آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید

یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان

یک نفر دارد که دست و پای دائم می‌زند

هنوز یک ماه هم سپری نشده از روزی که در کمال ناباوری فیلم ضبط‌ شده دو دختر اصفهانی را که دست به خودکشی زده بودند در شبکه‌های مجازی دیدیم و از هم پرسیدیم که چرا این‌قدر سرخوشانه و بدون علائم ظاهری افسردگی با آغوش باز به استقبال مرگ می‌روند. این اتفاق دل‌خراش بهانه‌ای شد تا یکی از دغدغه‌های به‌ظاهر کم‌اهمیت نوجوانان ، یعنی شکست عاطفی ، را که لابلای صحبت‌های یکی از آن دو دختر نوجوان مشاهده می‌شد، بررسی کنیم.

زهرای ۱۶ ساله از اینکه یک ماه بود که عشقش امیر از او خبر نگرفته ناراحت بود ولی مطمئن است که یک روز امیر به گوشی او زنگ خواهد زد و خبر مرگش را خواهد شنید و نیلوفر ۱۵ ساله هم از عشق یک‌طرفه‌اش به محمد پشیمان است و آن را کار درستی نمی‌داند. چنین شرایطی به قول این دو نوجوان باعث شده اقدام به خودکشی کنند.  علاوه بر این جملاتی چون «واقعاً دیگه آخراشه»، «دارم می‌میرم به خدا»، «دیدی راست بود»، «دیدی فکر می‌کردی شوخی می‌کنم»، نشان می‌دهد آن‌ها بارها تصمیم به خودکشی را با دوستانشان در میان گذاشته‌اند، تصمیمی که بیش از آنکه به‌قصد کشتن خود باشد به معنای عمیق روان‌شناختی‌اش فریاد استمداد و طلب محبت و توجه و همراهی از دوستان و اطرافیان برای نجات بوده است اما همواره از طرف دیگران حمل بر شوخی شده و با بی‌اعتنایی و بعضاً آزار و اذیت کلامی مواجه می‌شد و بنابراین ناکامی آن‌ها را بیشتر می‌کرد. جای تأسف عمیق است که موفق نشدیم فریاد کمک خواهی این دو نوجوان را بشنویم و تأسف عمیق‌تر برای اینکه به‌جای شناسایی تقصیر و کوتاهی خودمان، به دنبال نهنگ آبی در دنیای مجازی هستیم و تقصیر را به عوامل بیرونی فرافکنی می‌کنیم تا طبق روال همیشگی، مسئولیتی متوجه مان نباشد.

با روان حامی همراه باشید تا با دلیل و عمق دردی که نوجوانان از شکست عاطفی تجربه می‌کنند آشنا شوید.

بیشتر بزرگ‌سالان، از اتمام و به هم زدن یک رابطه عاطفی به‌عنوان دل‌خراش‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین اتفاق دوران نوجوانی‌شان یاد می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهند که پایان دادن به روابط عاشقانه عمده‌ترین دلیل درماندگی و رنج روان‌شناختی و یکی از برجسته‌ترین دلایل خودکشی در بین جوانان و نوجوانان است.

پس به چه دلیل ما این تجربه دردناک برای یک نوجوان را در بدترین حالت، تنها یک اتفاق پیش‌پاافتاده و در بهترین حالت تجربهای که شخصیت آن‌ها را شکل می‌دهد و قوی می‌کند می‌پنداریم؟

همسرم، مدیر خدمات روان‌شناختی دانشگاه نو برانزویک، در بررسی‌های بالینی خود متوجه این نکته شد که بسیاری از دانشجویانی که برای دریافت مشاوره  می‌آیند، با شکایت یک مسئله سلامت روان که مربوط به یک شکست عاطفی است مراجعه می‌کنند. من هم به‌عنوان یک پژوهشگر روابط صمیمانه در بین افراد جوان، شروع به بررسی این مسئله با همسرم کردم که چه تعداد از مراجعه‌کنندگان با چنین مسئله‌ای دست به گریبان‌اند.

این نتیجه به دست آمد که در ۲۸ درصد از مراجعانی که در طول ۴ ماه ویزیت شده بودند، شکست‌های عاطفی نقش داشتند. در درخواست‌های مکرری که برای دریافت بودجه تحقیقاتی برای این موضوع ارائه دادیم، این جواب را شنیدیم که در برابر مشکلات جدی ای که جوانان با آن دست به گریبان هستند، این موضوع شواهد و اهمیت لازم برای پیگیری کردن را ندارد.

شکست عاطفی – خودکشی و مصرف مواد

روابط عاشقانه در بین نوجوانان بسیار شایع‌اند و به دلیل کوتاه‌مدت بودن این روابط ، شکست‌های عاطفی هم بسیار رایج هستند. یک پژوهش روی نوجوانان گروه سنی ۱۵ تا ۱۸ ساله کانادایی نشان داد که در شش ماه گذشته ، ۲۳ درصد از آن‌ها یک شکست عاطفی را تجربه کرده‌اند. تجربیات تقریباً شایع هستند اما نباید از آن‌ها بی‌اعتنا گذر کرد. شکست‌های عشقی به‌عنوان اولین عامل خودکشی در بین افراد جوان مطرح هستند. چه مسئله‌ای مهم‌تر از این در حوزه سلامت روان نوجوانان وجود دارد؟

در یک پژوهش ، ۴۰ درصد از افراد بعد از فروپاشی یک رابطه عاشقانه، افسردگی بالینی را تجربه کرده و ۱۲ درصد دیگر هم ابتلا به افسردگی متوسط تا حاد را گزارش کردند.

سایر علائم شامل بیخوابی، مصرف مواد، آسیب به خود و افکار مزاحم بودند. فروپاشی‌های روابط عاشقانه همچنین تأثیرات فیزیولوژیکی شدیدی را موجب می‌شوند: تحقیقات  fMRI جدید نشان می‌دهند که از دست دادن یک رابطه باعث فعالیت‌ها و واکنش‌های مغزی مشابه افرادی می‌شود که در حال ترک مواد هستند.

بارها با باورهایی ازین دست مواجه شدیم که به خاطر اینکه این شکست‌های عاطفی بسیار در میان نوجوانان شایع هستند، پس اهمیت چندانی ندارند. یا طبق یک منطق دیگر، به این دلیل که بسیاری از ما مجبور بودیم در دوران نوجوانی یا جوانی‌مان چنین شکست‌هایی را تحمل کنیم، پس همه افراد باید و می‌توانند این شکست را تاب بیاورند.

ما در مورد نحوه سازگار شدن افراد جوان در طول زمان خیلی کم اطلاعات داریم و فرضمان این است که این درد کم‌کم کاهش می‌یابد و آن‌ها از چنین تجربه‌ای درس می‌گیرند. اما آیا واقعاً چنین اتفاقی می‌افتد؟ ما این تصور را داریم که این نوع از درد، یک پیامد غیرقابل‌اجتناب است که برای فرآیند یادگیری و تقویت مهارت‌های بهبود روابط ضروری هستند و به ما کمک می‌کنند که شریک زندگی مادام‌العمر خود را بیابیم. اما آیا واقعاً چنین اتفاقی می‌افتد؟

شکست‌ عاطفی در نوجوانان می‌تواند به اندازه شکست‌ عاطفی در بزرگ‌سالان و حتی بیش از آن ویرانگر باشد.

برخی از این شکست‌ها آن‌قدر ویران گر هستند که پیامدهای منفی آن‌ها کارکرد تحصیلی، اجتماعی و شخصی فرد را به طرز بدی تحت تأثیر قرار می‌دهد. و می‌تواند به طرز ناسازگارانه‌ای مهارت‌ها و شایستگی موردنیاز برای روابط صمیمانه بعدی را تحت تأثیر قرار دهد.

آیا از اینکه نوجوان شما گاهی روزها خود را در اتاقش حبس می‌کند و تمایلی به بیرون آمدن از اتاقش ندارد، تعجب می‌کنید؟ یا از فعالیت‌هایی که قبلاً برای او لذت‌بخش بودند لذتی نمی‌برد؟ شاید پای یک شکست عاطفی در میان باشد.

سوگیری‌ها در پژوهش‌ها

آنچه برای من به‌عنوان پژوهشگر در حوزه روابط صمیمانه در بین افراد جوان شگفت‌آور است این است که چرا در خصوص این موضوع تحقیقات بسیار کمی صورت گرفته و محققان توجه خاصی به آن مبذول نداشته‌اند. اعتقاد من این است که نبود تحقیقات در این زمینه نشان‌دهنده سوگیری‌های دیرین در این حوزه است که استرس‌هایی را که افراد جوان و نوجوانان با آن دست به گریبان‌اند دستکم و گاهی حتی نادیده می‌گیرد.

مانند بیشتر موضوعات اثرگذار روی بزرگ‌سالان، هزاران پژوهش در خصوص شناسایی و بررسی نتایج روان‌شناختی ناخوشایند و شدید طلاق و جدایی انجام گرفته‌اند.  عواقب فروپاشی رابطه یک بزرگسال خصوصاً زمانی که پای بچه هم در میان باشد، بسیار گسترده و شدید است. درست همانند آنچه که در بین بزرگ‌سالان اتفاق می‌افتد، همه شکست‌های عاشقانه در بین افراد جوان طاقت‌فرسا و بغرنج  نیستند، اما زمانی که این شکست‌ها دردآور و آزاردهنده هستند، به همان اندازه که برای یک بزرگسال رنج‌آور و دشوار هستند، می‌توانند برای یک نوجوان هم ویران گر و سخت باشند. حتی اکثر اوقات تأثیر مخرب  این شکست‌ها روی نوجوانان ویرانگرتر است چون نگرانی و حمایت‌های بسیار کمتری برای یک نوجوان در چنین شرایطی در نظر گرفته می‌شود تا به آن‌ها کمک کند که دوباره توان خود را بازیافته و سرپا بیاستند.

با در نظر گرفتن این موضوع که میانگین سن اولین ازدواج در کانادا در زنان ۲۹.۱ سالگی و در مردان ۳۱.۱ سالگی است، افراد جوان بیشترین زمان دهه‌ی دوم و سوم زندگی‌شان را در روابطی بدون ازدواج می‌گذرانند. به دلیل این ویژگی‌های جمعیت شناختی در حال تغییر، کسب توانمندی و مهارت در حوزه روابط عاشقانه امروزه به‌عنوان یک تکلیف رشدی کلیدی برای ورود به دنیای بزرگسالی مطرح است. چنین توانمندی ای نیاز به دستاوردهای چشمگیری در حوزه مهارت‌های بین فردی برای صمیمیت در حوزه عاطفی و جنسی، تنظیم هیجانی  و ارتباط برقرار کردن دارد.

ما اطلاعی از این موضوع نداریم که آیا نسل جوان اساساً الگوهای سازگاری‌ای در خود دارند که بعد از یک شکست عاطفی، بهتر یا بدترشده یا به قوت خود باقی می‌ماند یا خیر. اما بالاخره گویا پژوهش‌هایی در این زمینه در حال انجام شدن هستند.

ما ۱۴۸ جوان (بین ۱۷ تا ۲۳ سال) را که به تازگی از یک رابطه عاطفی بیرون آمده بودند بررسی کردیم. هرچه فراوانی افکار مزاحم در مورد این اتمام رابطه بیشتر بود، درماندگی و رنج بعد از رابطه هم در طول زمان بیشتر بود (حتی با در نظر گرفتن ویژگی‌های رابطه مثل‌ اینکه کدام‌یک از طرفین رابطه را خاتمه داده یا مدت زمانی که از خاتمه رابطه گذشته است) . بااین‌وجود، نکته جالب‌توجه اینکه هرچه جوان به صورت خودخواسته و آگاهانه راجع به مشکلات پیش‌آمده در رابطه که در خاتمه یافتن آن نقش داشته‌اند، تأمل و تفکر کرده و به اینکه چه روش متفاوتی را می‌توانسته برای حل مشکلات در پیش بگیرد اندیشیده است، به همان میزان رشد مثبتی را در ارزیابی‌های بعدی نشان داده است.

پس این موضوع حقیقت دارد که تمام شکست‌های عاطفی بد نیستند و برخی از جوانان و نوجوانان بعد از این شکست‌ها در وضعیت بهتری قرار می‌گیرند . اما نیاز هست که ما باور و اعتقاد بیشتری به این رویداد سرنوشت‌ساز و دشوار در زندگی جوانانمان داشته باشیم و بعد از فروپاشی این روابط، با جدی گرفتن چنین ضربه عاطفی، آن‌ها را بیشتر موردحمایت خود قرار دهیم.

منابع مورداستفاده:

Teenage Heartbreak Doesn’t Just Hurt, It Can Kill

مقاله فریاد استمداد دو دختر نوجوان اصفهانی، مجید حیدری چروده

بیشتر بدانیم: 

کنار آمدن با شکست عشقی

 ۹ کاری که در زمان شکست خوردن کودک خود باید انجام دهید

قصه مگی(بخش اول): داستانی واقعی درباره اقدامات مکرر به خودکشی

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته شکست عاطفی یا عشقی در نوجوانان حتی می‌تواند منجر به مرگ آن‌ها شود اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

ادعایی را که بارها و بارها شاهد شنیدنش بوده‌ایم و هستیم این است که افرادی که ازدواج کرده‌اند، از سلامت بیشتری برخوردارند. در اکثر مطالعات انجام شده برای تایید این ادعا، افرادی که در حال حاضر ازدواج کرده‌اند، یا افرادی که فقط یک بار ازدواج کرده‌اند و یا حتی افراد متاهلی که زندگی زناشویی پایداری دارند، با افراد مجرد مقایسه می‌شوند.

اما اگر کمی بیشتر توجه کنیم در‌می‌یابیم که افراد مطلقه در هیچکدام از این گروه‌ها جای نمی‌گیرند؛ در حالیکه مطالعه این افراد و مقایسه آن‌ها با گروه‌های دیگر بسیار حائز اهمیت است. با روان‌حامی همراه باشید.

فرض ما بر آن است که ازدواج کردن باعث سلامتی بیشتری می‌شود. اما اگر افراد مطلقه را در نظر بگیریم (افرادی که ازدواج کردند و سپس طلاق گرفتند)، آیا در اینجا سلامتی دیگر می‌تواند معنایی داشته باشد؟

همچنین بر این باوریم که افراد مطلقه نسبت به قبل از زمانی که تصمیم به جدا شدن می‌گیرند، از سلامت روانی کمتری برخوردارند و اگر بخواهیم افرادی که در حال حاضر ازدواج کرده‌اند را با افرادی که طلاق گرفته‌اند و با افرادی که تصمیم گرفته‌اند همیشه مجرد بمانند مقایسه کنیم، معمولا این افراد مطلقه هستند که به نسبت بقیه سلامتی کمتری دارند.

به جای آنکه صرفا سلامتی افراد مطلقه را بعد از جداییشان بررسی کنیم و یا آن را با زمان قبل از طلاق مقایسه کنیم، می‌توانیم سلامتی را با سوالی متفاوت‌تر بررسی کنیم: آیا سلامت افراد متاهل می‌تواند عاملی پیش‌بینی کننده برای طلاق باشد یا خیر؟ به عنوان مثال آیا افراد متاهلی که سلامتی بخصوصی دارند بیشتر احتمال دارد که به سمت طلاق بروند و یا بالعکس، افراد متاهلی که سلامت کمتری دارند، با احتمال بیشتری به سمت طلاق کشیده می‌شوند؟ یا اینکه میزان طلاق در این دو گروه با یکدیگر متفاوت نیست؟

بر این اساس مطالعه‌ای با هدف بررسی سلامت افراد بر روی ۱۰۰۰۰ نفر از بزرگسالان هلندی در طول دوره‌های مختلف زناشویی انجام شد. در ابتدای این مطالعه، از شرکت‌کنندگان درمورد سلامت کلی آن‌ها سوالاتی پرسیده شد و همچنین از آن‌ها خواسته شد که از بین ۱۳ مورد از شکایات جسمانی مانند (ناراحتی معده و احساس خستگی زیاد) و ۲۳ بیماری مزمن (مانند بیماری‌های جدی قلبی و حمله قلبی و بیماری مزمن انسداد ریه) هرکدام را که تجربه کرده‌اند، مطرح کنند.

شرکت کنندگان به مدت ۴/۵ سال مورد مطالعه قرار گرفتند. در مقایسه اصلی، نویسندگان به بررسی سلامت آن دسته از متاهلین پرداختند که تا انتهای مطالعه (یعنی ۴/۵ سال بعد) طلاق گرفته بودند.

نتایج این مطالعه بسیار چشمگیر بود. افراد متاهلی که از بین ۱۳ شکایت جسمانی مورد نظر، ۴ مورد یا بیشتر را گزارش کرده بودند، ۱/۵ برابر بیشتر از افرادی که کمتر از ۴ مورد را گزارش کرده بودند تصمیم به طلاق گرفته بودند. یافته‌های این مطالعه برای موارد مزمن حتی قوی‌تر بود؛ به این صورت افراد متاهلی که از میان ۲۳ بیماری مزمن، با ۲ مورد آن یا بیشتر دست‌و‌پنجه نرم می‌کردند، در مقایسه با افرادی که کمتر از این مقدار با این بیماری‌ها درگیر بودند، ۲ برابر بیشتر طلاق گرفتند.

نویسندگان عوامل دیگری که می‌توانستند از لحاظ آماری برنتایج تاثیر‌گذار باشند از قبیل تاثیر تغییرات سنی بر سلامتی را از آزمایش حذف کردند. آن‌ها همچنین جدا از بررسی این دوره ۴/۵ ساله، طلاق‌هایی که در طول ۲ سال اخیر رخ داده بود را نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. اما هیچ یک از این‌ها اهمیت چندانی نداشت؛ چراکه پیش‌بینی ‌می‌شد افراد متاهلی که سلامت کمتری دارند، بسیار بیشتر از افراد دیگر تا پایان مطالعه طلاق می‌گیرند.

حال بیایید به نقطه شروعمان بازگردیم. اگر در آینده همچنان مطالعاتی را دنبال کنید که در آن‌ها افراد متاهل را با افراد مجرد مقایسه کرده‌اند، با خود خواهید گفت: ” افراد متاهل به نسبت مجردها سالم‌ترند، پس من نیز با ازدواج کردن می‌توانم سلامت بیشتری داشته باشم”. اما هر زمان که به این فکر افتادید به یاد داشته باشید که تمام این مطالعات مختلف بدون در نظر گرفتن افراد مطلقه و وارد نکردن آن‌ها در گروه متاهلین به این نتایج رسیده‌اند.

براساس نتایج مطالعه حاضر، میزان طلاق در افراد متاهلی که سلامت کمتری نسبت به افراد دیگر داشتند بیشتر بود. آنچه را که معمولا محققان انجام می‌دهند این است افرادی که سلامت کمتری دارند و طلاق گرفته‌اند را از مطالعات خود کنار می‌گذارند، سپس باقی افراد متاهل را با مجردها مقایسه می‌کنند!  سپس بر اساس این نتایج به شما می‌گویند که ازدواج باعث سالم‌تر شدن افراد می‌شود. در صورتی‌که این کارشان نوعی فریب است.

حتی بدتر از آن، گاهی اوقات محققان افراد مطلقه را با افرادی که در تمام طول عمرشان مجرد می‌مانند در یک گروه قرار می‌دهند و نتایج این گروه را با باقی افراد متاهل (افرادی که در حال حاضر متاهلند، یا افرادی که فقط یک بار ازدواج کرده‌اند و افرادی که بدون در نظر گرفتن ازدواج اول یا بعدیشان – هنوز هم متاهلند) مقایسه می‌کنند! این در حالیست که معمولا افرادی که در تمام طول عمرشان مجرد باقی می‌مانند، سلامت بیشتری نسبت به افراد مطلقه دارند. بنابراین در این موارد دانشمندان علوم اجتماعی افراد مطلقه‌ای که از سلامت بسیار کمتری برخوردارند را از گروه متاهلان جدا می‌کنند و آن‌ها را با گروهی از مجردها مقایسه می‌کنند و ادعا می‌کنند که ازدواج سلامت بیشتری را برای افراد بوجود می‌آورد. در حالیکه این محققان باید تمام افراد متاهل (حتی مطلقه‌ها) را با افراد مجرد مقایسه کنند.

علاوه بر این، مطالعات اخیر اغلب روش‌های شناختی فریباننده‌تری را نسبت به مطالعات پیشین اتخاذ می‌کنند تا نشان دهند افرادی که ازدواج می‌کنند به نسبت افراد مجرد سلامت بیشتری دارند.

بنابراین به نظر من منطقی نیست افرادی که ازدواج کرده‌اند را با افرادی که ازدواج نکرده‌اند مقایسه کنیم. اینکه بگوییم افراد متاهل زندگی بهتری نسبت به افراد مجرد دارند و اینگونه نتیجه‌گیری کنیم که ازدواج زندگی افراد را بهبود می‌بخشد، ادعایی فریبانه است. زیرا مطالعه‌ی ما افرادی را که زمانی ازدواج کرده و پس از مدتی دریافته بودند که ازدواج، زندگیشان را بهبود نبخشیده و طلاق گرفتند را شامل نمی‌شود.

هر زمان به مطالعه‌ای برخوردید که افراد متاهل را با افراد مجرد مقایسه کرده بود، این را به یاد داشته باشید که هدف اصلی از انجام این مطالعه، مجذوب کردن شماست. اگرچه حتی ممکن است که آن‌ها از روی عمد سعی در گمراه کردنتان نداشته باشند و فکرکنند که چنین نتایجی برای علم مفید شناخته می‌شود، اما  امیدوارم که بدانید اینگونه نیست.

نویسنده: دکتر بلا دپائولو

منبع: ?Why Divorced People Are Key to Understanding Marriage

مطالب مرتبط:

• رابطه ویژگی‌های شخصیت و طلاق: آیا نوع شخصیت، طلاق را پیش‌بینی می‌کند؟
• تأثیرات طلاق و کنار آمدن کودکان با آن
• آیا می‌توانیم همسر مناسب خود را پیدا کنیم ؟ اگر پیدا کنیم آیا از زندگی مشترک‌ راضی خواهیم بود؟
• عشق مشفقانه و عشق پر شور

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بررسی سلامت جسمانی و روانی افراد مطلقه : کلیدی برای فهم ازدواج اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

 در طول جلسه اول آشنایی چه باید بکنید؟

گام اول جلسه اول آشنایی:

با خود (و او) درباره چیزی که می‌خواهید صادق باشید. آیا شما به دنبال رابطه‌ای هستید که در درازمدت، ماندگار و هدفدار باشد؟ اگر چنین است، ویژگی‌ها و رفتارهایی وجود دارد که به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا این شخص برای شما مناسب است یا خیر. بنابراین توصیه می‌شود به رفتارهای فرد جهت یافتن این ویژگی‌ها دقت کنید.

۱ . مهربانی و درک: وجود  این صفات، در روابط (چه کوتاه یا به بلندمدت) از دید بیشتر افراد، ارزشمند است. برای مثال اگر به کافی‌شاپ یا رستورانی رفته‌اید، توجه به چگونگی واکنش  او  به افراد مختلف، مانند صندوق‌دار و گارسون یا مشتری‌های دیگر اطلاعاتی را در خصوص سبک رفتاری فرد به شما می‌دهد. آیا نسبت به افراد با مهربانی و احترام رفتار می‌کند؟

رفتار بی‌ادبانه یا واکنش افراطی (به برداشت فرد از اهانت) هر دو نشانه‌ی منفی است که حاکی از عدم همدلی در فرد است و برخورد با شما هم به همین‌گونه خواهد بود. پس به این نکات در جلسه اول آشنایی توجه کنید.

یا اگر شما به دلیل ترافیک غیرمنتظره یا مسیر ناآشنا دیر به قرار رسیدید، آیا او سریع درک می‌کند و شما را می‌بخشد؟ پاسخ تند و سرزنش کردن نشانه این است که این شخص به طور کلی نمی‌تواند در شرایط سخت شما را درک کند.

۲. منافع و ارزش‌های مشترک: از مواردی که در این جلسه باید به آن توجه کرد، تلاش برای یافتن نقاط مشترک و تفاوت‌هایی است که باهم دارید.

زوج‌هایی که علایق مشابهی دارند، درگیری‌های کمتر و به طبع نیاز کمتری به مصالحه و حل مشکل دارند. آنها همچنین فرصت‌های بیشتری برای ایجاد رابطه‌ای دوستانه در قالب فعالیت‌هایی که برای هر دو سرگرم کننده می‌باشد، دارند. بدیهی است، شما لازم نیست همه علایق خود را به اشتراک بگذارید، داشتن علایقی متفاوت از طرف مقابل می‌تواند جالب باشد.

برای داشتن سازگاری در روابط بلندمدت، شما همچنین باید کنکاشی بر ارزش‌ها و اولویت‌های فرد داشته باشید برای مثال توجه به این نکته که تفاوتی در ترجیحات در خصوص پرداختن کار و تفریح بین شما و فرد مورد نظر وجود دارد و اینکه آیا شما به طور کلی در مورد پس‌انداز برای آینده زندگی، توافق دارید یا خیر

۳. سبک‌های بنیادی شخصیتی: متضادها ممکن است در کوتاه‌مدت جذاب باشد، اما همانطور که کنت‌کای، روانشناس گفته است «سبک‌های متضاد جذب یکدیگر می‌شوند اما پس از آن نمی‌توانند یکدیگر را تحمل کنند».

یکی از تفاوت‌های مشکل‌زا  مطابقت دو زوج می‌باشد، که یکی از آنها برونگرا بوده و به طور اجتماعی فعال است و دیگری خصایص شدید درونگرایانه دارد که حضور در رویدادهای اجتماعی و بودن با دیگران برایش جذابیتی ندارد (برونگرا یا درونگرای شدید مد نظر است). می‌توانید مقاله پنج نشانه درونگرایی را مطالعه کنید.

۴. ثبات هیجانی: افرادی که از لحاظ هیجانی با ثبات هستند به راحتی خشمگین نمی‌شوند. آنها قادر به حفظ خلق و خو به شکل نسبتا پایدار بوده و در برخورد با شکست یا سرخوردگی بدون تبدیل شدن به شدت اضطراب یا خشم افراطی، واکنش مناسب نشان می‌دهند. همچنین قادر به بازگشت سریع به حالت عادی خود پس از یک شکست یا سرخوردگی هستند. در مقابل، افرادی که ثبات هیجانی ندارند، تغییرات زیادی در خلق‌وخو تجربه می‌کنند و این تغییرات مکرر و غالباً غیر قابل پیش‌بینی می‌باشد. مانند خشم ناگهانی در پاسخ به یک استرس جزئی مانند زمانیکه به رستوران می‌روید و اعلام می‌کنند که برای دریافت غذا باید ۳۰ دقیقه منتظر بمانید.

در یک روز بد، یک فرد دارای ثبات هیجانی ممکن است با چنین ناکامی‌ها و سرخوردگی‌هایی خشمگین شود، اما او پس از آن قادر خواهد بود به سرعت بهبود یابد. او آموخته است زمانی که همه چیز بشکلی که او می‌خواهد پیش نمی‌رود یک نفس عمیق بکشد و گزینه‌های خود را بازبینی کند،

با فرض اینکه در جلسه اول آشنایی همه چیز خوب پیش رفته و شما می‌خواهید چند ویژگی دیگر مهم شخصیتی را در تعاملات بعدی ارزیابی کنید، می‌توانید به موارد زیر توجه کنید:

قابلیت اطمینان، مسئولیت‌پذیری و توانایی توجه و همدل بودن با دیگران در روابط بلندمدت مهم است آیا او در آخرین لحظه برنامه‌ها را تغییر می‌دهد؟ آیا او یک شغل را بعد از دیگری به علت دیر کردن و.. از دست می‌دهد؟

به طور کلی ما نمی‌توانیم  هیچ کس را بیابیم که تمام ویژگی‌هایی که مدنظر ما را داشته باشد یا در همه علایق و رویاهایمان با ما اشتراک داشته باشد. چالش این است که فردی را پیدا کنید که در شیوه‌ای که برای احساس شادی و خوب بودن شما مهم است، شبیه شما باشد، توانایی درک و همدلی و مقدار قابل قبولی از مسئولیت‎پذیری و ثبات هیجانی داشته باشد.

برای کسانی که به دنبال یک شریک طولانی‌مدت هستند، پیشنهاد می‌کنیم چند چیز را در اولویت  قرار دهند:

تمایل به همکاری جهت حل  مشکلات بوجود آمده که این شامل  تمایل به صحبت کردن هنگامی‌که شما با یک نگرانی مهم درگیرید و گوش دادن به نگرانی‌هاست. مهمترین ویژگی روابط بلندمدت موفق تمایل به حل مشکلات به صورت مشارکتی است.

مقاله مرتبط:

ویژگی‌ های شخصیت همسر مناسب و ایده‌آل

شخصیت چسیت؟ 

نویسنده: دکتر دیانا گرند

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته جلسه اول آشنایی: نکاتی که برای ازدواج باید به آنها توجه کرد اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

شاید بهتر بود به جای کلمه «گاهی» بگویم «اکثر اوقات» ماجرا از این قرار است که ما کسی را که مناسب وضعیت روانی، شخصیتی، جسمانی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی‌مان است نادیده می‌گیریم و به معیارهایی فکر می‌کنیم که به هیچ‌وجه با وضعیت فعلی ما مطابقت ندارد. خیلی از ما یادمان می‌رود که منظور از همسر ایده‌آل در واقع همان همسری است که از هر لحاظ مناسب ما باشد. با روان حامی همراه باشید.

اما قبل از اینکه جفت مناسب خود را پیدا کنیم باید بفهمیم که خودمان جفت مناسبی برای کسی هستیم آیا؟ یعنی آیا ویژگی‌های شخصیتی و روانی ما، می‌تواند مبنای یک ازدواج موفق باشد؟ اگر پاسخ‌مان به این سوال مثبت بود و تشخیص دادیم که خودمان آدم مناسبی هستیم آن‌وقت باید به دنبال شخص مناسب دیگر بگردیم. و اگر پاسخ‌مان منفی است لطفاً ازدواج نکنیم! و از یک بلای خانمان‌سوز جلوگیری کنیم. بهتر است اول خودمان را اصلاح کنیم، شاخ و برگ اضافه‌مان را هرس کنیم و به اصلاح اخلاقمان را خوب کنیم. قدیم‌ها راست می‌گفتند که اخلاقتو خوب کن تا برات زن بگیریم (و البته بالعکس)، باشد که رستگار بشویم (چشمک).

اما چطوری بفهمیم که خودمان و کسی که قصد انتخابش را داریم آدم‌های مناسبی هستیم؟ روانشناسان دست به کار شده‌اند و برای پاسخ به این سؤال پژوهش‌های زیادی را انجام داده‌اند. خدا خیرشان بدهد واقعاً.

ویژگی‌ های شخصیت همسر مناسب و ایده‌آل

یکی از پژوهش‌های معتبر در روانشناسی که با نمونه‌ی وسیعی از سراسر دنیا انجام شده، سعی کرده است به این سوال پاسخ بدهد. بگذارید اول خود این پژوهش را برای‌تان توصیف کنم که بدانید این پژوهش، پروژه بزرگی بوده است. این پژوهش روی ده ‌هزار نفر از شش قاره و پنج جزیره در سراسر دنیا اجرا شده است. نمونه‌ی مورد نظر از ۳۳ کشور و در تمام گروه‌های قومی، نژادی، مذهبی و سیاسی انتخاب شده است. ابتدا پرسشنامه‌ی مورد نظر در هر کشوری بومی‌سازی و هنجارسازی شده است، سپس اطلاعات مورد نظر را جمع‌آوری کرده‌اند.

از شرکت‌کنندگان در پژوهش خواسته شده بود که ویژگی‌های شخصیتی مطلوب یک همسر مناسب را مشخص کنند. نتایج نشان داد که جذابیت متقابل یا عشق، اولین چیزی بود که افراد آنها را در همسر خود، مطلوب می‌دانند. یعنی از نظر قریب به اتفاق کسانی که به سوالات پژوهش پاسخ داده بودند مهم‌ترین مؤلفه‌ی همسر خوب، عشق است. به هر حال همه ما دوست داریم با کسی در ارتباط باشیم که دوستمان داشته باشد و دوستش داشته باشیم. بدون وجود این عشق متقابل بنای زندگی روی آب است.

نتایج پژوهش نشان داد که در اولویت‌های بعدی شخصیت قابل اتکا، ثبات هیجانی، و خصلت‌های خوشایند دیگری است که آدم‌ها بر این باورند داشتن آنها، فرد را به یک همسر مناسب و ایده‌آل تبدیل می‌کند. در ادامه این سه مورد را توضیح می‌دهم.

شخصیت قابل اتکا، یعنی کسی که وظیفه‌شناس است و می‌شود روی او حساب باز کرد و کارها را به دست او سپرد. کسی که وظیفه‌شناس است می‌تواند زندگی را بچرخاند، مسائل و مشکلات را حل کند. آدم‌های وظیفه‌شناس سخت‌کوش هستند و دارای پشتکار. وقت‌شناسی از خصلت‌های خوب آنهاست و می‌شود به آنها اعتماد کرد. آنها کار امروز را به فردا موکول نمی‌کنند. یک پژوهش در بین زندانی‌ها نشان داد که در بین آنها نمره وظیفه‌شناسی پایین است. احتمال خیانت‌های زناشویی در کسانی که وظیفه‌شناس هستند اندک است. حتی بیماری‌های روانی کمتر سراغ وظیفه‌شناس‌ها می‌رود. خیلی خوب است که آدم وظیفه‌شناس باشد. قبول ندارید؟

خب حالا، چطوری بفهمیم که وظیفه‌شناس هستیم؟ اول از همه باید بدانید که طبق نظریه‌های صفات در روانشناسی شخصیت، وظیفه‌شناسی یکی از صفت‌های اصلی شخصیت است. دو پرسشنامه‌ی خوب و معتبر برای سنجش آن وجود دارد، یکی پرسشنامه‌ی نئو (NEO) و دیگری پرسشنامه‌ی «پنج بزرگ» (BIG 5). این دو پرسشنامه پنج عامل اصلی شخصیت را اندازه‌گیری می‌کنند که یکی از این عوامل، وظیفه‌شناسی است. اگر این پرسشنامه‌ها را پاسخ دادید و متوجه شدید که نمره‌ی وظیفه‌شناسی‌تان پایین است، لطفاً قبل از ازدواج، خودتان را اصلاح کنید و خودتان را به یکی دوتا روانشناس نشان بدهید.

ثبات هیجانی نیز در اولویت بعدی افراد قرار دارد. یعنی آدمها اول می‌خواهند طرف مقابل عاشقان باشد، در درجه دوم می‌خواهند که او عاشق وظیفه‌شناسی باشد و بعد از این دوست دارند که او ثبات هیجانی هم داشته باشد. زندگی پر استرس و فشار روانی است. ثبات هیجانی به شیوه افراد برای مقابله کردن به استرس‌های زندگی اشاره دارد. کسانی که ثبات هیجانی دارند مثل قایقی هستند که حتی وقتی جریان آب متلاطم است به مسیر خود ادامه می‌دهند. اما اگر کسی ثبات هیجانی نداشته باشد قایقش با باد و امواج آب به هر سویی کشیده می‌شود. به عبارتی دیگر کسی که ثبات هیجانی دارد افت و خیز هیجانی کمتری را تجربه می‌کند و حال او در طول زمان معمولاً نوسان ندارد.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند در افرادی که ثبات هیجانی وجود ندارد خستگی بیشتری را احساس می‌کنند و در اثر فشارهای زندگی افسرده می‌شوند. آنها در مقابل فشارهای وارد شده، احساس بریدن از زندگی به آنها دست می‌دهد یعنی آنها بیشتر به خودکشی فکر می‌کنند. سلامت جسمی این افراد نیز در وضعیت خوبی قرار ندارد. آنها همچنین برای فراموش کردن مشکلات زندگی‌شان به مشروب و مواد مخدر نیز پناه می‌برند. در روابط بین‌فردی مدام کشمکش دارند و فراز و نشیب‌های زیادی را تجربه می‌کنند. احتمال موفقیت شغلی در آنها نیز کمتر است. برای فهمیدن ثبات هیجانی خود می‌توانید از همان پرسشنامه‌های نئو و پنج بزرگ استفاده کنید.

خوشایند بودن همسر نیز یکی دیگر از اولویت‌های آدم‌ها برای مطلوب بودن همسرشان است. افرادی که در خوشایندی نمره بالایی کسب می‌کنند اهل گفتگو هستند و برای حل مشکلات‌شان از مذاکره و مناظره استفاده می‌کنند. اما افرادی که خوشایندی پایینی دارند برای حل مشکلات به زور متوسل می‌شوند. افراد خوشایند تعاملات اجتماعی هماهنگ و زندگی خانوادگی جمعی را دوست دارند. کسانی که در خوشایندی نمره بالایی می‌گیرند می‌توانند به راحتی ذهن دیگران را بخوانند و بنابراین قدرت همدلی خوبی دارند. روی دیگر سکه خوشایند بودن پرخاشگری است. عموماً آدمهای پرخاشگر، خوشایند نیستند.

افراد خوشایند به خوبی با دیگران تا می‌کنند، دوست‌داشتنی‌اند، از درگیری اجتناب می‌کنند، برای هماهنگی زندگی خانوادگی خود تلاش می‌کنند، و ممکن است مشاغلی را ترجیح دهند که دوست داشتنی بودن در آنها یک امتیاز است. افراد ناخوشایند اما پرخاشگر هستند و به نظر می‌رسد خودشان را وارد تعارض‌های اجتماعی زیادی می‌کنند.

نتیجه

خب برای انیکه خودمان همسر مناسب باشیم لازم است که بعد از عاشق شدن و ابراز عشق، وظیفه‌شناس، خوشایند و دارای ثبات هیجانی باشیم. البته این ویژگی‌ها تا حدودی از طریق ژنتیک و تا حدودی از طریق تجربه‌های زندگی در ما شکل گرفته است. البته بهتر این است که قبل از عاشقی خودمان را بشناسیم، چون وقتی عاشق شدیم دیگر به چیزی توجه نخواهیم کرد و صرفاً در آروزی وصال یار هستیم. در این صورت ممکن است یادمان برود که نمی‌توانیم «همسر مناسب» باشیم. پارتنر خود را نیز باید از لحاظ این سه ویژگی بررسی کنید. احتمال موفقیت و رضایت زناشویی شما در صورت وجود این سه عامل بیشتر است. باشد که رستگار شوید. تا پست بعدی . . . .

مقاله بعدی:

آیا می‌توانیم همسر مناسب خود را پیدا کنیم ؟ اگر پیدا کنیم آیا از زندگی مشترک‌ راضی خواهیم بود؟

نویسنده: حمید بهرامی‌زاده

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته ویژگی‌ های شخصیت همسر مناسب و ایده‌آل: فرمولی برای انتخاب همسر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

روابط والد – کودک:

رابطه کودک با والدی که حضانت او را به عهده می‌گیرد در سازگاری او بسیار موثر است. هر چه این رابطه گرم تر و دوستانه تر باشد سازگاری بچه طلاق بیشتر خواهد بود. گاهی رفتار کودکان ناشی از ارتباط آنها با والدین ، قبل از طلاق است.همه آنچه بعد از طلاق اتفاق می‌افتد به طور قطع از تاثیرات ناشی از جدایی نیست.بلکه می‌توان ریشه آن را در ارتباط کودک با والدین قبل از طلاق جست و جو کرد.

تاثیرات طلاق بر کودکان:

ترس از ترک شدن: پس از طلاق کودک متوجه می‌شود که یکی از والدین در خانه نیست و از این می‌ترسد که والد دیگر را هم از دست بدهد.

طرد شدگی: کودکان طلاق ممکن است احساس طرد شدگی کنند.

احساس گناه: کودکان ممکن است به این نتیجه برسند که در طلاق والدین مقصر هستند و به خاطر حرفی که زده اند یا کاری که انجام داده اند این اتفاق روی داده است و بنابراین احساس گناه می‌کنند.

بلاتکلیفی: مخرب ترین تأثیر طلاق بر روی کودکان زمانی روی می‌دهد که والدین در حضور آنها به تحقیر یکدیگر می‌پردازند. در این مواقع کودکان احساس می‌کنند که باید جانب یکی از والدین را بگیرند و این کار برای آنها بسیار دشوار است.

خشم: خشم احساسی متداول در میان کودکان طلاق است که در اثر عدم درک یا پذیرش این مسئله روی می‌دهد.

افسردگی: افسردگی از تأثیرات مستقیم طلاق محسوب می‌شود. افسردگی نشانه آن است که کودکان حمایت کافی برای رویارویی با مسئله طلاق در یافت نکرده‌اند.

بهتر است با کودکان خود صادق باشید و با آنها صحبت کنید.

آنچه که کودکان باید بدانند:

والدین باید متناسب با سطح رشدی فرزندان خود، اطلاعات صادقانه‌ایی در مورد جدایی و طلاق به او بدهند. کودکان می‌توانند با حقایق کنار بیایند ولی تحمل پنهان کاری و راز را ندارند. گرچه جزئیات اطلاع‌رسانی به سن کودک و توان او و شرایط خانوادگی بستگی دارد ولی اصول کلی اطلاع‌رسانی به سن و شرایط خانوادگی ربطی ندارد. پدر و مادر در صورت امکان باید چند روز قبل از جدایی خود، بچه را در جریان بگذارند. به این ترتیب کودک می‌تواند قبل از جدایی روی احساسات و واکنش های خود کار کند. تأثیرات طلاق

لطفا به فرزندان خود احترام بگذارید و آنها را در جریان تصمیم بزرگی که آینده آنها در گرو آن است قرار دهید.

نوشته تأثیرات طلاق و کنار آمدن کودکان با آن اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

ازدواج یک رابطه پویا بین دو نفر است که نیازمند توجه و مراقبت است. عشق و احساسات اولیه در طول زمان، به‌ویژه در مواجهه با مشکلات مالی، دردسرهای شغلی، و بزرگ کردن بچه‌ها، اگر مورد مراقبت قرار نگیرد پژمرده می‌شود.

اگر ازدواج شما در موقعیت دشواری قرار دارد، امید خود را از دست ندهید. راه‌های بسیاری برای کمک به یادآوری دلیل عاشق شدن به یکدیگر وجود دارد. با روان حامی همراه باشید تا مروری بر چگونگی نجات دادن ازدواج داشته باشیم.

روش اول: مشکلات را ارزیابی کنید.

۱- مشکلات را فهرست کنید. قبل از این‌که شما بتوانید ازدواج خود را نجات دهید نیاز دارید بدانید که چه چیزی اشتباه است. به رابطه خود با دقت نگاه کنید تا ببینید چه چیزی دردسرساز شده است. این مشکلات را یادداشت کنید، زیرا این کار به شما کمک می‌کند که بر آنچه نیاز به بررسی دارد تمرکز کنید.

صادق باشید. شما نیاز دارید حقیقت موقعیت خود را بفهمید تا ازدواج خود را نجات دهید

سعی کنید به‌صورت عینی و بدون هیچ خشم و نفرتی به دنبال مشکلات باشید

۲- روی آنچه که می‌توانید حل کنید تمرکز کنید. تلاش به تغییر شخص دیگر اغلب منجر به ایجاد مقاومت در وی می‌شود. در عوض، بر مشکلات خویش تمرکز کنید و سعی کنید که شخص بهتری باشید. درک کردن، دوست داشتن و ارتقای خویشتن باعث می‌شود که شما بتوانید ازدواج خود را نیز ارتقا بدهید.

تغییر رفتار خود ساده‌تر از تغییر دادن رفتار شخص دیگر است

بر رفتارهای منفی و واکنش‌های خشم خود کار کنید و آن‌ها را با آرامش و پاسخ‌های سازنده جانشین کنید.

با دقت و صادقانه هر یک از مشکلات خود را بررسی کنید و ببینید که آن‌ها چگونه ازدواج شما را تحت تأثیر قرار داده است و سپس روی آن‌ها کار کنید.

۳- به بهبود ازدواج خویش تعهد داشته باشید. فقدان تعهد یکی از شایع‌ترین دلایلی است که معمولاً برای طلاق ذکر می‌شود. بنابراین برای تعهد خود دلیلی پیدا کنید. سعی کنید احساس «ما» بودن را ایجاد و آن را حفظ کنید زیرا به شما کمک خواهد کرد رابطه را تقویت کنید.

زمان‌های خوب را به خاطر آورید و بر آن‌ها تمرکز کنید

درباره رؤیاهای آینده با یکدیگر گفتگو کنید و برای آن‌ها برنامه‌ریزی کنید

تعهد باید از طرف زن و شوهر به‌صورت دوطرفه باشد.

۴- با یک مشاور ازدواج ملاقات کنید.

اگر نمی‌دانید که باید چه کاری انجام دهید با یک مشاور تماس بگیرید. مشاور می‌تواند به شما کمک کند که مشکلات را پیدا و آن‌ها را حل کنید.

مشاوران ازدواج برای حل مشکلات آموزش دیده‌اند. از ملاقات با آن‌ها ترس نداشته باشید و شرمنده نباشید.

مشاوران ازدواج ممکن است به عنوان زوج درمانگر نیز شناخته شوند.

مشاوره ازدواج یک نوع خاص از روان‌درمانی است که توسط یک مشاور دارای مجوز انجام می‌شود.

در بعضی موارد، مشاوره ازدواج فقط با یکی از زوجین انجام می‌شود.

روش دوم: ارتباط خود را ترمیم کنید

۱- سازنده صحبت کنید. در طول یک مشاجره، آدم دوست دارد حرف‌هایی بزند که طرف مقابل را بسوزاند. به‌جای اینکه با کلمات به همسر خود حمله کنید سعی کنید آنچه را قصد گفتنش را دارید به دقت انتخاب کنید و پیام سازنده‌ای را منتقل کنید.

از جملاتی که با من شروع می‌شود استفاده کنید مانند من احساس می‌کنم یا من دوست دارم که . . .

به دنبال اطلاعات باشید. مثلاً بگویید که نظر تو درباره …. چیه؟

به دقت به آنچه که همسرتان می‌گوید گوش کنید و پذیرا باشید

صادق باشید و درباره آنچه در ذهنتان است با آرامش صحبت کنید.

۲- داد نزنید. زمانی که موضوعی هیجانی می‌شود معمولاً افراد سر یکدیگر داد می‌زنند. داد زدن بر سر یکدیگر نه‌تنها سودمند نیست بلکه تنها کاری که می‌کند آسیب زدن به رابطه است. زمانی که هدف شما نجات دادن یک رابطه است داد زدن‌های انفجاری باید حذف شوند.

داد زدن، پیامی را که شما قصد رساندن آن را دارید مغشوش می‌کند و شما را به هدف خود نمی‌رساند.

۳- با یکدیگر تصمیم بگیرید. اگر فقط یک نفر تمام تصمیم‌ها را بگیرد طرف مقابل احساس بی‌ارزشی خواهد کرد. باید هر دو نفر در انتخاب و تصمیم‌گیری نقش داشته باشند. سعی کنید در زمان تصمیم‌گیری هم نیازهای خود و هم نیازهای همسرتان را مدنظر قرار بدهید.

انتخاب‌هایی انجام دهید که به نفع هر دو نفر است.

بر سر انتخاب خود پافشاری نکنید. تصمیم‌گیری باید همکارانه باشد نه رقابتی.

۴- شنونده فعال باشید. هر زمانی که همسرتان با شما گفتگو می‌کند سعی کنید به‌صورت فعال به گفته‌های او گوش کنید. تنها از این طریق است که می‌توانید فهم و همدلی خود را نشان دهید. شما باید بتوانید در گفتگویی که با همسرتان دارید با دقت به آنچه می‌گوید گوش کنید تا او متوجه شود که شما دارید به او توجه می‌کنید.

بعضی از جملات را دوباره تکرار کنید: من فقط می‌خوام مطمئن باشم که درست فهمیدم. . .

آنچه را که می‌شنوید خلاصه کنید: منظورت اینکه که. . . .

از عبارت‌های تشویق‌کننده استفاده کنید: درسته، می‌فهمم، اوهوم

آنچه را گفته می‌شود ارزشمند بدانید: خوشحالم که در این باره حرف می‌زنی

اجازه سکوت بدهید. زمانی که همسرتان سکوت کرده است سکوت او را نشکنید تا خودش این کار را بکند.

۵- منفعل ـ پرخاشگر نباشید.

رفتار منفعل ـ پرخاشگر به این معناست که شما با احترام با یک شخص رفتار می‌کنید اما درواقع از آن شخص متنفر هستید و سعی می‌کنید به‌گونه‌ای ظریف او را تحقیر و تخریب کنید. اغلب اوقات ترس از تعارض مستقیم یا ابراز کردن احساسات منجر به رفتار منفعل پرخاشگر می‌شود. با کاهش و اجتناب از رفتار منفعل پرخاشگر شما می‌توانید آسیب‌های وارد آمده به ازدواجتان را کاهش دهید.

رفتار خود را زیر نظر بگیرید تا بهفمید چرا رفتار منفعل –پرخاشگرانه دارید.

رفتار قاطعانه را تمرین کنید و با احساسات منفی خود صادق باشید.

بدانید که رفتار منفعل ـ پرخاشگرانه درواقع نوعی دروغ‌گویی است.

روش سوم: نگرش‌هایتان را تغییر دهید.

۱- از رقابتی بودن اجتناب کنید. رقابت جایگاه خود را در زندگی دارد اما ازدواج جای رقابت نیست. فراتر از رقابت‌های لذت‌بخش مانند بازی، اگر شما یا همسرتان سعی می‌کنید همه‌چیز را به چشم رقابت نگاه کنید، سریع‌تر این رفتار را متوقف کنید. مباحثات و مشاجره‌ها باید با هدف حل مشکل صورت بگیرند نه برای برنده شدن.

در هر ازدواجی برنده باید هر دو نفر باشند نه یک نفر

به‌جای رقابت از همسر خود حمایت کنید.

۲- مثبت باشید. اگرچه مشکل است که آدم همیشه نگاه مثبتی داشته باشد اما داشتن یک دیدگاه مثبت می‌تواند به رابطه کمک کند. به آن جنبه‌هایی از همسرتان که آن‌ها را دوست دارید تمرکز کنید. ترس و خجالت را برای گفتن تقدیر و تحسین کنار بگذارید. تمرکز بر موارد مثبت نه‌تنها خلق و نگاه شما را بهبود می‌بخشد بلکه زندگی‌تان را نیز ارتقا خواهد داد.

کارهایی را برای همسرتان انجام دهید که می‌دانید او را خوشحال می‌کند. لازم نیست ولخرجی کنید کارهای جالب هم می‌تواند او را خوشحال کند.

۳- تفکر منفی را متوقف کنید. تمرکز بر افکار منفی تنها احساسات منفی و واکنش‌های بد شما را افزایش می‌دهد. شما با این کار ازدواج خود را بدتر خواهید کرد.

خشم، تنفر و سرزنش فقط باعث خشم، تنفر و سرزنش بیشتر می‌شود.

نکات مهم

بر جنبه‌های مهم همسر خود تمرکز کنید.

از تمرکز بر جنبه‌های منفی او پرهیز کنید. احساس خشم و نفرت فقط خشم و نفرت بیشتر تولید می‌کنم.

صادقانه و پذیرا ارتباط برقرار کنید.

از داد زدن پرهیز کنید.

سعی نکنید حرفتان را به کرسی بنشانید یا برنده باشید. ازدواج مسابقه نیست.

مشاوره ازدواج یک گزینه مناسب برای نجات دادن ازدواج است.

عنوان: نجات دادن ازدواج

منبع: wikihow

مترجم: حمید بهرامی زاده

نوشته نجات دادن ازدواج اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

هوش هیجانی چگونه بر روبط تأثیر می‌گذارد؟

هوش هیجانی پایین یکی از مشکلاتی است که می‌تواند بر دامنه گسترده‌ای از روابط اجتماعی تأثیرگذار باشد. برخی محققان حتی مطرح کرده‌اند که هوش هیجانی ممکن است واقعاً مهم‌تر از آی کیو (IQ) در تعیین موفقیت در زندگی باشد.

آخرین باری که با یک نفر به این دلیل که احساس شما را درک نکرده است جر و بحث کرده‌اید را به خاطر آورید و یا برعکس به آخرین باری که تعارض شما با شخصی دیگر به علت عدم درک شما از احساساسات وی بوده است فکر کنید. در هر دو مورد ممکن است هوش هیجانی نقش مهمی در زیربنای تعارض بین شما داشته باشد. هوش هیجانی نقش زیادی در نحوه‌ی تعامل ما با دیگران دارد. گاهی اوقات هوش هیجانی پایین و مهارت‌های اجتماعی همکاران، زیردستان، دوستان و اعضای خانواده باعث ایجاد موقعیت‌های دشوار و تنش و تعارض می‌شود. در برخی موارد نیز هوش هیجانی پایین شما باعث ایجاد مشکلات می‌شود. سطح هوش هیجانی فرد اغلب به بهره هوش هیجانی یا EQ اشاره دارد. در اینجا برخی از نشانه‌های کلاسیک پایین بودن هیجانی ذکر می‌شود.

  ۱- داشتن مشاجرات زیاد

افرادی که زیاد مشاجره می کنند هوش هیجانی پایینی دارند.

  به‌احتمال‌زیاد کسی را می‌شناسید که اغلب با دیگران سر دعوا یا مشاجره دارد. دوستان، خانواده، همکاران و حتی برخی از افراد غریبه معمول با افراد مشاجره‌ای به دردسر می‌افتند. چون هوش هیجانی پایین به معنای عدم درک هیجانات دیگران است آن‌ها اغلب بدون در نظر گرفتن احساسات دیگران با آن‌ها جر و بحث می‌کنند.

  ۲- عدم درک احساسات دیگران

افراد دارای هوش هیجانی پایین نمی توانند احساسات دیگران را درک کنند

افراد دارای هوش هیجانی پایین به‌طور کامل نسبت به احساسات دیگران بی‌توجه هستند. آن‌ها درک نمی‌کنند که ممکن است همسرشان عصبانی باشد یا اینکه همکارشان در وضعیت آشفته‌ای است. آن‌ها حتی همیشه از این شاکی هستند که چرا دیگران انتظار دارند که آن‌ها احساساتشان را درک کنند. به‌طورکلی وقتی پای هیجانات به میان باشد افراد دارای هوش هیجانی پایین عصبانی می‌شوند.  

۳- دیگران را حساس دانستن

افراد دارای هوش هیجانی پایین گمان می کنند دیگران بیش از اندازه حساس هستند

افراد دارای هوش هیجانی پایین ممکن است در زمان نامناسبی جک تعریف کنند. به‌عنوان‌مثال آن‌ها ممکن است درست در حین مراسم تدفین یا بعد از یک رویداد غمناک جک تعریف کنند. وقتی دیگران به این جک نامناسب با موقعیت واکنش نشان می‌دهند، افراد دارای هوش هیجانی پایین گمان می‌کنند که دیگران چقدر حساس هستند. این افراد در درک هیجانات دیگران مشکل دارند و بنابراین جای شگفتی نیست که چرا بعد از یک رویداد غم‌انگیز توانایی تفسیر حالت هیجانی دیگران را ندارند.

  ۴- امتناع از گوش کردن به دیدگاه های دیگران

امتناع از گوش کردن به دیگران نشانه پایین بودن هیجانی است.

افراد دارای هوش هیجانی پایین احساس می‌کنند که حق با آن‌ها است و با شدت از موضع خود دفاع می‌کنند و در همان حین از گوش کردن به گفته‌های دیگران امتناع می‌کنند. آن‌ها اغلب بدبین هستند و به‌طورکلی نسبت به احساسات دیگران انتقادی عمل می‌کنند.

  ۵- سرزنش دیگران به خاطر اشتباه کردن

سرزنش کردن دیگران از مشخصه های افراد دارای هوش هیجانی پایین است.

درک پایین افراد دارای هوش هیجانی پایین از هیجانات ممکن است منجر به مشکلاتی بشود. زمانی که کاری اشتباه از آب درمی‌آید اولین اقدام آن‌ها سرزنش دیگران است. آن‌ها معمول موقعیت یا رفتارهای دیگران را مورد سرزنش قرار می‌دهند. آن‌ها مطرح می‌کنند که انتخاب دیگری در آن موقعیت نداشته‌اند و دیگران موقعیت آن‌ها را درک نمی‌کنند.  

۶- ناتوانی کنارآمدن با موقعیت های هیجانی

توانایی کنار آمدن با موقعیت های هیجانی در افراد دارای هوش هیجانی پایین ضعیف است.

درک هیجانات نیرومند چه مال خود آن‌ها باشد چه مال دیگران، درکشان برای افراد دارای هوش هیجانی پایین سخت است. این افراد معمولاً از این موقعیت‌ها اجتناب می‌کنند. پنهان کردن هیجانات خود از دیگران بسیار شایع است.

۷- انفجارهای هیجانی ناگهانی

افراد دارای هوش هیجانی پایین به صورت ناگهانی از شدت هیجان منفجر می شوند

توانایی تنظیم کردن هیجانات یکی از پنج مؤلفه اساسی هوش هیجانی است. افرادی که هوش هیجانی پایینی دارند اغلب در درک و کنترل هیجاناتشان مشکل دارند. آن‌ها ممکن است انفجارهای هیجانی غیرمنتظرانه ای داشته باشند که به نظر طوفانی و غیرقابل کنترل است.

۸- ناتوانی در حفظ روابط دوستانه

روابط دوستانه افراد دارای هوش هیجانی پایین کوتاه است.

چون افراد دارای هوش هیجانی پایین دیگران را آزار می‌دهند و احساسی ندارند، در حفظ روابط دوستانه نیز خوب عمل نمی‌کنند. روابط نزدیک مستلزم بده-بستان و به اشتراک‌گذاری هیجانی، دلسوزی، و حمایت هیجانی است و تمام این موارد، مواردی هستند که افراد دارای هوش هیجانی پایین در آن‌ها مشکل دارند.

۹– فقدان همدلی یکی از نشانه های پایین بودن هوش هیجانی

همدلی نکردن با دیگران از نشانه های پایین بودن هوش هیجانی است.

چون افراد دارای هوش هیجانی پایین احساسات دیگران را درک نمی‌کنند نمی‌توانند با دیگران همدلی کنند. آن‌ها نمی‌توانند خودشان را جای دیگران بگذارند. هوش هیجانی پایین چندین حیطه زندگی شخصی را نابود می‌کند. مدرسه، کار، خانواده، روابط دوستانه، و روابط عاشقانه فقط حیطه‌های معدودی از زندگی است که فرد دارای هوش هیجانی پایین با آن‌ها مشکلات عمیقی دارد.

Refrences

About Psychology

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته نشانه های پایین بودن هوش هیجانی اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.