطه بین اسید چرب امگا ۳ و علائم اضطراب را نیز در افراد مضطرب مورد بررسی قرار دهند. آن‌ها دریافتند که دریافت دوز بالایی از اسیدهای چرب امگا۳ (بیش از ۲ گرم در روز)، می‌تواند باعث کاهش علائم اضطراب در افراد شود و این میزان کاهش اضطراب، با کاهش نسبت هورمون‌های التهابی در خون، از همبستگی بالایی برخوردار است. واین بدان معناست که مصرف اسیدهای چرب امگا ۳، التهاب را که با اضطراب رابطه‌ی مثبتی دارد کاهش می‌دهد و افراد توانایی بیشتری در مدیریت بهتر استرس داشته و بهبود قابل توجهی را در خلق‌وخویشان احساس می‌کنند. همچنین ورزش کردن هنگامی‌که با برنامه‌ی درمان شناختی – رفتاری همراه شود، مزایای زیادی برای سلامت روان داشته واثرات مثبت روان‌درمانی را افزایش می‌دهد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که ورزش کردن می‌تواند تاثیری مشابه با تاثیر دارودرمانی داشته باشد. محققان برای کاهش اضطراب، ورزش کردن را در حدود ۳۰ الی ۴۰ دقیقه و سه بار در هفته توصیه می‌کنند (PsychologyToday.com؛ ورزش و حالت خلق و خو).

آیا شما مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر هستید؟

اگر فکر می‌کنید که به اختلال اضطراب فراگیر مبتلا هستید، بهتر است به سوالاتی که با ملاک‌های تشخیصی اختلال اضطراب فراگیر مطابقت دارند (ویرایش چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی؛ ایالت واشنگتن: انجمن روانپزشکی آمریکا، ۲۰۰۰) پاسخ دهید:

• آیا در مدت زمانی طولانی احساس نگرانی و ترس دارید؟
• آیا احساس اضطراب، خستگی، تنش و بی‌قراری می‌کنید و به آسانی دچار خستگی و فرسودگی می‌شوید؟ و یا در توجه و تمرکز مشکل دارید؟ آیا به‌خواب‌رفتن و ادامه خواب برایتان دشوار است؟ اگر به سوال ۱ یا ۲ پاسختان مثبت است، آیا این علایم را در بیشتر روزها و بیشتر از ۶ ماه داشته اید؟
• آیا حتی اگر شواهد کمی برای ترس‌هایتان وجود داشته باشد، مجازات قریب‌الوقوعی را پیش‌بینی می‌کنید؟
• آیا در تلاشید که کنترل و راحتی اعصاب خود را بدست آورید؟ یا اینکه کنار آمدن با علایمتان بی‌فایده است؟ آیا علایمی که دارید با اختلال روانی دیگری مرتبط نیست؟
• آیا علایمتان اضطراب و پریشانی قابل توجهی را در شما به‌وجود‌می‌آورد و مشکلات زیادی را در روابط، شغل و دیگر جنبه‌های زندگیتان ایجاد می‌کند؟
• آیا می‌توانید علایم اضطرابتان را در دوران کودکیتان نیز ردیابی کنید؟

اگر به بیشتر این سوالات پاسخ مثبت دادید، بهتر است برای دریافت کمک حرفه‌ای به متخصصی که برای تشخیص این علایم آموزش دیده است، مراجعه کنید. در واقع بهترین و ماهرترین متخصص کسی است که خود اضطراب را تشخیص دهد و اضطرابی را که ناشی از اختلالات وابسته به مواد و اختلالات شخصیتی دیگر بوده و به عنوان یک مشخصه از مشکل اصلی می‌باشد را رد کند.

متاسفانه به دلیل مراجعه افراد به متخصصانی که اختلال را به درستی تشخیص نداده‌اند، در بسیاری از مواقع دارو به اشتباه تجویز می‌شود که این خود باعث اضطراب و رنجش بیشتری در فرد می‌شود.

این نکته را به یاد داشته باشید که هیچ یک از دو بیمار شبیه به هم نیستند. به همین دلیل است که یک دارو و یا رویکرد درمانی خاص برای یک فرد می‌تواند سودمند باشد درحالیکه همان دارو یا رویکرد برای فرد دیگرمتفاوت بوده و ممکن است به خوبی کمک‌کننده نباشد.

امید است اطلاعاتی که در این مقاله فراهم شده است برایتان مفید بوده باشد. همچنین شناخت بیشتر حالات روحیتان و گزینه‌هایی که در درمان وجود دارد، شما را برای داشتن سلامت روانی بهتر توانمند‌تر می‌کند.

با احترام، دکتر دبورا

دانلود پاورپوینت درمان شناختی رفتاری اختلال اضطراب فراگیر (اختلال-اضطراب-فراگیر.pdf)

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته آیا با نگرانی و ترس مزمن زندگی می‌کنید؟ آشنایی با اضطراب فراگیر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

وجود ترس، اضطراب و فوبیا در کودکان بسیار نرمال است. حتی بزرگسالان نیز از برخی چیزها، افراد و موقعیت‌ها می‌ترسند. بنابراین جای تعجبی نیست که کودک (شکننده و کوچک و درمانده) فوبیا داشته باشد. قبل از اینکه به سراغ روش‌های غلبه بر ترس‌ها برویم مهم است که بدانید ترسیدن نرمال است و در بسیاری از مواقع سودمند. در ادامه با روان حامی همراه باشید تا روشهای غلبه بر فوبیا و اضطراب را مرور کنیم.

اگر کودک شما از چیزی ترسیده است تلاش خواهش کرد که خود را در امان نگه دارد. به عنوان مثال اگر از آتش ترسیده باشد سعی می‌کند که نزدیک آتش نرود.

ترس‌ها و فوبیاها همراه با سن تکامل پیدا می‌کنند. به عنوان مثال آن چیزی که در دوره‌ی نوپایی یک کودک را می‌ترساند ممکن است در نوجوانی باعث خنده‌اش شود. در ادامه ماهیت ترس‌ها در سنین مختلف ارائه شده است:

• کودکان معمولاً دارای اضطراب غربیه هستند. این اضطراب معمولاً در ۶ ماهگی آغاز می‌شود یعنی زمانی که آنها افراد اطراف خود را می‌شناسند. ممکن است زمانی که در یک جمع بزرگ هستند به والدین خود بچسبند و به زمانی که یک غریبه آنها را بغل کند ممکن است به صورت غیرقابل کنترلی گریه کنند.
• کودکان نوپا معمولاً اضطراب جدایی را تجربه می‌کنند. این دوره معمولاً زمانی است که کودک می‌خواهد به مهد کودک برود. در این زمان هنگامی که والدین آنها را ترک می‌کنند مضطرب و پریشان می‌شوند.
• در دوره پیش‌دبستانی و ابتدایی معمولاً کودکان از چیزهای غیر واقعی می‌ترسند. داستان‌های تخیلی که ما برای آنها می‌خوانیم و آنچه در تلویزیون می‌بینند کودکان ۴ تا ۶ ساله را مفاهیمی مثل روح، زامبی، دیو و هیولا آشنا می‌کند. این مفاهیم با ترس از تاریکی ارتباط دارند. ما نیز گاهی اوقات اشتباه می‌کنیم و کودکان‌مان را می‌ترسانیم: «اگر مشق‌هایت را قبل از شام تمام نکنی هیولا می‌یاد تو رو می‌بره». تمام این موارد به ترس از چیزهای غیرواقعی کمک می‌کند.
• کودکان بزرگتر از شرایط واقعی زندگی می‌ترسند. آنها ممکن است از زورگویی، آسیب دیدن، گم شدن، تماشای تصادف، از بچه دزدی، روبرو شدن با بلایای طبیعی و غیره بترسند. کودکان بزرگتر از ۸-۷ ساله به اندازه‌ی کافی باهوش هستند که خطرهای واقعی اطراف خود را درک کنند.

چگونه در غلبه بر فوبیا به کودکان کمک کنیم؟

۱. ترس‌های کودکتان را بپذیرید.

شما نیاز دارید که ترس کودک خود را درک کنید. با وجود اینکه ممکن است این ترسها برای شما بسیار غیرمنطقی باشند اما نیاز دارید که به طور کامل باور کنید که ترس کودکتان برای او بسیار واقعی است. اگر کودکتان متوجه شد که شما احساس ترس او را درک نمی‌کنید درباره‌ی آن با شما صحبت نخواهد کرد. زمانی که درباره‌ی آن صحبت نکند آن ترس‌ها قوی‌تر خواهند شد.

۲. ترس‌های کودک را دست کم نگیرید.

اگر ترس‌های کودکتان را احمقانه یا مسخره بنامید کار زیانبخشی انجام داده‌اید. ممکن است کودک در این شرایط ترس خود را پنهان کند تا توسط شما تحقیر نشود. اما ترس باقی می‌ماند و رشد می‌کند.

۳. برای ترس‌ها خوارک تهیه نکنید.

اگر کودک شما از غریبه‌ها می‌ترسد نبردن او به مهمانی کار درستی نیست. این کار باورهای کودک را در مورد اینکه خطر، واقعی است و باید از غریبه‌ها بترسد را تقویت می‌کند.

۴. با کودک حرف بزنید.

اگر کودک خود بخواهید که ترسش را برای شما توضیح دهد. چرا می‌ترسد؟ زمانی که می‌ترسد چه احساسی دارد؟ هنگامی که او برای شما توضیح می‌دهد با او همدلی کنید. به او بگویید زمانی که شما هم بچه بودید از این چیزها ترس داشتید. باید بتوانید به صورت باز درباره ترس‌های او صحبت کنید و از میزان وحشتناکی ترس‌های او بکاهید.

۵. پیام‌های درست بدهید.

پیام‌هایی مانند «نترس» یا «ببین دوستت نمی‌ترسد» یا «مثل بچه‌ها رفتار نکن» پیام‌های اشتباهی هستند. اگر این پیام‌ها را بدهید کودکتان احساس شرمندگی می‌کند و دیگر ترس‌هایش را با شما در میان نمی‌گذارد. به او بگویید که اشکالی ندارد که از چیزی بترسد. به او بگویید که می‌فهمید چه حسی دارد. به او اطمینان بدهید که هر زمانی که بخواهد می‌تواند درباره ترس‌هایش با شما صحبت کند.

۶. آنها را مجبور نکنید که با ترس‌هایشان روبرو شوند.

قبلا گفتیم که برای ترس‌ها خوراک تهیه نکنید. کار اشتباه دیگر این است که کودک را مجبور کنید با چیزی که می‌ترسد روبرو شود. این کار خیلی اشتباه است. به کودک زمان بدهید تا بتواند با ترس‌هایش مبارزه کند.

۷. یک الگوی شجاع باشید.

کودکتان با تماشا کردن شما یاد می‌گیرد. اگر او واکنش‌های ترس شما را ببیند آنها را یاد می‌گیرد. اگر شما شجاع باشید کودکتان نیز شجاع خواهد شد.

۸. به او کمک کنید فرق بین واقعی و غیرواقعی را بفهمد.

به طور واضح برای کودک خود توضیح دهید که نیازی نیست از چیزهای خیالی بترسد. توضیح دهید که دیوها و هیولاها فقط در تلویزیون وجود دارند نه در زیر تخت.

۹. تکنیک‌های مقابله‌ای را به او آموزش دهید.

به او یاد بدهید که جملات مثبت را تکرار کند: «من می‌توانم آن را انجام دهم». تکنیک‌های ریلکسیشن مانند تمرین‌های تنفسی و تکنیک‌های تصویرسازی که کودک در آنها چیزهای خوب و مثبت را تصور می‌کند تکنیک‌های خوبی هستند. تکنیکهای ریلکسیشن برای غلبه بر فوبیا در بزرگسالان نیز به کار می‌رود. 

۱۰. به او اطمینان دهید که او را دوست دارید و از او مراقبت می‌کنید.

آنچه در تمام این نکات و تکنیک‌ها اهیمت دارد این است که کودک مطمئن باشد که او را دوست دارید و از او مراقبت می‌کند. به طور مرتب به او بگویید که از او مراقبت خواهید کرد.

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

خواندنی‌های بیشتر

ویلهلم وونت : زندگی‌نامه و کارهای پدر روانشناسی در قرن نوزدهم

April 28, 2020 بدون دیدگاه

ویلهلم وونت : زندگی‌نامه‌ی پدر روان‌شناسی   ویلهلم وونت یکی از ماندگارترین چهره‌های روانشناسی است و توسط بسیاری از روان‌شناسان پدر روانشناسی محسو... بیشتر بخوانید

کروناویروس: آنچه تاکنون دانشمندان درباره‌ی ‌آن می‌دانند.

April 08, 2020 بدون دیدگاه

  کروناویروس ، ویروس تنفسی جدید است که از ووهان چین آغاز شده است در حال حاضر در همه‌ی کشورها گسترش یافته است. بیش از یک میلیون نفر به کروناویروس... بیشتر بخوانید

آگاهی چه طور پدید می آید و ذهن چیست؟

August 13, 2019 بدون دیدگاه

یکی از معماهای همیشگی انسان ها معمای چیستی ذهن و چگونگی آگاهی بوده است. در این مسیر سوالات بسیاری به وجود آمده است و پاسخ های متنوعی به این سوالات داد... بیشتر بخوانید

سوگیری منفی‌نگری چیست؟

July 13, 2019 بدون دیدگاه

آیا تا به حال خودتان را در حال سرزنش کردن خود  یا تلاش برای حل ذهنی اشتباهات گذشته یافته‌اید؟ انتقادات اغلب تاثیر بیشتری نسبت به تعریف‌ها دارند و اخبا... بیشتر بخوانید

چگونه استرس شب آزمون را کنترل کنیم؟

May 22, 2019 بدون دیدگاه

احساس اضطراب تجربه‌ای است که همه افراد در زندگی با‌ آن مواجه شده‌اند. چنانچه به تجربه‌های خود پیرامون اضطراب بیاندیشیم، درمی‌یابیم که بخش گسترده‌ای از... بیشتر بخوانید

نوشته غلبه بر فوبیا و اضطراب در کودکان در ۱۰ گام مختصر و اثربخش اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

برخی از آدم­ها از چیزهایی در دنیای اطراف خود می­‌ترسند که آن چیزها درواقع ترسناک نیستند. به عبارت دیگر ترس آنها غیرمنطقی است. مثلا ترس از مرغ!، ترس از لباس سفید در کودکان و موارد مشابه­ دیگری. شما هم حتماً در اطرافیان یا دوستان خود چنین ترسهای غیرمنطقی را مشاهده کرده‌­اید و یا خودتان هم از ترس­‌های مشابه­‌ای را تجربه کرده­‌اید. اما سوال اینجاست که چرا باید یک نفر از لباس سفید بترسد؟ چرا یک نفر باید از گل بترسد؟ در اینجا می­‌خواهیم یکی از انواع یادگیری را مطرح کنیم که با آن می­‌توان این ترس‌­های غیرمنطقی را تبیین کنیم. مثال زیر را در نظر بگیرید:

پدری بچه‌­اش را برای قدم زدن در پارک، بیرون می‌­برد. در پارک بچه دستش را دراز می‌­کند تا گلی صورتی را بگیرد اما از بخت بد زنبوری که روی آن گل نشسته او را نیش می‌­زند. روز بعد مادرش چند گل صورتی را در اتاق بچه در گلدان می­‌گذارد اما او به محض دیدن گل صورتی زیر گریه می‌­زند. در اینجا کودک به این خاطر گریه می­‌کند چون گل صورتی یادآور یا تداعی­‌کننده­‌ی زنبور و درد نیش زدن آن است. به این فرآیند شرطی­‌سازی کلاسیک گفته می‌­شود.

دیدن گل صورتی به هیچ­‌وجه نباید در فردی احساس ترس یا هر احساس ناخوشایند دیگری را ایجاد کند مگر اینکه تجربه­‌ی مشابهی مانند مثال بالا داشته باشد. در شرطی­‌سازی کلاسیک بین دو محرک تداعی (یا ارتباط) برقرار می‌­شود. در مثال بالا آسیب دیدن (نیش زنبور) با گل صورتی تداعی می‌­شود. بنابراین قبلاً از ادامه دادن مطلب و توضیح بیشتر یک تعریف از شرطی­‌سازی کلاسیک ارائه می‌­کنیم:

یادگیری از طریق تداعی شدن یک محرک خنثی (دیدن گل صورتی) با محرکی معنادار (نیش زنبور) و کسب توانایی فراخوانی پاسخ مشابه (درد ناشی از نیش زنبور) شرطی­‌سازی کلاسیک نامیده می­‌شود  (سانتراک،۱۳۸۵،ص۳۷۲).

ترس این بچه از دیدن گل صورتی فرایند یادگیری از طریق شرطی سازی کلاسیک را نشان می­‌دهد که در آن محرکی خنثی (گل) با محرکی بااهمیت (درد نیش زنبور) تداعی می‌شود و ظرفیت فراخوانی پاسخی مشابه (ترس) را کسب می‌کند.

تاریخچه

اولین بار ایوان پاولف روسی فرآیند شرطی­‌ سازی کلاسیک را کشف کرد. او یک زیست­‌شناس بود و در حال مطالعه­‌ی دستگاه گوارش سگ­ها بود. پاولف در آزمایشاتش پودر گوشت در دهان سگ می­‌ریخت و این کار باعث ترشح بزاق در سگ می­‌شد. اما بعد از مدتی مشاهده کرد قبل از اینکه به سگ‌­ها غذا بدهد بزاق آنها ترشح می‌‌شود. بنابراین متوجه شد پودر گوشت تنها محرکی نیست که موجب ترشح بزاق سگ می‌‌شود. سگ در پاسخ به دیگر محرک­های متداعی شده با غذا مثل دیدن ظرف غذا، دیدن شخصی که برایش غذا می­‌آورد و صدای بسته شدن در اتاق هنگام آورده شدن غذا نیز بزاق ترشح می­‌کند حتی اگر به آنها غذایی داده نشود. پاولف متوجه شد تداعی این منظره‌­ها و صداها با غذا، نوع مهمی از یادگیری است که بعدا شرطی‌­سازی کلاسیک نامیده شد.

اصطلاحات مهم شرطی ­‌سازی کلاسیک

۱- محرک غیر شرطی محرکی است که بدون نیاز به یادگیری قبلی، پاسخی تولید می­‌کند. به عبارت دیگر محرک غیرشرطی محرکی است که خود به خود باعث ایجاد یک رفتار یا یک پاسخ می­‌شود. در آزمایش‌­های پاولف­، غذا محرک غیرشرطی بود. یعنی سگ­ها با دیدن غذا بزاقشان ترشح می­‌شد و برای این کار نیاز به آموزش و یادگیری ندارند.

۲- پاسخ غیرشرطی هم پاسخی آموخته نشده است که بصورت خودکار به محرک غیرشرطی داده می‌شود. به عبارت دیگر پاسخ غیرشرطی پاسخ یا رفتاری است که به صورت خودکار ظاهر می­‌شود. در آزمایش پاولف بزاقی که از دهان سگ در پاسخ به غذا ترشح می­‌شد، پاسخ غیرشرطی بود.

مثال گل صورتی و نیش زنبور را می­‌توان بر اساس این دو اصطلاح توضیح داد. نیش زنبور یک محرک غیرشرطی است زیرا به خودی خود درد ایجاد می‌­کند و کودک یادنگرفته است که وقتی زنبور او را نیش می‌­زند باید گریه کند، بلکه او گریه می‌­کند چون درد شدیدی به او وارد شده است. بنابراین گریه در پاسخ به نیش زنبور چون یک پاسخ طبیعی و آموخته نشده است پاسخ غیرشرطی است.

۴- محرک شرطی، محرکی است که ابتدا به ساکن باعث پاسخ و رفتار مورد نظر نمی­شود اما پس از متداعی شدن با محرک غیرشرطی می­تواند پاسخ شرطی را فرابخواند. به عنوان مثال در آزمایش پاولف شنیدن صدای زنگ در سگ باعث ترشح بزاق نمی­شد. اما بعد از اینکه صدای زنگ با دریافت غذا همراه شد توانست باعث ترشح بزاق شود. یا گل صورتی ابتدا باعث گریه کودک نمی­‌شود اما بعد از اینکه با نیش زنبور تداعی شد گریه کودک را به راه انداخت. بنابراین در فرآیند شرطی­‌سازی کلاسیک یک محرک خنثی تبدیل به یک محرک شرطی می­‌شود.

۵– پاسخ شرطی، وقتی محرک خنثی تبدیل به محرک شرطی ­شود پاسخی که به آن داده می­‌شود پاسخ شرطی است. در واقع اگر پاسخ ارائه شده در پاسخ به محرک غیرشرطی (یعنی محرکی که خود به خود باعث تولید آن پاسخ می­‌شد) نباشد ما با یک پاسخ شرطی روبرو هستیم که به یک محرک شرطی داده می‌­شود.

شرطی سازی کلاسیک در سگها

شرطی ­‌سازی کلاسیک در سطح بالاتر

پس از آنکه محرک خنثی چندین بار با محرک طبیعی (غیرشرطی) همراه شد و توانست بصورت پاسخ شرطی را ایجاد کند می­‌توان از محرک شرطی به عنوان یک محرک طبیعی استفاده کرد و پاسخ شرطی دیگری را تولید کرد. این فرایند را شرطی شدن در سطح بالاتر می‌­نامند. در مورد حیوان شرطی شدن از سطوح سوم به بالاتر دشوار و حتی غیرممکن است اما در مورد انسان امکان شرطی شدن در سطوح خیلی بالاتر نیز وجود دارد (سیف، ۱۳۸۶، ص. ۱۲۴).

تعمیم و تمیز محرک در شرطی ­‌سازی کلاسیک

پاولف متوجه شد سگ نه تنها در پاسخ به صدای زنگ بلکه در پاسخ به صداهای دیگری چون سوت هم با ترشح بزاق پاسخ می‌دهد. پاولف صداها را با محرک غیرشرطی غذا جفت نکرده بود. او متوجه شد هر چه این صداها به صدای اصلی یعنی صدای زنگ شبیه‌­تر بودند ترشح بزاق شدیدتر می­‌شد. این یعنی تعمیم محرک.

بنابراین تعمیم، در شرطی ­‌سازی کلاسیک به این معناست که محرک جدیدی که شبیه محرک شرطی اصلی است بتواند پاسخی شبیه پاسخ شرطی ایجاد کند. تعمیم از این جهت ارزشمند است که اجازه می­‌دهد یادگیری به محرک­های خاص منتقل شود. برای نمونه، وقتی ماشینمان را عوض می­‌کنیم لازم نیست رانندگی را از اول یاد بگیریم. البته تعمیم محرک همیشه مفید نیست. برای مثال کودکی که نمی­‌تواند آدم­های لباس سفید را از دکتری که آمپول می­زند تمیز دهد به مشکل برمی‌­خورد. بنابراین تمیز محرک­ها نیز مهم است.

تمیز، در شرطی ­‌سازی کلاسیک یعنی اینکه فرد یاد بگیرد به برخی محرک­ها پاسخ بدهد و به برخی پاسخ ندهد. پاولف برای ایجاد تمیز، فقط پس از صدای زنگ به سگ غذا می­داد. به این ترتیب سگ یاد می­گرفت بین زنگ و صداهای دیگر تمایز بگذارد (سانتراک، ۳۸۵، ص۳۷۵).

خاموشی و برگشت خود به خودی در شرطی ­‌سازی کلاسیک

پاولف پس از شرطی کردن ترشح بزاق در برابر صدای زنگ، در برخی جلسات، زنگ را مکرراً به صدا در می‌­آورد ولی غذایی به سگ نمی­‌د‌اد. تا اینکه سگ بالاخره ترشح بزاق را قطع کرد. نتیجه این کار، خاموشی بود که در شرطی ­‌سازی کلاسیک، به ضعیف شدن پاسخ شرطی بر اثر عدم حضور محرک غیر شرطی گفته می‌شود. البته خاموشی همیشه پایان پاسخ شرطی نیست. پاولف یک روز بعد از خاموش کردن ترشح بزاق در برابر صدای زنگ، سگ را به آزمایشگاه برد و صدای زنگ را درآورد ولی پودر گوشت به سگ نداد. با این حال سگ باز هم بزاق ترشح کرد که نشان می­‌داد پاسخ خاموش شده می­‌تواند خود به خود برگردد.

برگشت خود به خودی در شرطی ­‌سازی کلاسیک فرایندی است که طی آن پاسخ شرطی پس از مدتی و بدون هرگونه شرطی شدن بیشتر، تکرار می­‌شود (سانتراک، ۱۳۸۵، ص. ۳۷۵).

Refrences

About Psychology

مطلب بعدی: شرطی سازی عامل

نوشته شرطی ­‌سازی کلاسیک: تبیین ترسها اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.