خاستگاه مشکلات روانی بیشتر درون فردی و بازتاب سبک زندگی مخربی است که فرد در اوایل کودکی آن را ساخته است. درمان آدلری با تمرکز بر سبک زندگی فرد، به طور سنتی به شکل فردی اجرا شده است با وجود این، درایکورس، شاگرد سرشناس آدلر نخستین شخصی است که گروه درمانی را در مطب خصوصی به کار برد. چون سبکهای زندگی مخرب در روابط میان فردی آشکار می‌شود جلسه گروهی اطلاعات مفیدی درباره چگونگی مشکل آفرینی بیماران در روابط با دیگران فراهم می‌کند.

تعارض های درون فردی در نظریه روانشناسی فردنگر آدلر

اضطراب و دفاع‌ها از تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است. 

سبک زندگی هر فرد هر قدر هم که خودشکن یا خودتخریب‌گر باشد دست کم احساس امنیت ایجاد می‌کند. وقتی درمانگر در اعتبار سبک زندگی بیمار شک ایجاد یا آن را تهدید می‌کند، اضطراب برانگیخته می‌شود و بیمار آماده مقاومت در مقابل درمان می‌شود. بیمار ممکن است برای ترساندن درمانگر از ادامه درمان به اضطراب متوسل شود، مثل مواردی که وقتی درمانگر به کاوش ادامه می‌دهد بیمار تهدید به وحشت زدگی می‌کند.

بنابراین اضطراب در خدمت هدف اصلی جلوگیری از اقدام بیمار و پیشروی او به سوی آینده است. اضطراب همچنین ممکن  است صحنه دیگری از عملیات را فراهم کند و به بیماران امکان بدهد که توجه خود را از حل مسائل زندگی به تلاش برای حل اضطراب شدیدی معطوف کنند که خودشان آن را با اشتغال ذهنی مداوم ایحاد کرده‌اند. درمانگر نباید نگران برخورد مستقیم با اضطراب باشند. با وجود این، درمانگران باید از گرایش خودشان به اجتناب از تحلیل سبک زندگی مخرب بیماران به دلیل ترس از اینکه مبادا اضطراب شدید آنان به عنوان بهانه‌ای برای پناه بردن به سبک زندگی امن اما ناموفق عمل کندف آگاه باشند.

رایج‌ترین و مهم‌ترین ساز و کار دفاعی جبران است. جبران فقط وظیفه دفاع علیه اضطراب را ندارد بلکه بیشتر دفاعی در مقابل احساس‌های ناخوشایند حقارت است. جبران به خودی خود مشکل آفرین نیست. هدف دست یابی به برتری که شخص برای رسیدن به آن تلاش می‌کند تعیین کننده این موضوع است که جبران منجر به مشکل می‌شود یا نه. شخصی که احساس حقارت اندامی شدیدی دارد ممکن است با جبران کردن و تلاش برای دست یابی به برتری دچار خودبیمارانگاری شدید شود، یا ممکناست با تشویق و ترغیب به پزشک محترمی در جامعه تبدیل شود و به این ترتیب حقارت عضوی خود را جبران کند.

هدف رواندرمانی از بین بردن احساس حقارت یا قرار دادن ساز و کارهای مقابله کارآمدتر به جای جبران نیست. منظور از درمان کمک به بیماران است تا تلاش‌های جبرانی را از هدفهای خودخواهانه و خودبینانه به سوی ارزش‌های اجتماعی مفید و اصلاح خود تغییر جهت دهند.

عزت نفس یکی دیگر از تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است. 

برای نشان دادن اینکه مشکلات عزت نفس در درمان آدلری اهمیت دارد درباره احساس حقارت به اندازه کافی صحبت شده است. راه حل مشکل عزت نفس این نیست که به اشخاص ناسازگار اطمینان داده شود که واقعاً اشکالی ندارد. همچنین عزت نفس از طریق ترغیب بیماران به خویشتن‌نگری و تحلیل همه جزئیات پیچیده‌ی سالهای اولیه زندگی‌شان تقویت نمی‌شود. حل معمای عزت نفس در این است که وقتی انسانها ترغیب شوند خود را فراموش و زندگی کردن به خاطر دیگران را آغاز کنند، دیگر عزت نفس مشکل آفرین نخواهد بود. فقط با برقراری نوعی از سبک زندگی که از نظر مردم با ارزش است می‌توان احساس عزت نفس استواری ایجاد کرد. پیامد طبیعی زندگی‌ای که در آن ارزش انسان‌های همنوع پذیرفته می‌شود، شکل‌گیری خود یا خویشتنی است که شایسته‌ی بالاترین احترام است.

مسئولیت از دیگر تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر است.

کسانی که می‌خواهند عاری از آسیب باشند باید توانایی تحمل بار مضاعف مسئولیت شخصی و مسئولیت اجتماعی را داشته باشند. انسان وقتی آگاه شود که خود خلاق او مسئول نهایی تبدیل واقعیت‌های عینی زندگی به رویدادهایی است که معنای شخصی دارند با مسئولیت نهایی انتخاب هدفهای فعلی مواجه می‌شود. مسئولیتی که شکوفایی در آینده‌ای عالی را امکان‌پذیر خواهد کرد. وقتی انسان‌ها مسئولیت شکل‌دهی زندگی خود را می‌پذیرند باید مسئولیت تأثیر سبک زندگی‌شان بر جامعه را به عهده بگیرند. برای مثال آیا انسان می‌تواند با کمک کردن به ایجاد شخصیتی کامل‌تر برای دست‌یابی به زندگی کامل‌تر تلاش کند، در حالیکه همزمان محیط زیست را آلوده‌تر می‌کند؟ شخصی امکان دست یابی به یکپارچگی (تمامیت) را دارد که به امیدهای بشر پاسخ بدهد.

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته تعارض های درون فردی در روانشناسی فردنگر آدلر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

انتخاب در روانشناسی فردنگر به عنوان فرآیند تغییر

وظیفه بیمار

همانطور که بیماران در کودکی سبک‌های زندگی خاصی را انتخاب می‌کنند در سنین بالاتر هم توانایی آن را دارند که تصمیم بگیرند سبک‌های زندگی خود را از اساس دگرگون کنند. وقتی بیماران از غایت‌نگری‌های خیالی که سعی در تحقق آنها دارند بیشتر آگاه شدند و وقتی هدف‌های خودخواهانه را در مقایسه با هدف‌های اجتماعی ارزیابی کردند، آزادانه‌تر می‌توانند تصمیم بگیرند که با سبکهای قدیم خود زندگی کنند یا زندگی جدیدی بسازند.

برخی از هدف‌ها، مثل دیگران را زیر کنترل گرفتن یا کانون توجه بودن، برای خیلی‌ها بسیار ارزشمند است و تضمینی وجود ندارد که بیماران به دلیل علاقه‌ی اجتماعی تصمیم بگیرند چنین هدف‌هایی را رها کنند. غیر از ارزش‌ توافقی برخی از هدف‌ها ممکن است بیماران تصمیم بگیرند در پناه امنیت سبک زندگی ناخشنودکننده بمانند زیرا چنین سبکی دست کم شناخته شده است. فکر کردن درباره‌ی انتخاب سبک زندگی کاملاً جدید ممکن است باعث شود بیماران احساس تهدید به از دست دادن امنیت کنند و ممکن است آنان به همین دلیل تصمیم بگیرند سبک‌های قدیم زندگی خود را از سر بگیرند.

وظیفه درمانگر

درمانگران به جای اینکه بیماران را وادار کنند با تصمیم‌ ناگهانی و شگفت‌آور خود را در تاریکی سبک زندگی ناشناخته رها سازند، می‌توانند از فنونی استفاده کنند که بیماران را به آزمودن گزینه‌های جدید برای زندگی تشویق کنند. یکی از این فنون انگار که است. برای مثال زن بیوه ۳۵ ساله‌ای پس از آزمودن ۶ سال امنیت ناشی از اتکاء به خودش، حالا تصمیم گرفته بود تا با  مردی ازدواج کند. او در گروه والدین بی همسر این مرد را دیده بود و احساس می کرد به او علاقه دارد، اما آن مرد با او صحبتی نکرده بود.

چون این زن در پیگیری هدف خود برای صمیمیت بیشتر پیشرفتی نداشت، من به او پیشنهاد کردم که از آن گزینه به نظرش واقعاً جالب است، اما تأکید که از آن نوع اشخاصی نیست که بتواند چنین کاری را انجام دهد. من با استفاده از یک فن آدلری پیشنهاد کردم که فقط طوری رفتار کند انگار که زنی با اعتماد به نفس است، به جای اینکه نگران باشد که آیا به چنین شخصی تبدیل می‌شود موفق شد با مرد مورد نظر صمیمی‌تر شود. همزمان او متوجه شد که اگر طوری عمل کند که انگار اعتماد به نفس زیادی دارد، پس می‌تواند این تصور را خیلی زود به واقعیت تبدیل کند.

برای بیمارانی که معتقدند فقط موقعی تغییر می‌کنند که بتوانند هیجان‌های شدید خود را مهار کنند فن شستی به کار برده می‌شود تا متوجه شوند که به راستی می‌توانند تصمیم بگیرند هیجان‌های خود را مهار کنند.

به بیماران آموزش خیال‌پردازی داده می‌شود آنها باید چشمان خود را ببندند و رویدادهای بسیار شاد را در زندگی گذشته مجسم کنند. آنان باید از احساس‌های همراه این صحنه‌ها آگاه شوند. سپس از بیماران خواسته می‌شود رویدادی تحقیرآمیز، ناامیدکننده یا آزارنده را مجسم و به احساس‌های همراه با آن توجه کنند. سپس صحنه‌های خوشایند را دوباره مجسم می‌کنند. به بیماران آموزش داده می‌شود که با فشار دادن شستی روی افکار خاص تصمیم بگیرند به چه چیزی فکر کنند و به این ترتیب هر نوع احساسی را که می‌خواهند به وجود آورند. بیماران پس از تمرین مهار کردن شناختی هیجان‌ها تحت تأثیر افزایش توانایی خودشان در تعیین هیجان‌ها قرار می‌گیرند. آنان با افزایش توانایی خود در تصمیم‌گیری برای عصبانی بودن یا نبودن، یا افسرده بودن یا نبودن، در جریان آزادسازی سبک‌های زندگی خود از هیجان‌هایی قرار می‌گیرند که زمانی اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید.

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته انتخاب در روانشناسی فردنگر به عنوان فرآیند تغییر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در مقاله قبلی درباره ایجاد تغییر در نظریه روانشناسی فردنگر آدلر توضیح دادیم و اولین فرآیند تغییر در نظریه آدلر را که افزایش آگاهی است به تفصل مورد بررسی قرار دادیم. در این مقاله قصد داریم دومین فرآیند درمانی را که باعث ایجاد تغییر می‌شود توضیح دهیم. این فرآیند کنترل وابستگی در روانشناسی فردنگر نامیده می‌شود. با روان حامی همراه باشید.

کنترل وابستگی در روانشناسی فردنگر آدلر به عنوان فرآیند تغییر

وظیفه‌ی بیمار

بیمار برای کنترل وابستگی در روانشناسی فردنگر باید وظایف زیر را انجام بدهد. درمان آدلری به عنوان رویکرد شناختی به تغییر، از راه ترغیب بیماران به ارزیابی دوباره‌ی هدف‌های آینده خود، درصدد تضعیف آثار وابستگی‌های کنونی است. بیماران با ارزیابی دوباره‌ی هدف‌های مربوط به قدرت، انتقام و توجه، آثار تقویت‌کننده پیامدهایی مثل کانون توجه بودن یا کنترل کردن دیگران را کاهش می‌دهند.

آنان در جریان ارزیابی دوباره‌ی هدف‌های خودخواهانه ممکن است رفتارهایی را امتحان کنند که معطوف به علاقه‌ی اجتماعی و هدف آنها تجربه‌ی پیامدهایی است که از تلاش برای علاقه اجتماعی ناشی می‌شود. بیماران پس از تجربه کردن احساسات خوب ناشی از کمک کردن به دیگران، در موقعیت بهتری برای مقایسه و ارزیابی دوباره و واقع‌بینانه‌ی پیامدهای زندگی خودخواهانه خود قرار می‌گیرند.

وظیفه درمانگر

درمانگر به منظور کنترل وابستگی در روانشناسی فردنگر اقدامات زیر را انجام می‌دهد. یکی از فنونی که درمانگران برای کمک به بیماران به قصد ارزیابی دوباره پیامدهای اهداف خودخواهانه به کار می‌برند ایجاد تصاویر ذهنی است که ماهیت هدف‌های بیماران را بیان می‌کند. از بیمارانی که همواره تلاش می‌کنند در کانون توجه باشند ممکن است خواسته شود خودشان را به شکل دلقکی مجسم کنند که می‌خواهد با واداشتن مردم به پرت کردن اشیا به سوی او یا با توهین کردن و طعنه زدن به او در کانون توجه قرار بگیرد.

وقتی بیماران به دلقک بازی می‌پردازند می‌توانند تصور کنند که مثل دلقکی روی چهارپایه‌ای در بالای حوضچه‌ای نشسته‌اند و مردم را تحریک می‌کنند تا آنها را از آن بالا به زمین بزنند. این نوع تصورات بیماران را ترغیب می‌کند به جای سرزنش کردن خود به سبک زندگی‌ای که دارند بخندند. وقتی بیماران بتوانند به اجرای نقش دلقکی که دیگران را تحریک می‌کند یا قیصر فاتح بخندند می‌تواند میل به توجه‌طلبی یا کنترل کردن دیگران را کم ارزش تلقی کنند.

درمانگران پیرو آدلر همچنین برای کمک به بیماران به قصد تجربه کردن ابراز علاقه‌ی اجتماعی برای آنها تکالیفی تعیین می‌کنند. برای مثال ممکن است درمانگر این تکلیف را به بیمار بدهد که هر روز کاری انجام دهد که فرد دیگری را خوشحال کند. بیماران در جریان انجام دادن این تکالیف پیامدهای ارزشمندی را تجربه می‌کنند که از انجام دادن کاری برای دیگران به دست می‌آید.

درحالیکه بیمار به اهمیت تغییر پی می‌برد درمانگر ممکن است باز هم روشهایی را مطرح کند که به او کمک می‌کند تا از برگشت به عادت‌های قدیمی پاسخ داده به هدفهای خودخواهانه اجتناب کند. مچ‌گیری از خود فنی است که بیماران را ترغیب می‌کند تا تصور کنند در حالیکه دستشان در ظرف شیرینی است، مچ خود را بگیرند. بیماران می‌توانند با تمرین از جمله تمرین ذهنی پیش‌بین فرو بردن دست در ظرف شیرینی یاد بگیرند موقعیت را پیش‌بینی کنند و به جای پاسخ دادن غیرارادی به هدف‌های مخرب توجه خود را به پیامدهای سازنده‌تر جلب کنند.

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته کنترل وابستگی در روانشناسی فردنگر آدلر به عنوان فرآیند تغییر اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.