خاستگاه مشکلات روانی بیشتر درون فردی و بازتاب سبک زندگی مخربی است که فرد در اوایل کودکی آن را ساخته است. درمان آدلری با تمرکز بر سبک زندگی فرد، به طور سنتی به شکل فردی اجرا شده است با وجود این، درایکورس، شاگرد سرشناس آدلر نخستین شخصی است که گروه درمانی را در مطب خصوصی به کار برد. چون سبکهای زندگی مخرب در روابط میان فردی آشکار می‌شود جلسه گروهی اطلاعات مفیدی درباره چگونگی مشکل آفرینی بیماران در روابط با دیگران فراهم می‌کند.

تعارض های درون فردی در نظریه روانشناسی فردنگر آدلر

اضطراب و دفاع‌ها از تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است. 

سبک زندگی هر فرد هر قدر هم که خودشکن یا خودتخریب‌گر باشد دست کم احساس امنیت ایجاد می‌کند. وقتی درمانگر در اعتبار سبک زندگی بیمار شک ایجاد یا آن را تهدید می‌کند، اضطراب برانگیخته می‌شود و بیمار آماده مقاومت در مقابل درمان می‌شود. بیمار ممکن است برای ترساندن درمانگر از ادامه درمان به اضطراب متوسل شود، مثل مواردی که وقتی درمانگر به کاوش ادامه می‌دهد بیمار تهدید به وحشت زدگی می‌کند.

بنابراین اضطراب در خدمت هدف اصلی جلوگیری از اقدام بیمار و پیشروی او به سوی آینده است. اضطراب همچنین ممکن  است صحنه دیگری از عملیات را فراهم کند و به بیماران امکان بدهد که توجه خود را از حل مسائل زندگی به تلاش برای حل اضطراب شدیدی معطوف کنند که خودشان آن را با اشتغال ذهنی مداوم ایحاد کرده‌اند. درمانگر نباید نگران برخورد مستقیم با اضطراب باشند. با وجود این، درمانگران باید از گرایش خودشان به اجتناب از تحلیل سبک زندگی مخرب بیماران به دلیل ترس از اینکه مبادا اضطراب شدید آنان به عنوان بهانه‌ای برای پناه بردن به سبک زندگی امن اما ناموفق عمل کندف آگاه باشند.

رایج‌ترین و مهم‌ترین ساز و کار دفاعی جبران است. جبران فقط وظیفه دفاع علیه اضطراب را ندارد بلکه بیشتر دفاعی در مقابل احساس‌های ناخوشایند حقارت است. جبران به خودی خود مشکل آفرین نیست. هدف دست یابی به برتری که شخص برای رسیدن به آن تلاش می‌کند تعیین کننده این موضوع است که جبران منجر به مشکل می‌شود یا نه. شخصی که احساس حقارت اندامی شدیدی دارد ممکن است با جبران کردن و تلاش برای دست یابی به برتری دچار خودبیمارانگاری شدید شود، یا ممکناست با تشویق و ترغیب به پزشک محترمی در جامعه تبدیل شود و به این ترتیب حقارت عضوی خود را جبران کند.

هدف رواندرمانی از بین بردن احساس حقارت یا قرار دادن ساز و کارهای مقابله کارآمدتر به جای جبران نیست. منظور از درمان کمک به بیماران است تا تلاش‌های جبرانی را از هدفهای خودخواهانه و خودبینانه به سوی ارزش‌های اجتماعی مفید و اصلاح خود تغییر جهت دهند.

عزت نفس یکی دیگر از تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است. 

برای نشان دادن اینکه مشکلات عزت نفس در درمان آدلری اهمیت دارد درباره احساس حقارت به اندازه کافی صحبت شده است. راه حل مشکل عزت نفس این نیست که به اشخاص ناسازگار اطمینان داده شود که واقعاً اشکالی ندارد. همچنین عزت نفس از طریق ترغیب بیماران به خویشتن‌نگری و تحلیل همه جزئیات پیچیده‌ی سالهای اولیه زندگی‌شان تقویت نمی‌شود. حل معمای عزت نفس در این است که وقتی انسانها ترغیب شوند خود را فراموش و زندگی کردن به خاطر دیگران را آغاز کنند، دیگر عزت نفس مشکل آفرین نخواهد بود. فقط با برقراری نوعی از سبک زندگی که از نظر مردم با ارزش است می‌توان احساس عزت نفس استواری ایجاد کرد. پیامد طبیعی زندگی‌ای که در آن ارزش انسان‌های همنوع پذیرفته می‌شود، شکل‌گیری خود یا خویشتنی است که شایسته‌ی بالاترین احترام است.

مسئولیت از دیگر تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است.

کسانی که می‌خواهند عاری از آسیب باشند باید توانایی تحمل بار مضاعف مسئولیت شخصی و مسئولیت اجتماعی را داشته باشند. انسان وقتی آگاه شود که خود خلاق او مسئول نهایی تبدیل واقعیت‌های عینی زندگی به رویدادهایی است که معنای شخصی دارند با مسئولیت نهایی انتخاب هدفهای فعلی مواجه می‌شود. مسئولیتی که شکوفایی در آینده‌ای عالی را امکان‌پذیر خواهد کرد. وقتی انسان‌ها مسئولیت شکل‌دهی زندگی خود را می‌پذیرند باید مسئولیت تأثیر سبک زندگی‌شان بر جامعه را به عهده بگیرند. برای مثال آیا انسان می‌تواند با کمک کردن به ایجاد شخصیتی کامل‌تر برای دست‌یابی به زندگی کامل‌تر تلاش کند، در حالیکه همزمان محیط زیست را آلوده‌تر می‌کند؟ شخصی امکان دست یابی به یکپارچگی (تمامیت) را دارد که به امیدهای بشر پاسخ بدهد.

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر آدلر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

سازگاری در مقابل تعالی:

فروید اعتقاد داشت که بین نیاز جامعه سازمان‌یافته به قواعد و مقرارت و تمایلات بنیادی فرد برای ارضای فوری و بدون توجه به نیازهای دیگران تعارض اساسی و غیرقابل حلی وجود دارد. این وضع به طور خالص نمایانگر تقابل فراخود با نهاد، اصل واقعیت در مقابل اصل لذت است. با روان حامی همراه باشید.

فروید بدون تردید معقتد بود که لازم نیست فرهنگها به اندازه‌ی دوره‌ی ویکتوریایی در مورد تمایلات جنسی کودکی سخت‌گیر باشند. بدون شک او بیش از هر فرد دیگری در انقلاب جنسی موثر بود. با وجود این فروید این عقیده را پذیرفت که فرهنگ باید تا حدودی بازدارنده باشد. او در مقام فردی متمدن بر تمدن تأکید می‌کرد و خواستار برخورد با نارضایتی‌های آن بود.

برخی از پیروان  افراطی فروید معتقدند که لازم نیست انسان‌ها سرکوب شوند. همه جلوه‌های مخرب غریزی مرگ، مثل خشونت و متلاشی کردن طبیعیت از طریق تحلیل علمی و ساختار تجاری، حاصل ناکامی مکرر غریزه‌ی زندگی است. اگر سبک‌های زندگی ساده و خودانگیخته‌ای در پیش بگیریم که در آن بتوانیم به بازی آرادانه در بستر و در سایه زمینه‌ها بپردازیم لازم نیست ناکام و زیاد پرخاشگر شویم. کسانی که دیگاه فرویدی افراطی دارند معمولاً میل جنسی را غریزی اما پرخاشگری را ناشی از ناکامی‌ای می‎دانند که بر اثر سرکوب تمایل ما به فعالیت جنسی خودانگیخته ایجاد می‌شود. پیروان افراطی فروید معمولاً معتقدند که باید انسان‌ها را ترغیب کرد تا فرهنگ‌های خاص خود را تعالی بخشند و از طریق پیروی کردن شیوه‌های منحصر به فرد خودشان برای رویارویی با انزوای اجتماعی احتمالی را به خاطر برسند. اما خود فروید با وجود اینکه از جنبه‌های  زیادی افراطی بود بر این باور بود که حتی آگاه‌ترین افراد باید با فرهنگی که در آن زندگی می‌کنند مصالحه‌ی زیادی انجام دهند و خیال‌پردازی‌های مربوط به تعالی را به فرشتگان واگذار کنند.

کنترل تکانه

کنترل تکانه یکی دیگر از تعارض‌ های فردی اجتماعی است. فروید معتقد بود که تکانه‌های جنسی و پرخاشگرانه‌ی انسان باید مهار شود. ما حیواناتی هستیم که با لایه‌ی نازکی از تمدن پوشانده شده‌ایم. از دیدگاه رواندرمانگران ترغیب به کنار زدن این پوشش در نهایت کمک کردن به تجاوز جنسی و آشوب در خیابان‌هاست. برخی معتقدند که خود فروید به کنار زدن این پوشش نازک کمک کرد. آنان رفتار جنسی و پرخاشگری در جوامع پس از فروید را خارج از کنترل می‌دانند. وابستگی به مواد مخدر، الکل، و غذا شایع شده و به نظر می‌رسد خشونت خیابان‌ها را زیر سلطه‌ی خود در آورده است. با وجود این فروید از نخستین کسانی بود که متوجه شد برای درمانگران رها کردن کنترل‌های افراد روان‌رنجور بسیار آسان‌تر از برقرار کردن کنترل در شخصیت‌های آکنده از تکانه است. او کنار زدن پوشش نازک کنترل‌ها را تبلیغ نکرد بلکه معتقد بود که بهترین امید برای افراد و جامعه قرار دادن مجموعه‌ی سنجیده‌تری از کنترل‌ها به جای پوشش‌ کودکانه‌ی انعطاف‌ناپذیر اما ضعیف است.

گذر از تعارض به خرسندی

معنی زندگی. اگر چه فروید معقتد بود که نمی‌توانیم به فراسوی تعارض گذر کنیم اما گفته است که می‌توانیم در جریان تعارض به معنی زندگی دست یابیم. زندگی در عشق و کار معنی می‌یابد. کار کردن از بهترین مجاری جامعه برای والایش غرایز است خود فروید توانست کنجکاوی جنسی‌اش را با تحلیل تمایلات جنسی بیماران والایش کند. والایش از دفاع‌های کمال‌یافته‌ی خود است که هدایت انرژی نهاد را به فعالیت‌های جانشین پذیرفته‌تر امکان‌پذیر است. مکیدن می‌تواند به سیگار کشیدن تبدیل شود، و بیان مقعدی به هنر انتزاعی و به همین منوال.

پذیرش کلی معنی کار کردن برای فروید عمدتاً حاصل غرق شدن خود او در کارش بود، بارآوری فراوان او فقط می‌توانست ناشی از اشیاق وی به کار باشد. عشق منبع شفاف‌تر معنی است: شرایطی که به دو نفر امکان نزدیک شدن به یکدیگر را می‌دهد، متمدن‌ترین جلوه میل جنسی و بنابراین قابل اعتمادترین و ارضاکننده ترین آن. فقط کسی می‌تواند به شکل وسواسی درباره‌ی معنی زندگی فکر کند که در عشق‌ورزی و کار کردن بسیار نابالغ است.

فرد آرمانی

از نظر فروید فرد آرمانی و هدف غایی روانکاوی شخصی است که تثبیت‌ها و تعارض‌های پیش‌تناسلی‌اش را به اندازه‌ی کافی تحلیل کرده  تا به سطح کارکرد تناسلی برسد و آن را حفظ کند. شخصیت تناسلی فرد آرمانی است و شخصیت تناسلی لذت جنسی را بدون وابستگی مصرانه‌ی منش دهانی دوست دارد، در کارش توانمند است، بدون اینکه وسواس منش مقعدی داشته باشد، و از خود راضی است بدون اینکه تکبر منش آلتی را داشته باشد. این فرد آرمانی نوع‌دوست و بلندنظر است، بدون اینکه پرهیزکاری منش مقعدی را داشته باشد و کاملاً اجتماعی و سازگار است بدون اینکه از تمدن بی‌اندازه آسیب ببیند.

منبع: نظریه های رواندرمانی و مشاوره پروچاسکا و نورکراس

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تعارض‌ های فردی اجتماعی در نظریه روانکاوی زیگموند فروید اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

تعارض‌ های میان‌ فردی

صمیمیت و میل جنسی. از نظر شخصیت نابالغ، صمیمیت افشای رازها و سهیم شدن در افکار یکدیگر بین اشخاص اصولاً ناممکن است. مشکل صمیمیت اصولاً مشکل انتقال است. شخصیت پیش تناسلی نمی‌تواند با اشخاص دیگر آنگونه که واقعاً هستند رابطه برقرار کند، بلکه آنها را بر اساس تصورات دوره‌ی کودکی از اینکه چه نوع آدمی به نظر می‌رسند تحریف می‌کند. به بیان پیاژه تجربیات میان‌فردی اولیه شخصی با والدینیش به طرحواره‌های درونی شده‌ای منجر می‌شود که مفاهیم ابتدایی در این‌باره است که مردم چگونه به نظر می‌رسند و هر تجربه جدید فرد از طریق توجه انتخابی به اعمال آن شخص جذب این طرحواره می‌شود.

به نقل از روان حامی، در حالکیه پیاژه معتقد است طرحواره‌هایی که کودکان از اشخاص دارند برای انطباق با تجربیات جدید دگرگون می‌شود مفهوم فرویدی تثبیت حاکی از این است که شخصیت‌های پیش‌تناسلی به گسترس طرحواره‌هایی که از مردم دارند ادامه نمی‌دهند. به بیان دقیق‌تر افراد نابالغ تجربیاتشان را از مردم به گونه‌ای تحریف می‌کنند که با تصورات درونی‌شده‌ی آنها هماهنگ شود. برای مثال اگر چنین برداشت کرده باشند که افراد غیرقابل اعتماد طردکننده‌اند به جزئی‌ترین دلیل برای بی‌اعتمادی و کوچک‌ترین نشانه حاکی از طرد در فرد جدید بالقوه صمیمی توجه می‌کنند و آن را دلیلی در تأیید آن عقیده خود می‌بینند که او نیز همانند همه اشخاص طردکننده‌ای است که از ابتدای تولد شناخته‌اند.

روانکاوی کامل تنها راهی است که این اشخاص می‌توانند به کمک آن به اندازه‌ای بالغ شوند که دیگران را با همان تازگی و بی‌مانندی که هر کسی سزاوار آن است درک کنند. فقط با آگاه شدن کامل از این موضوع که چگونه روابط‌مان را در گذشته تحریف کرده‌ایم می‌توانیم از تحریف مخرب در زمان حال اجتناب کنیم.

برای افراد نابالغ روابط جنسی نیز عمدتاً روابط انتقالی است. دو فرد نابالغ فقط می‌توانند درگیر روابط شیئی شوند، روابطی که در آن فرد دیگر عاملی تلقی می‌شود که شاید سرانجام غرایز پیش تناسلی ارضانشده را برآورده سازد. بنابراین شخصیت دهانی ممکن است با همسرش به چنان شیوه وابسته و پرتوقعی رابطه‌ی جنسی برقرار کند که همسرش احساس خفگی کند. شخصیت مقعدی ممکن است رابطه‌ی جنسی را به شیوه‌ای بسیار یکنواخت برقرار کند، مثلاً هر شب جمعه بعد از اخبار ساعت ۱۱، نه اینکه هر وقت میل جنسی به طور خود به خود برانگیخته می‌شود. شخصیت آلتی ممکن است به صورت فردی مردم‌آزار و اغواکننده رابطه برقرار کند به این شکل که هنگام همخوابگی وعده‌های زیادی بدهد اما کمتر به آنها عمل کند. توانایی برقراری رابطه با دیگری به عنوان شریک جنسی بالغ و دگرجنس‌گرا فقط پس از بینش‌یابی ارضاکننده از تثبیت‌های پیش تناسلی خود امکان‌پذیر می‌شود. در غیر این صورت افراد به دو شیء تنزل می‌کندکه شب‌هنگام به هم برمی‌خورند.

ارتباط

بیشتر ارتباطات بین‌فردی دو شخص نابالع تک‌گویی‌های به هم پیوسته است تا گفتگوی واقعی. شخصیت‌های نابالع در دنیای خودمحور خویش زندانی‌اند، دنیایی که در آن دیگران فقط ابزارهایی هستند برای ارضای آنها. آنها به آنچه دیگران می‌گویند پاسخ نمی‌دهند بلکه به امیال خودشان پاسخ می‌دهند که می‌خواهند دیگران آنها را برآورده سازند. آنان با یکدیگر گفتگو نمی‌کنند بلکه با تصورات درونی از آنچه انتظار می‌رود فرد دیگر باشد صحبت می‌کنند. پیام‌هایی که ارسال می‌کنند محتوای آشکاری دارد که آن هم متوجه مخفی کردن جیزی است که شخص واقعاً نمی‌خواهد بگوید.

اگر روانکاو برای تفسیر منظور واقعی شخص باید سال‌ها با گوش سوم حرف‌های او را بشنود چگونه می‌توان از همسری که دو گوش او بسته است انتظار داشت که بشنود؟ از دیدگاه فرویدی کلاسیک کوشش‌هایی که در درمان زنانشویی بین دو شخصیت نابالغ انجام می‌شود فقط به گفتگویی بی‌معنی می‌انجامد که بهتر است به نمایشنامه‌نویسان مدرن واگذار شود.

خصومت

پیروان فروید خشونت در دوران شهرنشینی را بازتاب خصومت داتی در انسان‌ها می‌دانند. کارهای فروید حاکی از این بود که انسان نیز دارای غرایز پرخاشگری برای حمله و نابود کردن است اما انسان‌ها همچنین می‌خواهند در جوامع متمدن زندگی کنند و پایداری نهادهای اجتماعی از جمله خویشاوندهای‌ها، خانواده‌ها و اجتماعات همواره در معرض تهدید فوران‌های خصمانه‌ی شخصیت‌هایی قرار دارد که دفاع‌های ضعیفی دارند.

در شخصیت‌های پارانویید که خشم خود را با دشواری مهار می‌کنند، باید دفاع‌ها با درمان حمایتی یا دارو تقویت شود نه اینکه روانکاو آنها را نمایان کند. در مورد اشخاص روان‌رنجوری که بیش از اندازه مهار شده‌اند بهترین انتظاری که می‌توان داشت هدایت خصومت در مجراهای پذیرفته شده‌ی اجتماعی مثل رقابت، ابراز وجود یا شکار است. در غیر این صورت همه ما شکارچی و شکار خواهیم بود.

کنترل

کشمکش بر سر کنترل میان‌فردی اغلب مبارزه بر سر این است که دفاع‌های چه کسی بر رابطه‌ی میان‌فردی مسلط خواهد شد. هر چه دفاع‌های افراد انعطاف‌ناپذیرتر باشد بیشتر احتمال دارد که بر پیروی دیگران از جهان‌بینی و شیوه‌های عمل خودشان اصرار کنند. برای مثل شخصی که به طور مکرر خصومت خود را به دنیای بیرون فرافکنی می‌کند احتمالاً فشار زیادی بر دیگران وارد خواهد کرد تا دنیا را مکانی خصومت آمیز در نظر بگیرند.

بر عکس اگر شخص با دید خوش‌بینانه و بازدارنده دفاع کند، تعامل‌های او فقط بر جنبه‌های خوشایند دنیا متمرکز خواهد شد. اگر دو نفر با دفاع‌های ناسازگار برای تعامل با یکدیگر سعی کنند تعارض ایجاد می‎شود. موضوع بی‎اهمیتی مثل تصمیم‌گیری درباره تماشای فیلم سینمایی ممکن است به کشکمش شدیدی برای کنترل تبدیل شود که در آن همسر خوش‌بین مایل است فیلم شاد و خنده‌داری تماشا کند اما شوهرش که خصومت خود را فرافکنی می‌کند می‌خواهد فیلم جنگی ببیند.

افرادی که دیگران را چیزی جز وسیله‌ای برای ارضای امیال کودکانه خود نمی‌بینند انتظار کنترل روابط را دارند. هر سنخ شخصیت پیش تناسلی شیوه‌ی منحصر به فردی برای کنترل کردن دارد:

شخصیت دهانی با چسبیدن به دیگران، شخصیت‌های مقعدی با لجاجت شدید، و شخصیت‌های آلتی با اغواگری کنترل می‌کنند.

افرادی که زیاد کنترل‌کننده هستند به نظر می‌رسد شخصیت‌هایی مقعدی باشند که در خانواده‌های با کنترل افراطی تربیت شده‌اند. این افراد احساس می‌کنند که مجبور شده‌اند در توالت تسلیم شوند بنابراین کنترل بدنشان را از دست داده‌اند. اینک آنان به گونه‌ای رفتار می‌کنند که گویی مصمم‌اند هیچگاه دوباره تسلیم نشوند.

روانکاو باید در جریان درمان کاملاً مراقب چگونگی تلاش بیمار برای کنترل کردن باشد. روانکاو متوجه خواهد شد که چه موقعی رفتار کنترل کردن در خدمت اهداف دفاعی مقاومت یا اهداف ارضاکننده‌ی انتقال است. روانکاو باید به رویارویی و روشن‌گری تلاش‌های بیمار برای کنترل بپردازد و سپس معنی و علت ترفندهای کنترل کردن را تفسیر کند. سکوت روانکاو کارآمدترین شیوه‌ی مقابله با کنترل است: مهم نیست که بیمار بر چه پاسخی اصرار می‌کند روانکاو می‌تواند با سکوت پاسخ دهد. این وضع شبیه دعوا کردن با همسری است که آرامش خود را حفظ می‌کند چنین موقعیتی ممکن است بسیار ناکام‌کننده باشد زیرا شخص آرام کنترل را در اختیار دارد.

منبع: نظریه‌های رواندرمانی و مشاوره پروچاسکا و نورکراس

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته محتوای درمانی در نظریه روانکاوی زیگموند فروید: تعارض‌ های میان‌ فردی اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

تعارض‌ های درون فردی

بدیهی است که روانکاوی در جریان درمان بر تعارض‌ های درون‌ فردی متمرکز می‌شود و در این میان تعارض‌های بین تکانه‌ها، اضطراب و دفاع‌ها اهمیت اصلی را دارد. مشکلات ممکن است در سطح میان‌فردی نمایان شود اما خاستگاه و حل چنین مشکلاتی فقط از طریق تحلیل تعارض‌ های درون فردی به دست می‌آید. با روان حامی همراه باشید.

اضطراب ها و دفاع‌ها

پیش از این درباره‌ی اضطراب ناشی از تهدیدهای جدایی و اختگی بحث کردیم. پیران فروید اضطراب آغازین را که ناشی از ضربه‌ی تولد فرضی بر اثر فشار تحریک است بدیهی می‌دانند. اضطراب آغازین مبنای بدنی وحشت و منشأ تهدید ناشی از فشار تحریکات غریزی در بزرگسالی است. اضطراب اخلاقی یا احساس گناه تهدیدی است که از زیرپا گذاشتن قواعد درونی‌شده ناشی می‌شود.

اضطراب در رواندرمانی عامل برانگیزنده‌ای  است که به دلیل ویژگی‌های آزاردهنده‌اش احتمالاً شخص را وا می‌دارد تا در پی کاستن از آن باشد. با وجود این روانکاو در جریان درمان باید مراقبت باشد که تکانه‌ها را بسیار سریع آشکار نکند زیرا ممکن است بیمار وحشت‌زده شود و درمان را رها کند یا گرفتار تجربه‌ی روانپریشی شود. اضطراب از دلایل اصلی کندی پیشرفت درمان است زیرا وقتی بیمار به تداعی‌های خطرناک نزدیک می‌شود تا اندازه‌ای اضطراب به او علامت می‌دهد که مقاومت کند و تا اندازه‌ای هم درمانگران احساس می‌کنند ایگوهای نابالغ نمی‌توانند سطوح بالای اضطراب را تحمل کنند.

دفاع یا مقاومت ـ که هنگامی که در جریان درمان رخ می‌دهد دفاع نامیده می‌شود ـ نیمی از محتوای روانکاوی است. تقریباً هر رفتاری در جریان درمان ممکن است در خدمت کارکردهای دفاعی قرار گیرد. بنابراین روانکاو همیشه موضوع‌هایی برای کار کردن و پردازش دارد. مسئله فقط این است که بیمار کدام دفاع را به احتمال زیاد به عنوان مقاومت می‌پذیرد، برای مثل جلسه‌های روانکاوی را فراموش می‌کند یا نمی‌تواند رویاها را به خاطر آورد. هدف روانکاوی در هم شکستن دفاع‌ها نیست بلکه قرار دادن دفاع‌های رشدیافته‌تر و واقع‌بینانه‌تر و ارضاکننده‌تر به جای دفاعی رشدنیافته و تحریف‌کننده است.

عزت نفس

عزت نفس محتوای اصلی روانکاوی نیست. بعضی‌ها عزت نفس غیرواقع‌بینانه ضعیفی دارند. دو نمونه آن عبارت است از شخصیت دهانی محرومی که همواره خود را کم ارزش می‌شمارد، یا شخصیت آلتی طرد شده که خود را زشت و ناخوشایند می‌داند. بیماران دیگر ممکن است عزت نفس غیرواقع‌بینانه بالایی داشته باشند مثل شخصیت‌های دهانی افراطی که از خودراضی‌اند یا شخصیت‌های آلتی افراطی که خودبین و بی‌پروا هستند. شخصیت‌های پیش‌تناسلی تا زمانی که تحت سلطه تمایلات کودکانه، مواظبت خودخواهانه، کنترل خصمانه، یا اغواگری خودشیفته هستند اصولاً نمی‌توانند احساس خوبی به خودشان داشته باشند.

با وجود این فقدان عزت نفس واقعی نتیجه‌ی مشکلات شخصیت است نه علت چنین مشکلاتی، و روانکاوان به طور مستقیم به مشکلات عزت نفس نمی‌پردازند. پذیرش ویژگی‌های کودکانه ممکن است موجب آرامش موقتی شود اما چیزی که شخصیت پیش تناسلی واقعاً نیاز دارد نوعی پیوند شخصیت است. بهترین کار کمک به بیماران برای بازسازی آگاهانه شخصیت‌شان به سطح کارکرد تناسلی است و فقط پس از آن است که افراد می‌توانند احساس عزت نفس پایداری را تجربه کنند.

مسئولیت

در نظام جبرگرایانه‌ای مثل روانکاوی چگونه می‌توان درباره مسئولیت فردی بحث کرد؟ از لحاظ نظری در روانکاوی آزادی و حق انتخاب وجود ندارد بنابراین مسئولیت هم مطرح نیست. اگر همه رفتارهای بیمارگون را تعارض‌های ناهشیار و تثبیت‌های پیش‌تناسلی تعیین می‌کند چگونه می‌توان شخص را مسئول همه اعمالش تلقی کرد؟

فروید جبرگرا بود اما نظریه‌ی او روانشناسی آزادی است. جبرگرایی روانی معتقد است همانطور که در دنیای فیزیکی هیچ رویدادی بدون علت نیست، هیچ رویداد روانی یا حالت روانی بدون علتی هم وجود ندارد. در دنیای روانی هیچ چیز اتفاقی نیست، با وجود این روانکاوی طراحی شده است تا در نهایت ما را از تعارض‌های واپس‌رانده و دفاع‌های روانی خودمان آگاه کند و از این طریق از ستم ناهشیاری رهایی بخشد.

منبع: نظریه‌های رواندرمانی و مشاوره پروچاسکا و نورکراس

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته محتوای درمانی در نظریه روانکاوی زیگموند فروید: تعارض‌ های درون فردی اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.