گفتیم که در روش خانواده درمانی چند نسلی تمرکز درمان گر روی خودمتمایز سازی است و با بالا بردن توان افراد در متمایز کردن خود از دیگران و کم کردن امتزاج درونی سعی در بهبود مشکلات افراد از جمله مثلث سازی دارد. خودمتمایز سازی به معنی تمایز عاطفه و افکار خود از دیگران در عین با هم بودن در خانواده است و توان استفاده از عقل و عاطفه به میزان منطقی در مسائل و عدم رفتار صرفا عاطفی یا صرفا منطقی نشانه ی عدم امتزاج درونی ست.

اما در خانواده درمانی ساختاری که مینوچین پایه گذار آن است، مبنا و اصل چیز دیگری است. مینوچین می‌گوید: خانواده یک منظومه است و یک منظومه چیزی بیشتر از اعضای تشکیل دهنده‌ی خود است. او خانواده را صرفا متشکل از پویای‌ی‌های اجتماعی و روانی فردی نمی‌داند بلکه آن را حاصل تعاملات هر یک از اعضای خانواده با دیگر اعضا می‌داند وجود نظم، ثبات، تکرار پذیری و قابلیت پیش بینی از مشخصات ساختار یک خانواده است.

مفاهیم درمان ساختاری در خانواده درمانی به لحاظ قوت و توسعه ی نقش همانند نقش مفاهیم فرویدی در روان درمانی فردی است. وی همین طور معتقد است یک خانواده علاوه بر این که خود یک منظومه و یک کل محسوب می‌شود و دارای خرده نظام هایی درون خود است. برای پیدا کردن خرده نظام ها توجه به نوع کارکرد افراد، جنسیت، نسل‌ها، علایق مشترک و غیره اهمیت دارد. مثلا سارا می‌تواند فرزند باشد و در عین حال در خرده نظام خواهر و برادر‌ها قرار گیرد و همچنین جزو افراد علاقه مند به سفر باشد.

خانواده درمانگر ساختاری به دنبال تشخیص ساختار خانواده تلاش می‌کند تا رابطه ی افراد در خانواده، جایگاه والدین و فرزندان و… را مد نظر قرار دهد. در این نوع از خانواده درمانی اعتقاد بر آن است که خانواده ساختاری سلسله مراتبی دارد و در راس سلسله مراتب قدرت منظومه ی زن و شوهری قرار دارد.

کارکرد یک خانواده زمانی درست است که این منظومه در راس باشد و به عنوان خرده منظومه ی والدینی به درستی ایفای نقش کند. که اگر چنین نباشد، خانواده در خطر فروپاشی قرار می‌گیرد و مهم تر از آن نقش والدینی دچار تزلزل می‌شود. و مثلث سازی‌ها زمانی صورت خواهد گرفت که ساختار خانواده دچار مشکل شود و خانواده ناکار آمد باشد.

خانواده درمانگر ساختاری هدف خود را تقویت خرده نظام زن و شوهری و توانمند سازی افراد می‌داند تا بتوانند نقش والدینی خود را نیز به خوبی ایفا کنند. چرا که این  راهی برای  بالا بردن کارایی ساختار خانواده است.

در خانواده‌هایی که ساختار آن‌ها دچار  مشکل است و کارایی لازم را ندارد، در واقع سلسله مراتب به صورت وارونه است و احتمالا کودکان و نوجوانان بر کل یعنی منظومه ی خانواده مسلط هستند و در روند درمان به این نوع از خانواده ها کمک می‌شود تا در ساختار خانواده ی خود اصلاحاتی ایجاد کنند.

دو مساله ی مهم باعث می‌شود ساختار خانواده حفظ شود و تداوم پیدا کند. مساله ی اول سلسله مراتب خانواده است که به صورت نسل ها مشخص می‌شوند یعنی نسل پدربزرگ‌ها، نسل والدین و نسل فرزندان. مساله ی دوم پویا بودن ساخت خانواده است به این معنی که رفتار‌ها و قوانین در منظومه‌ی خانواده در شرایط مختلف و متناسب با آن تغییر می‌کند تا کارایی خانواده حفظ شود.

‌در این خانواده درمانی اعتقاد بر این است که تسهیل تغییرات در خانواده ای که کارایی ندارد و سلسله مراتب در آن بهم ریخته است باعث می‌شود تغییرات فردی و کاهش در نشانه های بیماری در اعضای آن صورت گیرد و همین طور که گفته شد تاکید بر تقویت منظومه ی زن و شوهری و به تبع آن منظومه ی والدینی ست.

خانواده درمانگر ساختاری که در جلسات درمان نقش فعال و تعیین کننده ای دارد برای بازیابی کارایی خانواده ای که به دلیل ناکارایی مراجع کرده به اعضا ملحق میشود زیرا اعتقاد دارد این خانواده توان ایجاد تغییر در تغییرات شرایط زندگی را نداشته و نتوانسته نیاز های خود را در زمان فشار از بیرون یا درون خانواده به خوبی شناسایی کند. او با پیوستن به اعضا ضمن بر هم زدن ساختار فعلی خانواده برای ازبین بردن عوامل مشکل ساز خانواده، سعی می کند با ایجاد همکاری بین اعضا برای یافتن راه حل ساختار درست و جدیدی برای آن بوجود آورد.

منابع: خانواده درمانی ،هربرت گلدنبرگ و آیرین گلدنبرگ،ترجمه مهرداد فیروزبخت،نشر رسا.

ملاحظات پارادایمیک در خانواده درمانی،دکتر معصومه اسمعیلی،نشر علم

نوشته مثلث سازی در خانواده چگونه حل می‌شود؟(۲) اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در این جا مواردی را معرفی می‌کنیم که دانستن آن‌ها نه تنها به زندگی مشترک شما آرامش بیشتری می‌بخشد،بلکه روابط شما با دیگران را تحت تاثیر خویش قرار می‌دهد.

در ابتدا شاید بهتر است هریک از افراد بدانند عشق رمانتیک و خیال انگیز دو مرحله دارد:

عشق رمانتیک وخیال انگیز

چه خوب است افراد بدانند وقتی احساسی وجد آمیز به آن‌ها دست می‌دهد و خیلی سخاوتمندانه رفتار می‌کنند، بدون این که به عاقبت کار خویش یا فداکاری که می‌کنند فکر کنند،درست در مرحله ی اول عشق قرار دارند.

همانطور که متوجه شده اید، افراد ابتدا در مرحله ی اول عشق رمانتیک قرار می‌گیرند. در این مرحله زوجین روی رابطه ی خود کار نمی‌کنند و شاید انرژی زیادی را صرف انجام کارهایی برای یکدیگرکنند و همچنین گرایش زیاد برای استفاده از لغت خوشبختی دارند که طول عمر متوسط مرحله ی اول دو سال است.

اما نکته ی مهم این است که ما برای همیشه در مرحله ی وجد آمیز عشق باقی نمی‌مانیم و این چقدر خوب است. اگر حالت مشغولیت ذهنی عاشق بودن و احساسات وجد آمیز تا سال ها بعد هم ادامه یابد،تعداد کمی از افراد قادر خواهند بود تا توانایی های بالقوه ی خویش را در زمینه های شغلی،تحصیلی،ورزشی و ….به صورت بالفعل در آورند و در آنها موفقیتی کسب کنند.

زمانی که بین مرحله ی اول عشق رمانتیک و مرحله ی دوم عشق رمانتیک قرار دارید ممکن است احساسات و افکار آزاردهنده ای به سراغ شما بیایند و با آگاهی از این موضوع که عشق رمانتیک دو مرحله دارد به خوبی فروکش کردن احساسات وجدآمیز خود و  تفاوت هایی که حالا به چشمتان می‌آید را درک می‌کنید و آگاه هستین که باید از این مرحله ی انتقال عبور کنید.

زمانی که احساس می‌کنید رابطه ی شما بسیار هدفمندتر از گذشته است و برای زنده نگه‌داشتن احساستان باید کارهایی را انجام دهید،درست در مرحله ی دوم عشق رمانتیک قرار دارید.

افراد همانطور که زبان و لهجه های متفاوتی دارند،زبان عشق متفاوتی هم دارند

یکی از مطالبی که دانستن آن‌ها بسیار مهم است تا بعد از زندگی مشترک به ای کاش میدانستم تبدیل نشود، این است که افراد از پنج زبان عشق آگاه باشند. یکی از این پنج زبان از لحاظ احساسی تاثیری عمیق تر برفرد می‌گذارد، و به ندرت پیش می‌آید زوجین زبان عشق مشترکی داشته باشند.

هریک از افراد گرایش دارند تا به زبان خویش سخن بگویند و اگر کاری که برای طرف مقابل انجام می‌دهند به زبان عشق او نباشد، آن معنی را که این زبان برای ما دارد برای او ندارد.

پنج زبان عشقی که فرد باید قبل از ازدواج از ‌آنها آگاه باشد

۱-کلمات تاییدی

در این زبان فرد از لغاتی استفاده می‌کند که نشان دهنده ی تایید طرف مقابل است . “واقعا بخاطر عوض کردن لامپ تحسینت می‌کنم” “توی این لباس عالی به نظر می‌رسی” “اگر تو رو نداشتم نمی‌دونم می‌خواستم چیکار کنم؟ ممنون که هستی” “من عاشق طرز حرف زدن و لبخندتم واقعا زیباست” “متوجه شدی وقتی داشتی در مورد سلیقه ای که برای انتخاب رنگ پردها بکار بردی صحبت می‌کردی، چطور دیگران تحسینت می‌کردند؟”

تمام این کلمات تاییدی هستند و اگر زبان عشق طرف مقابل شما کلمات تاییدی باشد، این جملات شما برای او به مانند بارانی است که بر روی خاک خشک می‌بارد.

برای طرف مقابل شما هیچ چیز مانند کلمات تاییدی نمی‌تواند عشق شما را نسبت به او ابراز نماید.

۲-خدمت کردن

زبان عشق این افراد عمل کردن است و حرف و کلمات تاییدی اهمیت کمی برای آن‌ها دارد.

کارهایی مثل کمک کردن در کارهای خانه، بیرون بردن آشغال ها، گرفتن نردبان هنگامی که فرد روی آن ایستاده است، کمک کردن در آشپزخانه و…

کلید عاشق این شخص بودن این است که، بفهمید طرف مقابل شما دوست دارد برایش چه کار هایی انجام دهید؟ و سپس مدام این کاراها را برای او انجام دهید.

۳-هدیه گرفتن

افرادی که گرفتن هدیه باعث می‌شود احساس کنند که کسی آن‌ها را دوست دارد، هدیه گرفتن دقیقا زبان اصلی عشق این افراد است. هدیه این پیام را به فرد منتقل می‌کند که ” او به من فکر می‌کرده”

بهترین هدایا، آن هدایایی هستند که می‌دانید مورد تحسین قرار خواهند گرفت. هدیه دادن یک کتاب صوتی به فردی که نا شنوا است نمی‌تواند عشق شما را به درستی ابراز نماید.

باید توجه داشت در این زبان نباید تمامی هدایا گران قیمت باشند، یک شاخه گل، یک بسته شکلات، یک سنجاق سر ساده و یا یک کتاب می‌تواند عشق شما را به فردی که زبان عشقش دریافت هدیه است، ابراز نماید.

۴-باهم بودن

باهم بودن یعنی تمام توجه خود را معطوف طرف مقابلتان کنید. هدف اصلی باهم بودن این است که، زمانی را باهم بگذرانید. اگر برای قدم زدن بیرون می‌روید، هدف شما کنار هم بودن باشد نه ورزش کردن…

این زبان عشق می‌گوید “من این کار را انجام می‌دهم چون می‌خواهم با توباشم”  “می‌خواهم وقتم را در کنار تو بگذرانم”

برای افرادی که زبان عشق آن‌ها باهم بودن است هیچ چیزی مثل کنار هم و باهم بودن باعث نمی‌شود که آن‌ها احساس کنند عاشقشان هستید.

۵-تماس بدنی

مدت زمانی است که محققان از نیروی عاطفی تماس بدنی آگاه شده اند.

تماس بدنی مناسب،محبت آمیز و تماس بدنی نامناسب، اهانت آمیز است. برای افرادی که زبان اصلی عشق آن‌ها تماس بدنی مناسب است. هیچ چیزی بهتر از یک تماس بدنی مناسب، نمی‌تواند نشان دهنده عشق شما نسبت به او باشد.

در این بخش سعی کردیم تا به شما نشان دهیم هر فردی زبان عشق مخصوص به خود را دارد و با دانستن زبان عشق او می‌توانید عشق خود را به صورت کامل نسبت به او نشان دهید.

(در بخش بعدی سعی می‌کنیم نشان دهیم چگونه می‌توانید زبان عشق خود را پیدا کنید).

منبع:کتاب کاش قبل از ازدواج میدانستم تالیف گری چپمن

نوشته عشق برای ازدواج کافی است؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اگر به دنبال یک درمانگر هستید یا با خودتان فکر می‌کنید که آیا درمانگر حال حاضر شما از پس این کار بر می آید، این نکات را در او بررسی کنید. اگر شما یک درمانگر هستید، آیا خودتان این نکات را رعایت می‌کنید؟

آیا درمانگر شما:

1. بر نکات مثبت مانند نکات منفی تمرکز می‌کند؟

انتخاب اینکه در جلسه زوج درمانی به چه چیزی توجه کنند، مسئله پایه‌ای برای انجام یک کار خوب با زوج‌ها است. درمانگران اغلب آموزش دیده‌اند که به نقایص توجه کنند. نکته حتی مهم‌تر این است که درمانگر ببیند چه نکات مثبتی در رابطه وجود دارد و به طور هم زمان به نقایص توجه کند.

2. در هر جلسه انتظار پیشرفت حاصل شدن در حداقل یک عرصه را دارد؟

هر جلسه باید احساسات منفی شما را تسکین دهد، بینش تازه‌ای درباره اینکه چرا کاری را انجام می‌دهید یا چرا احساس خاصی دارید به شما بدهد، مهارت شما را افزایش دهد و راه حل‌های دو سر برد را به شما آموزش دهد. زوج‌ها باید بدانند که آن‌ها به طور مداوم در حال پیشرفت در زمینه حل مسائل و مشکلاتشان هستند.

3. مهارت‌ها را آموزش می‌دهد و مهارت‌های جدید را با تمرین به عادت تبدیل می‌کند؟

کار درمانگر در زوج درمانی این است که فهمیدن را به ایجاد تغییر در عملکرد فرد در زندگی تبدیل کند. نه تنها فهمیدن را تسهیل کند، بلکه به دنبال ایجاد رفتار‌های تازه‌ای باشد که از این بینش‌ها حاصل شده‌اند.

4. نقشه دقیقی از درمان دارد ـــ از اهداف درمان و اینکه چگونه زوج را به این مقاصد رهنمون کند؟

مهم‌ترین کار درمانگر در جلسه زوج درمانی این است که جلسه را در مسیر اصلی‌اش نگه دارد. به این معنی که بجای اینکه تسلیم هیجانات شدید زوج‌ها شود، گفتگو را در مسیر درستی حفظ کند. این کار مراجع را قادر می‌سازد که احساس امنیت کند و جلسه‌ای مفید و سازنده داشته باشد.

5. هیجانات شدید و اضافی را آرام می‌کند؟

درمانگر شدت هیجانی جلسه را کنترل می‌کند.

6. کنترل کاملی روی چگونگی صحبت همسران با هم دارد، به این منظور که صحبت‌ها محترمانه بیان شوند و دقیق به صحبت هم گوش بدهند و هر دو در صحبت شرکت کنند؟

هر انسانی باید احساس کند که نقطه نظرش شنیده و فهمیده شده است.

7. با مراجعش روابط متقابل مثبت و گرم دارد؟

هر انسانی می‌خواهد حس کند که درمانگرش او را دوست دارد.

8. به زوج‌ها یاد می‌دهد که چگونه مشکلاتشان را حل کنند؟

کار درمانگر در جلسه زوج درمانی این است که به مراجعانش بیاموزد که راه حل خودشان را پیدا کنند. بجای اینکه درمانگر برای آن‌ها راه حل پیدا کنند. درمانگر فقط زمانی راه حل ارائه می‌دهد که زوج به بن بست رسیده باشد.

9. به همسران یاد می‌دهد که به زوج خود نگویند که انتظار داشتند چه کار متفاوتی انجام دهد؟

یک زوج باید ابتدا به اندازه کافی درباره مسائل بحث کند تا نگرانی‌های هر کدام از طرفین رابطه را بشناسد. سپس هر کدام از طرفین باید از خود بپرسد: «من چه کار متفاوتی می‌توانم برای حل این بحران انجام دهم؟» هیچ کدام از آن‌ها نباید از یکدیگر انتقاد کنند و بگویند که طرف مقابل باید چه کاری انجام دهد.

10. سوالاتی می‌پرسد که به همسران اجازه می‌دهد که بهتر و شفاف‌تر متوجه تجربیات اولیه‌ای شوند که باعث مشکلات کنونی شده است؟

درمانگران  در زوج درمانی به آن‌ها کمک می‌کنند که نقش تاریخچه خانوادگی، حساسیت‌های فردی و شیوه‌های کنار آمدن متفاوت را بشناسند.

11. به جای اینکه دنبال پیدا کردن مقصر و سرزنش کردن او باشد، به دنبال یافتن روابط علی و معلولی و تاثیر متقابل آن است؟

زوج درمانگران به زوج‌ها کمک می‌کنند که چرخه‌های معیوب تکراری که به وجود آمده‌اند را شناسایی کنند.

12. به زوج‌ها یاد می‌دهد که در راستای انجام دیالوگ همکارانه، از عبارات شروع کننده جمله‌ای مانند «من فکر می‌کنم…» و «نگرانی من این است که…» استفاده کنند؟

درمانگران حرفه‌ای زوج درمانی به جای تمرکز روی شکایت های افراد، روی تمایلات آن‌ها تمرکز می‌کنند. آرزو‌ها، غم‌ها و ناراحتی‌ها خیلی راحت‌تر از انتقادات شنیده می‌شوند.

13. به گذشته نظر می‌کند تا بفهمد چه چیزی در رابطه خوب بوده، به علاوه اینکه از اشتباهات گذشته درس بگیرد؟

درمانگر به آن‌ها یادآوری می‌کند که چه چیزی آن‌ها را به سوی هم کشانده و باعث شده که بخواهند با هم بمانند.

14. هر جلسه را با پرسیدن این سوال از هر کدام از زوج‌ها شروع می کند که دوست دارید در این جلسه درباره چه چیزی صحبت کنید و جلسه را با ارزیابی این مسئله به پایان می‌رساند که آیا به هدف مورد نظر رسیده‌اند؟

اولین قدم برای اداره جلسات این است که از زوج سوال شود که به طور کلی روی چه مسئله‌ای می‌خواهند متمرکز شوند.

15. مراجع را در جریان پیشرفت کار قرار می‌دهد و به این صورت امید و خوش بینی را در او تقویت می‌کند؟

درمانگر درباره اینکه آن‌ها چگونه در حال تغییر هستند به آن‌ها فیدبک می‌دهند.

نویسنده: Susan Heitler Ph.D

منبع: Couples Therapy: 15 Essentials That the Best Therapists Do

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته زوج درمانی: ۱۵ نکته ضروری که بهترین درمانگران رعایت می‌کنند اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

هرکدام از ۳ نوع افراد خودشیفته در اولین قرار آشنایی چطور رفتار می‌کنند

از اولین قرار آشنایی می‌توانید پیش‌بینی کنید که خودشیفته‌ها در رابطه نزدیک چطور رفتار خواهند کرد.

برای زمان استراحت به کافه‌ی کتابخانه رفته و غرق مطالعه کتاب شعری که یکی از دوستان به‌تازگی معرفی کرده بود، چای می‌نوشیدم و لذت می‌بردم. از آنجایی که با کسی صحبت نمی‌کردم، ناگزیر گفتگوهای دانشجویان میزهای کناری را می‌شنیدم. بین ۳ نفر از آن‌ها راجع به اینکه تعداد معدودی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان برخی از رشته‌های علمی در جامعه ما فقط خود را قبول دارند و دیگران را به‌حساب نمی‌آورند بحث جالبی درگرفته بود و خلاصه شمایی کلی از ویژگی‌های یک شخصیت خودشیفته را بیان می‌کردند و چون رشته تخصصی‌شان روانشناسی نبود دقیقاً از این لفظ استفاده نمی‌کردند اما رفتارهای آشکاری که از آن‌ها توصیف می‌کردند دقیقاً مشابه علائم چنین شخصیت‌هایی بودند. رفتارهایی که این دوستان از دیدنشان آزرده شده بودند.
من سعی می‌کردم حواسم را به مطالعه جمع کنم، اما از آنجایی که قبلاً چنین بحثی را باهم رشته‌ای‌های خود تجربه کرده بودم (البته نه صرفاً در مورد قشر خاصی از افراد)، دوست داشتم از نظرات افراد از گروه‌های مختلف جامعه و تجربیات آن‌ها هم آگاه باشم. و ازآنجایی‌که درست قبل از آمدن به کافه برای استراحت، شروع به ترجمه این متن درباره ویژگی‌های افراد خودشیفته در اولین قرار آشنایی‌شان کرده بودم، دل کندن از مکالمه برام سخت دشوار بود. در همین حین یکی از آن‌ها سؤال جالبی مطرح کرد که بی‌ارتباط به موضوع ترجمه‌ام نبود. اینکه  “آیا این افراد در زندگی شخصی و عاطفی‌شان هم این ویژگی‌ها را با خود به همراه می‌برند یا خیر و خلاصه اینکه زندگی در کنار آن‌ها به همین سختیِ روابط اجتماعی خواهد بود یا خیر”. دیگر نتوانستم تاب بیاورم و وقتی در انتهای بحث یکی از آن‌ها به دیگران می‌گفت که باید این سؤال را از یکی از دوستان روانشناسم بپرسم، با خنده‌ای دستم رو شد و این فرصت پیش آمد که برای آن‌ها برخی از ویژگی‌های چنین شخصیتی را توضیح بدهم و سپس به سؤال یکی دیگر از دانشجویان آن جمع پاسخ دهم که : “خب این افراد با چه کسانی قادر به زندگی خواهند بود؟”

اما اینجا می‌خواهم از شما همراهان همیشگی روان حامی دعوت کنم که بعد از خواندن این مقاله، پیش خودتان جواب این دوست عزیز را بدهید که زندگی با چنین افرادی چه مزایا و معایبی دارد و اینکه در اولین قرار چطور می‌توان به اینکه طرف خودشیفته هست یا خیر و اینکه از چه نوع خودشیفتگی رنج می‌برد، پی برد.

—————————————————————-

وقتی که سخن از فرد خودشیفته به میان می‌آید، تصویری که به ذهن اکثر مردم می‌آید یک فرد برون‌گرای معاشرتی است که با اعتمادبه‌نفس بسیار بالا به نظر می‌رسد و در هر دورهمی، به‌ سرعت خود را مرکز توجه قرار می‌دهد. اگرچه این تعریف کوتاه و مناسبی از رفتار یک فرد خودشیفته از نوع متظاهر است که احساس خودبزرگ‌بینی می‌کند، اما افرادی با ویژگی‌های متفاوتی نسبت به این گروه هم هستند که در طیف افراد دارای اختلال خودشیفتگی قرار می‌گیرند.

چیزی که به من بسیار کمک کرد تعیین ۳ زیرگروه اصلی برای گروه افراد دارای اختلال شخصیت خودشیفته است:

– متظاهر (خودنما) (exhibitionist)

– گنجه‌ای (closet)

– زهرآگین، سمی (toxic)

برخی نظریه‌پردازان برای آن‌ها اسامی متفاوتی در نظر می‌گیرند و یا انواع بیشتر یا کمتری از افراد خودشیفته را معرفی می‌کنند. (مثل: نخبه‌گرا، عاشق‌پیشه، غیراخلاقی، جبرانی. دسته‌بندی دیگری شامل آشکار، پنهان، اغواگر و انتقام‌جو. و یا دسته‌ای با دو نوع خودبزرگ‌بین و آسیب‌پذیر.)

نوعی که من آن‌ها را خودشیفته‌های زهرآگین می‌نامم، ممکن است توسط سایرین بدخیم و مهلک هم نامیده شوند. یا دیگر نظریه‌پردازان ممکن است همه‌ی خودشیفته‌های غیر متظاهر را خودشیفته‌های پنهان بنامند. اگر نخواهیم روی اسامی حساسیت به خرج دهیم، آسان‌ترین راه برای شناسایی اینکه شما با کدام زیرگروه از آن‌ها سروکار دارید این است که به‌ دقت به این نکته توجه کنید که آن‌ها بیشتر از چه راهی ترجیح می‌دهند خوراکِ خودشیفتگی خود را تأمین کنند. به‌طور خلاصه می‌توانم بگویم:

خودشیفته‌های متظاهر (خودنما) : می‌خواهند که تحسین و تمجید شوند.

خودشیفته‌های گنجه‌ای : می‌خواهند به‌نوعی به فردی مربوط باشند که برایشان قابل‌تحسین است.

خودشیفته‌های زهرآگین (سمی) : می‌خواهند که مسلط و چیره باشند و کاری کنند که شخص دیگر احساس بی‌ارزشی کند.

چرا اهمیت دارد که بفهمیم خودشیفته موردنظر به کدام زیرگروه تعلق دارد؟

اگر قصد دارید که باکسی که از اختلال شخصیت خودشیفته رنج می‌برد وارد رابطه عاشقانه شوید، باید دقیقاً آگاه باشید که خودتان را درگیر چه نوع رابطه‌ای می‌کنید و اثر این خودشیفتگی روی رابطه شما دقیقاً چطور خواهد بود. اگر زود متوجه شوید که فرد موردنظر شما برخی مشکلات مربوط به خودشیفتگی را دارد، می‌توانید اطلاعات اولیه‌ای از ویژگی‌های مشترک افراد دارای این اختلال شخصیتی به دست آورید. مثل‌اینکه:

– بسیار سرگرم و در بند مسائل مربوط به عزت‌نفس هستند.

– خودمحورند

– همدلی عاطفی ندارند.

– حساسیت افراطی نسبت به کم‌محلی‌ها و خفیف شمرده شدن دارند.

– به‌آسانی خشمگین می‌شوند.

– نا ارزنده سازی می‌کنند. (فرد مقابل را بی‌ارزش یا کم‌ارزش می‌کنند.)

– بسیار نسبت به وضعیت ظاهری خود آگاه‌اند.

همه این‌ها باعث می‌شوند که افرادی با چنین اختلالی به‌سختی بتوانند روابط باثبات، صمیمانه و عاشقانه‌ای را حفظ کنند.

انواع زیرگروه‌های خودشیفته‌ها

حال اگر یک‌قدم جلوتر برویم و خودشیفته‌ها را در این ۳ گروه طبقه‌بندی کنیم، اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی رفتار آن‌ها در روابط صمیمانه می‌یابیم.

شما ممکن است بدون آنکه حتی متوجه آن شده باشید، در رابطه با یک فرد خودشیفته بوده باشید.

هرکدام از ۳ گروه افراد خودشیفته الگوی مخصوص به خود را در روابط دارند. از آنجایی که تمرکز بسیار زیادی روی گروه خودشیفته‌های متظاهر بوده است، بسیاری از مردم نمی‌دانند که انواع دیگری نیز در گروه افراد دارای اختلال شخصیت خودشیفته وجود دارند. این به این معناست که شما ممکن است سالهای سال، همسرِ یک خودشیفته‌ی غیرمتظاهر بوده باشید، بدون اینکه حتی از خودشیفته بودن شریک زندگی‌تان اطلاعی داشته باشید.

وقتی که اوضاع خیلی وخیم می‌شود، و ویژگی‌های مربوط به خودشیفتگیِ شریک زندگی ناگهان، خیلی بیشتر بروز و جلوه بیرونی می‌یابند ، مردم از من می‌پرسند که :

“آیا این امکان وجود دارد که همسر من به‌طور ناگهانی بعد از این همه سال خودشیفته شده باشد؟”

جواب این است : “خیر”. اختلال شخصیت خودشیفته در کودکی شکل می‌گیرد و اوایل جوانی قابل‌تشخیص است. فقط شما تابه‌حال قادر به تشخیص نشانه‌ها نبوده‌اید.

————————————————————

چرا خودشیفتگی آن‌ها در حال حاضر نمود بیشتری یافته است و بیشتر به چشم می‌آید؟

معمولاً” مشخص می‌شود که برخی از بحران‌های زندگی، عزت‌نفس همسر خودشیفته‌ی شما را تهدید کرده‌اند. سپس او برای سازگار کردن خود با این چالش‌ها، شروع به استفاده‌ی بیشتر از مکانیسم‌های دفاعیِ مخصوصِ خودشیفتگی کرده است. به همین دلیل است که این رفتارهای دفاعی در آن برهه از زندگی فرد خیلی بیشتر به چشم می‌آیند.

این به آن معناست که به‌احتمال بسیار زیاد، مشکلات و شیوه‌های سازگاریِ همسرِ خودشیفته‌ی شما در تمام مدتِ بودنِ شما باهم، باعث ایجاد مشکلاتی در رابطه شما می‌شده است. فقط شما نسبت به این موضوع آگاهی نداشته‌اید که مشکل اصلی این بوده است. زمانی که متوجه شوید باید به دنبال چه نشانه‌هایی بگردید، قادر خواهید بود ببینید که حساسیت‌های همسر خودشیفته‌ی شما چه نقش پررنگی در بسیاری از مجادلات و سوءتفاهم‌های میان شما دو نفر در طول این سالیان دراز ایفا کرده است.

معرفی ۳ تیپ (زیرگروه) خودشیفته و نحوه ورود آن‌ها به رابطه

در ادامه مطلب، معرفی اجمالی از ۳ زیرگروه اصلی در اختلال شخصیت خودشیفته خواهیم داشت و مثال‌هایی ارائه می‌شوند که نحوه رفتار این افراد را با شخصی جدید در اولین قرار آشنایی، به‌صورت ملموس نشان می‌دهند.

نحوه رفتار آن‌ها در اولین جلسه آشنایی به شما اطلاعات مفیدی در مورد نحوه عملکرد آن‌ها در یک رابطه صمیمانه‌ی طولانی‌مدت (اگر رابطه‌ای بعد از قرار اول شکل بگیرد!) خواهد داد. تفاوت تنها در این است که در اولین قرار، آن‌ها حداکثر تلاش خود را می‌کنند که خوب به نظر بیایند. اگر در جلسه اول رفتار آن‌ها را نپسندیدید، پس به‌احتمال زیاد از بودن با آن‌ها در جلسات بعدی، که ماندنتان در رابطه برای آن‌ها اثبات‌شده و به‌اندازه قبل برای به دست آوردن شما تلاش نمی‌کنند، هم لذت چندانی نخواهید برد.

خودشیفته‌ها معمولاً زمانی که نوبت به نشان دادنِ سبکِ رابطه‌شان می‌شود، کاملاً آشکارا به شما اطلاعات می‌دهند زیرا معمولاً از این موضوع آگاه نیستند که رفتارشان همه‌چیز را درباره‌ی شخصیت آن‌ها به دیگران می‌گوید. آن‌ها همچنین تمایل دارند سبک ارتباطی غلطشان را بارها و بارها تکرار کنند. پس با خیال راحت می‌توانید این‌طور نتیجه‌گیری کنید که : اگر این فرد در جلسه اول با من این‌طور رفتار می‌کند، پس قبلاً هم‌چنین رفتاری داشته است و اگر با او وارد رابطه شوم، با من هم‌چنین رفتاری خواهد داشت.

خودشیفته‌های متظاهر (خودنما)

وقتی صحبت از فرد خودشیفته به میان می‌آید، اکثراً این گروه در خاطرِ بیشترِ مردم تداعی می‌شوند. آن‌ها تمایل دارند که مرکزِ توجه و تحسین قرار بگیرند. آن‌ها دوست دارند که در مکالمات فرد مسلط باشند، خود را برای اینکه با آن‌ها رفتار و برخورد ویژه‌تری شود محق می‌دانند، مانند فردی با اعتمادبه‌نفس بسیار بالا رفتار می‌کنند و از داستان‌گویی و مشورت دادن به دیگران لذت می‌برند. وقتی این افراد احساس ناامنی می‌کنند از “دفاع GOD” استفاده می‌کنند.

  GOD  = خودبزرگ‌بینی (G) ، همه کار توانی (O) ، نا ارزنده سازی (D)

“دفاع GOD ” واژه مخفف من برای توصیف ظاهرِ خودشیفته‌های متظاهر است که به طرز غیرواقع‌بینانه‌ای بی‌نقص به نظر می‌رسند و درواقع دفاع آن‌هاست که به‌وسیله‌ی ساختنِ آن، تلاش می‌کنند که عدم اعتمادبه‌نفس خود را پشتِ آن پنهان کنند. آن‌ها به‌جای اینکه خود را به افراد عادی‌ای معرفی کنند که استعدادها و نیز نقاط ضعف متفاوتی دارند، اصرار دارند که خاص هستند، بی‌نقص‌اند، همه‌چیز را می‌دانند و همیشه حق با آن‌هاست. آن‌ها همچنین از اطرافیان خود توقع دارند که با دیدگاه آن‌ها موافقت کنند. در ذهن آن‌ها، خودشان از همه بالاترند و بقیه افراد (به‌ جز تعداد معدودی که خودشان برگزیده‌اند) در جایگاهی پایین‌تر از آن‌ها قرار دارند.

از آنجایی که این ژست متکبرانه و خود بزرگ بینانه درواقع یک نمای ظاهری بسیار نازک و شکننده روی عدم اعتمادبه‌نفس  و احساس واقعی درون آن‌هاست، این نما به‌راحتی قابل درهم شکستن است. به همین دلیل است که خودشیفته‌های متظاهر حساسیت بیش از حدی حتی به کوچک‌ترین کم‌محلی و خفیف شمرده شدن دارند. برای همین خیلی زود عصبانی می‌شوند و آماده دعوا و جنجال بر سر موضوعاتی هستند که بیشتر مردم حتی متوجه آن موضوعات نمی‌شوند. همچنین این افراد می‌توانند نسبتاً بی‌رحم باشند زیرا فاقد چیزی تحت عنوان همدلی عاطفی هستند.

 وقتی که آن‌ها در حال لاف زدن و بزرگنمایی راجع به موفقیت‌ها و فضل و کمالات خود نیستند یا درگیر تعریف کردن داستان‌هایی نیستند که در آن نقش قهرمان یا ستاره داستان را بازی می‌کنند، سخت مشغول بی‌ارزش کردن و تحقیر هرکسی هستند که با آن‌ها مخالفت کند. آن‌ها ممکن است کسی را که در فاصله نزدیکشان قرار دارد به طرز بی‌رحمانه‌ای دست بیاندازند :”پسر، نگاه کن اون خانمه توی اون لباس چاق به نظر میاد!” یا “نمیتونم باور کنم که پیشخدمت ما اینقدر احمق است”. آن‌ها تمایل دارند که نسبت به واکنش‌های واقعی افراد دیگر نسبت به نگرش‌ها و رفتارهایشان بی‌اعتنا باشند. آن‌ها به‌قدری به دلیل دفاع‌های خودشان کورکورانه رفتار می‌کنند و بی‌بصیرت هستند که تصور می‌کنند که دیگران یا با آن‌ها موافق‌اند و یا اینکه تصور می‌کنند که گفته‌های این افراد خودشیفته برایشان سرگرم‌کننده است.

مثال – تد و سو سر اولین قرار آشنایی

تد، که یک تاجر خودشیفته از نوع متظاهر است، برای اولین بار به دیدار زن جذابی به نام سو رفت که در سایتِ آشنایی مجازی باهم آشنا شده بودند. حال توصیفی را که هر یک از آن‌ها از اولین دیدارشان داشتند بخوانید:

تد : “من او را سخت تحت تأثیر قرار دادم! به او گفتم که چند نفر از افراد مهم را می‌شناسم و با آن‌ها رابطه دوستی دارم، او را به یک رستوران گران‌قیمت بردم و یک غذای عالی برایش سفارش دادم.سپس یک نوشیدنی درجه‌یک را که قبلاً ننوشیده بود برایش انتخاب کردم. بی‌صبرانه منتظر قرار بعدی هستم. او بسیار پرشور و حرارت است! مطمئناً در قرار بعدی صمیمیت ما بیشتر خواهد شد.”

سو: “وای چقدر عصر مزخرفی بود. کسی که سر قرار اومده بود یه مرد منزجرکننده بود. تنها کاری که انجام داد این بود که تمام شب راجع به خودش حرف زد. حتی ۱ سؤال که راجع به من ازم نپرسید. بعدش اصرار داشت که باوجود مخالفت‌های من، برام استیک و یه نوشیدنی درجه‌یک سفارش بده. من هیچ‌وقت گوشت قرمز نمی‌خورم و ماهی اون رستوران خیلی هوس‌انگیز به نظر میومد. می‌خواستم یه نوشیدنی مخلوط هلو رو امتحان کنم،اما اون اصرار داشت که به جاش از اون نوشیدنی درجه‌یک بنوشم. تمام شب به همین منوال گذشت. همه‌چیز اون‌طوری جلو رفت که اون می‌خواست. اگر دوباره به من زنگ بزنه یا پیغام بذاره، حتی زحمت جواب دادن هم به خودم نمی‌دم.”

سبک رابطه‌ی اصلیِ فردِ خودشیفته‌ی متظاهر :

آن‌ها بی‌ملاحظه و رئیس مآبانه رفتار می‌کنند. آن‌ها توقع دارند که تمام همراهان و اطرافیانشان آن‌ها را تحسین کنند و درباره همه‌چیز با نظر آن‌ها موافق باشند. عدم توافق برای آن‌ها به معنی انتقاد است و با تحقیر و مسخره کردن توسط آن‌ها پاسخ داده می‌شود. آن‌ها نیاز دارند به‌صورت متناوب از اطرافیان اطمینان خاطر مجدد بگیرند مبنی بر اینکه آن‌ها خاص و بی‌نقص هستند و همواره حق با آن‌هاست.

پایان بخش اول از دو بخش 

منبع:

How the 3 Types of Narcissists Act on a First Date

در صورتی که تمایل دارید بیشتر در مورد خودشیفته ها بدانید:

 اختلال شخصیت خودشیفته : نظریه‌ها، سبب‌شناسی و درمان

خودشیفتگی و اینترنت: اینترنت بهشت افراد خودشیفته است.

آیا رهبران خودشیفته کارآمدترند؟

نوشته رفتارهای انواع خودشیفته ها در اولین قرار آشنایی – نشانه ها را ببینید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

سر کلاس تربیت درمانگر جنسی و سکسولوژی نشسته بودیم و این هفته مباحث مربوط به کار با کودکانی که موردسواستفاده جنسی قرار گرفته بودند را ادامه می‌دادیم. صحبت از زلزله کرمانشاه شد و استاد از تجربیاتی که در زمان زلزله بم به‌عنوان یکی از اعضای گروه روان‌شناسی برای مداخله در بحران داشتند، می‌گفتند. اینکه اگر برای کمک می‌رویم، تمام وسایل موردنیاز خود را با خودمان ببریم و باری نشویم بر دوش نیروهای امدادی. برایمان از این گفتند که نیروهایی که در زمان زلزله بم از کشورهای دیگر مثل آمریکا آمده بودند تا کوچک‌ترین مایحتاج خود را، اعم از قند برای چایشان را هم با خود آورده بودند. بحث به اینجا رسید که در زمان وقوع چنین وقایع طبیعی، کودکان، جزو قشرهای بسیار آسیب‌پذیر هستند. پدر و مادری که یا دیگر نیستند و یا اگر هستند به حدی در شرایط سخت روحی و شوک ناشی از حادثه به سر می‌برند که دیگر شرایط رسیدگی به فرزند خود را مثل قبل ندارند. در شرایط عادی که همه‌چیز در آرامش و نظم کامل قرار دارد و زندگی و روزمرگی‌ها جریان دارد، برای فرزندِ پدر مادری که حتی در شرایط رفاهی خوب بسیار برای فرزند خود وقت صرف می‌کنند، گاهی اتفاقاتی مثل سواستفاده جنسی توسط آشنایان یا اطرافیان یا حتی اعضای خانواده رخ می‌دهد که غیرقابل‌باور می‌نماید. این مقدار از توجه و مراقبت و بازهم اتفاقی مثل سواستفاده جنسی از کودک، که حتی گاهی سالها به طول می‌انجامد و پدر و مادر متوجه نمی‌شوند.

حال شرایطی مثل وقوع زمین‌لرزه را در نظر بگیرید که افراد بزرگ‌سال هم خود نیاز به کمک دارند، در بیمارستان بستری هستند یا به دنبال تهیه مایحتاج مجبور می‌شوند کودک خود را ترک کنند و مسلماً” محل وقوع، پر از افراد غریبه و آشنا و امدادرسان و … است که همگی درصدد کمک‌رسانی هستند. باوجود حجم وسیع کمک‌های مردمی و حفاظت‌ها و حمایت‌های نیروهای نظم‌دهنده، هنوز هم منطقه پر است از مکان‌هایی که به‌راحتی می‌توان کودکی را حتی برای لحظاتی بسیار کوتاه تنها و دور از پدر و مادر یافت و برای چند لحظه لذت، کودک را سالها درگیر احساس گناه و تنفر و خشم کرد. حتی در مورد افرادی که دچار انحراف جنسی پدوفیلیا هستند، می‌توان لذت را هم از معادله حذف کرد و گفت که در زمان بلایای طبیعی مثل زلزله، به دلیل فراوانی بیشتر تکانه‌های اضطرابی، این افراد برای کاستن از اضطراب خود، به کودکان حاضر در محل حادثه پناه می‌برند و به این وسیله خود را آرام و کودک را تا پایان عمر درگیر خاطره‌ای تلخ می‌کنند. خاطره‌ای که ممکن است حتی باوجود طی کردن “دوره درمان کودکی که قربانی سواستفاده جنسی بوده” که حدوداً” ۳۰ جلسه به طول می‌انجامد، هر بار که کودک از آن خاطره سخن می‌گوید و یا آن را به یاد می‌آورد،اشک از چشمانش جاری شود. در روابط زناشویی خود در آینده دچار مشکل شود و هزاران مشکلی که بسته به نوع و شدت تجاوز و سن کودک در زمان سواستفاده جنسی از او، متفاوت است. طبق آمارها، کودکانی که در کودکی مورد سواستفاده جنسی قرار میگیرند، در صورت عدم درمان و یا کنار آمدن با این تروما و حل آن به لحاظ روانی، درصورتی‌که پسر باشند به‌احتمال زیاد خودشان متجاوزانی بزرگ‌سال می‌شوند و درصورتی‌که دختر باشند به بی‌بندوباری جنسی روی می‌آورند. رفتارهای ضداجتماعی در آن‌ها دیده می‌شود و از والدین خود به دلیل غفلتی که شاید حتی عمدی هم نبوده خشمگین و متنفر می‌شوند. متجاوزان معمولاً” مرد و پسر هستند و از چند طریق کودک را وادار به این کار می‌کنند:

از رایج‌ترین راه‌ها در خصوص کودکان کم سن و سال، فریب آنان با استفاده از لفظ بازی است. بازی‌ای که پدر و مادر نباید از آن بویی ببرند. برخی به‌ زور متوسل می‌شوند و عده‌ای حتی باج می‌دهند. در اکثر مواقع به کودک میگویند که این یک راز بین آن‌هاست و نباید جایی فاش شود. عده زیادی از آزارگران، تهدید می‌کنند که در صورت برملا شدن ماجرا بلایی سر کودک یا والدین او می‌آورند. در خصوص کودکان بزرگ‌تر و نوجوانان، حتی از حربه‌ای مثل اینکه “خودت هم لذت میبری” و احساس گناهی که بعدازآن در کودک ایجاد می‌شود استفاده می‌کنند.

اگر اولین بار باشد که این اتفاق رخ می‌دهد ، کودک در ابتدا از اتفاقی که در حال افتادن است دچار شوک و یا حالت سردرگمی می‌شود. اگر آزارگر فردی آشنا باشد که در اکثر موارد سواستفاده جنسی هم همین‌طور است، کودک خود را مقصر و بچه بدی می‌داند. هنوز super ego آن‌قدری در او قوی نشده که متوجه باشد کاری که با او می‌شود کار بدی است و فرد آزارگر است که مقصر است و خود او هیچ تقصیری ندارد.

شاید بد نباشد تعریفی کوتاه از سواستفاده جنسی کودکان داشته باشیم تا زمانی که به این واژه برخورد میکنیم، تنها یکی از بدترین حالات آن یعنی تجاوز در ذهنمان تداعی نشود.

سواستفاده جنسی از کودک به چه معناست؟

سواستفاده جنسی از کودک به نوعی از سواستفاده از کودک گفته میشود که شامل فعالیت جنسی با فردی زیر ۱۸ میشود. یک کودک نمیتواند به هیچ نوعی از فعالیت جنسی تن در دهد یا از انجام آن رضایت داشته باشد. فردی که کودکی یا نوجوانی را به این وسیله درگیر میکند، مرتکب جرمی میشود که اثر آن تا سالیان دراز و حتی تا پایان عمر روی کودک باقی میماند. نیازی نیست که حتماً رابطه فیزیکی بین کودک و آزارگر برقرار شود تا آن را سواستفاده جنسی بنامیم. شاید تعجب آور باشد که حتی بدون لمس کودک هم میتوان مرتکب این عمل شد و حتی اثری از خود روی بدن کودک برجا نگذاشت، اما تکلیف روان کودک چه میشود؟ برخی از انواع سواستفاده جنسی از کودکان شامل موارد زیر میشوند:

• اندام های جنسی خود را به کودک نشان دادن ، یا اینکه از کودک بخواهیم اندام های جنسی اش را به ما نشان دهد.
• دست مالی کردن کودک
• مقاربت جنسی
• خودارضایی در حضور فردی زیر ۱۸ سال یا اینکه از او بخواهیم در حضور فردی بزرگتر از خود (حتی زیر ۱۸ سال ولی از نظر جثه و یا قدرت بزرگتر و قوی تر ) خودارضایی کند. 
• تماس های تلفنی مستهجن، پیغام های نوشتاری یا تبادلات مستهجن در فضای مجازی
• تولید، داشتن و یا به اشتراک گذاشتن تصاویر یا فیلم های پورنوگرافی از کودکان
• داشتن هر نوع رابطه جنسی با فردی زیر ۱۸ سال (واژینال، دهانی، یا مقعدی)
• داشتن هر نوع تجارت سکس
• هر گونه رفتار جنسی دیگر که برای سلامت روانی، هیجانی و یا جسمانی کودک مضر باشد

        (Child Sexual Abuse)

پس اگر بخواهیم به‌عنوان والدین یا سرپرست موقت کودکی در شرایط بلایای طبیعی چون زلزله از کودکان همچون قبل مراقبت کنیم:

1. تا زمان عدم انتقال به محلی امن برای سکونت که به افراد غریبه و آشنایان اجازه تنها شدن با کودکانمان را ندهد، از کودکان بخواهیم حتی برای بازی هم در تیررس نگاه ما باشند و از دور مراقب آن‌ها باشیم.
2. مراقب نشانه‌های ظاهری و جسمانی و خوردوخوراک و خواب کودک خود باشیم. زبان کودکان، رفتار و حالات آن‌هاست . آن‌ها به‌طور مستقیم به شما از تجربه تلخی که داشته‌اند، حرفی نمی‌زنند.
3. اگر کودک از ماندن پیش کسی از نزدیکان یا رفتن نزد آن‌ها امتناع می‌ورزد، او را مجبور به رفتن نکنیم و دلیل را جویا شویم.
4. همواره منبع محبت او باشیم و عرصه را برای هرگونه درد و دل صمیمانه باز بگذاریم. کودکانی که می‌توانند بدون قضاوت شدن، در بستری حمایتی حرف بزنند و از آزاری که دیده‌اند حرف بزنند، کمک می‌کنند از آزار دیدن کودکی دیگر توسط همان فرد خاص پیشگیری کنیم.
5. درصورتی‌که متوجه شدید کودک شما دچار چنین تجربه تلخ سواستفاده جنسی شده، به‌هیچ‌وجه کودک را بازخواست نکنید. اصلاً” او را مقصر ندانید و به او اطمینان دهید که هیچ‌گونه تقصیری نداشته و شما تلاش خود را می‌کنید که دیگر چنین اتفاقی برای او رخ ندهد. اگر احساس گناه دارد یا خود را بچه بدی می‌داند، به او اطمینان دهید که همه این‌ها طبیعی است و او حق دارد چنین احساساتی داشته باشد. اورا بابتِ داشتنِ شجاعت برای گفتن چنین اتفاقی تحسین کنید.
6. در اسرع وقت به روانشناس کودک مراجعه نمایید تا کودک بتواند احساسات بد و تجربه ترومای ناشی از تجاوز جنسی خود را از راه درست حل کند.
7. به کودک خود بیاموزید که اندام‌های جنسی او، بخش‌های خصوصی بدنش هستند و کسی حق دیدن یا لمس آن‌ها را ندارد و کسی هم متقابلاً” حق ندارد او را مجبور کند که به اندام‌های خصوصی‌اش دست بزند یا آن‌ها را ببیند.
8. از کودک بخواهیم اگر زمانی در خصوص اندام‌های خصوصی او چنین اتفاقی رخ داد، سریع از آن فرد دور شود و نزد پدر و مادر یا افراد مطمئن برود. و یا اینکه فریاد بزند. آزارگران بیشتر اوقات درصورتی‌که فرد داد و بیداد کند و بلند و محکم نه بگوید، برای حفظ آبروی خود، از ادامه آزار منصرف می‌شوند و کودک را رها می‌کنند.

مراقب کودکان خود باشیم. گاهی حتی کودکی که ازنظر جثه یا سن کمی بزرگ‌تر از کودک ماست می‌تواند همان آزارگری باشد که در ظاهر بسیار آراسته و مهربان است.

و یادمان نرود که طبق آمارهای پژوهش های انجام شده، ۹۳ از قربانیان سواستفاده جنسی زیر ۱۸ سال، آزارگر خود را میشناسند. (افراد خانواده یا فامیل، خواهر برادر بزرگتر، همبازی ها، همکلاسی ها، معلم، مربی، پرستار کودک یا حتی والد کودکی دیگر)

و غم غذای روز و شب مردمی است که ساده تر و صبورترند! و این قانون نانوشته روزگاری است که سال هاست مثل آوار خراب شده بر سرمان… اما وقتی یک ملت، از غم یک روستا می گرید، دانه ی امید است که آبیاری می شود… همین روزهاست که دوباره جوانه بزند، از غربی ترین خاک های ایران…

محمد رضا طاهری

الهام نیک فر – ارشد روان شناسی عمومی

منبع مورد استفاده:

Child Sexual Abuse

بیشتر بدانیم :

 عوامل روان شناختی ناشی از زلزله

صحبت در مورد پسرانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند و مردانگی تاثیر پذیرفته از این اتفاق

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته سواستفاده جنسی از کودک در بحران ها-زلزله ای که دنیای کودکی او را تکان می‌دهد اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

به‌منظور اینکه بتوانید گفت‌وگویی بهتر داشته باشید، بهتر است که با بیان جملاتی  شبیه به این شروع کنید:

ببین، من می‌دانم که نظم و ترتیب در مورد بسیاری از کارها برای من از اهمیت بیشتری برخوردار است و این مسئله باعث شده که دائماً تو را برای بعضی از کارهایی که دوست ندارم انجام بدهی بازخواست کنم و مرتباً با گفتن جملاتی مثل : ظرف‌ها را فورا در ظرف‌شویی بگذار، وسایلت را از روی زمین جمع کن، چرا قسط‌های وام را تا دقیقه آخر نمی‌پردازی؟ به تو فشار آورده‌ام. اما در حال حاضر به این فکر می‌کنم که همه‌ی این رفتارهایی را که با تو داشتم غیرمنصفانه بوده و با این رفتارها تو را مورد آزار و اذیت قرار داده‌ام.

من تازه دارم می‌فهمم که تو خودت هستی ( من نمی‌توانم تغییرت بدهم) و همچنین بداخلاقی کردن‌ها و زخم‌زبان‌هایم دلیل اصلی بسیاری از مشکلاتی است که در بینمان وجود دارد. صادقانه بگویم؛ اگر فقط کمی بیشتر سعی کنی تا در مورد چیزهایی که معمولاً در مورد نظافت به تو می‌گویم فکر کنی (مثلاً  بدانی بعضی وسایل که بلااستفاده هستند را باید دور ریخت و بهتر است لباس‌ها زودتر شسته شوند)، می‌توانیم با صرف کمترین زمان و به راحت‌ترین روش ممکن مشکلمان را حل کنیم. اما با این‌حال، من راجع‌ به این موضوع بسیار فکر کرده‌ام و تصمیمی که در حال حاضر گرفته‌ام این است که برای انجام این کارها دیگر تو را سرزنش نکنم.

علاوه بر این در حال حاضر شک دارم که درک تو هم از این قضیه همین باشد اما می‌دانم که تو و رابطه‌مان  برای من بسیار باارزش‌تر از این است که دائماً توقع داشته باشم هر کاری که من می‌خواهم را انجام بدهی و می‌خواهم این را بدانی که اگر احساس می‌کنی از من ناراحتی، الآن بهترین زمان است که ناراحتی‌ات را با من در‌میان بگذاری تا بتوانیم در مورد آن صحبت کنیم. من این بار تمام سعی‌ام را می‌کنم که شنونده خوبی باشم زیرا واقعاً می‌خواهم که به بهبود رابطه‌مان کمک کنم و دیگر دوست ندارم مرا به‌عنوان فردی ببینی که دائماً درصدد این است که خواسته‌هایش را بر تو تحمیل کند.

حال با توجه به مثال قبل درمی‌یابید همسری که ناامید است چگونه به‌صورت صادقانه تلاش می‌کند تا بتواند مشکلشان را از دریچه ذهنی شریک زندگی‌اش نیز ببیند و دیدگاه متفاوت همسرش را با درک بیشتر، همدلانه‌تر و با شفقت بیشتری بپذیرد. همچنین زوجین به‌منظور توازن، هماهنگی و نزدیکی و صمیمیت بیشتر در رابطه‌ (در مقابل منافع شخصی‌شان)، تمایل بیشتری پیدا خواهند کرد تا وضعیت فعلی را بپذیرند و تصمیم می‌گیرند تا فشارهایی را که قبلاً برای تغییر به یکدیگر تحمیل می‌کردند را کنار بگذارند. اگرچه تغییر این وضعیت ممکن است لزوماً منجر به تغییر دلخواه شریک زندگی‌تان نشود اما حداقل انگیزه او را در این مورد افزایش می‌دهید تا برای بهبود روابطتان تلاش کند.

بدیهی است که اگر وجود یک اختلال بر اساس پدیده‌ای ژنتیکی باشد، توانایی همسرتان برای تغییر رفتارهای نامناسبش به حداقل می‌رسد. اما اگر این بی‌نظمی را بیش از هر چیز دیگری یک عادت بدانیم (می‌توان علت را بر اساس تربیت والدینشان تبیین کرد و این‌چنین گفت که؛ شاید والدین هیچ‌وقت به‌درستی بر مرتب بودن محیط اطراف فرزندشان تأکید نداشتند و این نامرتب بودن و شلختگی و حواس‌پرتی نسبت به بی‌نظمی‌هایشان را عملاً به آن‌ها یاد داده‌اند)، در این صورت ممکن است با ایجاد انگیزه و تلاش کافی، توان آن‌ها را برای ایجاد تغییر افزایش داد.

درهرصورت اگر همدلی بیشتری نسبت به همسرتان نشان دهید و روش قبلی‌تان که مبتنی بر تحقیر و سرزنش آن‌ها بود را متوقف کنید، بیشتر احتمال دارد که آن‌ها به نفع شما عمل کنند و نسبت به شما همدلانه‌تر رفتار کنند و بپذیرند که بی‌نظمی‌شان موجب ناراحتی شما شده است. این نوع واکنش و بازخورد پیش از رفتار همدلانه شما میسر نبود؛ زیرا قبل از آن تمام تمرکز آن‌ها بر روی احساسی بود که از لحن تحقیرآمیزتان تجربه کرده بودند.

تمام آن چیزی که خواهان رسیدن به آن هستید، ایجاد تغییر نگرش در بخشی از همسرتان است که یکی از راه‌های رسیدن به این هدف، الگوپذیری می‌باشد؛ در این صورت شما خودتان هم می‌توانید برای ایجاد تغییر مورد نظر الگوی او باشید . علاوه بر این در مورد این نکته که تعهد کلی شما نسبت به رابطه مهم‌تر از رفتارهایی است که انجام دادنشان باعث ناراحتی‌تان می‌شود مصمم شده‌اید و می‌دانید که رابطه‌تان و سلامت هیجانی رابطه‌تان، مهم‌تر از نگرانی درباره این موضوع است که همسرتان هم باید به‌اندازه شما منظم و مرتب باشد.

آیا ادامه مبارزه درنبردی که هرگز در آن موفق نشده‌اید برایتان هیچ معنایی دارد؟ آیا فکر نمی‌کنید که تکرار این روند آن‌هم به امید برنده شدن به‌نوعی دیوانگی است؟ آیا این تغییر با روشی متفاوت از قبل و با نزدیک شدن و صمیمیت بیشتر با همسرتان میسر نمی‌شود؟ این نکته را به یاد داشته باشید که تنها در صورت پذیرش و انجام این کار است که قادر خواهید بود که به سمت تغییرات دلخواه حرکت کنید و یا اینکه می‌توانید با قلبی باز چیزی که همسرتان قادر به تغییرش نیست را بپذیرید.

منبع: ?How to Talk About the Things You Don’t Want to Talk About

مطالب مرتبط: 

• برانگیختن خشم و ناراحتی همسر: چه کسی، چه کسی را اذیت می‌کند؟
• گوش دادن: چطوری به حرفهای همسرم گوش بدهم؟
• نشانه‌های داشتن یک دلبستگی ناسالم به شریک عاطفی چه چیزهایی است؟
• چگونه با شریک زندگی خود در مورد مسائلی که مایل به گفت و گو درباره آن‌ها نیستیم، صحبت کنیم؟

  

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته گفت‌وگو با همسرم: چگونه فضایی مناسب را برای صحبت با شریک زندگیمان فراهم کنیم؟ قسمت دوم اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

برای اولین قدم به خودتان یادآوری کنید که حتی اگر حق با شما باشد، نظر دیگران هم شاید اشتباه نباشد.

با توجه به اینکه به صورت گسترده با زوجین سروکار دارم، بارها شاهد این بوده‌ام که برخی از زوجین، گاهی اوقات نمی‌توانند یا تصمیم می‌گیرند که درباره چیزهایی که برای پایداری رابطه‌شان حیاتی است، صحبت نکنند.

مشکلی که باعث شده آن‌ها به مشاور مراجعه کنند، بحث وگفتگو نکردن در مورد برخی از موضوعاتی است که به نظرشان غیر قابل بیان بوده و خصوصی‌تر از آن است که قابل مطرح باشند. به عنوان یک درمانگر، یکی از چالش‌های اصلی من در این شرایط این است که چگونه به آن‌ها نشان دهم موضوعاتی که سبب برانگیختگی و تنش در رابطه‌شان شده است را به راحتی مطرح کنند.

با وجود اینکه آن‌ها قادر نیستند به صورت دوستانه در مورد مشکلاتشان صحبت کنند، ما فرض را بر این می‌گیریم که آن‌ها معتقدند قبل از اینکه به مشاور مراجعه کنند، بارها در مورد موضوعات مطرح شده و مشکلشان بحث کرده‌اند و هربار از صحبت کردن درمورد مشکلشان نا امید شده‌اند و تنها نتیجه این بحث، افزایش روش‌های بی‌رحمانه‌ای برای کناره‌گیری از گفت‌و‌گو و انکار نا‌امیدانه مشکل فعلیشان بوده است. همچنین این طبیعی است که زوجین برای چیزهایی که در یک رابطه خواهان و نیازمند آن هستند می‌جنگند، تا از خودشان محافظت کنند.

شادی و سلامتی و خوشبختی شما ممکن است به بهبود روابطتان بستگی داشته باشد؛ بنابراین راه‌هایی را برای گفت‌وگو با شریک زندگی‌ تان ارائه خواهم داد که می‌توانید آن‌ها را بلافاصله اجرا کنید. توصیف این روش‌ها بسیار ساده است؛ اما قبل از اینکه بتوانید تمرین‌ها را شروع کنید، لازم است  به صورت جدی درمورد روح و روان خود شناخت و آگاهی داشته باشید.

بهبود کیفیت رابطه‌تان تا حدودی تحت تاثیر یادگیری مهارت‌های ارتباطی جدید و تاثیرگذار است اما چیزی که بسیار مهم‌تر است، این است که وقتی می‌خواهید نارضایتی خود را از شریک زندگی تان به او بگویید به تفاوت دیدگاه‌های خودتان و او توجه کنید. لازم است که شریک زندگی تان را با دید کاملا متفاوت‌تر و مثبت‌تری درک کنید. اگر با پرخاشگری، کینه توزی و زورگویی با شریکتان صحبت کنید، دیگر مهم نیست چقدر خوب یا چقدر سخت مکالمه‌تان را شروع کرده باشید، این مکالمه از همان ابتدا محکوم به شکست است.

اگر می‌خواهید به طور متقاعد کننده‌ای درباره موضوعی صحبت کنید که در گذشته مورد بحث بوده است، اولین کاری که باید انجام دهید این است که هرگونه خشم مداوم مربوط به آن را کنار بگذارید. اگر نتوانید برانگیختگیتان را خنثی کنید و به جای آن، از روی مخالفت و خصومت با شریک زندگی تان برخورد کنید، آن‌ها بدون شک احساس می‌کنند که از جانب شما مورد حمله قرار گرفته‌اند. و تجربه این احساس سبب می‌شود تا آن‌ها نیز از روی اضطراب یا دلخوری، به سمت شما حمله کنند و تمام نیرویشان را برای دفاع از خودشان به کار ببرند و یا اینکه  با فاصله‌گیری، خودشان را کاملا از شما دور می‌کنند. هیچ یک از این واکنش‌ها نمی‌تواند مشکلتان را در جهتی دو طرفانه و قابل قبول رفع کند.

بیایید نگاهی بیندازیم به یکی از رایج‌ترین نمونه‌های موجود (خصوصا در عرصه جنسی) که نشان می‌دهد چطور در میان گذاشتن دغدغه‌های خودتان به صورت موثر، کمک می‌کند تا به نتیجه‌ای رضایت بخش برسید. مثلا فرض کنید که شریک زندگی تان از شما بی نظم‌تر است و تا به حال نتوانسته‌اید از احساس نفرتی که به خاطر تغییر نکردنش نسبت به او دارید خلاص شوید. او علی‌رغم همه‌ی نصیحت‌ها و پیشنهادات خیر‌خواهانه‌ی شما، همچنان بی‌نظم است؛ قبل از هرچیز لازم است خشمتان را در مقابل لجاجت و کله‌شقی‌های طرفتان متوقف کنید و هرگونه بهانه و توجیح غیر منطقی که برای همکاری نکردن با شما می‌آورد را رد کنید.

آیا واقعاً مایلید از توجیه کردن خود به اینکه همواره در هر موضوعی حق با شماست و درست می‌گویید دست بردارید و آن را برای همیشه کنار بگذارید؟  اگر بخواهیم رک و پوست کنده بگوییم، تا چه اندازه حاضرید از احساس برتری بودن نسبت به همسرتان دست بکشید؟ اگر واقعا چنین تصمیمی دارید، چه برنامه‌ای برای رسیدن به این هدف دارید و چگونه می‌خواهید کار به این بزرگی را انجام دهید؟

زوجین ناراضی اغلب چنین سوالاتی را در مورد شریک زندگی شان از من می‌پرسند و می‌خواهند همسرشان این احساس برتری بودن را کنار بگذارد. باید گفت که برخی از افراد احساس می‌کنند که نگه داشتن  کینه و دلخوری نسبت به شریک عشقیشان در چنین شرایطی رواست و بر این باورند که اگر افراد خودشان را نسبت به شریک عشقیشان برتر بدانند، ذاتی و در طبیعت آدمی است! در این صورت اگر از آن‌ها بخواهیم که از داشتن چنین دیدگاهی صرف نظر کنند مثل این است که از آن‌ها بخواهیم تسلیم چیزی شوند که از ابتدا اصلاً نباید دست از مقاومت در برابر آن برمی‌داشتند.

دلایل زیادی برای پذیرفتن شریک زندگی تان با وجود تمام نقاط ضعف و بی نظمی‌هایش وجود دارد. با توجه به اینکه او از بدو تولدش دارای چنین خصوصیاتی بوده (صرف نظر از اینکه زمانی که تصمیم به شروع زندگی مشترک با او گرفتید متوجه این ویژگی ها شده بودید یا خیر)، بایستی تصمیم بگیرید که این رابطه را ترک کنید یا اینکه خود را با چیزی که قادر به تغییر آن نیستید، سازگار کنید.

فراتر از آن، اگر به خاطر مسائلی که ممکن است حتی زیستی نباشند و صرفا توسط محیط اولیه و تربیت اولیه‌شان در آنها شکل گرفته باشد (مانند عادات شرطی شده‌ای که به صورت بالقوه قابل تغییرند)، جر و بحث نکنید، رفتارتان با آن‌ها متفاوت خواهد شد. این کار باعث می‌شود که به جای بی‌کفایتی و نالایق دانستن آن‌ها، بر روی رضایت شخصیتان تمرکز کنید. همچنین با این کار احتمال می‌رود که شریک زندگیتان برای تغییر رفتارش بیشتر تلاش کند.

اگر بتوانید با بردباری و گذشت بیشتر و همدلانه‌تر و با درک بیشتری با شریک زندگیتان رفتار کنید، او نیز به مراتب کمتر تمایل پیدا می‌کند تا برای تغییر دادنتان با شما بجنگد. چنین تغییر نگرشی، باعث می‌شود که شریک زندگیتان میل بیشتری داشته باشد تا با خواسته‌هایتان خودش را وفق دهد تا اینکه بخواهید او را تحقیر و سرزنش کنید.

برای شروع مشارکتی متفاوت با همسرتان، اتفاقی که باید بیفتد این است که: باید به دیدگاه‌های شریکتان احترام بگذارید و صادقانه قدردان او باشید همانطور که خودتان دوست دارید آن‌ها به نظرات و رفتارهایتان اهمیت بدهند. اولویت‌ها و اعتقادات و ارزش‌های آن‌ها ممکن است با شما متفاوت باشند اما این دلیل بر بد بودن آنها نیست و بدان معنا نیست که اشتباه می‌کنند. همچنین نباید شریک زندگیتان را به عنوان فردی در نظر بگیرید که در تلاش است عمدا باعث بدبختی شما شود. آن‌ها کارهایی را در حال حاضر انجام می‌دهند که قبلا نیز انجام می‌دادند و حتی قبل از زمانی‌که با شما آشنا شوند نیز به همین روش‌های کنونیشان رفتار می‌کردند. این نکته را در نظر داشته باشید؛ به همان اندازه‌ای که نیاز‌ها و خواسته‌های شما برایتان مهم است، نیازها و خواسته‌های آن‌ها نیز برایشان اهمیت دارد. و در نهایت باید این را بپذیرید همانطور که آن‌ها نقایص و کمبودهایی دارند شما نیز نقطه ضعف‌هایی دارید.                            -پایان قسمت اول-

منبع: ?How to Talk About the Things You Don’t Want to Talk About

مطالب مرتبط: 

• شریک ایده آل – چگونه عشق زندگی ام را به سمت بهترشدن سوق دهم؟!
• شنیدن عمیق در روابط شخصی : مهارت خود را در گوش دادن افزایش دهید
• صمیمیت جنسی کلید یک رابطه زناشویی موفق

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چگونه با شریک زندگی خود در مورد مسائلی که مایل به گفت و گو درباره آن‌ها نیستیم، صحبت کنیم؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

سیما و عادل چند سالی می‌شود که زندگی خود را زیر یک سقف آغاز کرده‌اند، اما هنوزهم در بسیاری از موارد نیاز به مشورت گرفتن از مشاوری آگاه دارند. یکی از این حوزه ها، نحوه هدایت و تشویق همسر خود به سمت بهتر شدن و رسیدن به آرزوهایش است. با روان حامی در این هفته های انتهایی شهریور چند لحظه ای از دغدغه های روزانه فاصله بگیرید و در آرامش، جواب این سوال را از زبان متخصصان این حوزه بخوانید:

در دل یک ازدواج ایده آل آمریکایی، یک تناقض بزرگ نهفته است. هر فردی عموما” از همسر خود دو خواسته بزرگ دارد، هر چند آن را به زبان نیاورد: فرد از همسر خود انتظار دارد به او عشق بورزد وبا رفتارش به او احساس ارزشمندی بدهد و از سوی دیگر تمایل دارد که در شناختن و بالفعل کردن استعدادهایش و تحقق بخشیدن خود حقیقی‌‍‌اش کمکش کند. در حالی که راه رسیدن به یکی ازین اهداف، متناقض با راه رسیدن به دیگری است! برای اینکه احساس ارزشمندی کنیم، نیاز است همراه زندگی ما، قدردان شخصی باشد که در حال حاضر هستیم و ویژگی هایی که در حال حاضر داریم. از سوی دگر برای کمک به رشد شخصی ما، همسرمان باید روی تفاوت و ناهمخوانی موجود بین شخصی که هستیم و فردی که می‌توانیم براساس توانایی هایمان باشیم تاکید کند و این امر عموما” نیازمند نگاهی نقادانه و صریح به کاستی هایمان است.

آمریکایی ها آن زمان توقع زیادی از همسر خود نداشتند. تا دهه ۱۸۵۰ مهمترین شاخص داشتن یک ازدواج موفق، بسیار ساده  و واضح بود: داشتن خانواده ای که اعضای آن شکمشان سیر باشد و در امنیت باشند. درآن دوره، عشق یک موضوع تجملاتی و لوکس به حساب می‌آمد. بعد از ۱۸۵۰ که شهرنشینی به جوانان آزادی بیشتری برای گرفتن تصمیمات دلخواهشان داد، تدریجا” عشق تبدیل به ضرورت برای داشتن ازدواج موفق شد. تا به امروز که ما از همسر خود توقع داریم هم به ما احساس دوست داشتنی بود بدهد و هم به نوعی مربی زندگی ما باشد. سوالی که اینجا ذهن ما را مشغول می‌کند این خواهد بود که:

آیا این دو، یک ایده نادرست است یا اینکه معجزه تاهل؟

جواب: بستگی دارد. خبر خوب این است که برخی ازدواج ها می‌توانند همزمان به هردوی این‌ها دست یابند. ما در تحقیقاتمان دریافتیم که شریک زندگی با محبت، نقش حیاتی در تعیین میزان موفقیت فرد در رسیدن به اهدافش دارد. خبر بد هم اینکه دریافت چنین حمایتی ممکن است ناخوشایند باشد. نیکولا اوورال و جیمز مک نالتی نشان دادند همسرانی که برای ترغیب همسر خود به دنبال کردن اهدافش، روش های ستیزه جویانه یا حتی برخی اوقات پرخاشگرانه به کار میبرند، در بلندمدت باعث افزایش تلاش و موفقیت شریک زندگی خود میشوند اما چنین روش هایی در کوتاه مدت رنج آور است.

از دانستن چنین موضوعی نباید متعجب شوید.چون رسیدن به رشد شخصی، پدیده ای دشوار و پر از سختی است. زندگی ای که ویژگی اش دستیابی به خود شکوفایی است نیاز به تجربه  گرسنگی و  خشنودی از حسرت دارد. مسیر رسیدن از خود واقعی به خود ایده آل پر است از اضطراب، ناکامی و سرافکندگی. حتی اگر در چنین مسیری همسرمان هم در کنارمان باشد، در اصل موضوع و دشواری های مسیر تفاوتی حاصل نمیشود.

مثالی از این مورد: زوج ورزشکار ، کاتینکا هسزو و شین تیوسوپ هستند. خانم هسزو که یک شناگر نخبه اهل مجارستان است در المپیک ۲۰۱۲ پایین تر از حد انتظار ظاهر شد و بدون هیچ مدالی به منزل بازگشت. بعد از این موضوع نامزد او، مربی گری او را بر عهده گرفت. او بسیار سنگدل و انعطاف ناپذیر بود و در مقابل دیگران، نامزدش را با هدفِ داشتن عملکردی بهتر، سرزنش میکرد و گاهی برای نشان دادن خشمش اشیایی را پرتاب میکرد یا به دیوار لگد میکوبید. در المپیک ۲۰۱۶، همسر او ۳ مدال طلا و یک مدال نقره کسب کرد. همسرش تاکتیک های متوقعانه او را دلیل اصلی موفقیتش می‌دانست.
این زوج، یک مورد استثنا هستند. اما در کل، داستان زندگی شان به حقیقتی کلی اشاره می‌کند: اگر بخواهیم به عزیزی در دستیابی به اهدافش کمک کنیم، بیش از محبت باید انتقاد کنیم و بیش از  آرامش بخش بودن، باید بی رحم باشیم.  دشوار است که زمانی که در حال دادن بازخوردی بسیار منتقدانه و درهم کوبنده احساس رضایت از خود به همسرمان هستیم، در عین حال کاری کنیم که احساس خواستنی بودن و ارزشمندی و جذابیت کند.

در برابر چنین حقیقتی – اینکه ایده آل مدرن از ازدواج با وجودی که هوس انگیز است اما به شدت پرزحمت و متوقعانه است – ، دو راه برای ما باقی می‌ماند: اولین راه این است که از شریک زندگیمان بخواهیم تنها یکی از این دو نقش را بر عهده بگیرد: یعنی یا فقط اکتفا کند به اینکه ما را برای آنچه هستیم دوست بدارد واحساس  ارزشمندی را به ما هدیه کند.یا اینکه تنها ما را برای رسیدن به آنچه که قابلیت تبدیل شدن به آن را داریم تشویق کند.

احتمالا” ما ترجیح می‌دهیم یک زندگی پر از آرامش و راحتی داشته باشیم تا یک زندگی جاه طلبانه و پر از بلند پروازی. یا برعکس. و از همسرمان میخواهیم برای رسیدن به چنین زندگی ای همراهیمان کند. یا ممکن است تصمیم بگیریم زندگی ای متشکل از آسایش و همزمان بلندپروازی داشته باشیم اما ۲ نفر متفاوت در زندگیمان این دو نقش را برعهده بگیرند. یعنی مثلا” همسرمان نقش آرامش بخش و امنیت دهنده در زندگیمان را ایفا کند و روی یکی از دوستان نزدیک هم برای تشویق کردن ما به اینکه هرگز دست از تلاش کردن نکشیم ، حساب باز کنیم. چنین توزیع مسئولیتی منطقی به نظر می ‌آید، زیرا مجموعه مهارت هایی که برای پروراندن یک انسان و مراقبت از او مفید است کاملا” متفاوت است از مجموعه مهارت های موردنیاز برای ترغیب و برانگیختن او.

راه دوم هم رفتن به دنبال مدل “همسر-به عنوان- همه چیز” است.ولی اینجا باید احتیاط کنید. این راه نیازمند آن است که زوج به طور مداوم رفتار خود را بازبینی و تنظیم مجدد کنند و بنا به اقتضای موقعیت، عشقی لطیف و پرملاطفت یا عشقی خشن را ابراز کنند. در فیلم (۱۹۹۶) Jerry Maguire ، دوروتی به جری اجازه نمی‌دهد که از زندگی خود سرزنش گرانه  ایراد بگیرد و دائما” با حالتی پرعطوفت، ارزش های وجودیِ جری  را به او یادآوری می‌کند و او را به ادامه دادن تشویق  می‌کند. چنین حمایت حساس و پر از دقت و ظرافتی، هم نیاز به سازگاری بالا و هم نیاز به توجهی ویژه و با دقت بالا دارد. و وقتی که انتظارات اینقدر بالاست، احتمال ناامیدی هم زیاد است.

و گزینه دوم گزینه مناسبی برای افراد سست اراده نیست. در واقع این تصور ایده آل “همسر-به عنوان- همه چیز” یکی از اصلی ترین دلایلی است که اکثر ازدواج ها در دهه های اخیر رضایتمندی کمتری را برای زوجین به ارمغان آورده اند. اما بنا کردن چنین ازدواجی در سطحی از رضایتمندی زناشویی رخ می‌دهد که در دوره های قبل امکان اتفاق افتادنش نبوده است. و زوجینی که موفق به پشت سر گذاشتن سختی های آن شوند، در انتظار اتفاقی خارق العاده در زندگی خود باشند.

منبع: www.nytimes.com

how to fix the person you love

نوشته شریک ایده آل – چگونه عشق زندگی ام را به سمت بهترشدن سوق دهم؟! اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

ادعایی را که بارها و بارها شاهد شنیدنش بوده‌ایم و هستیم این است که افرادی که ازدواج کرده‌اند، از سلامت بیشتری برخوردارند. در اکثر مطالعات انجام شده برای تایید این ادعا، افرادی که در حال حاضر ازدواج کرده‌اند، یا افرادی که فقط یک بار ازدواج کرده‌اند و یا حتی افراد متاهلی که زندگی زناشویی پایداری دارند، با افراد مجرد مقایسه می‌شوند.

اما اگر کمی بیشتر توجه کنیم در‌می‌یابیم که افراد مطلقه در هیچکدام از این گروه‌ها جای نمی‌گیرند؛ در حالیکه مطالعه این افراد و مقایسه آن‌ها با گروه‌های دیگر بسیار حائز اهمیت است. با روان‌حامی همراه باشید.

فرض ما بر آن است که ازدواج کردن باعث سلامتی بیشتری می‌شود. اما اگر افراد مطلقه را در نظر بگیریم (افرادی که ازدواج کردند و سپس طلاق گرفتند)، آیا در اینجا سلامتی دیگر می‌تواند معنایی داشته باشد؟

همچنین بر این باوریم که افراد مطلقه نسبت به قبل از زمانی که تصمیم به جدا شدن می‌گیرند، از سلامت روانی کمتری برخوردارند و اگر بخواهیم افرادی که در حال حاضر ازدواج کرده‌اند را با افرادی که طلاق گرفته‌اند و با افرادی که تصمیم گرفته‌اند همیشه مجرد بمانند مقایسه کنیم، معمولا این افراد مطلقه هستند که به نسبت بقیه سلامتی کمتری دارند.

به جای آنکه صرفا سلامتی افراد مطلقه را بعد از جداییشان بررسی کنیم و یا آن را با زمان قبل از طلاق مقایسه کنیم، می‌توانیم سلامتی را با سوالی متفاوت‌تر بررسی کنیم: آیا سلامت افراد متاهل می‌تواند عاملی پیش‌بینی کننده برای طلاق باشد یا خیر؟ به عنوان مثال آیا افراد متاهلی که سلامتی بخصوصی دارند بیشتر احتمال دارد که به سمت طلاق بروند و یا بالعکس، افراد متاهلی که سلامت کمتری دارند، با احتمال بیشتری به سمت طلاق کشیده می‌شوند؟ یا اینکه میزان طلاق در این دو گروه با یکدیگر متفاوت نیست؟

بر این اساس مطالعه‌ای با هدف بررسی سلامت افراد بر روی ۱۰۰۰۰ نفر از بزرگسالان هلندی در طول دوره‌های مختلف زناشویی انجام شد. در ابتدای این مطالعه، از شرکت‌کنندگان درمورد سلامت کلی آن‌ها سوالاتی پرسیده شد و همچنین از آن‌ها خواسته شد که از بین ۱۳ مورد از شکایات جسمانی مانند (ناراحتی معده و احساس خستگی زیاد) و ۲۳ بیماری مزمن (مانند بیماری‌های جدی قلبی و حمله قلبی و بیماری مزمن انسداد ریه) هرکدام را که تجربه کرده‌اند، مطرح کنند.

شرکت کنندگان به مدت ۴/۵ سال مورد مطالعه قرار گرفتند. در مقایسه اصلی، نویسندگان به بررسی سلامت آن دسته از متاهلین پرداختند که تا انتهای مطالعه (یعنی ۴/۵ سال بعد) طلاق گرفته بودند.

نتایج این مطالعه بسیار چشمگیر بود. افراد متاهلی که از بین ۱۳ شکایت جسمانی مورد نظر، ۴ مورد یا بیشتر را گزارش کرده بودند، ۱/۵ برابر بیشتر از افرادی که کمتر از ۴ مورد را گزارش کرده بودند تصمیم به طلاق گرفته بودند. یافته‌های این مطالعه برای موارد مزمن حتی قوی‌تر بود؛ به این صورت افراد متاهلی که از میان ۲۳ بیماری مزمن، با ۲ مورد آن یا بیشتر دست‌و‌پنجه نرم می‌کردند، در مقایسه با افرادی که کمتر از این مقدار با این بیماری‌ها درگیر بودند، ۲ برابر بیشتر طلاق گرفتند.

نویسندگان عوامل دیگری که می‌توانستند از لحاظ آماری برنتایج تاثیر‌گذار باشند از قبیل تاثیر تغییرات سنی بر سلامتی را از آزمایش حذف کردند. آن‌ها همچنین جدا از بررسی این دوره ۴/۵ ساله، طلاق‌هایی که در طول ۲ سال اخیر رخ داده بود را نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. اما هیچ یک از این‌ها اهمیت چندانی نداشت؛ چراکه پیش‌بینی ‌می‌شد افراد متاهلی که سلامت کمتری دارند، بسیار بیشتر از افراد دیگر تا پایان مطالعه طلاق می‌گیرند.

حال بیایید به نقطه شروعمان بازگردیم. اگر در آینده همچنان مطالعاتی را دنبال کنید که در آن‌ها افراد متاهل را با افراد مجرد مقایسه کرده‌اند، با خود خواهید گفت: ” افراد متاهل به نسبت مجردها سالم‌ترند، پس من نیز با ازدواج کردن می‌توانم سلامت بیشتری داشته باشم”. اما هر زمان که به این فکر افتادید به یاد داشته باشید که تمام این مطالعات مختلف بدون در نظر گرفتن افراد مطلقه و وارد نکردن آن‌ها در گروه متاهلین به این نتایج رسیده‌اند.

براساس نتایج مطالعه حاضر، میزان طلاق در افراد متاهلی که سلامت کمتری نسبت به افراد دیگر داشتند بیشتر بود. آنچه را که معمولا محققان انجام می‌دهند این است افرادی که سلامت کمتری دارند و طلاق گرفته‌اند را از مطالعات خود کنار می‌گذارند، سپس باقی افراد متاهل را با مجردها مقایسه می‌کنند!  سپس بر اساس این نتایج به شما می‌گویند که ازدواج باعث سالم‌تر شدن افراد می‌شود. در صورتی‌که این کارشان نوعی فریب است.

حتی بدتر از آن، گاهی اوقات محققان افراد مطلقه را با افرادی که در تمام طول عمرشان مجرد می‌مانند در یک گروه قرار می‌دهند و نتایج این گروه را با باقی افراد متاهل (افرادی که در حال حاضر متاهلند، یا افرادی که فقط یک بار ازدواج کرده‌اند و افرادی که بدون در نظر گرفتن ازدواج اول یا بعدیشان – هنوز هم متاهلند) مقایسه می‌کنند! این در حالیست که معمولا افرادی که در تمام طول عمرشان مجرد باقی می‌مانند، سلامت بیشتری نسبت به افراد مطلقه دارند. بنابراین در این موارد دانشمندان علوم اجتماعی افراد مطلقه‌ای که از سلامت بسیار کمتری برخوردارند را از گروه متاهلان جدا می‌کنند و آن‌ها را با گروهی از مجردها مقایسه می‌کنند و ادعا می‌کنند که ازدواج سلامت بیشتری را برای افراد بوجود می‌آورد. در حالیکه این محققان باید تمام افراد متاهل (حتی مطلقه‌ها) را با افراد مجرد مقایسه کنند.

علاوه بر این، مطالعات اخیر اغلب روش‌های شناختی فریباننده‌تری را نسبت به مطالعات پیشین اتخاذ می‌کنند تا نشان دهند افرادی که ازدواج می‌کنند به نسبت افراد مجرد سلامت بیشتری دارند.

بنابراین به نظر من منطقی نیست افرادی که ازدواج کرده‌اند را با افرادی که ازدواج نکرده‌اند مقایسه کنیم. اینکه بگوییم افراد متاهل زندگی بهتری نسبت به افراد مجرد دارند و اینگونه نتیجه‌گیری کنیم که ازدواج زندگی افراد را بهبود می‌بخشد، ادعایی فریبانه است. زیرا مطالعه‌ی ما افرادی را که زمانی ازدواج کرده و پس از مدتی دریافته بودند که ازدواج، زندگیشان را بهبود نبخشیده و طلاق گرفتند را شامل نمی‌شود.

هر زمان به مطالعه‌ای برخوردید که افراد متاهل را با افراد مجرد مقایسه کرده بود، این را به یاد داشته باشید که هدف اصلی از انجام این مطالعه، مجذوب کردن شماست. اگرچه حتی ممکن است که آن‌ها از روی عمد سعی در گمراه کردنتان نداشته باشند و فکرکنند که چنین نتایجی برای علم مفید شناخته می‌شود، اما  امیدوارم که بدانید اینگونه نیست.

نویسنده: دکتر بلا دپائولو

منبع: ?Why Divorced People Are Key to Understanding Marriage

مطالب مرتبط:

• رابطه ویژگی‌های شخصیت و طلاق: آیا نوع شخصیت، طلاق را پیش‌بینی می‌کند؟
• تأثیرات طلاق و کنار آمدن کودکان با آن
• آیا می‌توانیم همسر مناسب خود را پیدا کنیم ؟ اگر پیدا کنیم آیا از زندگی مشترک‌ راضی خواهیم بود؟
• عشق مشفقانه و عشق پر شور

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بررسی سلامت جسمانی و روانی افراد مطلقه : کلیدی برای فهم ازدواج اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

من قطعا نمی‌دانم مرد بودن چه احساسی دارد اما این افتخار را داشته‌ام که دیدگاه مردان را درباره روابط جنسی‌شان بشنوم. و در‌حالی که هر مرد متفاوت است، قطعا موضوعات مشابهی وجود دارد.

سکس در بدن آغاز می‌شود. در‌حالی که تمایل زن به سکس احتمالا به وسیله ذهن، حافظه و احساس هیجانی برای ارتباط برانگیخته می‌شود، تمایل مرد فیزیکی و بدنی است. مرد‌ها میزان بسیار زیادی تستوسترون دارند که در بدنشان حرکت می‌کند و آن‌ها را به سمت ابراز جنسی سوق می‌دهد.

نعوظ در مردان جوان با کوچک‌ترین تحریکی شروع می‌شود. و برای مردان بزرگسال، دیدن همسر یا شریک جنسیشان زمانی که از حمام بیرون آمده است باعث می‌شود که بدنشان واکنش نشان دهد. در این صورت شیمی بدن آن‌ها ذهنشان را به سمت رابطه جنسی سوق می‌دهد.

برای مردان، سکس یک نوع گرسنگی است. اشتیاق برای رابطه جنسی برای آن‌ها شبیه خواستن شکلات است. هر قسمت میل جنسی، قسمتی از ترکیب یک معجون فوق‌العاده را فراهم می‌کند. شاید یک خامه نرم یا غذای پر از کره‌ یا شاید یک شکلات تلخ و خام یا یک شکلات نرم. ذهن او اسیر این فکر است که خوشحال یا شگفت‌زده بشود. او دوست دارد که روزش را با خوردن یک دسر به پایان برساند!

سکس یک نیرو است. تمایلات جنسی باعث برانگیخته شدن یک رابطه صمیمانه با شور و هیجان و با استعداد بالقوه برای مرد‌ها می شود. انرژی هورمونی‌اش به او تحرکی می‌دهد تا هدف زندگی و کارش را دنبال کند تا به دنبال همسر خود باشد. او یکنواختی زندگی را به امید دریافت یک پاداش جنسی در آخر یک روز کاری سخت تحمل می‌کند.

سکس یک شور و هیجان است. این هیجان‌انگیز‌ترین ماجراجویی زندگی است. بدن او یک ماشین لذت است که او می‌خواهد تا آخرین میزان ممکن از آن لذت ببرد. در حالی که ارگاسم معمولا معتبر و راحت است، اعمال و موقعیت‌های جنسی هم راه خارق‌العاده‌ای برای کشف کردن و بالا بردن لذت بنظر می‌رسند. هرنوع صحبت عاشقانه، لبخند، اشاره جنسی، اندام خوش‌ترکیب یا تصویر جنسی چه فانتزی و چه واقعی یک مسئله پرطرفدار در مغز مرد است. موج‌های مغزی او به محض اینکه چیزی یا کسی برای او یاداور رابطه جنسی باشد، فعال می‌شود.

سکس عشق است. ترشح هورمون‌های جنسی باعث می‌شود که مردان احساس کنند که بالاخره به خانه رسیده‌اند. بعد از رنج ها و چالش‌های دنیا، رابطه جنسی عشق و مراقبت را دربر دارد و تسکین و حمایت را فراهم می‌کند. در حالی که او ممکن است به این متهم شود که تنها خواهان رابطه جنسی است، اکثر مردان می‌خواهند رابطه عاطفی خیلی بیشتری از یک ترشح هورمونی ساده را احساس کنند.

عشقبازی کردن یک احساس عمیق دلبستگی به همسر خود را به‌ وجود می‌آورد و باعث سخاوت، ایمان و خوش‌بینی در رابطه می‌شود. اینکه آن‌ها مورد تمایل همسر خود قرار بگیرند، بیشترین قوت قلبشان در رابطه‌شان است.

سکس راهی است برای آن‌که او عشقش را ابراز کند. مرد، زمانی که همسرش از نظر جنسی برانگیخته می‌شود را به عنوان بیشترین رضایت جنسی‌اش توصیف می‌کند. به همین دلیل، برای مردان اینکه آن‌ها را به دلیل ترجیحشان برای ارتباط جنسی خودخواه می‌نامند، تعجب‌آور است. آن‌ها در قلبشان انتظار یک لذت بدنی عالی متقابل را دارند. او اغلب درباره این مسئله خیال‌پردازی می‌کند که چطور آن را برای همسرش بهتر کند، به دنبال اطلاعاتی درباره خواست های شهوانی همسرش می‌گردد تا بتواند خودش را به عنوان یک عاشق بهتر کند.

در‌حالی که اکثر زنان خواهان یک رابطه عاطفی قبل از رابطه جسمی هستند، برای مردان، ارتباط جنسی معمولا شرط لازمی است برای اینکه احساس امنیت کافی برای انجام رابطه عاطفی را داشته باشند. در نهایت، سائق جنسی مردان یک هدیه در رابطه است. این راه دیگری برای عشق است.

منبع: how men realy feel about sex when sex is love
Title link

درمان اختلالات جنسی
سکس تراپی

نویسنده:  دکتر لاوری جی واتسون

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته مردان چگونه درباره رابطه جنسی احساس می‌کنند؟ وقتی رابطه جنسی همان عشق است. اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

اما من و همسرم چهل و سه سال است که در کنار هم هستیم. سه سال پیش از ازدواج و چهل سال به صورت رسمی، بدون هیچ تصمیمی برای جدا شدن. با آن‌ که عقد ما را در آسمان‌ها نبستند، ما آن‌را به خوبی روی زمین خاکی عملی کردیم.

یکی از دوستان بلند مدت ما گفت: مارتی، من هیچ وقت نمی‌تونم حدس بزنم که تو و باربارا از هم طلاق بگیرید.

اما چه رازی در پایداری و کیفیت خوب ازدوا‌ج ما وجود دارد؟

افرادی که از بیرون قضیه نگاه می‌کنند، ممکن است دلیلش را این بدانند که ما ۵ روز از هفته را دور از هم سپری می‌کنیم. البته این درست است، ما زمان بسیار کمی داریم برای آنکه بخواهیم همدیگر را عصبانی کنیم، اما در گذشته به مدت بیست سال هفت روز هفته را کنار هم زندگی می کردیم و ایده ای که در ادامه آن را توضیح خواهم داد ما را خرسند نگاه داشت.

در واقع ما به سختی روی ازدواجمان کار نمی‌کنیم. ما می‌دانیم که زوج‌ها برای سال‌های زیادی هر‌هفته در جلسه های مشاوره‌ای شرکت می‌کنند و هر شب تمرینات نسخه شده را انجام می‌دهند. ما آن‌ را هم امتحان کردیم اما نتیجه گرفتیم که هزینه کردن پول در خرید درمانی (خرید وسایلی که نیاز نداریم در زمانی که ناراحتیم صرفا برای بهتر کردن حالمان) و خوردن شام یکبار در هفته بیرون از خانه همراه با ارزشیابی همدیگر در هفته اخیر و ملزم شدن به انجام کارهای خوب بیشتر و کارهای بد کمتر، برایمان منفعت بیشتری دارد. ما سه بار قرارمان را بهم زدیم، اما هنوز قولمان پای برجاست.

دلیل این حس خوبی که م درباره ازدواجمان داریم، فرایند ساده پذیرش است. بارب عاشق رقصیدن، مسافرت کردن و خندیدن است. من عاشق کار‌‌کردن در غار تنهایی خودم هستم و غصه حوادث دنیا را می‌خورم. بجای آنکه سعی در تغییر یکدیگر داشته باشیم، ما یکدیگر را پذیرفتیم. بارب عمدتا با دوستانش مسافرت می‌رود و می‌رقصد.

هر زمان که او کاری دارد، من او را تنها نمی‌گذارم. من واقعا امیدوارم که او به تمام لذت هایی که در زندگی آرزویش را دارد برسد. برای من این قسمتی از تعریف عشق واقعی است نه مال و اموال.

چیزهایی وجود دارد که ما هردو به آن‌ها علاقه مند هستیم و سر آن‌ها نیازی به سازش نداریم و آن‌ها را خیلی زیاد انجام می‌دهیم: تماشای فیلم در مکان گرم و نرممان و در کنار یکدیگر، انجام دادن بازی ویدیویی دو نفره و همزمان گوش دادن به موزیک مورد علاقه‌مان، تماشای تئاترهای اجتماعی، صحبت کردن و قدم زدن همراه با سگمان آینستاین، حضور یافتن با همدیگر در برنامه رادیویی من و دعوت کردن زوج های دیگر برای شام.

مورد بعدی مثالی است از چیزی که ما به آن سیستم همکاری می‌گوییم. بارب یک آشپز فوق‌العاده است، در حالی که من از مک دونالد اخراج شده‌ام. اما من دوست دارم که خرید کنم، میز‌را بچینم، خوش‌گذرانی کنم و نظافت کنم. بخاطر اینکه ما دقیقا مسئولیت‌هایمان را پنجاه پنجاه تقسیم نکرده‌ایم، به این‌که چگونه سیستم همکاری‌مان را برعهده گرفتیم، افتخار می‌کنیم.

ما با هم موافقت کرده ایم تا بر سر مسائل ساده دعوا نکنیم و یا حداقل خود را به فهمیدن این موضوع مجبور کرده‌ایم که آن‌ها ارزش بهم خوردن رابطه‌مان را ندارند. برای مثال، بارب جزئی‌نگر است و من به اهداف کلی اهمیت می‌دهم. بنابراین وقتی من دیدگاه او را در نظر می گیرم، پایم را از کفش‌های خودم بیرون می‌آورم و از جانب او به مسائل نگاه می‌کنم. بارب به دلیل تمایل من برای خواستن چیزها در لحظه، باآن سازش کرده، به ویژه زمانی که یک پیش‌نویس برای سایت ‌Psychology Today  نوشته ام و مشتاقم تا عکس‌العمل او را ببینم. در حالی که او این تماس‌های در نیمه روز را دوست ندارد، می‌داند که آن برایم مهم است و آن‌را تحمل می‌کند.

چیزی که می‌تواند ازدواج های دیگر را از هم جدا کند این است که موافق باشیم که ما آدم بهتری از همسرمان هستیم. فرقی ندارد که من چند‌بار در طول این ۴۳ سال معیار دوجانبه برای رفتارمان را یاداوری کردم، این مسئله هیچ چیزی را تغییر نداد. چیزی که رابطه ما را از معضلات در امان نگاه داشت این بود که پذیرفتم که او همین است که هست. این یک خصومت شخصی نیست و جنگیدن بر سر این مسائل چیزی را حل نمی‌کند. وقتی که شما ازدواج می‌کنید باید یکسری چیزها‌را بپذیرید. این چیزی است که من به سختی تلاش می‌کنم تا بپذیرم، همانطور که بارب ساعت کاری بالای ۶۰ ساعت در هفته من را پذیرفته است.

پذیرفتن کامل یکدیگر اصلی است که رابطه ما را بر‌خلاف تفاوت زیادمان حفظ کرده است. ما علاقه‌مندیم که یک کتاب داستان درباره ازدواجمان بنویسیم، اما زمانی که درباره رابطه زوج‌های دیگرمی‌شنویم، از رابطه «فقط خوبمان» خشنود می‌شویم.  آیا باید چیز بیشتری از همسر خود انتظار داشته باشیم؟

برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر از مارتی نمکو mnemko@comcast.net مراجعه کنید.

نویسنده:  Marty Nemko Ph.D.

نویسنده: الهام احمدی

منبع: Secrets to an Okay Marriage

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته رازهایی برای ازدواج بسیار خوب شروع، نگه داشتن و تحسین یک ازدواج خوب اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

شما به تازگی از یک کنفرانس در لاس وگاس به خانه رسیده‌اید و همسرتان در تخت منتظرتان است و با غضب می‌گوید: چرا بعد از تماسم با من تماس نگرفتی؟ چرا به پیامک‌های من پاسخ ندادی؟

موبایلتان را چک می‌کنید و شش تماس از دست رفته و هشت پیامک از معشوقتان زمانی که موبایلتان در مدت پرواز خاموش بوده است پیدا می‌کنید.

شما درحال عذرخواهی هستید به این دلیل که زمانی که فرود آمدید تماس نگرفتید، اما شما علائم دیگری هم دارید که می خواهید سخنرانی شدید الحنی را درباره عیاشی‌هایتان در شهر گناه شروع کنید (اشاره به فیلم Sin City). فرض کنید که هیچ چیز نامناسبی درباره رفتارتان در طی مسافرت وجود ندارد، چگونه به این اتهامات  بی‌پایه و اساس پاسخ می‌دهید؟

1. فعالیت‌هایتان را تا جایی که امکان دارد با جزئیات لیست می‌کنید تا نشان دهید که امکان انجام هیچ کدام از چیزهایی که بخاطرشان متهم شده‌اید را نداشته‌اید. در نهایت اگر آرام و منطقی باقی بمانید، همسرتان دلیل را متوجه می‌شود.
2. حالت دفاعی به خود می‌گیرید و با جمله‌های نامشخصی که غیرمنطقی هستند با همسرتان صحبت نمی کنید. در نهایت هیچ کار بدی انجام نداده‌اید و شایسته این نوع رفتار نیستید.
3. به سادگی از کنار مشکل می‌گذرید و صبر می‌کنید تا همسرتان آرام شود. در نهایت نیازی ندارید که این نوع رفتار را تقویت کنید.
4. کنار همسرتان می‌نشینید، بازوهایتان را دور او حلقه می‌کنید، موهایش را نوازش می‌کنید و اگر اجازه دهد، او را سفت بغل می‌کنید. در نهایت این حسادت فقط راهی برای همسرتان بوده که بگوید دلش برایتان تنگ شده است.

تحقیقات جدید دانشگاه کارنگی ملون بینشی درباره اینکه چگونه با حسادت همسرمان کنار بیاییم برایمان فراهم کرده است. اما ابتدا به اینکه روان‌شناسان چگونه احساس حسادت را در آزمایشگاه تحریک می‌کنند، نگاهی بیاندازیم.

زوج‌های رومانتیک برای شرکت در ظاهرا  یک آزمون بلند یک ساعته شدت حسی در آزمایشگاه دعوت شدند. ابتدا، همسران در اتاق‌های جداگانه قرار داده شدند تا پرسش‌نامه‌های بسیط زمینه‌ای را پر کنند که تعدادی از بخش‌های مربوط به سبک دلبستگی رابطه‌ای در آن گنجانده شده بود. محققان به طور ویژه به دنبال زوج‌هایی بودند که در دلبستگی اضطرابی نمره بالایی می‌گرفتند، زیرا حسادت یک صفت کلیدی برای این سبک رابطه است.

پس از آن، همسران کنار هم برگردانده شدند و به آن‌ها تکالیفی داده شد که ظاهرا شدت حس بویایی آن‌ها را ارزیابی می‌کرد. آن ها با هم می نشستند اما به صورت مستقل کار می کردند. هر همسر یک برگه ارزشیابی برای پنج صابون معطر مختلف را پر کرد و سپس آن ها پرسشنامه دیگری که تجارب حسی آن‌ها را ارزیابی می‌کرد پر کردند. (نکته: این چیزی است که روان‌شناسان آزمایشی آن را تکلیف منحرف کننده می‌نامند، در آن هیچ چیزی وجود ندارد که فرایض را بیازماید، در عوض برای منحرف کردن شرکت کننده‌ها از اهداف حقیقی مطالعه به کار می‌رود.)

پس از آن، همسران به اتاق‌های جداگانه‌ای فرستاده شدند تا باز هم پرسشنامه دیگری را پر کنند. در این  حین، آزمایشگران یکی از دو همسر رابه صورت تصادفی به عنوان همدست استخدام کردند. ( در روان شناسی اجتماعی، همدست، فردی در محیط آزمایشگاهی است که جهت استنباط پاسخ به خصوصی از شرکت کنندگان با آزمایشگر تبانی می‌کند. البته آزمودنی فکر می کند که همدست، یک شرکت کننده دیگر است.)

تکلیف مورد انتظار از همدست، اگر آن را می‌پذیرفتند، تحریک کردن حسادت در هسرشان بود. به آن ها هم چنین اطمینان داده می‌شد که همسرشان پس از آن از فریب اطلاع کسب می کند.( فقط دو نفر فریب دادن همسرشان را نپذیرفتند؛ شما هر نتیجه ای که می خواهید میتوانید از آن بگیرید)

در قسمت بعدی آزمایش، همدست عکس‌های افراد را ورق می‌زد، میزان جذابیت آن‌ها و اینکه آیا دوست دارد با آن افراد رابطه داشته باشد را رتبه بندی می‌کرد. پیرو دستورالعمل، آن‌ها همه عکس‌ها را با ۹ یا ۱۰ رتبه بندی کردند که نشان می‌داد که به میزان کمی می‌خواهند که آن‌ها افراد را بهتر بشناسند. هم چنین تصاویر حداقل بر اساس رتبه بندی سایت hotornot.com بسیار جذاب بودند. به تعدادی از همدستان هم چنین آموزش داده شده بود تا تماس بدنی خود را با همسرشان حفظ کنند، در حالی که به دیگران گفته شده بود که از نظر بدنی فاصله‌ای را حفظ کنند.

همان طور که انتظار می رفت به طور کلی شرکت کنندگان بعد از انجام تکلیف ارزیابی تصاویر توسط همسرشان، سطوح بالاتری از حسادت را گزارش دادند. و به خصوص دلبستگی اضطرابی هم به همین ترتیب بود. پس دستکاری جواب داده بود.

حالا برای امتحان فرضیه کلیدی در این آزمایش: آیا تماس بدنی با همسرتان هنگامی که امنیت رابطه در محل تردید است احساس حسادت را کاهش می دهد؟ اینجا جایی است که نتایج جالب می‌شود. اگر شخص نمره بالایی در دلبستگی اضطرابی می‌گرفت، در معرض تماس بدنی قرار گرفتن با همسر خود، از احساس حسادتش می‌کاست. این چیزی است که پژوهشگران پیش بینی کرده بودند.

اما نتایج یک نکته شگفت آور هم در پی داشت. افرادی که در دلبستگی اضطرابی نمره پایینی کسب کرده بودند، به طور کلی بعد از دستکاری، سطوح پایینی از حسادت را گزارش دادند. با این حال اگر همسرشان آن ها را لمس می کردند احساس منفی بیشتری را گزارش می دادند.

روشن نیست چرا این مورد اتفاق می‌افتد، اما محققان حدس زده‌اند که این افراد تلاش برای ارتباط بدنی را به عنوان نشانه ای از اینکه واقعا چیزی برای نگرانی وجود دارد تفسیر می‌کنند. به طور معمول، این افراد به رتبه بندی بالای همسرشان با شک و تردید می‌نگرند. با این حال در شرایط مخالف که همسرانشان در حین ابراز علاقه به همسران بالقوه، تماس بدنیشان را با همسر فعلی خود حفظ می‌کنند، زنگ خطری برای این افراد دلبسته ایمن به صدا در می‌آید.

بیایید به سناریوی اولیه‌مان که مجبور بودن به کنار آمدن با یک همسر حسود بود برگردیم. در سناریوی اول، آرام باقی می‌ماندید و به دلیل و عقل اتکا می‌کردید. اگر همسر شما شیوه دلبستگی ایمن دارد، این احتمالا بهترین جهت رفتار است.

در سناریوی دوم، حالت تدافعی می‌گرفتید. این رویکرد فقط مسائل را بدتر می‌کند. اگر همسر شما دلبسته ایمن باشد، حالت تدافعی شما سوءظن را براگیخته می‌کند. و اگر همسرتان دلبسته اضطرابی باشد، این شیوه تنها ناامنی آن هارا تقویت می کند. به عنوان یک قانون کلی، وقتی که حالت تدافعی بگیرید، هر فرصتی برای حل تعارض را از دست می دهید.

در رویکرد سوم، از کنار مشکل می گذرید و صبرمیکنید تا همسرتان آرام شود. این راهبرد معمول فردی با دلبستگی اجتنابی است. و ممکن است شما آن را به این وسیله توجیه کنید که به خودتان بگویید که نمی‌خواهید رفتار بد را تقویت کنید. اگرچه ممکن است شما آرام شوید، اما همسرتان قطعا اینطور نخواهد بود، صرف نظر از هر شیوه دلبستگی که دارد. همسرتان یک مسئله را مطرح کرده که شما باید با آن کنار بیایید، پس رد شدن از آن هیچ چیزی را حل نمی‌کند.

علاوه بر این، مهم است بدانیم که اصول شرطی  سازی به سادگی برای روابط انسانی به کار نمی‌رود. همسران ما موش‌های در قفس نیستند که ما رفتارشان را مطابق میلمان شکل دهیم. بلکه روابط، توافقات دو جانبه برای برآورده کردن نیازهای یکدیگر است. اگر شما نیازهای همسرتان را برآورده کنید، آن‌ها به احتمال بیشتری نیازهای شما را برآورده خواهند کرد.

در رویکرد چهارم، با همسرتان تماس بدنی برقرار می‌کنید. اگر می دانید که همسرتان دلبسته اضطرابی است، این بهترین شیوه برای در پیش گرفتن است. این به آن ها اطمینان دوباره ای می‌دهد که آن‌ها در آن لحظه به آن نیاز دارند. به بیان دیگر، شما آتش را خاموش می‌کنید.

با این حال اگر همسر شما به صورت اضطرابی دلبسته شده است، در این صورت باید بدانید که هیچ وقت نمی‌توانید شعله های حسادت را کاملا فرو بنشانید. تفاوتی ندارد که چندبار آتش را خاموش کرده اید، آن‌ها دوباره در آینده شعله‌ور می‌شوند، اغلب زمانی که کمتر انتظار آن را داشتید. بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که یاد بگیرید چگونه با حسادت زمانی که رخ می‌دهد کنار بیایید. اما بعید است که بتوانید تمام شعله‌های آتش را با هم خاموش کنید.

در آخر، کلید یک رابطه  موفق در فهمیدن شیوه دلبستگی خودتان، هم چنین شیوه دلبستگی همسرتان است. دانستن شیوه دلبستگی خودتان به شما یک ذهن آگاهی برای برخورد با تعارض‌ها به شیوه موثر می‌دهد، بجای اینکه برده هوای نفس خود باشید. و دانستن شیوه دلبستگی همسرتان، شما را به یک راهبرد مناسب برای برطرف کردن تعارضات هدایت می‌کند، قبل از اینکه آن‌ها رابطه شما را نابود کنند. این قدرتی است که از شناخت خود به دست می‌آید. حتی زمانی که کسانی که اطرافتان هستند شادمانه از انگیزه‌های رفتارشان یا تاثیزاتی که آن‌ها روی افراد دیگر دارند بی‌خبر باشند.

نویسنده: دیوید لادن

مترجم: الهام احمدی

منبع: How to Deal with Your Partner’s Jealousy

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته چگونه با حسادت همسرمان کنار بیاییم؟ آتش‌ها را خاموش کنید، قبل از اینکه رابطه شما را بسوزاند اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

عشق از آنچه هستیم «آنچه را که می‌توانیم باشیم» می‌سازد. آنچه هستیم و آنچه می‌شویم تا حدودی بستگی به کسی دارد که دوستش داریم.

عشق ورزیدن اساساً متفاوت از عاشق بودن است. عشق ورزیدن یک فرآیند دوسویه است. عشق ورزیدن هماهنگی، تغییر و تعدیلی است که همزمان در دو طرف رخ می‌دهد. از این رو، عشق دوران بزرگسالی به شدت به شناخت طرفین رابطه از یکدیگر وابسته است. در حالیکه عاشق شدن تنها نیازمند یک آشنایی و شناخت مختصر طرفین از یکدیگر، جهت ایجاد رابطه‌ای عاطفی میان آنهاست. عشق ورزیدن از صمیمیت، شناخت کامل عمیق و طولانی منشأ می‌گیرد.

ارتباط فرآیندی فیزیولوژیکی است که همانند هضم یا رشد استخوان، تدریجی بوده و هیج تسریعی نمی‌پذیرد. و مهارت هماهنگ شدن با ضرب آهنگ هیجانی طرف مقابل و حفظ آن نیازمند سالها سرمایه‌گذاری جدی است. اگر زمانی برسد که فرد مجبور به دست کشیدن از بخشی از زندگی‌اش شود، آخرین موردی که فرد حاضر به کنار گذاشتن آن خواهد شد اوقاتی خواهد بود که با جفت خود داشته است: چرا که انسان برای ادامه زندگی به چنین پیوند عاطفی نیاز دارد.

عامل اصلی در عشق تمایل به نزدیک و صمیمی بودن با افرادی است که دوستشان داریم و آنها نیز ما را دوست دارند

عشق از طریق اهمیت قایل شدن برای خود و افراد مورد علاقه، و به وسیله توانایی صمیمی بودن با آنها ابراز می‌شود. این توانایی با دغدغه همدیگر داشتن و از نظر هیجانی در دسترس خود و نزدیکان بودن، و به اشتراک گذاشتن آسیب‌ها و شادی‌ها و ترس از آسیب دیدن نشان داده می‌شود. چنین فرآیندی به معنای بودن با یکدیگر به صورت نامشروط و بدون مطالبه انجام عملی، ارائه چیزی کامل و بی‌عیب بودن یا حل مسئله‌ای است. بنابراین، توانایی عشق ورزیدن اگرچه ممکن است یک مؤلفه شناختی داشته باشد ولی مبتنی بر توانایی تجربه کردن و پذیرش طیف وسیعی از احساس‌های مثبت است.

صرف نظر از نحوه‌ی تعریف عشق، عامل اصلی در عشق تمایل به نزدیک و صمیمی بودن با افرادی است که دوستشان داریم و آنها نیز ما را دوست دارند و اجتناب از دوری از افرادی است که دوستشان نداریم و آنها نیز ما را دوست ندارند.

فرآیند بالندگی در شکل‌گیری روابط عاشقانه، گذر از حد و مرزهایی، از کودکی تا نوجوانی، و بزرگسالی و در نهایت رسیدن به رسش است. به عنوان مثال، تمایلات شدید جنسی، می‌تواند معرف یک حد و مرز ضروری برای تعریف یک رابطه باشد. مهم‌ترین مرز شناسایی خود، و شناسایی فرد مورد علاقه است. اتحاد و یکی شدن با فرد مورد علاقه، بیانگر انس و الفت در روابط عشقی بالنده است. گذر از حد و مرزهای جنسی از طریق شکل‌گیری و خشنودی از یک صمیمیت کامل می‌تواند یک حایل اجتماعی به وجود آورد که از این رابطه حفاظت می‌کند. از سوی دیگر، آزادی جنسی می‌تواند استحکام رابطه را تهدید کند، به خصوص وقتی افراد با فشار و مشکلاتی در حیطه‌های فرزندپروری، کار و فعالیت‌های تفریحی خود روبرو می‌شوند.

منبع: شخصیت در روابط صمیمی

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته توانایی عشق ورزیدن اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

با اینکه بسیاری از ازدواج‌ها با شور و عشق زیادی شروع می‌شود اما آمار طلاق بسیار نگران کننده است. بنابراین هر کمک بیرونی که منجر به اصلا ح و بهبود و حفظ رابطه شود مهم است. به همین دلیل خیلی از زوج‌ها به دنبال کمترین چیزها نسبت به یک رابطه ایده‌آل هستند، تحت تأثیر الگوهای مخرب رایج قرار می‌گیرند و رابطه برقرار نمی‌کنند.

این مقاله را مطاله کنید و این سه اشتباه رایج را که خیلی از زوجین ناشاد به طور منظم انجام می‌دهند را متوقف کنید. با روان حامی همراه باشید.

اشتباه شماره ۱: فرض می‌کنید همسرتان می‌تواند ذهن شما را بخواند.

 حتی اگر نیازهایتان، خواسته‌ها و احساساتتان برای خودتان واضح و روشن باشد احتمالا  همسرتان از آن‌ها آگاهی ندارد مگر اینکه شما خیلی واضح و شفاف درباره‌ی آنها صحبت کنید. با خود و همسرتان روراست باشید و صادق بودن با همسرتان یک امر ضروری و مهم است. قبل از اینکه چیزی را بیان کنید مطمئن شوید که هر آنچه نیاز دارید را به صورت واضح، درخواست و بیان ‌کنید. وقتی افراد مهم زندگی‌تان نمی‌دانند شما چه خواسته‌‌ای از آنها دارید و به این خاطر آن را انجام نمی‌دهند عصبانی نشوید.

به آن اندازه که ممکن است باور داشته باشید که شریکتان به خوبی شما را می‌شناسد، بدانید او نمی‌تواند ذهن شما را بخواند. به طور مشابه ممکن است شما محبت، عاطفه و کشش قوی به شریکتان داشته باشید، که ناگفته بماند. ابراز قدردانی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

 فقط به این خاطر که شما چنین احساسی دارید به این معنی نیست که همسرتان نیز از آن خبر دارد. او نیاز دارد که مستقیماً آنها را بشناسد.

‌اشتباه شماره‌ی ۲: دعواهای غیرمنصفانه

دکتر جان گاتمن روانشناس و متخصص روابط، کسی است که مطالعه کرده است چه چیزهایی باعث می‌شود یک ازدواج بیش از ۴۰ سال دوام بیاورد. او به چند اصل کلیدی در مشاجره‌ی زوج‌های شاد اشاره دارد.

او به مردم یادآوری می‌کند که زوج‌های شاد با هم مشاجره می‌کنند، اما تفاوت بین زوج‌های شاد و ناشاد در این است که زوجهای شاد مشاجره‌ای منصفانه دارند. دکتر گاتمن دو توصیه بیان می‌کند که چطور بحث و مشاجره‌ای منصفانه‌تر داشته باشیم.

۱- توضیح بدهید، انتقاد نکنید

اگر همسرتان چیزی انجام داده که ناراحت‌تان کرده است شما باید بتوانید آن را توضیح دهید. زوجین وقتی به مشکل برمی‌خورند که توضیحاتشان تبدیل به انتقادهایی کلی درباره همسرتان می‌شود.

برای مثال: جین از اینکه جان گفته  ظرف‌ها را خواهد شست و اینکار را انجام نداده عصبانی است. توضیح این وضعیت می‌تواند اینگونه باشد که: «این واقعا من را آزار می‌دهد که تو به حرفت عمل نکردی و ظرف‌ها را نشستی». یک انتقاد، چیزی که مثل وزیدن یک باد احتمالا می‌تواند گفتگوی بین شما را خاموش کند، چیزی است که بیشتر اینگونه بیان می‌شود «تو خیلی خودخواه و غیر قابل اعتماد هستی، نمی‌توانم باور کنم چطور تو اینقدر بی‌حرمتی کردی». تفاوت را می‌بینید؟

۲- بعد از مشاجره تا جایی که ممکن است زود ارتباط را دوباره برقرار کنید.

دکتر گاتمن دریافت تلاش‌های مداوم برای تعمیر و ترمیم رابطه که با شکست مواجه شود یکی از پیش‌بینی‌کننده‌های طلاق است. تلاش‌های مداوم شکست‌خورده، زمانی است که یکی از زوج‌ها، برای آشتی بعد از مشاجره تلاش می‌کند اما تلاش شما برای آشتی پذیرفته نمی‌شود. زوج‌های شاد مشاجره می‌کنند، اما آنها قادر هستند که بعد از دعوا زود پیش هم بیایند و با هم بسازند.

اشتباه شماره ۳: زمانی که خونتان به جوش آمده با هم بحث می‌کنید.

زمانیکه احساس می‌کنید خونتان دارد به جوش می‌آید، هیچ‌چیز خوبی از دعوا و بحث بدست نمی‌آورید.

وقتی در این موقعیت هستید، فیزیولوژی شما در وضعیتی است که پردازش اطلاعات یا باز و گسترده فکر کردن را برای شما مشکل می‌کند. شما عمیقاً درگیر یک موقعیت منفی و سخت شده‌اید و مشکلات شما حل نخواهد شد. در عوض، بیشتر احتمال دارد که چیزی بگویید که پشیمان شوید و منجر شود که بحث شما تبدیل به یک مشکل جدی‌تر برای حل و فصل شود.

زوجین بهتر می‌دانند زمانی که احساس می‌کنند سرشان در حال منفجر شدن است مهم است که با هم  دعوا نکنند. آنها باید با همدیگر علامتی را تعیین کنند تا زمانی که نمی‌توانند بیشتر از این، درباره‌ی اختلاف نظر مشاجره داشته باشند از آن استفاده کنند و مشاجره را قطع کنند. این خیلی مهم است که زوجین از هم مطمئن باشند که این متوقف کردن به دلیل رد کردن طرف مقابل نیست، بلکه برای بدست آوردن آرامش خود به منظور داشتن یک بحث سازنده خواهد بود.

اگر شما هرکدام یا همه این اشتباهات را در روابط خود انجام می‌دهید همین الان متوقف کنید و چند گام کوچک برای به هم نزدیکتر بودن و شاد بودن بردارید.

منبع:

Stop making these 3 common mistakes in your relationship today

مترجم:

شادی شمس راد، کارشناس ارشد مشاوره

نوشته سه اشتباه رایج در روابط زناشویی که باید هر چه سریع آنها را متوقف کنید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

تمام شدن رابطه یا به اصطلاح شکست عشقی بسیار سخت است، چه این جدایی تصمیم شما باشد چه تصمیم طرف مقابل. بعد از شکست عشقی ممکن است شما هیجانات دردناکی را تجربه کنید و تمایل داشته باشید که هر چه سریعتر این احساسات از بین بروند. روش‌های متعددی برای کار کردن روی هیجانات دردناک وجود دارد، مانند نوشتن درباره‌ی احساسات، سوگواری کردن و از جایگزین کردن سریع اجتناب کردن. به خاطر داشته باشید که غلبه بر احساسات دردناک شکست عشقی زمان می‌برد و نیاز به صبوری دارد. اگر با گذشت زمان و با انجام کارهایی که در ادامه خواهند آمد حالتان خوب نشد حتماً به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنید. در ادامه با روان حامی همراه باشید.

قسمت اول: کارهای اولیه

• بیرون بروید. بعد از قطع یک رابطه و تجربه‌ی شکست عشقی اشکالی ندارد که مدت زمانی را در خانه بمانید. اما باید بدانید که بهتر است از خانه بیرون بیایید و به دنیای واقعی برگردید. برنامه بریزید، با دوستانتان بیرون بروید و برای خودتان لحظات خوبی خلق کنید. هر چند که در ابتدا این کارها بسیار سخت به نظر می‌رسند اما به شما کمک خواهند کرد که سریع‌تر حالتان خوب شود. انجام کارهای بیرون از خانه نیز بسیار مهم هستند. انجام این کارها همچنین باعث می‌شود که زندگی‌تان در جریان باشد و از چیزی عقب نمانده‌اید.
• هر چیزی که باعث یادآوری خاطرات دردناک می‌شود را پاکسازی کنید. چیزهای زیادی وجود دارند که شما را یاد عشق از دست رفته‌تان می‌اندازد: یک آهنگ خاص، کادو و هدایایی که برای شما گرفته است، یا یک مکان خاص. نگه داشتن این موارد در اطراف خود بهبودی بعد ازشکست عشقی را سخت‌تر می‌کند.
  
• اتاق خود را تمیز کنید، پوسترهای جدید بچسبانید، . . . این کارها حال شما را بهتر می‌کند.
  • دور و ور خود را مرتب کنید. جدایی می‌تواند نقطه‌ی شروع جدید باشد. بنابراین، پاکسازی و سازمان‌دهی اتاق خود از چیزهایی که شما را یاد قبل می‌اندازد بسیار مفید است و شما را برای زندگی جدید آماده می‌سازد.
• اگر او از شما خواست به ملاقاتش بروید، از خوتان بپرسید که این کار چه فایده‌ای دارد. این کار باعث می‌شود که شما دوباره خاطرات گذشته را تجربه کنید. این موضوع، جدایی را سخت‌تر می‌کند.
• به صورت کامل فاصله بگیرید. گاهی اوقات بعد از جدایی، زوجین بهم پیشنهاد می‌کنند که با هم دوست باقی بمانند. این یک اشبتاه بزرگ است. شما باید به صورت کامل از هم جدا شوید. به این معنا که شما نباید حتی‌المقدور یکدیگر را ملاقات کنید، نباید به هم تلفن، ایمیل، پیامک بزنید.
• مراقب روابط جایگزین باشید. برخی افراد بلافاصله بعد از شکست عشقی وارد رابطه‌ی دیگری می‌شوند. اما این کار ایده‌ی خوبی نیست. زمانی که شما بعد از قطع رابطه وارد رابطه جدید می‌شوید به ناچار باید بر احساسات ناخوشایند و هیجانهای منفی حاصل از رابطه‌ی اول سرپوش بگذارید و در عوض خود را هیجان‌زده و خوشحال نشان دهید. در این شرایط ممکن است به خاطر رفتار مصنوعی شما رابطه جدید نیز خراب شود و آنوقت باید داغ دو قطع رابطه را تحمل کنید. بنابراین تا زمانی که با احساسات و هیجانهای ناخوشایند دست به گریبان هستید بهتر است وارد رابطه جدید نشوید.
  
• به خودتان برسید. خیلی از افراد بعد از شکست عشقی به علت افسرده شدن به خودشان نمی‌رسند. عدم توجه به خود نیز باعث طولانی‌تر شدن حال بدشان می‌شود. بنابراین نیازهای روانی و جسمانی خود را باید بعد از کات شدن رابطه برآروده کنید. به اندازه کافی غذا بخورید، خوب بخوابید و به استراحت بپردازید.
• سبزیجات و میوه‌ها استفاده کنید و از مصرف بیش از حد مواد قندی و پرچرب نیز اجتناب کنید.
• بین ۷ تا ۸ ساعت بخوابید.
• در هفته ۵ مرتبه به مدت ۳۰ دقیقه ورزش کنید.
• هر روز حداقل ۱۵ دقیقه تمرینات ریلکسیشن انجام دهید.

قسمت دوم: مبارزه با هیجانهای دردناک

1. در نظر داشته باشید که هیجانهای دردناک در این مواقع غیرعادی نیستند. بعد از قطع رابطه طبیعی است که شما احساس غمگینی، خشم، وحشت و هیجانهای منفی دیگر را داشته باشید. ممکن است احساس کنید که بعد از این قرار است تنها بمانید و دیگر خوشبخت نشوید. در این لحظات به خودتان یادآوری کنید که این احساسات بعد از قطع رابطه، عادی است. از داشتن این احساسات اجتناب نکنید زیرا برای از بین بردن آنها ابتدا لازم است که آنها را احساس کنید.
   
   
2. حتما برای از دست دادن رابطه سوگواری کنید. اتمام یک رابطه باعث ایجاد احساسات بد می‌شود که مستلزم یک دوره سوگواری است. بنابراین به خودتان اجازه سوگواری بدهید و درد حاصل از قطع رابطه را تجربه کنید. گریه کنید، داد بزنید، یا هر کاری دیگری که هنگام داشتن هیجانهای منفی انجام می‌دهید انجام دهید.
   
   • بهترین کار این است که در طی روز، زمانی را به سوگواری اختصاص بدهید.
3. با آدمهایی که حمایتی هستند دور و ور خود را شلوغ کنید. در این لحظات به کسانی نیاز دارید که شما را دوست دارند و از شما حمایت می‌کنند. بودن آنها در کنارتان باعث می‌شود که شما احساس ارزشمندی کنید.
   • از کمک خواستن از دوستان یا خانواده برای حمایت شدن خجالت نکشید.
4. روشهای سالمی برای کاهش درد هیجانی پیدا کنید. شکست عشقی هیجانات ناخوشایندی ایجاد می‌کند و ممکن است ابتدا بخواهید درد خود را نادیده بگیرید و به همین خاطر به سمت مشروبات الکلی، دارو یا غذا می‌روید. باید بدانید که این روشها در بلندمدت هیچ کمکی نخواهند کرد. بنابراین بهتر است روشهای سالمی را برای مبارزه با دردهای هیجانی خود پیدا کنید.
5. اگر درد شما خیلی زیاد است حتما به یک روانشناس مراجعه کنید. بسیاری از افراد می‌توانند به تنهایی از پس هیجانهای دردناک برآیند اما عده‌ای نیاز به کمک بیشتری دارند. اگر در مقابله کردن با درد هیجانی خود مشکل دارید یا اینکه احساس افسردگی شدید می‌کنید هر چه زودتر خود را به یک متخصص سلامت روان برسانید.

قسمت سوم: حل کردن هیجان‌ها

1. تفکر درباره‌ی رابطه. تمام دلایل قطع شدن رابطه و شکست عشقی را در نظر بگیرید. تلاش برای فکر کردن به اتفاقاتی که در صورت با هم بودن می‌توانست لذت‌بخش باشد کار مفیدی نیست. اما فکر کردن به دلایل تمام شدن رابطه به شما کمک می‌کند که چرا نیاز به شناخت بیشتر خود دارید. علاوه‌ بر این، فکر کردن به دلایل قطع رابطه به شما کمک می‌کند که از اشتباهات مشابه در روابط آینده جلوگیری کنید. می‌توانید از خودتان سؤالات زیر را بپرسید:
   • آیا من در اتمام این رابطه نقش دارم؟ اگر بله، چه کاری انجام دادم؟
   • آیا همیشه افراد مشابهی را انتخاب می‌کنم؟ اگر بله، آنها چه ویژگی‌هایی دارند و شباهتشان چیست؟ آیا آنها برای من مناسبند؟ چرا آره و چرا نه؟
   • آیا در روابط مختلف مشکلات مشابهی داشته‌ام؟ اگر بله، علت این مشکلات چیست؟ در روابط آینده چه کار متفاوتی می‌توانم انجام دهم؟
     
2. احساساتان را بنویسید. سعی کنید به صورت روزانه احساسات خود را یادداشت کنید. برای این کار مهمترین نکته این است که صادق باشید و خودتان را سانسور نکنید. یکی از بهترین نتایج نوشتن این است که گاهی اوقات به صورت ناگهانی بینش‌هایی به شما دست می‌دهد که در غیر این صورت نمی‌توانستید آنها را کشف کنید. حتی ممکن است الگوهای تفکر خود را پیدا کنید و در بلندمدت می‌توانید نقاط ضعف خود را شناسایی کنید.
   • تا زمانی که بعد از شکست عشقی احساس بهتری پیدا نکردید به نوشتن ادامه دهید.
   • سعی کنید برای عشق از دست رفته‌تان نامه‌ای بنویسید، نامه‌ای که نیازی به ارسال آن نیست. این به شما کمک می‌کند تمام احساسات خود را تخلیه کنید. این نامه برای خودتان است، بنابراین هر چه را که دوست دارید به او بگویید بنویسید
   • سعی کنید یک داستان بنویسید. به گذشته فکر کنید زمانی که رابطه‌تان شروع شد و تا پایان آن بنوسید. درست است که این کار خودش دردناک است اما به شما دیدگاه گسترده‌تری می‌بخشد. وقتی به فصل آخر رسیدید، داستان خود را با یک جمله مثبت تمام کنید و در انتهای آن بنویسید: «پایان».
     
     
3. خشم خود را مدیریت کنید. بعد از شکست عاطفی احساس خشم زمانی به شما دست می‌دهد که احساس کنید اشتباه کرده‌اید یا اینکه طرف مقابل با شما منصفانه رفتار نکرده است. چون شما دیگر به همسر سابق خود دسترسی ندارید بهترین کار برای کاهش خشم انجام تمرین‌های ریلکسیشن است.
4. روی تصمیم خود بمانید. اگر جدایی تصمیم شماست به خاطر داشته باشید که تمرکز بر خاطرات خوبتان با او، باعث می‌شود که دلایل جدا شدن را فراموش کنید. یک موضوع رایج بعد از جدایی، یادآوری لحظات رمانیتک رابطه است و اینکه لحظات بد رابطه آنقدرها هم که فکر می‌کردید مهم نبوده‌اند. این بازی را با خودتان انجام ندهید. بپذیرید که جدا شده‌اید و به سمت بهبودی حرکت کنید.
5. روی صفات منفی همسر سابق‌تان تمرکز کنید اما صادقانه. تمرکز بر تمام چیزهایی که در همسر سابق‌تان وجود داشت و موجبات رنجش و اتمام رابطه را فراهم آورده‌اند به شما کمک می‌کند که زدوتر حالتان خوب شود.
6. به این فکر کنید که چرا شما بدون همسر سابق‌تان حال بهتری خواهید داشت. بهتر است به نکات مثبت شکست عشقی فکر کنید. در صورت لزوم یک قلم و کاغذ بردارید و فهرستی از دلایلی که نشان می‌دهند جدا شدن کار خوبی بوده است تهیه کنید.
7. در نظر داشته باشید که هسمر سابق‌تان نیز در حال غلبه بر احساسات ناخوشایند خویش است. بنابراین فاصله خود را حفظ کنید. اگر تصمیم گرفته‌اید یکدیگر را نبینید روی تصمیم خود بمانید.
   • به خاطر داشته باشید که گریه کردن و تخلیه احساسات هیچ اشکالی ندارد.
   • اگر به صورت مرتب فیسبوک یا هر شبکه‌ای اجتماعی دیگری را که همسر سابق‌تان آنجاست چک می‌کنید از یک افزونه‌ای که می‌تواند آن آدرس را بلاک کند استفاده کنید.
   • اگر همسر سابق‎تان قصد اذیت کردن شما را دارد پلیس را خبر کنید.

این مطلب خلاصه و ترجمه این مطلب است.

مترجم: حمید بهرامی زاده، دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی

نوشته کنار آمدن با شکست عشقی اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.