در کتابخانه در حال مطالعه بودم. که خبر ملاقات آقای تتلو با آقای رئیسی را دادند. باورم نمی‌شد، امکان نداشت. حتا وقتی که فیلم ملاقات را نشانم دادند باز هم باورش برایم دشوار بود. در روان‌شناسی به این پدیده، ناهماهنگی شناختی می‌گویند. با روان حامی همراه باشید. 

ناهماهنگی شناختی

ناهماهنگی شناختی حالت تنش روان‌شناختی ناراحت کننده‌ای است که زمانی روی می‌دهد که افراد از ناهماهنگی میان رفتار و نگرش‌هایشان آگاهی می‌یابند. ناهماهنگی هنگامی به اوج می‌رسد که یک رفتار یا تصمیم مخالف با یک نگرش یا ارزش انتخاب می‌شود و پیامدهای منفی قابل پیش‌بینی را به دنبال دارد.

بر اساس نظریه ناهماهنگی شناختی، افراد برای کاهش تنش منفی به تغییر رفتار خود یا همخوان ساختن نگرش با رفتار اقدام می‌کنند.از آن جا که تمایل به کاهش ناهماهنگی میان نگرش / رفتار می‌تواند محرک قوی رفتار باشد، مداخلات باید تلاش کنند حتی‌الامکان «زنگ ناهماهنگی» را در موقعیت‌های آموزشی و ایجاد تعهد رفتار به صدا درآورند.

فرصت‌های زیادی برای انجام این کار وجود دارد. از آن‌جا که روان‌شناسان تمایل به مداخله در رفتار‌هایی با پیامد‌های پیچیده دارند (سوءمصرفت مواد، رفتارهای آسیب‌رسان به محیط، رابطه جنسی ناایمن)، برانگیختن ناهماهنگی می‌تواند به سادگی معطوف کردن توجه افراد به پیامدهای بالقوه منفی رفتار نامطلوب‌شان باشد. 

ناهماهنگی شناختی و تغییر رفتار مصرف الکل

ممکن است از افرادی که با مصرف بیش از اندازه الکل مشکل دارند خواسته شود تا عوامل «خوب» و «بد» مصرف الکل را فهرست کنند. اگر فردی با الکل مشکل داشته باشد، فهرست عوامل خوب (مزه، لذت اجتماعی و آرامش) احتمالا قابل مقایسه با فهرست عوامل بد (هزینه، سرگردانی، از دست دادن شغل، مشکلات قانونی، درگیری زناشویی، مشکلات پزشکی و …) نخواهد بود.

در مواردی نظیر این، زنگ ناهماهنگی احتمالا زمانی بلند به صدا در می‌آید که فرد با فهرست پیامدهای منفی مصرف بیش از حد الکل رو به رو می‌شود و انگیزش تغییر افزایش می‌یابد. در واقع برانگیختن ناهماهنگی شناختی برای ایجاد تغییر، مولفه اصلی مصاحبه انگیزشی و فن درمانی نویدبخش برای درمان شماری از مشکلات بالینی است.

ناهماهنگی شناختی و کاهش مصرف آب در استرالیا

راهبردهای ناهماهنگی زمانی موثر خواهند بود که در مقیاس وسیع و برای حل مشکلاتی نظیر رفتارهای آسیب‌رسان به محیط به کار گرفته شوند. آیتکن، مک‌ماهون، ویرینگ و فینلایسون از راهبرد ناهماهنگی شناختی برای کاهش مصرف آب در استرالیا استفاده کردند. زمینه‌یابی اولیه ساکنان منطقه نشان داد که:

1.  بسیاری از ساکنان نگرش‌های بسیار مثبتی نسبت به ذخیره آب دارند.
2.  نگرش‌های مثبت درباره مصرف آب پیش‌بینی کننده ضعیف مصرف واقعی آب در مقیاس متر مکعب بود.

آیتکن و همکاران ناهماهنگی را از طریق ارسال کارت پستال‌هایی در ساکنان ایجاد کردند که ۱. به آن‌ها یادآوری می‌کرد که با زمینه‌یابی حفظ انرژی کاملا موافقند و ۲. به آن‌ها بازخوردی را درباره مقایسه مصرف اب خانگی با مصرف آب در خانواده‌های مشابه در ناحیه ارایه می‌داد.

نتایج نشان داد که مصرف آب در خانواده‌های دریافت کننده دستکاری ناهماهنگی در مقایسه با گروهی که بازخورد را بدون دستکاری ناهماهنگی دریافت کرده بودند، به طور معنی‌داری کاهش یافت.

ناهماهنگی شناختی همیشه منجر به تغییر رفتار نمی‌شود

اگر چه این مطالعات نویدبخش مداخلات مبتنی بر ناهماهنگی هستند، اخبار بدی هم وجود دارد مبنی بر این که ممکن است ناهماهنگی را با تغییر نگش‌هایشان به جای تغییر رفتار کاهش دهند. هنگامی که رفتارها دشوار یا متناقضند، تغییر نگرش فرد می‌تواند آسان‌تر باشد.

ترتولن، ون‌کرولد و ورستراتن در مطالعه انجام شده در هلند دریافتند افرادی که در ارزیابی اولیه آگاه‌سازی محیطی نمره بالایی کسب کردند، پس از ارایه بازخورد درباره پیامدهای محیطی استفاده دایمی از اتومبیل‌هایشان، نمره کمتری به دست آوردند. 

محمدامین موفق – HotsonHor M.A.M 

منبع: کتاب روان‌شناسی اجتماعی کاربردی استگ

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته ناهماهنگی شناختی ، صرفه جویی در مصرف آب، تغییر رفتار و نگرش اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

مدار مغزی باورهای سیاسی

وقتی باورهای سیاسی افراد به چالش کشیده می شود، مناطقی از مغز که هویت شخصی و پاسخهای هیجانی را مدیریت می کنند فعال می شوند. روان‌عصب‌شناسان انستیتوی مغز و خلاقیت در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی USC  می‌گویند که به نظر می‌رسد یافته‌های یک مطالعه MRI  عملکردی به نحوه پاسخ مردم به داستان‌های اخبار سیاسی واقعی یا جعلی در طول انتخابات ارتباط دارد.

یوناس کاپلان سرپرست تیم تحقیقاتی گفت «باورهای سیاسی و اعتقادت مذهبی از این نظر که هر دوبخشی از ماهیت شما هستند و برای حلقه اجتماعی که شما به آن تعلق دارید اهمیت دارند، شبیه هستند. برای درنظر گرفتن یک دیدَگاه دیگر باید نسخه دیگری از خودتان را در نظر بگیرید.»

آن‌ها دریافتند زمانی‌که از افراد خواسته شد تا استحکام اعتقادت خود به یک گزاره غیرسیاسی مانند «آلبرت اینشتین بزرگ‌ترین فیزیکدان قرن بیستم بود.» را بررسی کنند انعطاف‌پذیرتر بودند.

اما وقتی نوبت به برررسی‌مجدد باورهای سیاسی آن‌ها مانند کاهش هزینه‌های نظامی آمریکا رسید آن‌ها هیچ تحرکی نشان ندادند.

کاپلان گفت «من از اینکه مردم به اینکه اینشتین یک فیزیکدان بزرگ بود شک می‌کنند غافل‌گیر شدم، اما این مطالعه نشان داد که عرصه‌های خاصی وجود دارند که ما در اعتقاداتمان انعطاف‌پذیری داریم».

پاسخ مغز به چالش‌های باورها

در این مطالعه ۴۰ نفر که به گفته خود لیبرال بودند انتخاب شدند. دانشمندان پاسخ مغز آن‌ها در زمان به چالش کشیده شدن باورهای آن‌ها را از طریق MRI عملکردی بررسی کردند.

شرکت‌کننده‌ها در طول جلسه‌های تصویربرداری مغزی با ۸ گزاره سیاسی روبه‌رو شدند که به گفته خودشان شدت اعتقاد به این باورها مساوی شدت اعتقاد به ۸ گزاره غیرسیاسی بود. سپس ۵ ادعای متقابل که هر گزاره را به چالش می‌کشید نشان داده شد.

شرکت‌کننده‌ها شدت باور خود به گزاره اصلی را روی یک مقیاس ۱-۷ مشخص کردند. سپس دانشمندان اسکن‌های مغزی را بررسی کردند تا مناطقی که بیشترین درگیری را در طول این چالش‌ها داشتند مشخص کنند.

آزمودنی‌ها وقتی با شواهد مخالف با گزاره‌های سیاسی مانند «قوانین مالکیت سلاح در آمریکا باید سخت‌گیرانه‌تر باشد» روبه‌رو شدند، اعتقادات خود را خیلی تغییر ندادند اگر اصلاً تغییری در اعتقادت خود صورت می‌دادند.

اما دانشمندان متوجه شدند که وقتی موضوعات غیرسیاسی مانند «توماس ادیسون لامپ را اختراع کرد» به چالش کشیده شدند باورهای آن‌ها یک یا دو درجه تضعیف شد. گزاره‌هایی مانند «حدود ۷۰ سال قبل از ادیسون هامفری دیوی یک لامپ الکتریکی را به جامعه سلطنتی نشان داد.» که در جهت مخالف باور بود به آزمودنی‌ها نشان داده شد که مقداری احساس شک ایجاد کرد.

این مطالعه دریافت افرادی که بیشترین مقاومت را در برابر تغییر باورها نشان دادند در مقایسه با دیگران فعالیت بیشتری در آمیگدال و کورتکس اینسولر (insular cortex ) داشتند.

فعالیت در این مناطق که برای هیجان و تصمیم‌گیری مهم هستند، ممکن است با نحوه احساس ما هنگام روبه‌رو شدن با شواهد مخالف باورهایمان ارتباط داشته باشد.

آمیگدال به طور خاص در ادراک تهدید و اضطراب نقش دارد. کورتکس اینسولر احساس‌های بدنی را پردازش می‌کند و در مشخص کردن برجستگی محرک‌ها دارای اهمیت است. این یافته با این ایده هماهنگ است ما وقتی احساس تهدید‌شدن، اضطراب یا هیجانی‌بودن داریم به احتمال کمتری ذهن خود را تغییر می‌دهیم.

شبکه حالت پیش گزیده در هنگام استراحت هشیار مانند رویای روز و همینطور زمانی که فرد در مورد دیگران، یا خودش فکر می کند، به یادآوری خاطرات گذشته می پردازد یا برای آینده نقشه می کشد فعال است.

زمانی‌که اعتقادات سیاسی به چالش کشیده شد فعالیت شبکه حالت پیش‌گزیده (Default Mode Network) افزایش یافت.

به گفته کاپلان این نواحی مغز با تفکر درباره کسی که هستیم و نوعی از نشخوار یا تفکر عمیق که ما را از اینجا و اکنون جدا می‌کند ارتباط دارند.

به گفته محققان این مطالعه همگام با مطالعه‌ای که یک‌سال پیش انجام شد مشخص می‌کند که شبکه حالت پیش‌گزیده در تفکر سطح بالا در مورد باورها یا ارزش‌های مهم شخصی دارای اهمیت است.

درک‌کردن جایی که افراد احتمالاً ذهن خود را تغییر می‌دهند و چرایی  آن یک هدف ضروری است. دانستن نحوه و گزاره‌هایی که ممکن است افراد را قانع کند اعتقادات سیاسی خود را تغییر دهند می‌تواند کلیدی برای پیشرفت اجتماع باشد.

این  یافته‌ها می‌توانند به شرایط خارج از حوزه سیاست که شامل نحوه پاسخ مردم به اخبار جعلی است هم به کار برده شوند.

باید اقرار کنیم که هیجان در شناخت و نحوه تصمیم‌گیری ما در مورد آنچه درست و نادرست است نقش دارد. نباید انتظار داشته باشیم که کامپیوترهای بی‌طرف باشیم. ما ارگانیسم‌های بیولوژیک هستیم.

منبع

https://www.sciencedaily.com/releases/2016/12/161223115757.htm

نوشته مدار مغزی باورهای سیاسی: چرا تغییر باورهای سیاسی دشوار است اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

چند روز پیش جان گارتنر (روانشناس) در فیسبوک خود درباره‌ی بیماری‌های روانی دونالد ترامپ مطلبی را منتشر کرد. او در این پست نوشته بود که باید دونالد ترامپ به خاطر بیماری‌های روانی جدی و خطرناکی که دارد از وظایف خود در کاخ سفید کنار بکشد، زیرا وی به لحاظ روانشناختی توانایی انجام وظایف ریاست جموری آمریکا را ندارد. حدود ۱۲۰۰۰ روانشناس، روانپزشک و دیگر متخصصان حوزه‌ی سلامت پای عریضه‌ی جان گارتنر امضای توافق زده‌اند.

به نقل از روان حامی، گارتنر روانشناسی است که به صورت خصوصی در بالتیمور و نیویورک مشغول به فعالیت است. او نویسنده زندگی‌نامه روانشناختی بیل کلینتون است و یکی از پیشگامان آموزشی روانشناسی در دانشگاه جان هاپکینز است. او مطرح کرده است که دونالد ترامپ معیارهای حداقل یکی از سه اختلال شخصیت را دارد: اختلال شخصیت خودشیفته، اختلال شخصیت ضداجتماعی و اختلال شخصیت پارانویید. این اختلال‌ها «دمنوش‌های سمی» هستند که از نظر گارتنر نه تنها ترامپ را خطرناک می‌سازد بلکه از او یک «خودشیفته‌ی بدخیم» می‌سازد. خودشیفته بدخیم یک تشخیص رسمی در روانشناسی نیست بلکه توسط اریک فروم مطرح شده است.

گارتنر مطرح کرده است آنچه تشخیص گذاری روی ترامپ را امکان‌پذیر می‌کند این است که DSM در پنجمین ویراست خود آسیب‌شناسی را به شکل رفتارهای قابل مشاهده توصیف کرده است. در DSM رفتارهای مشکل‌دار توصیف شده‌اند نه انگیزه‌های احتمالی بیمار. به عنوان مثال زمانی که ترامپ ادعا می‌کند از عموم مردم درباره‌ی ISIS بیشتر می‌داند در واقع «بزرگ‌منشی» خود را نمایش می‌دهد یکی از معیارهای تشخیصی اختلال شخصیت خودشیفته است. یا زمانی که او به National Parks Service دستور می‌دهد که عکس‌هایی را که نشان‌دهنده خالی بودن مراسم سخنرانی است منتشر نکند نشان‌دهنده نیاز او به تأیید شدن است.

علاوه بر اختلال شخصیت خودشیفته چه چیزی ترامپ را خطرناک جلوه می‌دهد؟ گارتنر مطرح کرده است که ماهیت ضداجتماعی ترامپ که در رفتارهایی مانند تکانشگری، تقلب (استفاده‌ی او از اسم مستعار مانند جان باروون و ضبط کردن صدای او که از فعالیت‌های ترامپ حمایت می‌کند)، عدم پیروی از قانون و هنجارها (مانند امتناع از نشان دادن وضعیت پرداخت مالیاتی) خود را نشان می‌دهد. جان گارتنر گفته است ما هرگز یک رئیس جمهور ضداجتماعی نداشته‌ایم.

انجمن روانپزشکی آمریکا در ۱۹۷۳ قانونی را مطرح کرده است که مطابق آن متخصصان سلامت روان حق ندارند درباره‌ی یک شخصیت عمومی تشخیص‌گذاری انجام دهند. نام این قانون Goldwater است.

اما گارتنر مطرح کرده است که جامعه سلامت روانی وظیفه‌ی خود می‌داند که از عموم مردم حمایت کند حتی اگر لازم باشد قانون goldwater را زیر پا بگذارد، علی‌الخصوص که ترامپ در سخنرانی خود ثابت کرد که یک «خطر واضح» است. علاوه بر این گارتنر معقتد است که دیگر قانون Goldwater معنایی ندارد زیرا آن قانون قبل از معیارهای رفتاری DSM منتشر شده است. در حال حاضر نیازی نیست که با ترامپ مصاحبه تشخیصی انجام دهیم زیرا ما اطلاعات زیادی را بر اساس مشاهده رفتار او به دست آورده‌ایم. دروغ ترامپ برای عموم مردم توسط نیویورک تایمز مسجل شده است.

می‌توانید این مقاله را نیز مطالعه کنید: تحلیل روانشناختی دونالد ترامپ

مخالفت با گارتنر

اما نظر گارتنر با مخالفت‌های بعضی از روانشناسان نیز روبرو شده است. به عنوان مثال استیون بارگلاز که یک روانشناس در لس آنجلس است گفته است که گارتنر یکی از اصول DSM را نادیده گرفته است: «شما نمی‌توانید از روی رفتارهای اجتماعی تشخیص‌گذاری کنید». بارگلاز مطرح کرده است که حیطه‌ی تخصصی من اختلال شخصیت خودشیفته است. بسیاری از رهبران مؤثر خودشیفته بوده‌اند.

آلن فرانسیس روانپزشک دیگری است که بر خلاف نظر گارتنر معتقد است که دونالد ترامپ اگرچه یک «دیو» است اما دیوانه نیست. همچنین او بی‌کفایت است. او یک خطر برای دموکراسی است. مناسب بودن او باید به صورت سیاسی مشخص شود نه روانشناختی.

ترجمه و تلخیص: حمید بهرامی‌زاده

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته بیماری های روانی دونالد ترامپ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

آیا هیلاری کلینتون قربانی اثر ملکه زنبور عسل شد؟

پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات اخیر شوک بزرگی برای جهان بود. بسیاری از صاحب نظران با تاکید بر اشتباهات هیلاری کلینتون در جریان تبلیغات، پویایی‌های جامعه آمریکا و … به واکاوی علت‌های سیاسی و اجتماعی این شکست پرداختند. مقاله حاضر این شکست را در بافت موانع دستیابی زنان به جایگاه‌های مدیریتی سطح بالا و مخصوصاً اثر ملکه زنبور عسل بررسی می‌کند. با روان حامی همراه باشید.

شکست هیلاری کلینتون در رسیدن به ریاست جمهوری آمریکا ممکن است نشانه‌ یک تغییر بزرگ‌تر در نگرش‌ به رهبران زن در جهان سیاست و تجارت باشد. به نظر می‌رسد در عرصه جهانی هدف منصوب کردن زنان بیشتر در مدیریت‌های سطح بالا در تجارت در حال شکست خوردن است. از ۵۰۰ شرکت برتر آمریکایی تنها ۲۴ شرکت دارای مدیرعامل زن هستند، در حالی که درصد زنان در موقعیت‌های رهبری ارشد حدود ۱۴ درصد است. این وضعیت در هلند که به عدم سوگیری جنسیتی خود می‌بالد بدتر است. گزارش annual Female Board Index نشان می‌دهد که تعداد زنان ارشد در شرکت‌های لیست شده از سال گذشته کاهش یافته است. در بین ۲۱۲ مدیرعامل بالا رده تنها ۱۵ نفر زن هستند، یعنی فقط ۷ درصد.

شرکت‌ها، دولت‌ها و سازمان‌های شبکه زنان به‌درستی دچار پریشانی شده اند. آن‌ها هنوز موفق  به شکستن سقف شیشه‌ای نشده‌اند. چرا؟ یک سؤال ساده‌انگارانه این است: آیا زنان برای این نوع شغل‌های پیچیده و سخت در تجارت و سیاست مناسب هستند؟ در سرتاسر جهان درصد دانشجویان دختر- که معمولاً افراد در شغل‌های بالا از آن‌ها انتخاب می‌شوند- برای سال‌ها به‌طور باثباتی رشد داشته است. در عملکردهای مدیریتی رده‌بالا داشتن مهارت‌های عالی زبانی، اجتماعی و هیجانی به‌طور فزاینده‌ای اهمیت دارد. مطالعات روان‌شناختی زیادی نشان می‌دهند که به‌طور متوسط زنان در این جبهه‌ها از مردان قویتر هستند.

سؤال درست‌تر این است:

آیا زنان برای این‌گونه کارهای اجرایی بلندپروازانه اشتیاق دارند؟ اینجاست که من دچار شک می‌شوم. در کلاس‌های دانشگاه این سؤال را مطرح می‌کنم: شما شغلی را ترجیح می‌دهید که جالب است یا شغلی که موقعیت و پول زیادی برای شما به همراه دارد؟ اکثر دانشجویان دختر گزینه اول را انتخاب می‌کنند درحالی‌که بیشتر دانشجویان پسر گزینه دوم را برمی‌گزینند.

تبیین سوم این است که مدیران عامل ارشد مرد مانع پیشرفت زنان جاه‌طلب می‌شوند. شواهد زیادی از تبعیض جنسیتی در جهان تجارت وجود دارد، هرچند اغلب به شکل نامحسوسی رخ می‌دهد. ما از طریق مطالعات روانشناسی اجتماعی می‌دانیم افراد دارای هنجارها، ارزش‌ها و علایق یکسان به‌احتمال بیشتری با هم دوست می‌شوند. این «جذابیت شباهت» نام دارد و ممکن است باعث شود که اعضای عمدتاً مرد هیئت‌مدیره مردان دیگر را ترجیح دهند.

تفاوت در سبک‌های مدیریتی می‌تواند دلیل دیگری باشد. به‌طور معمول رهبران زن سبک اشتراکی‌تری اتخاذ می‌کنند –تمرکز بیشتر روی همکاری و هارمونی در گروه- در حالی که رهبران مرد جسورتر، مسلط‌تر و عامل‌تر هستند. بنابراین ممکن است نقش‌های رهبران مرد در سازمان‌ها قابل‌توجه‌تر باشد، و مخصوصاً از دید رؤسای آن‌ها قابلیت ارتقای بیشتری داشته باشند.

تبیین نهایی این است که رهبران زن بلندپرواز نه‌تنها توسط مردان بلکه توسط زنان دیگر هم عقب نگه داشته می‌شوند. این به‌عنوان اثر ملکه زنبورعسل شناخته شده است، که به مشکل زنان در همکاری با یکدیگر در روابط سلسله‌مراتبی اشاره دارد.

سندرم ملکه زنبور عسل به مشکل همکاری زنان با یکدیگر در روابط سلسله مراتبی اشاره دارد

پژوهش جویس بنسون که یک روانشناس تکاملی است یک تفاوت قابل‌توجه در نحوه رقابت دختران و پسران را نشان می‌دهد. او در یک آزمایش تفاوت‌های همکاری بین گروه‌هایی از پسران و دختران تقریباً ۵ ساله را بررسی کرد. در هر زمان تنها یک نفر می‌توانست یک کارتون خنده‌دار را تماشا کند و دیگران می‌بایست مطمئن می‌شدند که دکمه پروژکتور کار می‌کند و چراغ روشن است. در بین پسران زمان تماشای کارتون تا حد ممکن تقسیم شد و کسی که بیشترین از  بقیه کارتون تماشا کرد (فرد مسلط)، وجه و اعتبار به دست آورد. در دختران نقطه مقابل این اتفاق رخ داد. دختران، دختری که از بقیه مسلط‌تر بود را واقعاً کمتر دوست داشتند -بر خلاف پسران که به رقابت برای تماشای بیشتر کارتون ادامه دادند- دختران کنار کشیدند و به فعالیت دیگری پرداختند. بنسون و ریچارد ورانگام که یک نخستی شناس است، مقالات علمی American Psychology را بررسی کردند و دفعاتی که زنان در روابط سلسله‌مراتبی (پروفسور، دستیار پروفسور) با یکدیگر مقاله منتشر کرده بودند را شمارش کردند. پس از تعدیل حجم‌های نمونه، زنان یک‌سوم مردان در روابط سلسله‌مراتبی مقاله منتشر کرده بودند.

در مجموع اثر ملکه زنبور عسل که در فیلم‌های Mean Girls و The Devil Wears Prada مشهور شد، ممکن است شکل دهندۀ یک مانع کاملاً متفاوت در ارتقای رهبران زن باشد. شاید این اثر در شکست هیلاری کلینتون هم نقش داشت، کسی که کمتر از حد انتظار آرای زنان را کسب کرد. یافتن راه‌هایی برای اثر ملکه زنبور عسل چالشی برای سیاست‌گذاران و دانشمندان اجتماعی است.

نویسنده:  Mark van Vugt, Ph.D

منبع: psychologytoday

یک راه ساده و آسان برای اطلاع از مطالب جدید سایت و ارتباط با ما کانال تلگرام ماست. در تلگرام ravanhami@ با ما همراه باشید.

نوشته آیا هیلاری کلینتون قربانی اثر ملکه زنبور عسل شد؟ اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

با مواجه با یکی از خصمانه‌ترین رقابتها در تاریخ معاصر و پوشش روزانه انتخابات ریاست جمهوری که محتوای مسلط در هر نوع رسانه ارتباط جمعی است، ۵۲ درصد از بزرگسالان آمریکایی گزارش کردند که انتخابات سال ۲۰۱۶ یک منبع خیلی قابل توجه یا تاحدودی قابل توجه از استرس است. این زمینه‌یابی به سفارش انجمن روانشناسی آمریکا (APA) توسط هریس پول (Harris Poll) روی ۳۵۱۱ بزرگسالان بالاتر از ۱۸ سال ساکن آمریکا به صورت آنلاین اجرا شد.

به گفته لین بوفکا مدیر اجرایی پژوهش کاربردی و سیاست انجمن روانشناسی آمریکا «ما دیدیم که دمکرات یا جمهوری‌خواه بودن مهم نیست، بزرگسالان آمریکا در حال تجربۀ یک استرس قابل ملاحظه از انتخابات کنونی هستند».  از نظر آماری احتمال اینکه افراد دو حزب انتخابات را منبع خیلی قابل توجه یا کمی قابل توجه از استرس بدانند یکسان است (۵۵ درصد از دموکراتها و ۵۹ درصد از جمهوریخواهان).

به گفته بوفکا « بحثها، داستانها، تصاویر و ویدیوهای موجود در رسانه‌های اجتماعی که می‌توانند نگرانی و ناامیدی را افزایش دهند موجب تشدید استرس انتخابات می‌شوند، مخصوصاً توسط هزاران کامنت که می‌توانند واقعی، خصمانه یا حتی فساد آمیز باشند».

در حقیقت این زمینه‌یابی نشان داد که رسانه‌های اجتماعی در موضوع انتخابات و موضوعات مرتبط با آن سطح استرس آمریکایی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. تقریباً از هر ۱۰ بزرگسال ۴ نفر (۳۸ درصد) گفتند که بحثهای سیاسی و فرهنگی در رسانه‌های اجتماعی موجب استرس آنها می‌شود.  بعلاوه احتمال اینکه انتخابات یک منبع خیلی یا تاحدودی قابل‌توجه از استرس باشد، برای بزرگسالانی که از رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کردند بیشتر بود (۵۴ درصد برای کاربران رسانه‌های اجتماعی در مقابل ۴۵ درصد سایر افراد).

احتمال اینکه مردان و زنان بگویند که انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ آمریکا یک منبع خیلی یا تاحدوی قابل توجه از استرس است برابر است (۵۱ درصد از مردان و ۵۲ درصد از زنان). استرس انتخابات در بین نسلهای مختلف تفاوت دارد. احتمال اینکه افراد ۱۹-۳۷ سال (۵۶ درصد) و بالاتر از ۷۱ سال (۵۹ درصد) بگویند انتخابات یک منبع خیلی یا تاحدودی قابل توجه از استرس است بیشتر سایر نسلها است.

بیشترین و کمترین میزان استرس به ترتیب مربوط به افراد بالاتر از ۷۱ سال و افراد بین ۳۸-۵۱ سال است.

جزئیات بیشتر در مورد یافته‌های این زمینه یابی را می‌توانید از این فایل به دست آورید.

منبع: انجمن روانشناسی آمریکا APA

ترجمه: شعیب قاسمی

نوشته انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا و استرس اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

 از وقتی که دیکتاتورهای سیاسی وجود داشته‌اند، روان‌شناسان نیز مجذوب آنها بوده‌اند. در حالی که بسیاری از روان‌شناسان تلاش می‌کنند بفهمند در افراد عادی و معقول چه اتفاقی می‌افتاد که آنها را وامی‌دارد دنبال چنین رهبران خطرناکی راه بیفتند، بعضی از روان‌شناسان دیگر هم بیشتر به تعیین خصوصیات شخصیتی خود دیکتاتورها علاقمند بوده‌اند. هرچه باشد، کدام روان‌شناس است که دوست نداشته باشد روی صندلی راحتی‌اش بنشیند و شخصیت افراد مشهور را تحلیل کند؟

در سال ۱۹۳۹ کارل یونگ در برلین با هیتلر و موسولینی ملاقات کرد و شاهد تعامل‌های بین آنها بود. فردریک کولیج (F.Coolidge) و دانیل سگال (D.Segal)، روان‌شناسان شخصیت دانشگاه کلورادو، در سال ۲۰۰۹ در مقاله‌ای با عنوان «آیا کیم جونگ-ایل مثل صدام حسین و آدولف هیتلر است؟» می‌نویسند: «به گفته یونگ هیتلر حتي یک بار هم نخندید و به نظر می‌رسید که ناراحت و بدخلق است. یونگ او را فردی خالی از جنسیت و خالی از انسانیت دید که تنها یک هدف در سر داشت: ایجاد رایش سوم، یک آلمان قادر مطلق و اسرارآمیز که بر تمام تهدیدهایی که هیتلر احساس می‌کرد غلبه می‌کرد و توهین‌هایی که در طول تاریخ به آلمان شده بود را پاسخ می‌داد.» هیتلر در یونگ تنها حس ترس را برانگیخت. در عوض موسولینی به چشم یونگ ظاهراً «مردی اصیل» آمد که «گرما و انرژی» داشت.

به استثنای یونگ، برای بیشتر مردم پیدا کردن فرصت دیدار تک به تک با دیکتاتورهای سیاسی بی‌نهایت دشوار است و برای روان‌شناسان یا روان‌پزشکان انجام معاینه بالینی رودرروی این افراد اساساً غیرممکن است. بنابراین در بیشتر بررسی‌های خصوصیات شخصیتی این نوع رهبران از گزارش‌های افراد مطلع استفاده شده است. چنین گزارش‌هایی اگرچه قطعاً ایده‌آل نیستند، اما با این حال حاوی اطلاعات زیادی درباره حیات ذهنی بعضی از بدنام‌ترین رهبران جهان هستند. در یک بررسی معلوم شده گزارش افراد مطلع با گزارش شخصی یا اصطلاحاً خودسنجی تفاوت زیادی ندارد و اینکه گزارش افراد مطلع مختلف معمولاً با یکدیگر همخوانی دارند. حتي در مورد بیماران عادی مبتلا به اختلال شخصیت نیز گزارش‌های افراد مطلع در نهایت برای متخصص بالینی مفید هستند. گزارش‌های افراد مطلع به‌ویژه هنگامی اهمیت دارند که نشانه‌های اختلال شخصیت بیمار را وا دارد اطلاعات غیرواقعی به متخصص بالینی بدهد.

کولیج و سگال در سال ۲۰۰۷ پنج متخصص هیتلرشناس را گرد آوردند و از آنها خواستند که او را بر اساس نشانگان روان‌آسیب‌شناختی DSM-IV و اختلال‌های شخصیتی ارزیابی کنند. اجماع میان این متخصصان آن بود که هیتلر در اختلال‌های شخصیتی زیر امتیاز بسیار بالایی داشت: پارانویا (paranoid)، جامعه‌ستیزی (antisocial)، خودشیفتگی (narcissistic) و آزارگری (sadistic). شرح حال شخصیتی هیتلر که از این اطلاعات نتیجه شد نیز نشان می‌داد که او احتمالاً تمایلات اسکیزوفرنیک و از جمله خودبزرگ‌بینی مفرط و خطای فکر داشت.

کولیج و سگال در بررسی دیگری که در سال ۲۰۷ انجام دادند، همین کار را در مورد صدام حسین انجام دادند. درست همچون مورد هیتلر، این بار هم آنها شرح حال شخصیتی مورد اجماع را بر اساس گزارش‌های افراد مطلع از ی۱۱ نفر عراقی با میانه سنی ۲۴ سال که حسین را از نزدیک می‌شناختند استخراج کردند. این بررسی نشان داد که حسین در همان اختلال‌های شخصیتی امتیاز بالایی داشت: پارانویا، جامعه‌ستیزی، خودشیفتگی و آزارگری، هرچند ویژگی‌های آزارگری در حسین قوی‌تر بود تا در هیتلر. این بررسی در حسین نیز همچون هیتلر نشانگان احتمال اسکیزوفرنی را نشان داد. میان شرح حال‌های شخصیتی به دست آمده برای این دو مرد، همبستگی نسبتا بالایی وجود داشت.

کولیج با ترکیب نتایج این دو بررسی، به این فرضیه رسیدند که ترکیبی از شش اختلال شخصیتی می‌تواند شخصیت دیکتاتورها را به طور کلی نشان دهد: آزارگری، جامعه‌ستیزی، پارانویا، خودشیفتگی، اسکیزوفرنی (schizoid) و اسکیزوفرنی‌گونه (schizotypal). (مهم‌ترین نشانه‌های اختلال اسکیزوفرنیک یا اسکیزوئید کناره‌گیری از روابط اجتماعی، گوشه‌گیری و ترجیح فعالیت‌های فردی و نداشتن دوست نزدیک است. اختلال اسکیزوفرنیک‌گونه یا اسکیزوتایپال نسبتاً شدیدتر است و مهم‌ترین نشانه‌های آن عبارت‌اند از باورهای شبه‌هذیانی و به خود گرفتن همه چیز، عقاید عجیب یا تفکرات رازآلود، تحریف‌های شناختی یا ادراکی و رفتارهای غیرعادی، عاطفه نامناسب یا محدود، رفتار یا ظاهر نامانوس، فقدان دوستان نزدیک و اضطراب اجتماعی مفرط.)

سپس در سال ۲۰۰۹، کولیج و سگال پژوهش‌های‌شان را گسترش دادند تا دیکتاتور تازه ‌در گذشته کره شمالی، کیم جونگ-ایل را نیز در بر گیرد. کولیج و سگال از طریق همکاران‌شان به یک روان‌شناس دانشگاهی کره جنوبی معرفی شدند که «آموزش‌های روان‌شناختی پیشرفته دیده بود و درباره کیم جونگ-ایل شناخت مسلم داشت.» این روان‌شناس ناشناس موافقت کرد که درباره شرح حال روان‌شناختی کیم جونگ-ایل یک گزارش مطلع تهیه کند.

شرح حال شخصیتی کیم جونگ-ایل نیز ترکیب همان شش اختلال شخصیتی را نشان داد: آزارگر، جامعه‌ستیز، پارانوئید، خودشیفته، اسکیزوفرنیک و اسکیزوفرنیک‌گونه. جدول زیر امتیازهای هر دیکتاتور را برای ۱۴ اختلال شخصیتی DSM-IV و همچنین برای اسکیزوفرنی و طرزفکر روان‌پریش (psychotic) نشان می‌دهد. اختلال‌ها بر اساس امتیازی که در مورد هر دیکتاتور به دست آورده‌اند، مرتب شده‌اند: هر سه دیکتاتور در مورد شش اختلال شخصیتی بالای فهرست با هم مشترک‌اند و تنها ترتیب آنها در هر کدام اندکی متفاوت است. علاوه بر این همه آنها در مورد اسکیزوفرنی و طرزفکر روان‌پریشانه هم امتیاز بالایی گرفته‌اند.

مقایسه میان این سه دیکتاتور نشان داد که کیم جونگ-ایل با صدام حسین شباهت بیشتری دارد (۶۷/۰ همبستگی) تا با هیتلر (۲۰/۰ همبستگی). نگاهی به نمره‌های‌شان نشان می‌دهد که هم در کیم جونگ-ایل و هم در صدام حسین اختلال شخصیتی آزارگری بالاترین نمره را گرفته و نمره‌های دیگری که گرفته‌اند نیز تقریباً یکسان است، به طوری که بیش از سه انحراف استاندارد بالاتر میانگین جمعیتی است!

یک پرسش خرده‌گیرانه آن است که چگونه فردی با اختلال‌های شخصیتی شدید – آن هم اختلا‌ل‌هایی که با اختلال‌های روان‌پریشانه‌ای همچون اسکیزوفرنی «رابطه طیفی» دارد – می‌تواند به چنین جایگاه بلندی در قدرت برسد و آن را حفظ کند و بر دیگران کنترل داشته باشد؟ گذشته از هر چیز، اسکیزوفرنی فرد مبتلا را از پا می‌اندازد. اما کولیج و سگال به این نکته اشاره می‌کنند که موارد شناخته‌شده دیگری از قاتلان اسکیزوفرنیک همچون چارلز مانسون و جیم جونز وجود دارد که به همین صورت نفوذ زیادی بر دیگران داشتند، هرچند مسلماً ابعاد آن قابل مقایسه با دیکتاتورها نیست.

و در ادامه می‌افزایند: علاوه بر این، معیارهای کنونی DSM-IV-TR برای اسکیزوفرنی از نوع پارانوئید شامل نشانگانی همچون اشتغال ذهنی مدام به یک یا چند هذیان آزار یا عظمت است که معمولاً پیرامون یک موضوع مرتبط سازماندهی شده است. ویژگی‌های همبسته عبارت‌اند از اضطراب، خشم، کناره‌گیری و تمایل به جدال لفظی. DSM-IV-TR همچنین بیان کرده که موضوعات آزاری و هذیان عظمت ممکن است افراد اسکیزوفرنیک را مستعد خشونت کند، و اینکه چنین افرادی در تعاملات بین فردی شیوه بالادستی یا رئیس‌مآبی دارند و اینکه چنین افرادی ممکن است ممکن است هیچ نشانه‌ای از اختلال شناختی بروز ندهند و در حوزه کارکرد شغلی و زندگی مستقل عملکرد خوبی داشته باشند.

در اینجا سه نکته مهم وجود دارد که باید مراقب‌شان بود: نخست و شاید آشکارتر از همه آنکه همبستگی لزوماً به معنای علیت نیست. اگرچه شناخت این شش اختلال شخصیتی بزرگ در آینده ممکن است در روابط بین‌المللی با دیکتاتورهای سیاسی سودمند باشد، افراد بسیاری هستند که بعضی از این اختلال‌های شخصیتی یا همه آنها را دارند و هرگز نه دیکتاتور می‌شوند و نه قاتل یا تروریست و احتمالاً دیکتاتورهای دیگری هستند که ترکیب متفاوتی از اختلال‌های روان‌پریشانه و شخصیتی دارند. بیماری روانی در خلاء وجود ندارد بلکه در زمان و مکان روی می‌دهد.

دوم آنکه سوگیری‌های فرهنگی تا چه اندازه ممکن است در این تشخیص‌های روان‌پزشکی نقش داشته باشد؟ این مسأله کاملاً جا افتاده است که بعضی تشخیص‌ها مانند اسکیزوفرنی فرافرهنگی و همگانی هستند، اما نشانگان مربوط به آن ممکن است هم از نظر اهمیت و هم از نظر معناداری متفاوت باشند. با آنکه تمام تشخیص‌های روان‌پزشکی نشانه اختلال‌های زیست‌شناختی زیربنایی هستند، اما انسان است که این تشخیص را می‌دهد و آن شخص تشخیص‌دهنده ممکن است با وجود تلاش‌های بسیار برای عینیت و دقت علمی باز هم اندکی به سمتی متمایل باشد. به همین دلیل پرسشنامه‌هایی که افراد مطلع برای هر کدام از سه دیکتاتور پر کردند، بر اساس یک الگوی آمریکایی اعتبارسنجی شدند. از آنجا که تشخیص‌های روان‌پزشکی معمولاً دچار کمبود نمونه‌های آماری هستند، این مسأله می‌تواند مشکل‌ساز شود. برای مثال، میانگین نمره به یک مورد خاص در پرسشنامه در فرهنگ کره شمالی ممکن است بالاتر یا پایین‌تر باشد.

سوم اینکه از این سه بررسی تنها در مورد صدام حسین افراد مطلع روابط شخصی روشنی با موضوع پرسشنامه‌ها داشتند. بنابراین مجموعه دیگری از سوگیری‌ها هم در مورد هیتلر و هم در مورد کیم جونگ-ایل ممکن است به بررسی‌ها راه یافته باشد. از این رو آن دو بررسی به لحاظ اخلاقی ممکن است پای اصلی به نام قاعده گولدواتر را به میان بکشد که مورد قبول انجمن روان‌شناسی آمریکاست و بر اساس آن اظهارنظر حرفه‌ای درباره هر فرد بدون معاینه مستقیم او و کسب اجازه اعلام نظر از بیمار یا ولی قانونی‌اش ممنوع است. اما روشن است که قاعده گولدواتر مربوط به نحوه تعامل متخصصان روانی با رسانه‌هاست و بنابراین احتمالاً در این موارد به کار نمی‌رود. و در پایان اینکه شاید ما هرگز ندانیم این شرح حال روان‌شناختی خاص از کیم جونگ-ایل تا چه اندازه با شخصیت واقعی او مطابقت دارد، اما با این حال همبستگی قوی میان شخصیت هیتلر، صدام و کیم جونگ-ایل را نمی‌توان نادیده گرفت.

منبع: ماهنامه علوم انسانی مهرنامه، شماره ۱۸ دی ۱۳۹۰

خواندنی های بیشتر

ناهماهنگی شناختی ، صرفه جویی در مصرف آب، تغییر رفتار و نگرش

May 26, 2017 بدون دیدگاه

در کتابخانه در حال مطالعه بودم. که خبر ملاقات آقای تتلو با آقای رئیسی را دادند. باورم نمی‌شد، امکان نداشت. حتا وقتی که فیلم ملاقات را نشانم دادند باز... بیشتر بخوانید

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا و استرس

November 07, 2016 بدون دیدگاه

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا عامل استرس قابل توجه برای بیشتر از نیمی از مردم آمریکا است با مواجه با یکی از خصمانه‌ترین رقابتها در تاریخ معاصر و پ... بیشتر بخوانید

آیا هیلاری کلینتون قربانی اثر ملکه زنبور عسل شد؟

November 24, 2016 بدون دیدگاه

آیا هیلاری کلینتون قربانی اثر ملکه زنبور عسل شد؟ پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات اخیر شوک بزرگی برای جهان بود. بسیاری از صاحب نظران با تاکید بر اشتباه... بیشتر بخوانید

روانشناسی دیکتاتوری

September 22, 2016 بدون دیدگاه

اختلال‌های شخصیتی آدولف هیتلر، صدام حسین و کیم جونگ-ایل  از وقتی که دیکتاتورهای سیاسی وجود داشته‌اند، روان‌شناسان نیز مجذوب آنها بوده‌اند. در حالی که... بیشتر بخوانید

شخصیت رای دهندگان به برگزیت

September 22, 2016 بدون دیدگاه

رأی‌دهندگان به برگزیت چه نوع شخصیی دارند؟ در ۲۳ ژوئن مردم بریتانیا در یک رفراندوم تاریخی رأی به جدایی از اتحادیه اروپا دادند. روزنامه‌نگاران در شکستن... بیشتر بخوانید

نوشته روانشناسی دیکتاتوری اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

بسیاری از ما مطمئن هستیم که قادریم برای شیوۀ عمل خود در هر موقعیتی انتخاب‌های منطقی و آزاد داشته باشیم. امّا روان‌عصب‌شناسی شواهد متقاعدکننده‌ای فراهم کرده که انسان‌ها اساساً دو ذهن در یک مغز دارند، آن‌ها به‌طور مداوم برای کنترل افکار و نهایتاً رفتار اخلاقی ما در رقابت هستند.

غریزه‌های شبه‌حیوانی بقا غالباً سیستم تفکر ۱ نامیده می‌شود که از بخش‌های بدوی مغزهای میانی و پایین نشأت می‌گیرد. احساسات، سوگیری‌ها و پاسخ‌هایی که از این بخش‌ها ریشه می‌گیرند، به‌صورت ناهشیار در مورد تهدیدهای بالقوه به ما هشدار می‌دهند و عمدتاً از ترس استفاده می‌کنند. از نظر تکاملی افکار هشیار بسیار جدیدتر و استدلال منحصربه فرد انسان، از کورتکس جدید که در نواحی پیشانی مغز واقع شده است نشاءت می‌گیرد و معمولاً سیستم تفکر ۲ نامیده می‌شود.

در اصل سیستم ۲ با ارزیابی منطقی خطر تهدیدهای ادراک شده و اضافه کردن اخلاق به تصمیم‌های نهایی ما، واکنش به پاسخ‌های پایه هراس یا گریز ایجادشده توسط سیستم ۱ را نظارت و اصلاح می‌کند.

سیستم ۱ بسیار کارآمد و آسان است و سریعاً به آنچه به‌عنوان خطری برای تسلط یا بقای ما ادراک شده است واکنش نشان می‌دهد. زمانی که انسان‌ها با فرد یا گروهی روبه‌رو می‌شوند که متفاوت است (یعنی از نظر جنسیت، نژاد، مذهب، وابستگی سیاسی، جهت‌گیری جنسی یا ملیت)، سیستم ۱ هشدار می‌دهد. به خاطر بیاورید که این واکنش‌ها ناهشیار هستند و در دسترس ما نیستند، بنابراین نمی‌توانیم آن‌ها را کنترل کنیم. ما به سمت غریزه حیوانی خود برای خشونت، نژادپرستی، تعصب و زن‌ستیزی حرکت خواهیم کرد، مگر اینکه سیستم ۲ استدلال ما احساس کند که ترس/نفرت طبیعی ما غیرطبیعی است و مداخله کند.

وضعیت هشیار سیستم ۲ معایب آشکاری دارد، زیرا نیازمند مقادیر زیادی حافظه کاری و انرژی است تا به همۀ ترس‌ها و واکنش‌های بدون تلاشی که از ذهن‌های اولیه سیستم ۱ نشاءت می‌گیرد وزن بدهد.

حافظه‌ی کاری (فعال) در افراد مختلف به طرز چشمگیری متفاوت است و با افزایش سن کاهش می‌یابد. بنابراین می‌شود گفت که حتی روشنفکرترین و معقول‌ترین افراد هم به‌طور مداوم در حال کشمکش با این غریزه کشتن دشمن و شادی کردن از تسلط ادراک‌شده هستند که مبتنی بر سیستم ۱ است.

یک خطر شدید این دوگانگی نامتوازن در طرز فکر انسان، ظرفیت یکپارچه آن برای تولید کردن تنفر عمیق و شدیدی است که در نژادپرستی، تعصب و خشونت لجام‌گسیختۀ کور دیده می‌شود، مخصوصاً در موقعیت‌هایی که عدم قطعیت وجود دارد.

این ویژگی انسانی برای توجیه جنگ‌ها و نسل‌کشی‌ها توسط بعضی از ظالم‌ترین دیکتاتورهای تاریخ استفاده شده است. بنابراین خطر واقعی این است که غریزه‌‌های نخستین سیستم ۱ به سادگی قانع می‌شوند «دیگران» خطرناک هستند و استدلال منطقی ظرفیت اندکی برای متوقف کردن آن‌ها دارد.

بعلاوه اگر یک تهدید به‌طور پیوسته به وسیله مواجه مکرر تقویت شود، طبیعت مکانیسم‌های ژنتیکی (در واقع اپی‌ژنتیک) دارد که مطمئن شود ترس تشدید و  یاد گرفته شده است و پاسخ ما به آن‌ها تنها قوی‌تر می‌شود. در حقیقت مطالعات بی‌شماری نشان می‌دهند که هر بار ما توسط ترس تحریک می‌شویم و پاسخ می‌دهیم، این پاسخ ترس تکراری به‌طور اپی‌ژنتیک DNA مغز را تغییر می‌دهد که این به نوبه خود روی بروز ژن‌ها تأثیر می‌گذارد که انتقال‌دهنده‌های عصبی و تولید سلول‌های عصبی جدید را تغییر می‌دهد که نهایتاً یک الگوی مدار عصبی ویژه مبتنی بر ترس را پایه‌ریزی می‌کند. به‌طور خلاصه این پاسخ انطباقی ترس و دشمنی سیستم ۱ را مطمئن می‌کند که «هدف وسیله را توجیه می‌کند»، که بعد آغازگر واکنش‌ها و اغلب فاجعه است.

به عنوان دانشمندی که چگونگی تغییر ساختار DNA انسان و عملکرد ژن‌ها (شامل ژن‌های مغز) در نتیجه مواجه محیطی مکرر را مطالعه می‌کند، محیط سیاسی حال حاضر کاملاً قابل پیش‌بینی بود. کارشناسان سیاسی که تأثیر سیاست‌های مبتنی بر ترس ترامپ و برگزیت (جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا) را کم برآورد کردند، هیچ تصوری از اینکه لانه خرگوش چقدر عمیق است نداشتند، چرا که پوپولیست‌های دست‌راستی به غرایز مسلط سیستم ۱ و بلاتکلیفی اکثریت کارگران چنگ زدند که در بیش از ۴۰ سال نیروهایی فراتر از کنترل خود را احساس می‌کردند که به بلاتکلیفی و ایستایی دستمزدها منجر می‌شدند.

بنابراین وقتی شخصیت‌های ناسیونالیست و حزب‌های سیاسی اعلام می‌کنند که راه‌حل مشکلات این کارگران این است که خودشان را از دست یک قبیله متفاوت و مهاجم (مسلمان، هیسپانیک، جوامع LGBT و غیره) خلاص کنند، از یک استراتژی امتحان شده و درست بهره می‌برند تا به بدترین و قابل پیش‌بینی‌ترین ماهیت مردمانی چنگ بزنند که در حال صدمه دیدن هستند. متأسفانه سیستم ۱ تحت این‌چنین شرایطی ظرفیت یا تمایل اندکی برای آزمودن اعتبار منطقی استدلال‌های متقاعدکننده افراد عوام‌فریب دارد.

نتیجه یک همه‌گیری سراسری قابل پیش‌بینی و به‌طور بالقوه ویرانگر از ترس است که هدایتگر آن مواجهه‌ای است مداوم با چرخه‌های اخبار ۲۴ ساعته که به صورت گرافیکی صحنه‌هایی از تیراندازی و گردن زدن را توصیف می‌کنند طوری که انگار در خانه‌های ما اتفاق می‌افتند. بدبختانه استدلال حساب‌شده سیستم ۲ با یورش تهدیدهای ادراک شده که از هر گوشه جهان برمی‌خیزند هیچ تطابقی ندارد.

خیلی‌ها استدلال خواهند که تهدیدها و ترس‌های فلج‌کننده موجه هستند. یکی دیگر از نقص‌های عمده سیستم ۱ این است که هیچ ظرفیتی برای تحلیل آمار ندارد. واقعیت این است که داده‌های آمارهای محلی و ملی همه انواع جرائم، همین‌طور خشونت جهانی، نشان می‌دهد که ما هیچ‌وقت تا این حد ایمن‌ نبوده‌ایم و سیاره ماهم صلح‌آمیزتر نبوده است.

امّا سیستم تفکر ۱ ما نمی‌تواند این تحلیل کمّی را بپذیرد. استیون پینکر در کتاب خود می‌گوید «کاهش خشونت شاید قابل‌توجه‌ترین پیشرفت در تاریخ گونه ما است که کمترین تقدیر از آن شده است.». علیرغم تراژدی‌های ناگوار اخیر، داده‌ها نشان می‌دهند که در خاک آمریکا در ازای هر نفری که توسط تروریسم کشته شده، بیشتر از ۱۰۰۰ نفر به خاطر سلاح‌های گرم کشته شده‌اند.

کاملاً حق با میت رامنی بود، زمانی که گفت: «رئیس‌جمهور روی ماهیت ملت ما و جاری ساختن  نژادپرستی، تعصب و زن‌ستیزی تأثیردارد، تمام این چیزها برای قلب و منش آمریکا فوق‌العاده خطرناک هستند.». هیچ شکی ندارم که افراط‌گرایان سیاسی در آمریکا و سراسر جهان برای منافع خودشان به دمیدن در آتش تهدیدهای مبالغه‌آمیزی ادامه می‌دهند که توجیه‌گر صداهای بلندشده برای ترس، تنفر، تبعیض و محدودیت‌هایی است که اقلیت‌های آسیب‌پذیر را نشانه گرفته است.  قطعاً تاریخ  پاسخ ما به این هشدارهای بی‌پروا و تأثیر آن‌ها بر ذهن‌های دوگانه برای تعیین اخلاق جمعی ما و سرافرازی ما به‌عنوان مردم را ثبت خواهد کرد.

نویسنده: F. Ski Chilton

منبع: Psychology Today

ترجمه: شعیب قاسمی

Sources:

1. Stanovich, K. E., & West, R. F. (2000). Individual differences in reasoning: Implications for the rationality debate? Behavioral and Brain Sciences, 23(05), 645-665.
2. Evans, J. S. B. T. (2008). Dual-Processing Accounts of Reasoning, Judgment, and Social Cognition. Annual Review of Psychology, 59(1), 255-278
3. Sweatt, J. D. (2009). Experience-dependent epigenetic modifications in the central nervous system. Biological Psychiatry, 65(3), 191-197.
4. Steven Pinker, The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined (New York: Penguin Books, 2012), 692.
5. http://www.cnn.com/2015/10/02/us/oregon-shooting-terrorism-gun-violence/

نوشته تأثیر روان‌عصب‌شناختی سیاست مبتنی بر ترس اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.

در ۲۳ ژوئن مردم بریتانیا در یک رفراندوم تاریخی رأی به جدایی از اتحادیه اروپا دادند. روزنامه‌نگاران در شکستن نتایج سریع بودند تا نشان دهند که افراد مسن‌تر و با تحصیلات پایین‌تر از مناطق روستایی عمدتاً طرفدار برگزیت بودند. امّا اولویت‌های سیاسی به‌جز متغیرهایی مانند سن و تحصیلات از شخصیت نیز تأثیر می‌پذیرند. برای بررسی رابطه شخصیت با رفتار رأی دادن بریتانیایی ها با روان حامی همراه باشید.

صفات شخصیتی چه ارتباطی با تصمیم به برگزیت دارند؟ پژوهشگران نشان داده‌اند که شخصیت به‌عنوان یک ساختار پیچیده و یکپارچه می‌تواند به  ۵ بعد زیربنایی شکسته شود:  تجربه‌پذیری، وظیفه‌شناسی، برونگرایی، توافق‌جویی، و روان‌رنجوری. به لطف تلاش‌های پیتر رنترفرو و همکارانش در دانشگاه کمبریج و دانشگاه هلسینکی داده‌های تفاوت‌های شخصیت در ۵ صفت شخصیتی برای انگلیس، اسکاتلند و ولز در دسترس هستند.

به نظر می‌رسد در بین ۵ عامل بزرگ، تجربه‌پذیری کاندیدای اصلی برای به تصویر کشیدن ارزش‌های اروپایی است که مرزهای ملی را برای حرکت، تجارت و مهاجرت آزادانه باز کردند. تجربه‌پذیری، «وسعت، عمق، اصالت و پیچیدگی زندگی ذهنی و تجربیات فرد» را توصیف می‌کند. پژوهش‌های پیشین سطوح بالای تجربه‌پذیری را به بردباری و تائید دیدگاه‌های لیبرال مرتبط کرده‌اند.

یک نگاه به نتایج رفراندوم در هرکدام از ۳۸۰ حوزه محلی، نشان می‌دهد که تجربه‌پذیری یک ارتباط قوی با رفتار رأی‌دادن دارد (۰/۶۷- r=). مناطقی که شهروندانی با ذهن بسیار باز داشتند نمی‌خواستند که اتحادیه اروپا را ترک کنند. به‌بیان‌دیگر، ۱ نمره کاهش در مقیاس تجربه‌پذیری ( دامنه نمره از ۵- تا ۵ است) منجر به ۵ درصد افزایش در رأی به ترک اتحادیه می‌شود. برای مثال مردمان شهر ساحلی مالدون، اسکس (Maldon, Essex) به‌طور میانگین پایین‌ترین نمرات تجربه‌پذیری را داشتند و رأی آن‌ها به نفع برگزیت بود.

استفاده از اندازه‌های شخصیت برای پیش‌بین کردن رفتار رأی‌دادن

طبیعتاً ترجیح‌های سیاسی تنها تحت تأثیر شخصیت ما نیستند، بلکه عوامل دیگری مانند سن یا وضعیت اقتصادی اجتماعی هم تأثیرگذار هستند. به‌طور خاص بعضی از گروه‌های جمعیتی از نتایج رفراندوم ناامید شدند زیرا رأی آن‌ها عمدتاً به نفع ماندن در اتحادیه اروپا بود. اکثریت اسکاتلند رأی به ماندن دادند. رأی‌دهنده‌های جوان، شهری و با تحصیلات بالا نیز تمایل داشتند به نفع باقی ماندن در اتحادیه رأی بدهند. این گروه‌ها در تجربه‌پذیری هم نمرات بالاتری داشتند. بنابراین آیا رأی می‌تواند توسط تعلق داشتن به یک گروه جمعیتی خاص پیش‌بینی شود و شخصیت هیچ نقشی ندارد؟ پاسخ داده‌ها «نه» است. حتی رمانی که تعدادی از متغیرهای جمعیتی (سن، جنسیت، شهری-روستایی بودن، سطوح بالای تحصیلات، نرخ استخدام و اسکاتلندی بودن) هم به‌حساب آورده می‌شوند، تجربه‌پذیری بازهم رفتار رأی‌دادن را پیش‌بینی می‌کند.  میزان تأثیر حدود دو سوم کاهش می‌یابد اما هنوز هم بخش قابل‌توجهی از نتایج را تبیین می‌کند.

سایر صفات شخصیتی چطور؟ زمانی که توان پیش‌بینی ویژه کل ۵ صفت را مقایسه می‌کنیم (درحالیکه هنوز اثر متغیرهای جمعیت شناختی کنترل می‌شود)، تجربه‌پذیری قوی‌ترین اثر را نشان می‌دهد، پس از آن توافق‌جویی و وظیفه‌شناسی قرار دارند.  نواحی با ساکنین توافق‌جو‌تر (خوش‌خلق و فروتن) تمایل داشتند بر علیه برگزیت رأی بدهند. ازآنجایی‌که مردمان توافق‌جو معمولاً همکاری‌کننده‌تر هستند و اعتماد بیشتری دارند، رأی به ماندن آن‌ها می‌تواند نگرش طرفدار مهاجرت (یکی از بحث‌برانگیز‌ترین موضوعات رفراندوم) آن‌ها را منعکس کند. در مقابل مناطقی که ساکنین وظیفه‌شناس‌تری (منظم و محتاط) داشتند، رأی به ترک اتحادیه دادند. این عجیب نیست، چون پژوهش‌ها بین وظیفه‌شناسی و تمایل به پیروی از آداب و رسوم، نظم و ترتیب و سایر ارزش‌های محافظه‌کارانه ارتباط برقرار کرده‌اند. روان‌رنجوری و برونگرایی رفتار رأی‌دادن را پیش‌بینی نکردند.

نباید رأی‌دهندگان به برگزیت را سرزنش کرد

تصمیم رأی‌دادن یک فرد وابسته به عوامل زیادی است مانند شخصیت، سن، پس زمینه اقتصادی اجتماعی و غیره.  نتایج گزارش شده مربوط به یک نمونه بزرگ بود. امّا تمام متغیرها در سطح منطقه‌‌ای اندازه‌گیری شده بودند که به این معناست که داده‌ها از مجموع افراد مختلف به دست آمده است. بنابراین این نتایج نمی‌تواند چیز زیادی در مورد فرایند تصمیم‌گیری فردی به ما بگوید. ممکن است روابط در سطح گروه در سطح فردی درست نباشد (یک خطای استدلال که به‌عنوان مغالطه بوم‌شناختی شناخته شده است)، و نباید نتیجه گرفت که کلیه رأی‌دهندگان به برگزیت (یا ساکنان مالدون) افراد کوته‌فکر، قراردادی و متعصب هستند.

بعلاوه ابعاد وسیع ۵ گانه اغلب کل داستان را تعریف نمی‌کنند. در حقیقت پژوهش اخیر توسط مارک برندت در دانشگاه تیلبورگ نشان داد که مردمان با تجربه‌پذیری بالا گاهی اوقات در هر صورت دارای ذهن باز نیستند. هرچند آن‌ها نسبت به اقلیت‌ها بردبار بودند، امّا افراد با تجربه‌پذیری بالا و پایین هر دو به یک میزان نسبت به گروه‌هایی که تهدیدی برای جهان‌بینی آن‌ها بودند متعصب بودند. این مثال نشان می‌دهد که رویکرد‌های متنوع‌تری نیاز است تا روابط پیچیده بین شخصیت و ترجیحات سیاسی کشف شود.

نویسنده: Joachim I. Krueger

ترجمه: شعیب قاسمی

منبع: psychology today

نوشته شخصیت رای دهندگان به برگزیت اولین بار در روان حامی. پدیدار شد.