همه‌ی ما دوست داریم برای حفظ بهتر سلامتیمان، عادات بد غذایی را از خود دور کنیم و بارها اتفاق افتاده است که با رژیم های غذایی و برنامه هایی سنگین تمام سعی و تلاشمان را برای رسیدن به هدفمان انجام داده ایم. البته این تلاش تا مدت زمان محدودی اثربخش بوده و ما کاهش و یا افزایش نسبی وزنمان را تجربه کرده ایم؛ اما حقیقت این است ما بارها شاهد این بوده‌ایم که ترک عادات غذا خوردن در بسیاری از مواقع برایمان پایدار نبوده و بعد از مدتی به سمت عادات قدیمیان بازگشت کرده‌ایم! چه عاملی سبب می‌شود که تغییر عادات غذا خوردن پایدار نباشد؟

اکثر ما برای مدت زمان کمی می‌توانیم چگونگی، زمان و مقدار غذا خوردنمان را تغییر دهیم، اما هنگامی‌که قدرت اراده‌مان کم شود، در هر زمانی که باشیم به سمت عادات قدیمیمان  روی می‌آوریم. برای فهم علت اینکه چرا تغییر عادات غذایی ناپایدار است، با روان‌حامی همراه باشید:

به چه دلیل شکستن عادات و رفتارهای مخرب غذا خوردن بسیار سخت است؟

پاسخ به این سوال بستگی به پیچیدگی و تکامل یافتگی مغز دارد. مغز ما همیشه سعی بر آن دارد تا بقای ما را  حفظ کند؛ حتی در زمانی‌که تصمیم داریم برای سلامت بیشتر خود عادت غذاییمان را تغییر دهیم! (هنگامی که تصمیم به تغییر عادات غذایی خود می‌گیرید، مغزتان بر اساس عادت قبلی، نسبت به بقایتان احساس خطر می‌کند زیرا دارید بر خلاف عادت قبلیتان عمل می‌کنید).

تلاش برای بقا:

قسمتی در مغز سه‌گانه‌ی ما (مغز خزنده، مغز عاطفی، مغز عقلانی) وجود دارد که تلاش اصلی آن حفظ بقا است (این قسمت که مغز خزنده نیز نامیده می‌شود، در بین ما و خزندگان مشترک است و در اصل کارش حفظ ثبات و پایداری بدن است و نسبت به تغییر مقاوم است). غذا کلیدی است برای حفظ بقا و ایمنی بدن. بنابراین اگر کسی (حتی خودتان) با غذاخوردنش درگیری پیدا کند، نتایج و آسیب‌های این درگیری قابل تصور نیست و این به آن دلیل است که هرگونه تهدید و آسیب رسیدن به سیستم ایمنی شما (چه واقعی و چه ادراک شده)، باعث ایجاد ترس می‌شود. این به ویژه برای کسانی که سابقه فقر غذایی، اختلالات خوردن و رژیم غذایی مزمن دارند، صادق است. همچنین والدینی که در مدت زمانی خاص در کشورهایی با کمبود غذایی زندگی کرده‌اند، رفتارهای سوءتغذیه‌ای را در فرزندانشان گزارش می‌کنند؛ حتی اگر در حال حاضر به اندازه کافی برای فرزندانشان غذا وجود داشته باشد!  علاوه بر این یک بار از کارمندی که در مرکز درمان اختلالات خوردن کار میکرد شنیدم که در زیر تخت یکی از بیماران گوشت کبابی یخ زده پیدا کرده بود (که به نظر می‌رسید هنگامی که کسی او را ندیده بود به صورتی پنهانی از فریزر درمانگاه گوشت پیدا کرده بود). این موارد نشان می‌دهند که هرگونه تغییر عادات غذایی ، احساس خطر را در مغز فعال می‌کند و به این ترتیب مغزمان با عادت جدید شروع به مقاومت می‌کند.

رژیم غذایی مزمن نیز می‌تواند امنیت غذاییتان را به خطر بیندازد. اگر با والدینی بزرگ شده‌اید که دائما سعی برآن داشته‌اند که غذا خوردنتان را کنترل کند، یا  اینکه خودتان به طور مداوم به دنبال رژیم غذایی هستید، این بسیار طبیعی است که هنگامی شروع به تغییر عادات غذایی خود می‌کنید، درجه ای از تهدید را تجربه خواهید کرد.

عشق به غذا

غذا یک کشش احساسی قوی نیز دارد. بخشی از عادت‌های غذایی ما در مسیرهای پاداش مغز ما پستانداران بنا شده‌اند. غذا نه تنها نقش لذت و پاداش را دارد بلکه نشان دهنده ارتباط، پیوند و حتی عشق نیز می‌باشد. غذا خوردن فقط به معنی رفع نیازمان نسبت به گرسنگی نیست؛ بلکه می‌تواند فراتر از این معانی باشد.

با توجه به نظریه porges polyvagal که فرضیه ای رفتاری است، به دست آوردن شناخت و روابط و تعامل اجتماعی با دیگران را راهی برای رسیدن به آرامش در پستانداران می‌داند. که این سازگار شدن (تنظیم مجدد سیستم عصبی) از طریق فرآیندهای عصبی انجام می شود و هنگامی که روابط از بین می‌رود، غذا به عنوان یک جایگزین، نقشی مشابه را برای این سازگاری بر عهده می‌گیرد.

خوردن غذا از طریق تجربیات حسی و حرکات ماهیچه‌ای صورت، به معنای نوعی تعامل اجتماعی است که باعث ایجاد احساس آرامش و امنیت می‌شود. بنابراین زمانی که فردی می‌گوید : من عاشق غذا خوردن هستم، در واقع دارد ازطریق خوردن غذا، سیستم عصبی خود را تنظیم می‌کند.

از قسمت منطقی مغزتان استفاده کنید:

ما به عنوان انسان، سطح مغزی پیشرفته‌تری را داریم که این سطح از مغز، قشر مخ یا کورتکس نامیده می‌شود که وظیفه برنامه ریزی، تفکر، استدلال و آینده نگری را بر عهده دارد. اکثر برنامه‌هایی که برای رژیم غذاییمان تعیین می‌کنیم یا اهدافی که برای تغییر رفتارهای غذا خوردنمان انتخاب می‌کنیم، در زمانی اتفاق می افتند که در آرامش هستیم. متاسفانه زمانی‌که تحت استرس و فشار روانی و خستگی قرار داریم، مغز منطقیمان (کورتکس) قدرت تفکرش را از دست می‌دهد و در آن زمان به حدی دنبال آرامش و امنیت هستیم که مغزمان به طور خودکار مانند مغز خزندگان یا پستانداران عمل می‌کند.

امیدتان را از دست ندهید، شما می‌توانید عاداتی که در مغزتان تثبیت شده‌اند را تغییر دهید. راه‌حل‌های موثری برای درمان  و تغییر عادات غذایی ، جایگزین کردن عادات بهتر به جای عادات مخربی که در مسیرهای پاداش قرار دارند و به هنگام غذا خوردن فعال می‌شوند و بعد از مدتی برای ما تبدیل به عادت می‌شوند وجود دارد.

منبع: ?Why Changing Eating Habits (Permanently) Is So Hard

مطالب مرتبط:

• غذا خوردن در نیمه شب به مغز آسیب می زند
• غذا خوردن مردان و زنان با یکدیگر
• بهترین برنامه غذایی برای افسردگی
• شرم بدنی : چگونه بر احساس شرمی که نسبت به شکل ظاهری بدنمان داریم غلبه کنیم؟

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تغییر عادات غذایی به چه دلیل (به صورت پایدار) بسیار سخت است؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در جامعه ما دشوار است که بدنمان را دوست داشته باشیم و حتی ممکن است سالیان زیادی زمان ببرد تا به این باور برسیم که بدنمان دوست داشتنی است. بسیاری از افراد تا قبل از اینکه احساس رضایت، پذیرش و در نهایت دوست داشتن نسبت به بدنشان داشته باشند، با چالش‌های زیادی روبرو می‌شوند. با روان‌حامی همراه باشید.

عکس‌ها، مقالات، فیلم‌ها و وبلاگ‌ها دائما پیام‌هایی را درمورد چگونگی و نوع نگاهی که نسبت به خودمان و دیگران داریم به ما می‌دهند. نوشته‌ها و مطالب بسیاری در رابطه با جذابیت بدنی و جسمانی وجود دارد که به نظر ما عادی به نظر می‌رسند. زیرا ما از پیام اصلی و پنهانی این نوشته‌ها که سعی بر آن دارند تا به ما بگویند “بدنتان به اندازه کافی خوب نیست” آگاه نیستیم. همچنین ما دچار نوعی از شرم بدنی اجتماعی هستیم که به دلیل دیرینه و ریشه دار بودنش باعث می‌شود که آن را به عنوان حقیقت بشناسیم و یا آن را شبیه به واقعیت بپنداریم. اما واقعیت این نیست. برای اینکه شایستگی نشان دادن و افتخار کردن به بدنتان را داشته باشید و بتوانید آن را به هرشکلی که دوست دارید نشان دهید، نیازی به تغییر بدن خود ندارید.

علاوه بر چالش‌های اجتماعی که با آن‌ها روبرو می‌شویم، سابقه خانوادگی نیز می‌تواند مانع دیگری برای غلبه بر شرممان باشد. ارزش‌ها و باورهای ما از طریق نسل‌ها به ما منتقل می‌شود. در بعضی از خانواده‌ها مستقیما به بچه‌ها گفته می‌شود که ظاهر خود را تغییر دهند زیرا بر این باورند که آن‌ها بسیار چاق یا بسیار لاغر هستند یا اینکه به اندازه کافی از ظاهر خوبی برخوردار نیستند. خانواده‌های دیگری نیز وجود دارند که اگرچه والدین به دنبال انتقاد از ظاهر فرزندانشان نیستند اما با انتقاد بر ظاهر بدنی خودشان و پیروی از برخی رفتارها مانند رژیم غذایی ثابت، به طور غیر مستقیم این پیام را که “بدنشان به اندازه کافی خوب نیست” به فرزندانشان منتقل می‌کنند. این یک نمونه از انتقال پیام‌های غیرمستقیم و پنهانی است؛ زیرا با وجود اینکه والدین به صراحت به شما نگفته‌اند که یک ظاهر بدنی خوب باید چه شکلی باشد و چه خصوصیاتی را داشته باشد، اما شما این پیام پنهانی را که در برگیرنده این است که “بدن آن‌ها به اندازه‌ای که باید کافی باشد خوب نیست” را درونی می‌کنید.

از طرفی دیگر هم می‌توان گفت کسانی که در کودکی از جانب همسالانشان مورد آزار و اذیت و زورگویی قرار گرفته‌اند، از زخم‌هایی رنج می برند که اگر به آن‌ها رسیدگی و توجه نشود و التیام نیابند، می‌توانند برای یک عمر آن‌ها را درگیر خود کنند). به عنوان یک کودک، نیاز به پذیرش و احساس امنیت در میان همسالان از اهمیت بسیاری برخوردار است. هنگامی که یک کودک احساس کند که به خاطر ظواهر بدنیش از جانب همسالانش طرد شده است، این باور در او شکل می‌گیرد که ظاهرش به اندازه کافی خوب نیست و ارزش دوست‌داشته شدن را ندارد که نتیجه این باور می‌تواند یک عمر تمرکز بر تغییر ظاهر و بدنش باشد، اما احساس بی‌ارزش بودن بسیار عمیق‌تر از آن است که ما فکر می‌کنیم.

هنگامی که بحث قرارهای عاشقانه و شریک عاطفی در این دنیای پیچیده مطرح می‌شود، احساس شرمی که افراد نسبت به بدن خود دارند، می‌تواند تا حد زیادی بر تجربیاتشان تاثیر بگذارد. که این شرم با عزت نفس پایین در ارتباط است و به خودی خود می‌تواند بر روی اینکه چه افرادی را انتخاب می‌کنند، چه مرزهایی دارند و چگونگی رفتارشان با دیگران تاثیر می‌گذارد. همچنین بر توانایی آسیب‌پذیری، صمیمیت و لذت بردن از تجربیات آن‌ها نیز تاثیر می‌گذارد. شرم بدنی می‌تواند مانعی برای رابطه عاشقانه و عشق ورزیدن به طرف مقابل باشد. تغییر بدنی ممکن است مانند یک پاسخ برای شما به نظر برسد. پاسخ به اینکه “اگرفقط” بتوانید لاغرتر و یا قوی‌تر شوید، احساس خیلی خوبی خواهید داشت و ممکن است که برای پاسخ‌دهی به این فرضیه راه‌های متفاوتی را امتحان کنید. اما بهتر است بدانیم که این “اگر فقط” هایمان باورهایی اشتباه هستند و نمی‌توان انتظار داشت که با دسترسی به یک هدف، همه چیز تغییر کند. همچنین باید به این نکته توجه داشت که درمان این زخم‌های دردناک، نوعی دیگر از تغییر را می‌طلبد و معمولا درمان شرم بدنی باید به صورت درونی صورت گیرد نه با تمرکز بر تغییر ظاهر بیرونی.

همچنین این را نیز باید به یاد داشته باشید که پذیرش و عشق به بدنتان به همان شکلی که هست، به این معنی نیست که نمی‌توانید از پس آن بربیایید.

شما هنوز هم می‌توانید با توجه به اهدافی که درمورد سلامت در نظر دارید پیش بروید. اما اگر این اهداف را با عشق، حمایت و دلسوزانه نسبت به خودتان دنبال کنید، با علاقه‌ی بیشتری برای رسیدن به این اهداف تلاش می‌کنید و همچنین در مسیر این اهداف و رسیدن به آن‌ها بیشتر لذت خواهید برد.
اینکه در مورد بدنتان احساس خوبی داشته باشید ممکن است برایتان غیرممکن باشد؛ تلاش برای رسیدن به این باور ممکن است سخت باشد اما قطعا ارزش انجام آن را دارد. برای شروع غلبه بر احساس شرمساری که نسبت به بدنتان دارید، کافیست بپذیرید که می‌توانید با نگاهی متفاوت نسبت به قبل این کار را انجام دهید حتی اگر ندانید که چگونه این متفاوت نگریستن در شما ایجاد می‌شود.

نکات زیر برای غلبه بر احساسات شرم آور نسبت به بدن و ظاهر جسمانیتان کمک خواهد کرد:
۱- مطالبی را که در شبکه‌های اجتماعی میبینید، به دقت انتخاب کنید: به خصوص به دنبال پیام‌هایی باشید که به عشق به خود و پذیرش شکل ظاهری بدن تاکید می‌کنند. تاثیر این کار نسبت به تاثیر پیام‌های واضح و پیام‌های پنهانی ضمنی‌ای که از طرف شبکه‌های اجتماعی به سوی شما می‌آیند، قدرتمندتر است. منابع اینترنتی که حول موضوع تصویر بدنی مثبت هستند را در اینستاگرام، صفحات و پیجهای فیسبوک و توییتر دنبال کنید. همچنین رسانه‌های اجتماعی وجود دارند که برای سلامت جسمانی بر کاهش یا افزایش وزن تاکید دارند. اما اگر هدف شما این است که نسبت به خودتان احساس بهتری داشته باشید بهتر است تمرکز خود را بر روی پیام‌هایی بگذارید که بر پذیرش خود تاکید دارند.

۲- به این باور داشته باشید که توانایی این را دارید که بدنتان را همانطور که هست دوست داشته باشید: یکی از مهم‌ترین عواملی که تعیین‌کننده میزان تواناییتان برای ایجاد تغییرات می‌باشد، این است که بدانید خودتان تا چه حد برای انجام این تغییر آماده‌اید. اگر به صداهایی که دائما به شما می‌گویند که “از پس هیچ کاری برنمی‌آیید” گوش فرا دهید، نه تنها در دستیابی به هدف نهایی بلکه در پیشرفتتان هم نتیجه‌ای حاصل نخواهد شد. زمانی‌که تواناییتان را برای داشتن احساسات بهتر نسبت به خودتان انکار کنید و فکر کنید که هیچ کدام از نکات این مقاله برایتان مفید نیستند و هرگونه درمان را بی‌اثر بدانید، رفته رفته به این باور می‌رسید که حق با شماست و هیچ چیز نمی‌تواند به شما کمک کند. اما اگر به این اعتقاد داشته باشید که می‌توانید به خودتان کمک کنید، به دنبال راه‌هایی می‌گردید که می‌توانند به شما در فرایند تغییر کمک کنند. هنگامی‌که خودتان را محکوم به درماندگی نمی‌کنید، می‌توانید بر اساس خواسته‌هایتان تصمیم‌گیری کنید. اعتقاد و باور نسبت به خودتان شاید یکی از اصلی‌ترین راه هایی باشد که می‌تواند برایتان کمک کننده باشد.

۳- دست از پنهان شدن بردارید: اگر نسبت به بدنتان احساس شرمساری داشته باشید، ممکن است راه هایی را برای مخفی کردن خود پیدا کنید. برخی افراد خودشان را با لباس های اضافی می‌پوشانند یا از رفتن در جاهای پرجعیت خودداری می‌کنند و یا حتی زمانی‌که حرف‌هایی برای گفتن دارند، سکوت اختیار می‌کنند. حال فرض کنید جایی را برای پنهان کردن خود پیدا کرده‌اید؛ پیشنهاد من این است که سعی کنید هر بار کمی محدوده امن خود را گسترش دهید و در همان حالت به این فکر کنید اگر در حال حاضر که در منظر بسیاری از افراد هستید، راحتی خود را در اولویت قرار دهید چه اتفاقی خواهد افتاد؟ یا اگر در یک موقعیت پرجمعیت برای برقراری ارتباط با افراد احساس راحتی نمی‌کنید، سعی کنید که به دنبال این باشید که چگونه مهارت‌های برقراری ارتباط را در جمع یاد بگیرید. پله به پله قدم بردارید، به احساستان توجه کنید سپس وقتی نتیجه را دیدید، از خود بپرسید که آیا تمایل بر این دارید که محدوده ی امن خود را بیشتر و بیشتر گسترش دهید ؟

۴- به این فکر کنید که برخی از عقایدتان اشتباه است: کار آسانیست اگر بخواهید به برخی از باورهای سرسختانه و غیرمنطقیتان مهرتایید بزنید. اگر به این معتقدید که همانطور که در واقعیت به نظر میرسد، بدنتان به اندازه‌ی کافی خوب نیست، هر روز به دنبال شواهدی می‌گردید که این باور را اثبات کنید. مغز ما اطلاعاتی را که مطابق با باورهای فعلی ماست، جذب می کند و این باعث می‌شود که در اغلب اوقات نتوانیم اطلاعاتی که برخلاف باورهای اشتباهمان هستند را تصدیق کنیم. اگر عمیقا باورتان بر این باشد که ظاهر بدنی خوبی ندارید، هر نوع اطلاعاتی مخالف با این باور را پس می‌زنید و بجای اینکه به درستی آن فکر کنید، آن را رد می‌کنید.

بنابراین هنگامی که به دنبال شواهدی دال بر اینکه ظاهر جسمانی خوبی ندارید بگردید، در واقع فرصت خوبی را برای مغزتان فراهم می‌کنید تا اطلاعات را به صورت خودکار شناسایی نکند و آن‌ها را بی‌اعتبار تفسیر کند و به استثنای مواردی که به طور قاطع به نظر می‌رسد که شما در مورد بدن خود اشتباه کرده‌اید، هیچ پیام مثبتی بر روی شما تاثیری نخواهد گذاشت. اما در صورتی‌که این را بپذیرید که برخی از باورهایی که در مورد ظاهر جسمانی خود دارید می‌توانند اشتباه باشند، به صورت واقع بینانه‌تری نسبت به بدن خود و ظاهر آن قضاوت خواهید کرد و به دنبال شواهد بیرونی منطقی‌تری نسبت به بدنتان خواهید بود.

۵- سرزنشگر درونیتان را بشناسید: گاهی اوقات به این آگاه نیستیم که چگونه ارزش‌های خود را زیر سوال می‌بریم و خود را کوچک می‌شماریم. بسیاری از افراد بر این باورند که این خودکوچک‌پنداری به آنها انگیزه می‌دهد تا کارهایشان را بهتر انجام دهند! اما این خود‌کم‌بینی هیچ کمکی به شما نمی‌کند و در حقیقت تاثیر منفی این خود‌کم‌بینی می‌تواند برابر با این باشد که توسط دیگران مورد سو استفاده قرار بگیرید. هنگامی که بتوانید با خودتان مهربان‌تر باشید، احساس بهتری خواهید داشت و هنگامی که از خودتان حمایت می‌کنید، بهتر رشد می‌کنید و هنگامی که در محیطی حمایت کننده قرار می‌گیرید، احتمال اینکه عملکرد بهتری داشته باشید، بیشتر است. برای اینکه به هدف آگاهی بیشتر نسبت به اینکه چگونه دارید به خودتان آسیب می‌رسانید برسید، باید سرزنشگر درونیتان را بیدار کنید و او را بشناسید. هنگامی که از صدای درونیتان آگاه شدید، و احساستان را به هنگام شنیدن این صدا شناختید، می‌توانید تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید این صدا را همراهی کنید یا اینکه ترجیح می‌دهید با خودتان به شکلی حمایتی و مهربانانه رفتار کنید؟ همچنین برای آگاهی بیشتر از این خودگویی‌های منفی و تاثیری که بر روی شما دارند سعی کنید که روبروی آینه بایستید و با صدای بلند با افکار منفی درونیتان صحبت کنید، به لحن صدای خود توجه کنید و مادامی که در حال صحبت کردن با خودتان هستید به حالات بدنیتان توجه کنید و بر احساسی که در آن زمان دارید متمرکز شوید. هرچقدر که صدای آزاردهنده‌ی درونی را که مدت زمان زیادی را صرف آن می‌کردید، بیشتر بشناسید، بهتر به اینکه چقدر این خودسرزنشگری می‌تواند برایتان مخرب و آسیب‌رسان باشد پی‌می‌برید.

۶- یک حمایتگر درونی برای خود بوجود بیاورید: هنگامی‌که از افکار منتقدانه خود و آسیب عمیقی که به شما می‌رسانند آگاه می‌شوید، ممکن است بخواهید درصدد آن باشید که این افکار را متوقف کنید. یک راه برای متوقف کردن این کار این است که حمایتگر درونیتان که بخشی از شماست را تقویت کنید. متاسفانه باورها، افکار و زبان تصویر بدنی مثبت خود به خود پدیدار نمی‌شوند بلکه باید توسط شما ایجاد شوند؛ دقیقا به همان شکلی که باورهای منفی ایجاد شده‌اند و در طول زمان به دلیل تکرار زیاد به صورت خودکار درآمده‌اند. برای اینکه یک حمایتگر درونی قدرتمند در خود به وجود آورید باید به نحوی متفاوت با لحن و زبان درونیتان جملاتی جدید پدید آورید و آن‌ها را به صورت مداوم تکرار کنید تا افکار مربوط به تصویر بدنی مثبت برایتان به صورت خودکار در‌بیایند. در مقابل آینه بایستید و با صدای بلند بر آنچه که می‌خواهید باور داشته باشید، سخن بگویید. ضمیر اول شخص مفرد “من” را در جملاتتان به کار ببرید. مثلا می‌توانید به خود بگویید که: “من زیبا هستم” یا “من قوی هستم” یا “من جذاب هستم” . اگر این افکار را برای دفعات اول باور نکنید اشکالی ندارد و این طبیعی است. ممکن است که باور این افکار در ابتدا برایتان غیر ممکن و عجیب و ناآشنا به نظر برسند. اما هرچقدر که آنها را در طول زمان بیشتر تکرار کنید، بیشتر احتمال اینکه به باورهایتان تبدیل شوند وجود دارد. سعی کنید تا جایی که میتوانید حمایتگر درونیتان را نسبت به سرزنشگر درونیتان تقویت کنید و این را به یاد داشته باشید که افکار منفی و خودتخریبگر درونیتان زمان زیادی با شما همراه بوده اند و تکرار شده اند پس برای اینکه حمایتگر درونی قدرتمندتری را نسبت به سرزنشگر درونیتان بوجود آورید باید تلاش زیادی انجام دهید تا به نتیجه برسید. صبور باشید و تمرین کنید، تمرین کنید، تمرین کنید!

۷- قدردانی از بدنتان را به شکل تمرین و عادت درآورید: هنگامی که نسبت به شکل ظاهری بدن خود شرم دارید و آرزو می‌کنید که ای کاش متفاوت باشد، دشوار است که نسبت به آن قدردان باشید. با این حال همیشه چیزهایی درمورد شما و ظاهر جسمانیتان وجود دارد که می‌شود به خاطر آن‌ها سپاسگذار بود. بدنتان شما را زنده نگه می‌دارد، شما را هر روز جا‌‌به‌جا می‌کند و از شما در بسیاری از جهات محافظت می‌کند؛ همچنین بدنتان سیر طولانی از حوادث را تجربه کرده است. تمرین کنید که از بدنتان به خاطر همه‌ی کارهایی که برایتان انجام داده است سپاسگذار باشید.

منبع: How to Overcome Body Shame

مطالب مرتبط:

• خوش­ بيني و تصویر بدنی مثبت در زنان
• اختلال بدشکلی بدن چیست؟
• وقتی که صدای درون سرتان آزار دهنده می‌‌شود… طرحواره ها و طرحواره درمانی

نوشته شرم بدنی : چگونه بر احساس شرمی که نسبت به شکل ظاهری بدنمان داریم غلبه کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

هر کسی که تلاش کرده باشد وزن خود را کاهش دهد متوجه شده است که چقدر تکلیف دشواری را انتخاب کرده است. قانون آن ساده به نظر می‌رسد: ورزش کن تا کالری بیشتری بسوزانی و میزان دریافت کالری را کاهش دهی. اما بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که این قانون ساده برای بسیاری از افراد که سعی در کاهش وزن از طریق رژیم دارند مؤثر نیست.

یکی از دراماتیک‌ترین نمونه‌های دشواری کاهش وزن از مطالعه‌ای اخیری که سازمان ملی سلامت انجام داده به دست آمده است. محققان در این نتیجه دست پیدا کردند که شرکت کنندگان توانستند در ۳۰ هفته ۵۶ کیلو وزن خود را کاهش دهند اما بعد از ۶ ماه بسیاری از آنان علی‌رغم ادامه دادن ورزش و رژیم غذایی افزایش وزن زیادی را تجربه کردند.

چرا کاهش وزن و نگهداری آن دشوار است؟ به نقل از روان حامی، کاهش وزن اغلب باعث کاهش میزان سوخت و ساز استراحت می‌شود ـ میزان کالری که ما در حین استراحت می‌سوازنیم، حفظ وزن کاهش یافته را دشوار می‌سازد. در اینجا یک سوال مطرح می‌شود: چرا کاهش وزن متابولیسم (سوخت و ساز) زمان استراحت را کاهش می‌دهد و آیا راهی وجود دارد میزان سرعت سوخت و ساز در زمان استراحت بعد از کاهش وزن در حد نرمال خود باقی بماند؟

فعالیت ماهیچه‌هایی که در پاها وجود دارد برای حفظ سرعت سوخت و ساز استراحت در زمان نشستن یا ایستادن ضروری است. عملکرد این ماهیچه‌ها که ماهیچه‌های سلیوس نامیده می‌شود محور اصلی پژوهش‌ها در مرکز پژوهشی مهندسی و علوم بالینی دانشگاه بینگهامتون است. این ماهیچه‌ها که به عنوان قلب دوم نیز شناخته می‌شود، خون را به سمت قلب پمپاژ می‌کنند به عبارت دیگر باعث برگشت خون به قلب می‌شوند. این عملکرد ماهیچه‌های سلیوس به ما کمک می‌کند سرعت نرمال فعالیت سوخت و ساز را در حین استراحت حفظ کنیم.

سوخت و ساز استراحت و حفظ وزن

میزان سوخت و ساز استراحت به تمام فعالیت‌های بیوشیمیایی که در زمان عدم فعالیت جسمانی در بدن جریان دارند اشاره دارد. این فعالیت سوخت و سازی است که شما را زنده نگه می‌دارد، به شما کمک می‌کند تنفس کنید و به طور ویژه‌ای گرمای بدن را حفظ می‌کند.

نشستن کامل در دمای اتاق نقطه مرجع استاندارد سوخت و ساز استراحت است که به آن MET می‌گویند. قدم زدن آهسته معادل دو METT، دوچرخه‌سواری معادل چهار MET، و پیاده روی معادل هفت MET است. در حالیکه ما برای انجام کارهای روزانه‌مان فعالیت می‌کنیم، به خاطر سبک زندگی مدرن خیلی آهسته حرکت می‌کنیم، بنابراین ۸۰ درصد از کالری که در طول روز خرج می‌کنیم ناشی از سوخت و ساز استراحت است.

زمانی که شما وزن خود را کاهش می‌دهید میزان سوخت و ساز استراحت باید کاهش یابد زیرا شما برخی از بافت‌های ماهیچه‌ای را از دست داده‌اید. اما زمانی که مقدار زیادی از کاهش وزن ناشی از کاهش چربی باشد، ما انتظار داریم که کاهش بسیار اندکی در سوخت و ساز استراحت رخ دهد زیرا چربی از نظر سوخت و ساز خیلی فعال نیست. آنچه شوکه کننده است این است که نسبتاً کاهش زیادی در سوخت و ساز استراحت کسانی رخ می‌دهد که از طریق رژیم و ورزش کردن وزن خود را کاهش داده‌اند.

هیج جای شکی نیست که تعادل بین خوردن و ورزش کردن برای شما مناسب است اما از منظر مدیریت وزن، افزایش میزان سوخت و ساز استراحت برای کاهش وزن و حفظ آن استراتژی مؤثرتری است.

ارتباط بین سوخت و ساز استراحت و قلب شما

فعالیت سوخت و ساز به میزان اکسیژنی بستگی دارد که بافت‌های بدن آن را دریافت می‌کنند. اکسیژن از طریق جریان خون به بافت‌ها می‌رسد. در نتیجه برونداد قلب اولین تعیین‌کننده‌ی فعالیت سوخت و ساز است.

بدن یک بزرگسال بین چهار تا پنج لیتر خون دارد که باید تمام آن در بدن در حال گردش باشند. با وجود این، میزان خونی که قلب می‌تواند در هر ضربه پمپاژ کند به میزان خونی بستگی دارد که از بدن به سمت قلب برمی‌گردد.

اگر لوله‌کشی بدن ما، بخصوص سیاه‌رگهایمان انعطاف‌ناپذیر بودند و پوست پاهای ما مانند پاهای پرنده بود برون‌ریزی و درون‌ریزی قلبی همیشه در حالت تعادل بود. اما سیاه‌رگ‌های ما کاملاً انعطاف‌پذیراند و اندازه‌ی آنها تغییر می‌کند.

در نتیجه زمانی که ما در حالت نشسته قرار داریم خون و مایعات درون‌شبکه‌ای بدن در قسمت پایین بدن جمع می‌شوند. این انباشتگی به طور چشم‌گیری میزان مایعات برگشت‌پذیر به قلب را کاهش می‌دهد و به همان نسبت میزان مایعاتی را که قلب می‌تواند در بار منقبض شدن پمپاژ کند کاهش می‌یابد. این کاهش برونداد قلبی است که کاهش سوخت و ساز استراحت را تعیین می‌کند.

پژوهش ما نشان می‌دهد که برای یک زن میانسال متوسط، برونداد قلبی در حین نشستن ۲۰ درصد کاهش پیدا می‌کند. برای افرادی که به تازگی وزن خود را کاهش داده‌اند میزان جمع شدن مایعات در آنها بیشتر است، زیرا به خاطر از دست دادن بافت‌ها پوست آنها شل‌تر شده است و بنابراین فضای بیشتری برای انباشته شدن آب فراهم می‌کند. این موضوع به خصوص برای کسانی که سریع وزن خود را کاهش می‌دهند رخ می‌دهد زیرا پوست آنها فرصت کافی برای منقبض شدن ندارد.

افزایش فعالیت سوخت و ساز

برای افراد جوان سالم، انباشتگی آب در زمان نشستن، کم است زیرا ماهیچه‌های تخصصی در ساق پاها (ماهیچه‌های سلیوس) خون و مایعات درون‌شبکه‌ای را به سمت قلب پمپاژ می‌کنند. این دلیلی است که ماهیچه‌های سلیوس به عنوان قلب دوم شناخته می‌شوند. با وجود این، زندگی مدرن، یعنی سبک زندگی بی‌تحرک، باعث ضعیف شدن قلب دوم می‌شود. این امر به نوبه خود باعث انباشتگی مایعات در قسمت پایین بدن می‌شود. این موقعیت در حال حاضر به عنوان «بیماری نشستن» شناخته شده است.

علاوه بر این، انباشتگی زیاد مایعات باعث ایجاد یک چرخه نادرست می‌شود. انباشتگی مایعات باعث کاهش فعالیت سوخت و ساز در زمان استراحت می‌شود و کاهش آن به معنای تولید گرمای کمتر در بدن است که در نهایت باعث کاهش دمای بدن می‌شود. افرادی که فعالیت سوخت و ساز استراحت آنها کاهش یافته است به طور مداوم در دستها و پاها احساس سردی می‌کنند. چون فعالیت سوخت و ساز به طور نیرومندی وابسته به دمای بافت‌های بدن است، فعالیت سوخت و سازی استراحت کاهش بیشتری پیدا می‌کند. حتی کاهش یک درجه‌ فارنهایت در درمان بدن می‌تواند ۷ درصد فعالیت سوخت و سازی استراحت را کاهش دهد. به طور منطقی باید بعد از کاهش وزن شدید، پوستهای اضافه نیز توسط جراحی برداشته شوند. یک مطالعه نشان داده است که این جراحی باعث موفقیت بیشتر در حفظ وزن کاهش یافته می‌شود.

Refrence: Why so many people regain weight after dieting

مترجم: حمید بهرامی زاده

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چرا بعد از رژیم گرفتن، دوباره وزن افزایش می‌یابد اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اگر تا به حال تلاش‌های ناموفقیت‌آمیزی در کاهش وزن، یا نگه‌داشتن وزن خود داشته‌اید، یک مطالعه‌ی جدید برای شما پیام نویدبخشی دارد. این مطالعه نشان داده است که شما از طریق یک رویکرد جدید می‌توانید مهارت‌های لازم برای نه گفتن به غذاهای خوشمزه را پیدا کنید. محققان نام این رویکرد را درمان رفتاری مبتنی بر تعهد نامیده‌اند.

رویکرد جدید در کاهش وزن

این سبک رفتاردرمانی بر ارزش‌های شخصی و بر آنچه که می‌خواهید در زندگی شخصی به آن دست پیدا کنید تمرکز می‌کند. به عنوان مثال به جای تمرکز کردن بر اهداف سطحی مانند رسیدن به یک تناسب اندام آرمانی، ممکن است شما بخواهید آنقدر طولانی عمر کنید که نوه‌های خود را ببینید. این محققان معتقدند که اولین قدم این است که بپذیرید کاهش وزن یک فرآیند دشوار است و کار راحتی نیست و شما باید در این راه چیزهایی را قربانی کنید تا به موفقیت برسید.

این مطالعه که از نوع مطالعات کنترل شده تصادفی بود شامل ۱۹۰ نفر زن و مرد چاق بود. نتایج این مطالعه در ژورنال چاقی چاپ شده است. نتایج نشان دادند که شرکت‌کنندگانی که درمان رفتاری مبتنی بر تعهد را دریافت کرده بودند ۱۳ درصد موفق‌تر به کاهش وزن خود در طول یک سال شده بودند. به عنوان مثال برای کسی که حدود ۸۰ کیلو وزن دارد به این معناست که می‌تواند به طور موفقیت آمیزی ۱۰ تا ۱۱ کیلو از وزن خود را به صورت موفقیت‌آمیزی کاهش دهد. افراد دیگری که در این پژوهش رفتاردرمانی کلاسیک را دریافت کردند تنها موفق شدند که بین ۵ تا ۸ درصد وزن خود را در طول یک سال کاهش دهند.

به منظور کاهش وزن و نگهداری آن در سطح بهینه، این محققان معتقدند که شما باید در مقابل وسوسه طبیعی خود به خوردن غذاهای خوشمزه و عالی که منجر به دشوار شدن فرآیند کاهش و نگهداری وزن می‌شوند مبارزه کنی، زیرا وسوسه شدن مداوم، احساسات گرسنگی و محرومیت از غذا به شما فشار می‌آورند.

به اعتقاد این محققان آنچه در کاهش وزن کمک کننده است پذیرش این واقعیت است که کاهش وزن یک فرآیند خیلی سخت است. بنابراین شما را ملزم می‌کند که مهارتهایی را یاد بگیرید که به شما در مبارزه علیه تمایل طبیعی، مقاومت در برابر غذاها، و رهایی از وسوسه‌ شدنهای مداوم کمک می‌کنند. به این علت، درمان مبتنی بر تعهد علاوه بر تأکید بر تغییرات لازم در رژیم و تمرینات ورزشی، با پذیرش این حقیقت کار درمانی را شروع می‌کند که کاهش وزن فرآیند طاقت‎فرسایی است. این درمان از تمرین‌ها و آموزش ذهن‌آگاهی استفاده می‌کند تا به شما مهارتهای لازم برای عبور موفقیت آمیز از فرآیند کاهش وزن آموزش دهد. شما به کمک روشها و تکنیک‌های این رویکرد، علاوه بر تغییر نحوه‌ی تفکر خود، مهارت‌هایی برای تغییر رفتاری نیز پیدا می‌کنید.

این محققان می‌گویند در این رویکرد جدید در کاهش وزن شما با پذیرش این واقعیت که باید قید برخی از لذتهای زندگی (مانند غذاهای خوشمزه یا بستنی‌ها) را بزنید به سوی موفقیت پیشرفت خواهید کرد.

در واقع اهمیتی ندارد که از چه روشی برای کاهش وزن استفاده می‌کنید، روش رفتاردرمانی مبتنی بر تعهد به شما کمک خواهد کرد که تغییرات دائمی در رفتار و عادت‌های غذایی و ورزشی خود ایجاد کنید.

مترجم: حمید بهرامی زاده

منبع:

رویکرد جدید در کاهش وزن

(Forman EM, Butryn ML, Manasse SM, et al. Acceptance-based versus standard behavioral treatment for obesity: results from the mind-your-health randomized controlled trial. Obesity. October 2016;24(10):2050-2056)

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته رویکرد جدید در کاهش وزن: پذیرش چالشها و تعهد به یادگیری مهارتهای جدید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

چاقی اینگونه تعریف می‌شود: داشتن وزن بیش از ۳۰ کیلوگرم وزن مازاد بر وزن مناسب. کمتر از این مورد اضافه وزن نامیده می‌شود. چاقی به شدت در حال افزایش است. چاقی فیزیکی در هر دو جنس تقریباً یکسان است اما زنان بیشتر خودشان را چاق می‌دانند.

چاقی به ایجاد دیابت، فشار خون و بیماری قلبی کمک می‌کند. علاوه بر این، افراد چاق مورد مسخره می‌شوند. آنها متهم می‌شوند که شکمو و بی‌اراده هستند. اما بداید بدانیم در اکثر موارد علت چاقی ژنتیکی است نه پرخوری. با روان حامی همراه باشید تا علل ژنتیکی و پرخوری را در چاقی بررسی کنیم. 

چاقی مسئله پیچیده‌ای است که عناصر متابولیک، تغذیه‌ای، روانشناختی و اجتماعی بر آن اثر می‌گذارد. در واقع اگر بپرسیم که مردم چگونه چاق می‌شوند مثل این است که بپرسیم مردم چگونه به پاریس می‌روند؟ برای رفتن به پاریس راه‌های زیادی وجود دارد. این که کدام راه انتخاب شود وابسته به این است که الان در کجا هستید.

عواملی که به چاقی منجر می‌شوند در دوطبقه قرار می‌گیرند: ۱) ژنتیکی و ۲) پرخوری. بعضی مردم چاق می‌شوند زیرا از لحاظ ژنتیکی اسعداد چاقی دارند، یعنی بدنشان استعداد تبدیل مواد غذایی به چربی را دارد. به این خاطر برای چاقی آنها دلایل متابولیک وجود دارد. علت دیگر، پرخوری است. در کل می‌توان گفت که چاقی محصول تعامل علت ژنتیک و پرخوری است.

عوامل ژنتیک

عوامل ژننتیکی در چاقی نقش دارند

چاقی از والدین به ارث می‌رسد. در خانواده‌هایی که والدین چاق نیستند تنها ۱۰ درصد فرزندان چاق شوند. در خانواده‌ای که یکی از والدین چاق است ۴۰ درصد امکان چاقی فرزندان وجود دارد. وقتی هر دو والد چاق هستند احتمال چاقی فرزندان به ۷۰ درصد می‌رسد.

چاقی در دوقلوها

یکی از روش‌های جمع‌آوری شواهد برای تأیید نقش ژنتیک در چاقی مطالعه‌ی دوقلوهاست. چون دوقلوهای همسان ژن‌های مشترک دارند اگر هر دو چاق باشند پس ژنتیک در چاقی نقش دارد.

در آزمایشی ۱۲ جفت دوقلوی همسان قبول کرده بودند که به مدت ۱۰۰ روز در یک خوابگاه زندگی کنند. هدف آزمایش این بود که آنها چاق بشوند! آنها باید روزی ۱۰۰۰ کالری بیشتر می‌خورند. یعنی روز چهار وعده غذایی پرحجم. همچنین آنها اجازه نداشتند فعالیت بدنی زیادی داشته باشند. مثلاً حق ورزش نداشتند. باید بیشتر فعالیت‌های نشستنی انجام می‌دادند. مثلاً تلویزیون تماشا کنند. وقتی آزمایش تمام شد تمام شرکت‌کننده‌ها افزایش وزن پیدا کرده بودند. میزان افزایش بین ۳ تا ۱۴ کیلو متغیر بود.

اما میزان چاق شدن بین هر جفت دوقلو با جفت دیگر متفاوت بود. محل چاقی نیز یکسان بود. یعنی اگر یکی از دوقلوها چاقی شکمی را تجربه کرده بود دیگری نیز از ناحیه‌ی شکم چاق شده بود. اگر یکی از دوقلوها در کمر و ران چاق شده بود دیگر نیز در همانجا چاق شده بود.

نتایج این آزمایش نشان می‎دهد که هم میزان کالری غذا و هم ژنتیک به افزایش وزن کمک می‎کنند. از آنجا که شرکت‌کنندگان در تحقیق چاق شدند، می‎توان نتیجه گرفت کالری اضافه به افزایش وزن تبدیل می‎شود. از آنجا که نوع و میزان چاقی در هر جفت دوقلو یکسان بود و با جفت‌های دیگر متفاوت بود می‎توان گفت که عوامل ژنتیک در چاقی نقش دارند.

همچنین بر اساس این نتایج نباید تمام افراد چاق را با یک چشم نگاه کرد و گفت آنها بیشتر از سایر مردم غذا می‌خورند. تمام دوقلوهای شرکت‌کننده در این پژوهش به یک اندازه غذا خورده بودند. اما میزان چاقی در هر جفت دوقلو متفاوت بود. در واقع میزان افزایش وزن بین ۳ تا ۱۴ کیلو بوده است. بنابراین به نظر می‌رسد وجود تفاوت در چاقی به علت تفاوت در متابولیسم ایجاد می‌شود. بدن بعضی از افراد کالری بیشتری را به چربی ذخیره می‌کند.

منتقدان این مطالعه معتقدند که چون دوقلوهای همسان، علاوه بر ژن‌های مشترک، محیط متشرکی دارند، شاید علت مشابهت آنها محیط مشترک باشد. بنابراین پیشنهاد می‌کنند دوقلوهای همسانی را بررسی کنیم که از هم جدا بزرگ شده‌اند. نمونه‌ی این مطالعه در سوئد انجام شد. در این تحقیق ۹۳ دوقلوی همسانی که با هم بزرگ شده بودند با ۱۵۳ دوقلویی که جدا از هم بزرگ شده بودند مقایسه شدند. نتایج نشان داد دوقلوهای جدا از هم بزرگ‌شده نیز در چاقی شباهت زیادی به هم دارند. در واقع شباهت آنها به اندازه‌ی دوقلوهای با هم بزرگ‌شده بود. بنابراین ژن‌ها عامل مهم وزن و اضافه وزن هستند.

سلول‌های چربی

برای بررسی دقیق‌تر نقش ژن‌ها باید مکانیسم تأثیرگذاری آنها را بررسی کرد. یکی از این مکانیسم‌ها سلول‌های چربی هستند. سلول‌های چربی محل ذخیره‌ی چربی‌اند. در بدن افراد بالغ حدود ۳۰ تا ۴۰ میلیارد سلول چربی وجود دارد. علاوه بر تعداد، اندازه‌ی سلول‌های چربی نیز نقش مهمی دارند. هر چقدر در بدن کالری مصرف نشود اندازه‌ی سلول‌های چربی بزرگتر می‌شود.

افراد چاق چند میلیارد بیشتر از افراد عادی سلول چربی دارند. تقریباً حدود سه برابر. چون بین ژن‌ها و تعداد سلول‌های چربی رابطه وجود دارد و چون بین سلول‌های چربی و چاقی رابطه وجود دارد می‌توان نتیجه گرفت که ژن‌ها با چاقی رابطه دارند.

افراد چاق تعداد سلول‌های چربی بیشتری دارند و بیشتر از سایر افراد گرسنه می‌شوند. بدن انسان به صورت دستگاه ذخیره‌ساز چربی عمل می‌کند. از این رو چربی را ذخیره می‌کند تا در زمان قحطی بدن به اندازه‌ی کافی انرژی داشته باشد.

نقطه تنظیم وزن

ژن‌ها برای میزان وزن یک نقطه‌ی تنظیم تعیین می‌کنند. به عبارتی دیگر، مغز وزن بدن را در سطحی که ژنتیک از پیش تعیین کرده است نگه می‌دارد. طبق این نظریه وقتی وزن کم یا زیاد می‌شود مغز سرعت متابولیسم اولیه را تنظیم می‌کند تا وزن بدن در نقطه تنظیم باقی بماند. سرعت متابولیسم اولیه سرعتی است که بدن در حال استراحت کالری‌ها را می‌سوزاند. هر چه این سرعت کمتر باشد فرد راحت‌تر چاق می‌شود. متابولیسم اولیه به قد، وزن، جنیست، و فعالیت غده تیروئید وابسته است.

بعضی از محققان نقطه‌ی تنظیم را زیر سوال برده‌اند و نظریه‌ی نقطه‌ی تثبیت را بیان کرده‌اند. در این نظریه گفته می‌شود که وزن بدن و میزان چربی بر اساس محیط اطراف فرد تثبیت می‌شود. وقتی شما در محیط پر از مواد خوراکی قندی و پرچرب قرار دارید نقطه‌ی تنظیم هرگز تثبیت نمی‌شود و یا اینکه دائماً افزایش پیدا می‌کند. طرفداران این نظریه معتقدند که که وزن بدن را تعامل ژنتیک و محیط تعیین می‌کند. چون ژنتیک فرد به سرعت تغییر نمی‌کند وزن بدن تا زمانی که محیط نسبتاً ثابت باقی بماند ثابت باقی خواهد ماند. به عبارت دیگر تا زمانی که در یک یا چند عامل موثر در وزن تغییر دایمی به وجود نیاید وزن بدن ثابت خواهد ماند. نظریه‌ی نقطه‌ی تثبیت برخلاف نقطه‌ی تنظیم که فقط بر متابولیسم تأکید می‌کند بر عوامل معتددی تأکید دارد. تفاوت دیگر در این است که طبق نقطه‌ی تنظیم بدن افراد چاق از چاقی دفاع می‌کند. اما طبق نظریه‌ی نقطه تثبت افراد می‌توانند بر اساس کاهش غذا و ورزش کردن نقطه تثبیت وزن را کاهش دهند.

بنابراین ژن‌ها به طرق مختلف بر چاقی تأثیر می‌گذارند: وجود تعداد زیاد سلول‌های چربی، بالا بودن نقطه‌ی تنظیم و پایین بودن سرعت متابولیسم اولیه.

پرخوری

پرخوری یکی از اصلی ترین علت های چاقی است.

جای تردید نیست که پرخوری به افزایش وزن و چاقی منجر می‌شود. عوامل روانشناختی مؤثر در پرخوری عبارت اند از شکست در تغذیه‌ی کنترل‌شده و برانگیختگی هیجانی.

شکست در تغذیه‌ی کنترل‌شده

در نظریه‌ی تغذیه‌ی کنترل‌شده مطرح می‌شود که رژیم غذایی می تواند به لاغر شدن کمک کند. به عبارت دیگر یعنی تلاش ارادی برای کنترل تغذیه به منظور کنترل وزن. شاید مشاهده کرده‌اید که بعضی افرد بعد از مدتی رژیم گرفتن، پرخوری می‌کنند و در نتیجه چاق می‌مانند. این افراد چند روز رژیم می‌گیرند و بعد پرخوری می‌کنند یعنی عملاً کالری‌هایی را به بدنشان وارد می‌کنند که در صورت رژیم نگرفتن این میزان کالری را دریافت نمی‌کردند. چون تغذیه‌ی کنترل‌شده تلاش ارادی و هدفمند برای کنترل تغذیه است وقتی کنترل از دست می‌رود مقدار کالری بیشتری وارد بدن می‌شود.

مطالعات نشان داده‌اند که افراد را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: آنهایی که به صورت ارادی میزان غذای خود را کنترل می‌کنند و آنهایی که چنین کاری نمی‌کنند. اما سرنوشت این دو دسته از آدم‌ها در رفتارهای غذایی و افزایش وزن چیست؟ در یک آزمایش از این دو دسته افراد خواسته شد که یک milkshake یا دو تا و یا هیچی نخورند. سپس به آنها بستنی‌های مختلفی با طعم‌های متفاوت داده شد و به آنها گفته شد هرچقدر دوست دارید بستنی بخورید. نتایج نشان داد آنهایی که تغذیه‌ی کنترل‌شده نداشتند هرچقدر در مرحله‌ی اول milkshake بیشتری خورده بودند در این مرحله بستنی کمتری خوردند. اما افرادی که در گروه تغذیه‌ی کنترل‌شده قرار داشتند هرچقدر در مرحله‌ی اول milkshake بیشتر خورده بودند در مرحله‌ی دوم نیز بستنی بیشتری خورده بودند. بنابراین افرادی که تغذیه‌ی کنترل‌شده دارند و به این خاطر میل عادی خود به بیشتر غذا خوردن را نادیده می‌گیرند بعدها احساس سیری خود را نیز نایده خواهند گرفت و دست به پرخوری خواهند زد. یعنی در این دسته از افراد احساس سیری باعث متوقف شدن خوردن نمی‌شود. به همین دلیل است که تلاش ارادی برای رژیم گرفتن معمولاً اثر معکوس دارد.

برانیگختگی هیجانی

افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند، معمولاً می‌گویند که وقتی عصبی یا مضطرب هستند بیشتر می‌خورند و شواهد تجربی نیز ادعا را تأیید کرده است. در آزمایشی معلوم شد که آزمودنی‌های چاق در مواقعی که اضطراب دارند بیشتر می‌خورند در حالی که آزمودنی‌های عادی در مواقعی که اضطراب ندارند بیشتر می‌خورند. تحقیقات نشان داده است که برانگیختگی هیجانی می‌تواند باعث پرخوری شود.

منبع:

زمینه روانشناسی هیلگارد، ترجمه مهدی گنجی

خواندنی‌های بیشتر

کوری عاطفی؛ اولین قدم در شروع خیانت زناشویی و نقش زوج درمانگر

February 05, 2024 بدون دیدگاه

افراد بسیار راحت‌تر درباره احساسات فیزیولوژیکی خودشان صحبت می‌کنند و آن‌ها را می‌شناسند اما نمی‌نتوانند هیجانات خود را یا آنچه که از نظر احساسی تجربه... بیشتر بخوانید

یالوم و نظریه رواندرمانی؛ تکنیک ها و آسیب شناسی

July 18, 2020 بدون دیدگاه

اروین یالوم درمانگری قصه‌گوست که علاوه بر کتاب‌هایی مانند روان‌درمانی اگزیستانسیال یا هنر درمان که به‌عنوان کتابِ درسی در دانشگاه‌های نقاط مختلف جهان... بیشتر بخوانید

روانشناسی صنعتی و سازمانی چیست؟ آشنایی با مفاهیم و کاربردهای آن

September 28, 2023 ۲ Comments

­ درطول سال­های اخیر شاهد رشد نیازمندی به علم روان­شناسی در جامعه خود هستیم. این را می توان از افزایش تعداد مراکز خدمات روان­شناسی و مشاوره، افزایش تع... بیشتر بخوانید

کوهات و روانشناسیِِ خود

June 16, 2020 بدون دیدگاه

هدف از نوشتن این مقاله آشنایی شما با کوهات و روان‌شناسی خود و درک نحوه پیدایش، اصطلاحات و مفاهیم آن است. همچنین در راستای درک بهتر نقش کلیدی دوران اول... بیشتر بخوانید

چگونه از روانشناسی ورزشی برای بهبود آموزش و یادگیری استفاده کنیم؟

April 23, 2020 بدون دیدگاه

چه کسی می‌تواند علاقه‌اش به المپیک، Super Bowl یا NBA را انکار کند؟ اگر از بیشتر دانش آموزان سال اول خود بخواهید که Michael Jordan، Jeff Gordon یا Ser... بیشتر بخوانید

نوشته چاقی چیست؟ ژنتیک یا پرخوری اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.